Hayata sifirdan başlayan arkadaşlar..başarabildinizmi.?

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve AR_YA tarafından 4 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    4 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  1. AR_YA

    AR_YA Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    223
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    HAYATA SIFIRDAN BAŞLAYAN ARKADAŞLAR BUNU BAŞARABİLDİNİZMİ YOKSA TEKRAR GENE SİL BAŞTAN YAPTINIZ MI?NEDENLER NE İDİ?SİZ DEMİ HATA YOKSA HAYATTTAMI?BEN BU SIFIRDANLARI ÇOK YAŞADIM..VE BUNLARI TEKRAR YAŞAMAMAK İÇİN BİRBİRİMİZLE SORUNARI PAYLAŞALIM...BELKİ BİRBİRİMİZE İLAÇ OLURUZ....OLUR YA BELKİ SANAL OLSA DA ÇOK GÜZEL YARDIM ELLERİ UZATARAK BUNU YAŞMAMIZA ENGEL OLURUZ..YADA HİÇ YAŞAMAMIŞ ARKADAŞLARIN YAŞAMAMASINI SAĞLARIZ...a.s.
     
  2. 4 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  3. min

    min Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Eylül 2008
    Mesajlar:
    673
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    ben sıfırdan başladım.bir erkeğin ceketini alıp çıktığı gibi ben de evimden kızımın oyuncaklarını bile almadan çıktım.izin vermeyince gurur yaptım(4 ay sonra hırsız benim yerime bayağı götürmüş)

    3 yılda evimi zevkime göre sıfırdan düzdüm.kızımı hiç ihmal etmedim.ama hayata bir noktadan sonra tekrar başlamak çok zor ve mücadeleler insanı birhayli yıpratıyor..yanlış verilmiş eski zaman kararlarının muhasebeleri çok ağır oluyor.yani insan atacağı adımları çok iyi hesaplamalı yoksa bedeli ağır ...
     
  4. 4 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  5. cinsilatif

    cinsilatif sana emanet... Pro Üye

    Katılım:
    21 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.254
    Beğenildi:
    196
    Ödül Puanları:
    163
    şu anda ruhum uygun değil fazla bişey yazmaya
    ama şunu söylemeden de geçmeyim dedim
    sıfırdan kelimesi az kalır sanırım
    yerin yedi kat dibinden çıktığım anlar oldu
    çıktım mı çıktım
    hiç bi zaman kendime acımadım.sanırım aslolan bu
    sen acımazsan kimseye de sana acıma lüksü vermiyorsun
    ve sonuç;kendini dipte bile güçlü hissediyorsun.çok güçlü...
     
  6. 4 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  7. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    ben sıfırdan başlamadım, elimde kalanlarla sil baştan başladım...
    çok ağır geldi ilk başlarda inandığım her şeyin aslında olmadığını görmek...
    kabullenemedim ve hayatı suçladım...
    zayıf ve özgüveni tam olmayan her insanın yaptığı gibi...
    sorgularken bir şeyi farkettim hayatın aslında hepimize adil davrandığını...
    işte o zaman kendime karşıdan baktım, çokta masum olmadığımı anladım...
    korkularımı, zaaflarımı gördüm ve ne kadar kırılgan olduğumu...
    kendime ait her şeyi kabul ettim yargılamadan..
    hafifledim ve sevdim kendimi...
    anladım ki hakimde, mağdurda, suçluda kişinin kendisi...
    inançlarım alt-üst oldu yaşadığım hayat benim değildi, barınak olarak seçtiğim kumdan kalelerimi yıktım...
    zor belki ama öyle keyifli bir süreçti ki bu yaradana hep şükrettim...
    hayat çok çeşitli ve zengin ne zaman karşına ne çıkaracağı belli olmuyor...
    öyle heyecanlı bir serüven ki bitti derken yeniden başlıyor..
    umudumu hiç kaybetmedim...
    herkesin kendi kaderini yaşadığını ve bunu seçerek dünyaya geldiğini düşünüyorum...
    mutlak olan tek yanlış yok her yanlış doğruya giden yolun parçaları...
    ben sadece arkadaşlarıma yanlış yapmaktan korkmamalarını öneririm...
    karanlıkta kalmadan ışığı göremeyiz...
    bir de dedim ya hayat hepimize adil olmasına adil de risk alanlara her zaman daha cömert...
    ve her şartta kendimizle dürüst kalmak bence en önemlisi...
     
