Hayata yetişemiyorum..çok yorgunum çok...

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve lorida tarafından 11 Kasım 2010 başlatılmıştır.

    11 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  1. lorida

    lorida Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ekim 2010
    Mesajlar:
    53
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    Benimle aynı durumda olan arkadaşların sayısının bir hayli fazla olduğunu düşünüyorum...nasıl çözüm buluyorlar sormak istiyorum...

    Evliyim, çalışıyorum, yüksek lisans vs.. ders çalışıyorum...ya da bunların hepsini ağır aksak götürmeye çalışıyorum....bu aralar çok yoruldum sanki..
    Sabah 7 gibi kalkıyorum...işe gidiyorum...öğle arasını ev alışverişini yaparak değerlendiriyorum.akşam eve geldiğimde yemek yemek dahil canım uyumak dışında hiç bişi istemiyor.akşam eve gittimmi ancak yemek hazırlayıp yatıyorum...böle olsun istemiyorum.ne tv izleyebiliyorum ne evin işlerini yetiştirebiliyorum ne de başka bişi....üstüme 2 parça kıyafet deneyecek halim olmuyor.

    doktora gittim bana demir ilacı verdi..birde panik ve koşuştuma yapmadan rahat rahat yaşa dedi...bu arada doktorda aynı sorunlardan müzdaripmiş...demir ilacını içincede kilo alıyorum, mutsuz oluyorum..

    herkes nasıl başa çıkıyor bunlarla...sizin bana önerebileceğiniz bişi varmı?bütün bunları esneyerek yazıyorum...:83:

    yok öle maske yapayım vs...kendime vakitte ayıramıyorum...
     
    Son düzenleme: 11 Kasım 2010
  2. 13 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  3. lorida

    lorida Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Ekim 2010
    Mesajlar:
    53
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    Burda kimse bu dertten muzdarip değil belliki...valla kızlar tebrikler....
     
  4. 19 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  5. innuk

    innuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.171
    Beğenildi:
    1.318
    Ödül Puanları:
    238
    Belki birisi bu başlığa bişeler yazmıştır die bakıyım dedim ama hakikaten galiba ikimizden başkakimsenin böyle bir sorunu yok heralde..

    Benim durumum senden biraz daha vahim. Bende evliyim, çalışıyorum ve 1 yaşında bir oğlum var. Sabah 6 da kalkıyorum genellikle işe gitmek için evden 6:30 da çıkmam gerekiyor hergün en az 1 saat trafik çektikten sonra çok yoğun ve sinir bozucu işime geliyorum. Akşama kadar kafam kazan gibi oluyor. Akşam eve dönerken yine aynı şekilde 2 saat trafik çektikten sonra eve geliyorum ve evde yığınla iş beni bekliyor. Daha kapıdan girerken oğlum boynuma atlıyor ve sürekli ilgi istiyor. Onun yemeği ilacı bizim yemek falan filan derken bakmışım çocuğun uyku saati gelmiş. Perişan vaziyette atıyorum kendimi yatağa..
    Sen yine bakım yapamamaktan bahsetmişsin ben ne eve bakabiliyorum ne kendime. Çoğu zaman banya yapmayı bile canım istemiyor. Ayrıca günün stresini evdekilerden çıkarıyorum üstüne üstlük. O yüzden psikolojik destek almaya başladım ama pek faydasını göremedim henüz..
     
  6. 19 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  7. bayans

    bayans oğluşlarım çift oldu ;) Üye

    Katılım:
    6 Ağustos 2010
    Mesajlar:
    1.197
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    61
    bazen bendede oluyor bu yorgunluk hali,özelikle hayat koşturamcası ,sorunlar artınca ve sürekli düşünmeye başlayınca dahada artıyor ve yorgunluk sanki depresif bir hal alıyor..2 yaşına yakın oğlum var 19 haftamdayım,hamilelikte bu gitgide arttı..sabır sabır bi yere kadar insan bazen hakkaten hayatla baş edemiyor..
     
  8. 19 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  9. fiyonk_

    fiyonk_ Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    2.955
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    0
    hayatından gerçek anlamda memnun olmayan insanlar yorgun hissediyorlar. evliliğinizden, eşiniziden ya da işinizden memnun olduğunuza emin misiniz?
     
