hayattan hayat koparmak

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve seyran tarafından 25 Kasım 2007 başlatılmıştır.

    25 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  1. seyran

    seyran Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Şubat 2007
    Mesajlar:
    852
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Ayrılık.. Kimi zaman sevgiliden, kimi zaman ailemizden veya en sevdiğimiz arkadaşımızdan.. Her ihtimalde de yaşanabilecek en kötü olay.. Hayattan hayat koparmak.. Başkasının hayatını, hayatınızdan söküp atmak.. Zor.. Çok zor.. Hele birde zorunluysa ayrılık.. Acısını bile bile hayatınızdan hayat koparıyorsanız, işte o zaman acıyı sonuna kadar hissedersiniz..

    Ayrılığın ilk günleri en sakin günlerdir.. Önce bir umut yine beklersiniz.. Belki hepsi rüyadır, aslında biz hiç ayrılır mıyız vb.. bir sürü boş hayalle beklersiniz.. Daha sonra umut yavaş yavaş elini eteğini çeker ruhunuzdan.. İçe kapanma başlar.. Depresif bir ruh hali.. Tek başınıza kalıp acıyı çekmek istersiniz.. İliklerinize kadar hissetmek.. Bunun sebebi ise bana göre ayrıldığınız kişiye özlemdir.. Kimin için acı çektiğinizi biliyorsunuzdur.. O kişiye özlediğiniz için her yerde onu ararsınız.. Gerekirse acı bile çekersiniz.. Çok gariptir aslında.. Her acıdan kaçan insan, söz konusu başka biri olunca acı çekmeye bayılır.. Hatta şarkılar, şiirler yazılır bu durumda.. Ölüme sevda başlar bazılarında.. Hiçbir zaman yarın ölebileceğini düşünmeyen insan, bir başkasının gidişiyle ölümü hisseder.. Yaşamak istemez.. Fakat ruh hali yerindeyse intiharda etmez.. Sadece ölümü bekler.. Ayrılık, insanda ki yaşama sevincini siler.. Alır elinden.. Mutluluğu ve umudu söker ruhtan.. Giderken sadece özlem, acı, hüzün bırakır.. Elindekilerle yaşamaya çalışır insan.. Önce biraz zorlanır.. Gülecek, derdini unutturacak bir sebep arar.. Bulamazsa içkiye, sigaraya yönelir.. İçindeki acıyı boşaltmaya başlar.. İnsana göre değişir bu yas süresi.. Bazıları 5 yıl acı çeker, bazıları 5 saat.. Zaman geçince hayattan koparılan hayatın bıraktığı boşluk kapanmaya başlar.. Fakat yara tamamen kapanmaz.. Biraz uğraşılırsa sızlamaya başlar.. Eğer ayrıldıysa insan, hiçbir zaman tam kapanmayacak bir yaranın sahibi olmuş demektir..

    Bütün bu olanlardan sonra, insanın kalbi ruha tekrar umut pompalamaya başlar.. Önce insan bir arkasına bakar.. Bıraktığı kişiye.. Sonra hüzünlü bir gülümseme belirir suratta.. Küçük bir anı seli belirir gözlerde.. Yaşanılan en güzel anlar hatırlanır.. Sonra arkasını dönerek uzaklaşmaya başlar.. Hiçbir zaman tam olarak unutmayacağını bilse bile..


    alıntı
     
  2. 25 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  3. bana çok dokundu bu yazı acaba vazmı geçsem kafamdaki düşünceden ama böylede olmuyor ki yani her iki türlüde ben acı çekmeye mahkum bir mahpusum
     
  4. 25 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  5. _Tuba_

    _Tuba_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Kasım 2007
    Mesajlar:
    24
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    cok guzel bi aziymis arkadasim.sanki beni anlatiyo kendi icimde yasadiklarimisenağlama
     
  6. 28 Kasım 2007
    Konu Sahibi : seyran
  7. Bonus

    Bonus ¬Deniz gören evdeki teras ~~ Üye

    Katılım:
    11 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.751
    Beğenildi:
    43.053
    Ödül Puanları:
    463
    Seyranım teşekkürler a.s. çok dokundu bu yazı bana
    Allahım beni sevdiğimden ve sevdiklerimden ayırmasın inş ...amin
    Belki bencilce oldu ama onlar olmasa ben nasıl tam olurum hele canım gibi sevdiğim bi dostum var ben ondan ayrılırsam yapamam kii

    allah kimseye ayrılık yaşatmasın.......
     
  8. 3 Aralık 2007
    Konu Sahibi : seyran
  9. EU1

    EU1 Guest

    İçimden sadece bunu yapmak geliyor şuan....senağlamasenağlamasenağlamasenağlamasenağlamasenağlama