  8. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  9. EU2

    EU2 Guest

    bence sifirdan baslamak, kimsenin basina gelmez diye birsey yok nekadar önlemler alirsan al yarin ne olucagini bilemezsin bende basladim cok mucadele ettim kendime güvendim ve acimadim basardim ama dedigim gibi yarin ne olucagini bilemem belki gene sifirdan baslarim kimbilir.
     
  10. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  11. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    hayatın hesabı olmaz böyle düşünmeyin...
    ne kadar hesap etsenizde hesaplayamadığınız şeyler çıkar çünkü...
    bedelleri de mutluluğa giden yolda verdiğinizi düşünün...
    yanlış yapmışsınız -ki aslında yanlış demekte gelmiyor içimden sadece gerekli olan - bunu farkedip yanlışından dönme ve yerine yenilerini koyma yürekliliğini göstermişsiniz...
    şimdi söyleyin,
    bu daha cesur daha korkusuz yapmadı mı sizi...
    kayıplarınız oldu evet ama kazançlarınız...
     
    Son düzenleme: 5 Kasım 2008
  12. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  13. AR_YA

    AR_YA Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    223
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Evet hayatin hesabi olmuyor.özellikle ilk eşimden ve çocuklarimdan ayrildiktan sonra önceleri çocuklarimi almak için alabilecek gücüm hiçbir zaman olamayacağini anlayinca.kendim için o kadar sil baştana girdim ki anlatamam.mesela en son kararim tekrar yuva kurmak oldu.kurdum da eşim iyi herşeyi biliyordu.ve ben kendimce yuvam olunca çocuklarimi da birgün yanima daha kolay alirim diyerek beni anlar diye de düşünerek evlenmiş ayrilmiş ve çocuğu olan(yaninda olmamaliydiki evlat hasretini bilsin)diye düşündüğüm herkesçe de iyi dene bi eş seçtim seçim esnasinda çocuklarima da en uyacak olani aradim..evlenmeden önce aliriz deniyordu.tabi evlenir evlenmez değildi elbette....ama gerisi uzun hikaye ne isteniyor ne istenmiyor anlayacağiniz ve ben gene sifirdan başlamak zorunda kalabilmek ten korkuyorum..farketmeden hesaplarla girdim belki de bu işe ama bilmiyorum tutmuyor olmuyor işte...6 yil oldu ilk evlilik biteli çok çaliştim tek başima çok mücadele verdim ailem yanimda olmadi hiç bir zaman.ve yanimda olmayişlarina mesleğim olmayişina başaramadim ben.ya da yeteneksizdim...ben yanima alamiyordum ama görmeden de duramiyordum görmek içinde mücadele verdikçe cilki çikyordu işin belki artik herşeyi olduğu gibi birakmakti..kendi yoluma dönmekti..ama olmuyorrr..kapi da sildim baca da...hani deniyo ya tuvalette silerim cam da ama çocuklarimi birakmam diye böle çok yargilandim.ama o kadar kolay değil.kapi sildin baca sildin gene madden yetmedi.hadi diyelim yetti bakacak birakacakmkimsen yoksa sokakta büyüyecekler göz kulak olmayacaksin..belki de en doğrusu kan tükürüp gene de ayrilmamak....eğer evladin varsa ve arkanda desteğin mesleğin yoksa el mahkum çünkü buna.
     
  14. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  15. Lotus

    Lotus kimse olmadı senin gibi.. Pro Üye

    Katılım:
    30 Eylül 2007
    Mesajlar:
    2.835
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    Sevgili Arya...
    Hesaplar olmaz demişsin ama hep hesap yapmışsın anladığım kadarıyla...
    Mesela evlenmiş ayrılmış çocuğu olan biri beni daha iyi anlar derken...
    Yanlış anlamayın hesaptır bu, ön yargıdır, kötü niyetle değil elbette ama bedel ödetir size bu düşünce...
    Ne biliyorsunuz hiç evlenmemiş çocuk hasretiyle yanan bir adamın sizi daha iyi anlamayacağını...
    Evlenmeden önce alırız demek kolay ya bunun için bir şey yaptı mı eşiniz...
    Sizi mutlu etmek için yüzünüzü güldürmek için karşılıksız verebildi mi elindekileri...
    Elbette aynı şeyleri yaşarsınız...
    Burada evladıyla tek başına kalıp kendini yeniden yaratan öyle değerli insanlar tanıyacaksınız ki zamanla...
    Meslek edinilebilir istemektir aslolan...
    Desteğiniz yüreğinizdedir siz kendinize destek vereceksiniz ki başkaları da versin size...
    Belki de bütün bunları meslek sahibi olabilmek için yaşadınız bilebilirmisiniz hatalarınızın size neyi işaret ettiğini...
    Kan tükürüp ayrılmamak kolay olan doğru olan değil...
    Ne de olsa biz yitik olan hayatlarımızı fedakarlık adı altında çok güzel maskeliyoruz...
     