  10. 19 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  11. zeynep888

    zeynep888 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Ocak 2010
    Mesajlar:
    37
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    88
    ben buraya yorum yapmıştım 2-3 gün önce silinmiş:KK20:
    arkadaşlar ben daha çalışmıorum yani iş arıyorum ve iş alanım özel sektör... devlete çok az alınıyoruz:18: ve özel sektörde çalışan bayanların hepsi sizin dediğiniz gbi bir yaşama mahkumlar malesef.. hele bide evlilik ve çocuk olunca işler dahada karışıyor.. konuyu açan arkadaşımın yaşadıklarını yaşamıyorum şuan ama halini anlayabiliyorum... Ne eve vakit ayırma nede sosyal yaşama vakit ayırma var çok kötü bir durum..Daha yeni bir arkadaşım haftasonları bile tatil olmayan 12 saat çalştğı bir işten ayrıldıki bu insan evli bile deil.. Allah kolaylık versin
    bu arada beslenmenize dikkat edin derim çünkü onunda yorgunluğa etkisi oluyo kızlar..
     
  12. 21 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  13. innuk

    innuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.171
    Beğenildi:
    1.318
    Ödül Puanları:
    238
    Haklısın canım ben işimden memnun değilim hemde hiç değilim. Birde şu iş ile ilgili sorunları işte burak vb. tavsiyeleri hiç anlayamıyorum. Yapabilen varsa alnından öpüyorum onu.. Ama ya benim işimden dolayı yada karakterim kaynaklı bilemiyorum. Bİr türlü başaramıyorum o kadar yıprandım ki bu iş yerinde. Artık canice düşüncelere kapılıyorum. Eğer maddi imkanım olsa hemen bırakırım bu işi. biraz kafa dinleyip düzgün bir iş bulurum. Ama işte iş bulmakta kolay değil hele bu özgüvensiz halimle hiçç mümkün değil..
     
  14. 21 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  15. dermet

    dermet FURKANIM VE BABASI Üye

    Katılım:
    13 Kasım 2010
    Mesajlar:
    1.984
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    108
    iş arkadaşlarımdan birşeyler beklememeyi eşimden bir şeyler beklememeyi öğrendikten sonra mutlu oldum :) artık kendi kendimede çok mutluyum kadınlar kulübünü keşfettim zamanımı burda geçiriyorum yeni şeyler öğreniyorum mutfağıma mutlu girip yaptıklarımla eşimin midesini okşuyorum.. ama bundan 5 ay öncesine kadar iş yerimde ve ewimde çok mutsuzdum intiharı bil düşünöüştüm boşanmayı kararlaştırmıştık.şimdi şunu biliyorum birilerinden beklentin olmayacak bana çiçek almadı sewiyorum demedi beni yalnız bıraktı.. ben bunları bıraktıktan sonra eşim bnmle wakit geçirmeye çalışıyor ama önce ben etrafında dolanıyordum.şimdi kendime bakıyorum depresif hallerim geçti ewimle mutfağımla kendimle ilgileniyorum bnmle çok ilşgili olan bi eşim var darısı başınıza kızlar ha bu arada halen çiçek almıyor iş çıokışında elimde güllerle ewe gidiyorum kendime güller armağan ediyom :)
     
  16. 21 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  17. fiyonk_

    fiyonk_ Yeni Üye Üye

    Katılım:
    31 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    2.955
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    0
    ben de işi eve getirirdim. insanları çok ciddiye alırdım. üzülürdüm. artık umrumda değiller. umursamayınca kötü yönlerini de görmüyorsun sanki. komik geliyor yaptıkları. iş değiştirme de kendini değiştir o zaman desem?
     
  18. 21 Kasım 2010
    Konu Sahibi : lorida
  19. innuk

    innuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.171
    Beğenildi:
    1.318
    Ödül Puanları:
    238
    Kendimi değiştirsemde fark etmez canım çünkü düşündüğünüz gibi bir iş değil benimki yani iş dediğim iş arkdaşlarımdan ya da yöneticilerimden ibaret değil ki zaten orda bir sıkıntım yok. İş dediğim bütün gün kendi egosunu tatmin edememiş, kibirli, özel hayatında problemleri olan, amacı sadece seni aşağılamak olan insanların sorunlarını telefonla çözmeye çalışmak.Şimdi ben kendimi değiştirsem ne olacak yada kendimde neyi değiştireyim ki.. Sonuçta her sabah aynı aynı aynı... telefonun diğer ucunda ya dişimi ya yumruğumu sıkarak hakaret dinlemek ve o kadar şeyi dinledikten sonra cevap olarak teşekkür etmek artık kanıma çok dokunuyor. Şimdi sen söyleyince düşündüm de kendimde neyi değiştirmeliyim. Aklıma tek bişey geliyor iş işi değiştirmeliyim diyorum yine.. Kişiliğimi kaybetmeye başladım. Anlatabildim mi bilmiyorum..