hazır olamadığım annelik

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve EU1 tarafından 28 Temmuz 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  1. EU1

    EU1 Guest

    bayanlar bu anlattığımdan dolayı bana kızabilir ayıplayabilir hatta böyle olunmaz diyebilirsiniz ama anlatıp böyle olmaması için değişmek ve düzeltmek istiyorum...
    ben hiç istemediğim bir zamanda evliliğim hemen en başında ben daha nişanlıydım ve okuyodum, hamile kaldım,Allaha binlerce şükür çok rahat bir hamilelik geçirdim.. ama istemiyordum daha doğrusu evlendikten bile çok sonra düşünürken,okulumu bitirip,biraz daha büyünce istiyordum..bunun için onu öldürmeyi yani aldırmayı bile düşündüm, yapamadım..evlilik tarihimiz öne aldık ve evlendik... 24 yaşındaydım oğlumu kucağıma aldığımda..
    buda benim psikolojimi daha en baştan mahvetti.hep oğlumu saklarcasına giyindim hamile kıyafeti bile almadım hiç...kimseye söylemedik..ama bu konu ne kadar saklanır ki sonunda doğumda aynı şehirde olduğumuz için kayınvalidemler duydu..Allah var hiç bişey demediler ogün bugundür bu konu hakkında ama ben hep bu aptallığım yüzünden utandım çekindim,ailemdende utandım onlardan uzaklaşıp sadece eşime sığındım.. oda bu sefer benim ona bağımlı olmamdan sıkılır hale yada benim zaafımı kullanarak benden çok daha fazla fedakarlık istedi durdu..
    sanki çocuğumu suçlarcasına ona kızarcasına bizim tedbirsizliğimiz yüzünden ona kızdım...
    doğduğu zaman bile evet mutluydum ama kimseye göstermek istemiyordum..ya kendimi anne gibi bile hisettmiyordum..sanki benim deilde başkasının çocuğu gibi..bir annne için en unutulmaz anlardan biridir bebeğini kucağına ilk aldığı an benim için ise.. inan nasıl bir duygu idi hatırlamıyorum..bebeğimin ilk o andan nasıl göründüğünü bile hatırlayamıyorum..evet belki siz anneler bebeğiniz her anınızı kafanıza kaszırsınız ama ben hemen unutuyorum istemesemde...
    mesela lohusalık depresyonu denen dönem olabiilyor ya ben gerçekten o dönemde hem kendimi hem de oğlumu öldürmeyi bile düşündüm..evet onun sıcaklığını hisettiğim her an,içim ılık ılık oluyordu sanki okadar çok seviyordum ki hani derler ya tekrar içime sokacak kadar.. ama bebek bu ya çok ağladığı dönemlerde ondan nefret ediyor çıldırasım geliyordu..
    bide tüm bunların üstüne benim merkezdeki evimizden uzağa tayinim çıktı..150km uzakta..ama günde tak araba ile ulaşımı olanbir yer..sağlık ocağına ..kucağımda 5 aylık bebeğimben o köy arabalarında pazar günü köye giderim cumadan eve dönerim..hele ilk başlarda kalacak yer diye bulduğum bir yer vardı camından insanların bacaklarını görebiliyordum sadece dizine kadar...orda o halde bebeğimle kıştıda ekmek almaya bile gidemediğimi hatırlıyorum aç yattığımı..
     
  2. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  3. EU2

    EU2 Guest

    anlattığınız konuyu tam sonlardırmamışsınız pek Açıklayıcı Değil...
    bebeğe Gelince Ona kızmaya onu saklamaya HAKKINIZ YOK.. 24 yaşında vede nişanlıyken anne olmak istemeyen bir bayan bunun önlemini almasını bilirdi...
    bence hiç birşeyin arkasına saklanıpta " hazır olmadığım bir annelikti "diyemezsiniz
    bebeğinin kıymetini bil burada 24-25 yaşında olupta bir bebek için yıllarca çabalayan onca insan varken siz Nişanlı halde önlem almadan hamile kalıp sonrada anneliğe hazır değildim demeye hakkınız yok ...
     
  4. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  5. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    okuyunca inanın çok üzüldüm...
    sizi yargılamak bana düşmez...ama evlilik öncesi yaptığınız hatanın suçlusu bebeğiniz değil ki,onun ne günahı var da sevginizden mahrum bırakıyorsunuz..bebektir,ağlayacakta,gülecekte...
    şuanki psikolojiniz nasıl çok merak ediyorum...???
     