  16. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  17. AR_YA

    AR_YA Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    223
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    O sorunlari yaşarken bizi ailecek taniyan yakin dostlarim yanimdaydi hep genel olarak onlar aykta tuttu beni.ve zman ilerledikçe onlar bile artik dediler ki herşyi olduğu gibi birak ve kendine bak sen güçlüysen her şey olur önce kendini topla ailem yanimda olmaktansa yaşamadin say hayat yeniden başla dediler.ama insan nasil unutur ki iki evladini ne yanda bi çocuk görsen nerden bir anne sesi gelse...aklin yüreğin gidiyor.sanki anlayan yok bende anne baba ayri büyüdüm sanki ailem hiç yaşamamişti bu sorunu ayni aciyi çememişlerdi.nedendi bu denen hala onu anlamiyorum.evet tekrar yuvam oldu daha yeni.bu evlilik öncekinden alinan derslerle daha düzgün gidecek gibi geliyor.gene bir çocuk arzu ediyorum ve bekleniyor zaten ama korkuyorum.benden yana diil hayatttan yana korkuyorum..yaş 34 sanki herşey için yaşlandim gibi geliyor.yeni evlilikte pek civlitm yok aklim sürekli çocuklarda özellikle oğlum da yeni bir bebek belki hafifletir diyprum ama ya herşey kötü gidrse gene..bu sefer ölürüm de ayrilmam yavrumdan diyorum..

    Ya bilmiyorum işte bazen delirecekmişim gibi geliyor.polyannacilik oynuyorum bazen hayati geyiğe almaya çalişiyorum bana bile yaşadiklarim geçti artik gibi geldiği bi an bir esmer oğlan çocuğu yakinim da ağliyosa yada televizyon da döen bu tip mevzu flim vs.beynimi yerinden aliyo ve elimde olmadan gözyaşimi tutamiyorum.bu da ister istemez sorun yaratabiliyor...bir psikoloğa bile gitmeyi düşündüm.çünkü geçmişime fazla takintiliyim..sürekli geçmişleyim sanki..kendi büyüme şeklim annesizliğim.annemin sevgisizliği ilgisizliği keza babamin ayni şekilde oluşu..ilk evlilikte yaşadiğim sorunlar ki..bazen burda bile formlarda arkadaşlarimin sorunlarini okurken bile kendi yaşadiklarim gözümde ceryan ediyor ve o an tekrar yaşiyorum yüreğim şişiyo.çocuklari görmeye gittiğimde ardimdan ağlayişlari vs..tekrar tekrar yeri geliyo hergün yaşiyorum sanki yeniden.ve ben bu yüzden sifirdan başlamalarimda fazla başari sağlayamiyorum.ve ben gene yuva kurdum eşim genel anlamda iyi bir eş..ve ben bu seferki başlamada bu yüzden kaybetmek istemiyoirumm..ne yaparimm allah bilir.ltfn dua edin benim için ve akil verinnn biraz...ilk evlikte benimde yanlişlarim vardi tabiki ama ayrilik sebebi değildi..eşim şikayet ettiğinde insanlar komik bulur gülerdi.mesela en basit sebeb genel olarak erken uyanamayip kahvalti ettirmememdi ona.17 yaşindaydim evlendirildiğimde bunu gören yoktu...her konuda 4 4 lük olmam beklendi..ayiptir sölemesi evde hizmetçi yatakta orospu gibi olacaktim..en kabul edilmeyecek taleplere bile açik olacaktim...bu taleplere cevap veremeyince de dayakta yedim zorlandim da ailemden yardimda bekledim ama kimse el uzatmadi ve dah fazla dayanamadim ayrilarak son verdim..ama ayrilamk çözüm olmadi.işte..arkada kalan çocuklar yüzünden..yaşitlarimin bi çoğu okula gidiyodu hala.evlenense kaynana yaninda bi nevi evlilik eğitimi aliyodu..benim g,bi yalniz olanlarinsa çoğu şimdi ayrildi zaten...
     
