Hayattan zevk alamaz oldum :(

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve banu123 tarafından 9 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

    9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  1. banu123

    banu123 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Haziran 2009
    Mesajlar:
    6
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Ben nasıl bu hale geldim bilmiyorum hayattan hiç zevk alamaz bir haldeyim mutlu bir evliliğim dünya iyisi bir eşim ve canımın canı melek bir kızım var ( 10 aylık )
    mutlu olmam için bu kadar sebep varken ben nedense hep bir mutsuzluk içindeyim. Hele ki akşam olupta şim işten geldiği zaman dahada bir çekilmez oluyorum beş karış bir surat böyle olmayı bende istemiyorum ama elimde olan bir durum değil ki...
    Kızım hep zor bir bebekti hala öyle son< zamanlarda gece uykularına yatması tam bir işkence halini aldı uyku vakti geldiğinde mızmızlanmaya başlıyor uykusu olduğu belli ama inatla uyumuyor önceleri sabah 7 de kalkar sütünü içer uyur 10 da kalkardı ama şimdi saat 6 dedimi ayakta geri de uyumuyor
    eşim derseniz 8-9 aydır bitmek tükenmek bilmeyen bir iş stresi akşam eve geldiğinde tlf susmaz arayanlar hep işyerindekiler işte şu nasıl olacakta bu nasıl olacakta beraber bir yere gideriz yine aynı tlf tlf tlf susmaz o olmadan işler yürümez bir türlü tatilde bile rahat bırakmadı tlf artık kafayı yemek üzereyim eşimi çok sevdiğim halde artık cinsellikten bile zevk almaz oldum benim için yerine getirilmesi gereken bir vazife halini aldı ki onu da ne kadar yerine getirdiğim tartışılır. şimdi 1 hafta evden uzaklaşmayı düşünüyorum tatile çıkacağım 1 hafta ne eşimin ne de tlf unun sesini duymak istemiyorum
    arkadaşlarım deseniz hepsi çıkarcı hep beni kullanıyolar düşünün aryık kredi kartımı isteyecek kadar ileri gitti biri (arkadaşına borç vermek normal bişey olabilir ama daha öncesi de var) arkadaşım diybileceğim güvenebileceğim çok az kişi kaldı fakat ben insanlara olan güvenimi kaybetmek üzereyim kimseye hayır diyemediğim iyi niyetli olduğum için kullanıldım hep....
    Kendimi ne derecede ifade edebildim bilmiyorum ben nasıl bu hale geldim onu da bilmiyorum ne yapacağım nasıl düzeleceğim onu hiç bilmiyorum bana yardım edebilecek olan biri varmııııııııııı...... Neler oluyor banaaaaa ......
     
  2. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  3. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Sanırım Doğum sonrası Depresyon Durumunu yaşıyorsun sen canım..
    Günlük planlar yapın
    Çevrenizdekilere durumunuzu anlatın Konuşun.
    Kendinede vakit ayıracağın BEN Saatin olsun.Bebeğini Annene vs.. bırakabilirsen.
    Gün içinde bir kaç saat kendine ayır.
    Kitap oku yanlız kal,kuaföre git,yürüyüş yap.
    Eşinle durumunu hissettiklerini paylaş.
    Beraber tatile çıkın,ama eşin daha duyarlı olsun.
    Yada Profesyonel bir Yardım Alabilirsin Tatlım.

    ınşallah herşey daha iyi olur senin için.
     
  4. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  5. SaGoSu KaJmEr

    SaGoSu KaJmEr sessizliğine aşığım!!! Pro Üye

    Katılım:
    1 Şubat 2008
    Mesajlar:
    640
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    canım hayırlı olsun bebeğin güle güle büyüt inş annelik zor işte erken uyanır geçyatar her zaman yemek yemez bunları çok takma kafana düzene girer inş eşinin işi yorucu sanırım napcaksın canım herkesin işi aynı olmuyorki kimileri 1 aylık maaşı alabilmek için ömrü gidiyor sen bebeğininde içinde olduğu planlar ve aktiviteler yap zaten yaz aylarındayız bu dönemi değerlendir eve kapanma sakın dahada kötü olursun ama yinede kendini rahat hissetmiyorsan bir psikologdan yardım alabilrsin öpüyorum seni
     
  6. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  7. butterflys73

    butterflys73 Tek Bayrak Tek Millet Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    654
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    sanki kendimi okudum :) benim de çok sevdiğim bir eşim ve 10 aylık nerdeyse taptığım bir kızım var ( tedavi ile kavuştum , senelerce yolunu beklediğim bir bebek yani )
    ama bazen ben de cinnet geçirdiğimi düşünüyorum.... eşim saat 21,00 den önce eve gelemiyor, çok stresli ve yorgun oluyor, e ben de çalışıyorum yorgun oluyorum kızla ilgilenmek de cabası, inan akşam olunca ayağımı uzatıp 1 bardak çay içmeye hasret kaldım , ne televizyon ne başka bir eğlence yok.... yaz akşamları eşimle gezerdik geç de olsa sorun değildi ama şimdi kızımın uyku saati oluyor nerdeyse babasının gelişi, o nedenle akşam gezmeleri de yok bu sene, tatile de gidemedik bebek küçük diye

    sanırım doğum sonrası psikolojisini de atamadık üzerimizden henüz :KK43:(
    sorun bitmiyor ama ne yapalım allah canımıza sağlık versin, eşlerimize ve çocuklarımıza hayırlı uzun ömürler versin .hayat bu işte
    bebeklerimiz büyüyünce belki biraz kendimize zaman ayırabiliriz , sabır sabır sabır , başka yapılacak bişey yok
     