  6. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  7. ASSKIM

    ASSKIM sadece KIZIM için:) Üye

    Katılım:
    18 Mart 2008
    Mesajlar:
    1.304
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    106
    arkadasım cok kötü oldum ya........
    ben kızımı 19 yasımda kucagıma aldım suan 3yasında......
    okumak çocuktan önemli olamaz bence kazayla olmuş ama suç onun olamaz elınde olsa oda ıstermıydı kendısını ıstemeyen bır anne yazık günah o çocuga böyle yapma içim ezildi resmen......
    neler yaptıgını unutuyorsan o anı güzel yaşatmaya bak bence ........
    HERŞEY İSTEDİĞİMİZ GİBİ OLACAK DİYE BİRŞEY YOKKİ ALLAHIM BİLİR ONU........
    çocuguna herseyın en ıyısını yapmaya bak bırgün pişman olabılırsın neden kıydım yavruma dıye........
     
  8. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  9. mina_mina

    mina_mina Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    273
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    86
    ilk anne oldugu zamanlar annelige alisamayan bir siz degilsiniz. ben sadece 20 yasindaydim dogum yaptigimda, bende dogumdan sonra 3 ay deprosyana girdim, ailem turkiye'deydi , esim geceleri calisirdi. yani pek guzel bir durumda degildim. ama su anda kizim 2 yasinda ve canimi veririm onun icin.
    oglunuz kac yasinda bilmiyorum ama umarim su anki durumunuz, ilk dogum yaptiginizdan daha iyidir. insanoglu herseyin ustunden geliyor. bazilari digerlerinden daha cok zorlaniyor. onemli olan mucadeleye devam etmek.
    bebeginize sevgi gostermek icin gec kalmadiniz insallah bundan sonraki yillarda yasayacaginiz guzel anilari unutmazsiniz.
     
  10. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  11. EU1

    EU1 Guest

    evet daha yazacaklarımı tamamlayamamıştım..
    orda çok zor günler geçirdim evet tek suçlusu benim biliyorum ama ozamanlar elimde değildi.. ona kızmasam da normalde annelerde olan sabrım azdı..yoksa ona kötü davranmıyordum yada alakasız değildim...
    şimdi öyle değilim tabiki.. bende onun için canımı veririm herşeyimden herkesden vazgeçerim onun için
     
  12. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  13. ASSKIM

    ASSKIM sadece KIZIM için:) Üye

    Katılım:
    18 Mart 2008
    Mesajlar:
    1.304
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    106
    böyle düşünmene sevındım arkadasım inşallah daha güzel olacak herşey......
     
  14. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  15. EU1

    EU1 Guest

    ama ogünlerde ona karşı hislerimin diğer anneler gibi olmayıp ona yaptığım haksızlıkdan dolayı çektiğim vicdan azabı beni mahvediyor..
    görseniz okadar tatlı ve maşşalh çok da zeki akıllı ne bilim tam bir canavar..:)
    onu çok seviyorum...
    evde ve işte okadar çok stresim ve yorgunluğum oluyor ki onunla oynayamamak ilgilenememek canımı yakıyor artık amam ona iki arada derde mutlaka zaman ayırmaya çalışsam da beceremiyorum..onunla oynayım diye gece2 de felan yatıyorum kalan işleri yapabilmek için..elimden gelenden fazlasını yapıyorum onun için..tek amacım onun mutlu olması..
    ama ben olmayınca onu da mutlu edemiyorum..eşimlede herşey çok da güzel ve yolunda gitmiyor..onun can sıkıntısı ve düşünceleride beni mahvediyor..brn o kadar stresli ikende onada bir faydam olamıyor ne yapacam anlanadımmm.......
     
  16. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  17. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    arkadaşım bu arada eşinizin size olan tavrı nasıl???
    sağlıkçısınız anladığım kadarıyla,doğum izniniz,yıllık izinleriniz,rapor hakkınız var...
    bunları neden kullanmadınız da 5 aylık bebeğinizle yollara düştünüz...
     
  18. 28 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : EU1
  19. EU1

    EU1 Guest

    zorunlu hizmet diye birşey çıktı duymuşsunuzdur..
    onun için rapor izin onları alsamda yine o 400 günü tamamlayacaktım ve busefer bambaşka şehir dede olabilirdi en azından aynı şehirde dedik araba ile gelinir dedik ama olmadı işte ogünler geçti artık merkezde çalışıyorum evimdeyim ailemin eşimin yaındayım diye sevindim başlarda ..
    ama sonra ne oldu biliyomusunuz ?eşimin beni aldattığını öğrendim hemde ben uzaktayken değilde ben merkeze döndükten sonra benimde tanıdığım evimize gelen hemşirenin biriyle..
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.