Gurur / Seyfet Bozçalı

Konusu 'Şiir' forumundadır ve Fahriye tarafından 10 Nisan 2008 başlatılmıştır.

    10 Nisan 2008
    Konu Sahibi : Fahriye
  1. Fahriye

    Fahriye Popüler Üye Üye

    Katılım:
    15 Mart 2007
    Mesajlar:
    288
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    108
    Gurur

    Alçak gönüllü ol,
    hor bakma bana,
    Doğru yolda yürü,
    yanarsın nara,
    Güvenme servete,
    güvenme mala,
    İşsiz, dostsuz bırakır seni gurur...
    Hep yüksekten uçar,
    alayla bakar,
    Yoksulun, yetimin kalbini yıkar,
    Yaşamı boyunca zalimlik eder,
    Merhamet bırakmaz insanda gurur...
    Gururlu olanı sevmez yaratan,
    Odur tüm canlıyı yoktan var eden,
    İman ihlas ile ibadet eden,
    Allah'ın yolunda saptırır gurur
    Yoksulu, mazlumu gel hakir görme,
    Dünya malı için kafanı yorma,
    Kendine ideal kişiyim deme,
    Yarı yolda koyar batırır gurur...
    Gurur sanki bir insanda güçtür,
    Gururla yaşayan insan bir hiçtir,
    Aleme gülenin kendi gülünçtür,
    Kişiyi toplumdan soğutur gurur
    Öğretmen Seyfet der sevmem gururu,
    Sevip, sayılmakta buldum ömürü,
    Zayıf insanlara verdirir emiri,
    Bitmez bir hastalık gibidir gurur...


    Seyfet Bozçalı