  8. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  9. banu123

    banu123 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Haziran 2009
    Mesajlar:
    6
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    barzey cim keşke kendime ayırabileceğim zamanım olsa bebeği bırakabileceğim bir yakınım malesef yok eşimin ailesiyle görüşmüyorum kendi ailem uzak
    dediğiniz gibi eve kapanıp kaldım eşimle tatilden yeni döndük ama malesef ben bu tatilden de bişey anlamadım çünkü tlf ları susmadı hiç (eşimin kendi işi) bazen kendimi dinliyorum ve yakında delireceksin bu gidişle abartıyosun kendine gel diyorum ama nafile en fazla bir gün iyi sonrasında yine aynı belki bir işe girsem çalışsam düzelirmiyim onu da bilmiyorum zaten bebeğim var imkansız bişey çalışmak bilmiyorum yaaa çok karışığım ne yazacağımı nasıl anlatacağımı bile bilemez bir durumdayım
     
  10. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  11. banu123

    banu123 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Haziran 2009
    Mesajlar:
    6
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    gerçekten aynı şeyleri yaşıyoruz tek fark ben çalışmıyorum bizde eşimle yaz-kış hiç evde durmaz hep gezerdik ama bu sene çok farklı sanırım bu değişikliğe ayak uydurmak zor geliyor :KK43:
     
  12. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  13. Duygu.C

    Duygu.C CDarkness Üye

    Katılım:
    14 Eylül 2007
    Mesajlar:
    8.000
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    148
    Dönem dönem insanın üzerine depresiflik çöker. Kendimden biliyorum istediğim herşeyi yapıyorken mutlu bir hayatım varken hep mutsuzluklara takılı kalıyorum hiçbirşey yapmak istemiyorum her an patlayacak bir bomba misali ortalıkta suratsız çekilmez aksi bir insan olarak dolanıyorum. Bana birşey söylemeye korkar oluyor etrafımdakiler. Ama geçici bir dönem biraz uzaklaşmalısın dinlenmeye ihtiyacın var diye düşünüyorum ve kendine yeni uğraşlar bulsan çok iyi gelir, düşünmeye vakit bırakma beynine hep oyalan ne bileyim kitap oku mesela kitaptaki hikayelere kaptır bir süre kendini unut :)
     
  14. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  15. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    İşe girmen en sağlıklısı olacak sanırım.Çok zor değil inan..
    Bir çok yeni anne işine geri dönüyor,Uygun bir bakıcı ile.
    Kendine vakit ayırmalısın.Ama öncesinde eşinle bu yaşadığın duygu yoğunluğunu paylaşmalısın.
    Anneni ara gelsin o halde.bir müddet sende kalsın bu süreçte kendini dinle biraz.
    İşe girmek istediğini söyle,Bebeğine bakarlar belki.
    Ama Eşine durumunu anlat mutlaka konuş ve paylaş.
     
  16. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  17. Sarissa

    Sarissa uyudun uyanmadın olacak.. Üye

    Katılım:
    19 Mart 2009
    Mesajlar:
    9.786
    Beğenildi:
    35
    Ödül Puanları:
    148
    yorgunluk ve bebeğin verdiği sorumluluğun biraz ağır gelmesinin etkisi diye düşünüyorum
    insan kendini dinleyecek vakitler arıyor bazen
    sessizlik, yapman gereken işlerin olmadığı, birilerinin senden birşeyler beklemediği anlar
    zaman zaman hepimiz bu bunalımı yaşıyoruz
    geçici biir durum elbette
    hayatta şükredebileceğimiz öyle çok şey var ki
    bazen derdimiz yok dert arıyoruz kendimize
    belki bir süre aileniin yanına gitmen işe yarar
    bebeğin sorumluluğunu biraz paylaşmış olursun
    biraz dinlenirsin
    ortam değişir
    işe yarayacaktır bence
     
  18. 9 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : banu123
  19. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Gecici bir dönem bu canim...Simdi tam manasi ile Anneligin verdigi sorumluluklari zorluklari gördügün ve yasadigin icin böyle hissediyorsun muhtemelen.

    Keske bir yardimcin olsa, anladigim kadariyla esinde isi yüzünden pek yardimci olamiyor sana.:kahve:

    Senin biraz kendine vakit ayirman lazim. Bebegin daha cok kücück, inanki büyüdükce sende rahatlicaksin....Sabirli ol güzelim....Gececek insallah.:teselli: