Hedef

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve realist tarafından 19 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    19 Şubat 2008
    Konu Sahibi : realist
  1. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Aylardır hata yıllardır,internette kişisel gelişimle iilgili her yazıyı okurum.Okuduğum kitaplarda bile bu özellik beni cezbeder.Bugün yine herkesten önce uyandığım bir gündü.Elime ikinci kez okumaktan zevk duyduğum bir kitabı aldım.Ve içinde yazanları bunca zaman okuduklarmı birikimlerimi,yaşadıklarımı düşündüm.
    Sonuç ne mi?
    Hayat sahnesinde kendime biçilen rolü oynamıştım bu yaşıma kadar.İyi evlat olmam söylendi,Sustum iyi evladı oynadım.
    İyi eş olmam söylendi,iyi eşi oynadım.
    Anneler fedakar olur dediler,fedakar anneyi oynadım.
    Peki ben neden kendimi oynamadım?
    Şimdi düşünüyorum da sorsanız kişilere,ne iyi bir evlat olduğumu,ne iyi eş olduğumu ne de iyi bir anne olduğumu söyleyebilir konunun muhattabı kişiler.
    Çünkü oynadım ama o kişi olmadım.
    Aslında iyi evlat olmaya çalışırken içimde neleri saklamışım.
    İyi eş olmaya çalışrken,sadece sorun çıkmasın diye kendimden vazgeçmişim,yapmak istediklerimden,hedefimden,hatta kendime yeni bir hedef koyamamışım bile!..
    Anne rolünü oynarken de bunu severek yapmışım,gereksiz fedakarlıklarda bulunmuşum.Fazlasıyla titremişim.Oysa çocuk düşmeli dizi kanamalı,bunu yaşayarak öğrenmeli.
    Ve baktım ki hayat geçiyor.Artık kendim için birşeyler yapabilme isteği var içimde.Gezmek eğlenmek mi?
    Hayır.Ben kıyamet koparken bile elinde bir fidan varsa dik diyen bir peygamberin ümmetiyim.Neden yaşamdan vazgeçeyim dedim kendime.
    Belki gelecek 10 yıl ömrüm olmayabilir.Belki yapacaklarımı gerçekleştiremeyebilirim,o halde neden bu sıkıntı.Olabilir belki ömrüm olmayabilirr.Ama ya 30 yıl ömrüm varsa,geriye bakınca pişmanlık duymayacakmıyım.Hiç bir şey için geç değil.Ben bu yazıları boşuna okumadım.
    Gelecekte neler olur bilinmez.Ben belki Türkiyenin adını bile duymadığı bir insan olabiirim.
    İlk yaptığım şey şu an kendime hedef koydum.Ve bunu gerçekleştirmek için çalışacağım.Bakalım bir 10 sene sonra neler olacak.Ara ara yazacağım yapacaklarımı.Ama şimdi yazmak için hazır değilim.
    Lütfen başarmak isteyen kendine hedef belirlesin.
    Başarıya giden yolun ilk adımı bu !....
     
  2. 19 Şubat 2008
    Konu Sahibi : realist
  3. Zana_zana

    Zana_zana Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Kasım 2007
    Mesajlar:
    763
    Beğenildi:
    139
    Ödül Puanları:
    113
    insan kendini mecbur hissettiğinden dolayı yapıyor bunları
    mesela ben anneme babama çok iyi davranmam gerektiğini biliyorum
    çünkü iyi davranmak zorundayım belki kendimden ödün veriyorum ama sonra pişman olacağımı sanmıyorum sence...
     
  4. 20 Şubat 2008
    Konu Sahibi : realist
  5. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    sorun bunları fazlası ile yapmamda zaten.Bu aslında bir özeleştiri.Sonuçta hep kendimden verdim.Kimse bunun fazlasını istemediği halde fazlasını verdim.Ben yoktum o yıllarda beni oynayan biri vardı.Yani ailemin bana biçtiği rolü oynadım.Dozunu aşarak.Suçladığım tek kişi zaten benim.
    Şu an kendim oldum birkaç yıldan beri,konunun muhattabı malum kişiler hiç memnun değiller.Vazifelerimi yapıyorum,duygusal anlamda da sevdiğimi bilirler zaten ama öyle alışmışlar ki fedakarlık bekliyorlar.Bu benim hatam işte!..
    O yüzden örnek teşkil etmesi açısından söylüyorum ki vicdanen neyi vazife hissediyorsanız onu yapın.Ama asla gereksiz fedakarlıklarda bulunmayın.Tabii ki bu benim fikrim.Tecrübe ile sabittir.