  18. 5 Kasım 2008
    Konu Sahibi : AR_YA
  19. AR_YA

    AR_YA Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    223
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86

    ŞU ANDA EŞİM ALMAYALIM DEMİYOR ASLINDA GENE..ALALIM DİYOR AMA DAHA ÇOK ERKEN ÖNCE BİR EVİLİĞİMİZ BİRAZ İLERLESİN Bİ SENE GEÇSİN EN AZINDA BİRBİRİMİZİ İYİCE TANIYALIM YANLIŞ YAPMAYALIM DİYOR.AMA SORUN ÇOCUKLARIN BABSI BANA EVLENDİĞİM SIRALAR AL DEDİ..TEMELLİ VERİYODU.O SIRA KARISI EVİ TERK ETMİŞTİ AYRILACAĞI İÇİN BÖYLE SÖYLEMİŞ.SONRA GERİ DÖNDÜ EŞİ VE ARTIK İHTİYACI KALMADIĞI İÇİN..ASLA VERMEM DİYOR.FAKAT TELEFONDA BİLE GÖRÜŞTÜRÜLMÜYORUM EŞİ EVDEYKEN.ARASAM ÇOCUĞUMU TELEFONE İSTERSEM Kİ UYGUN SATTE VE ZMAN DA VE MÜMKÜN OLDUĞUNCA RAHATSIZLIK VERMEMEYE ÇALIŞARAK OLDU HEP BU KARISI İLE TARRIŞMA ÇIKTI ÇÜNKÜ.KADIN KAFASINA GÖRE HAKARETLEDE BULUNDU VE VERMEDİ TELEFONA ÇOCUKLARIMI..EĞER BENDE BİRAZ İŞERİ GİDERSEM TEPKİ VERİRSEM BU DAVRANIŞA YADA TEKRAR ARAYIP İSTERSEM OĞLUMU TELEFONA ÇOCUĞUMA ZARAR VERİYOR.DAYAKLA OLMASA BİLE PSİKOLOJİK OLARAK.BENDE ARAYAMIYORUM BUNA SEBEP.

    ONUN KEYFİNİ BEKLE BUNUN KEYFİNİ BEKLE ZAMAN GERÇİYOR VE ÇOCUK ORDA PROBLEMLİ BÜYÜYOR VE ARAMIZA DUVARLAR ÖRÜLÜYOR BU GİDİŞLE..
    MESLEK İŞİNE GELİNCE EVET TEKSTİLE GİRMİŞTİM FASON TAKİBİNE GAYETTE BAŞARILYDIM AMA FAZLA DÜRÜST VE FAZLA ŞANSSIZDIM..YA İFLASLAR OLUYO DU YA MAAŞ ALINMIYODU YADA AYAK KAYDIRILIYODU..KURT OLAMYI BECEREMEMEMDE Bİ PROBLEMDİ..

    İNSANIN BEYNİ DOLUYKEN İŞE GİDNCE EVET Bİ YANA BIRAKMAK ZORUNDAIN AMA YETERİNCE BIRAKAMIYOSUN İŞTE Bİ DE İŞİN O YANI VAR.

    :çok üzgünüm:


    AYRICA ŞUNU DA GÖRDÜM TABİKİ BENDEN DAHA ZOR ŞARTLARDA ÇOK DAHA ZORU BAŞARANLAR VARDI AMA NASILDI İŞTE BUNU ANLAYAMIYORDUM..AMA BENİ BİRÇOK TANIYANDAN DA DUYDUĞUM TEK ŞEY VARDI BEN KENDİMİ NE KADAR GÜÇSÜZ GÖRSEM DE ASLINDA ÇOK GÜÇLÜ OLDUĞUM SÖYLENİYOR DUR GÖZLEMLEMELERİ SONUCU..


    HAYAT BELKİ DE BÖYLE BÖYLE ÖĞRENİLİYOR İŞTE..HATALAR DOĞRULAR..MÜCADELELERLE..

    YANLIŞLA DOĞRU YAPMAYI ÖĞRENİYORUZ AMA BİRAZ GEÇ KALARAK HEP.