Hem Pastamı Tutup Hem de Üfleyemem ki

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve KarKralicesi tarafından 5 Mart 2008 başlatılmıştır.

    5 Mart 2008
    Konu Sahibi : KarKralicesi
  1. KarKralicesi

    KarKralicesi hoppppp Gümmmm (: Pro Üye

    Katılım:
    16 Eylül 2006
    Mesajlar:
    23.292
    Beğenildi:
    17.140
    Ödül Puanları:
    488


    Bugün öpmemişti beni yanağımdan güneş. Görülmekten çekinen çocuğun, annesinin arkasına saklanışı gibi gizlenmişti bulutların ardına. Yalnızlık haberini muştuluyordu sanki. Uyanmıştım uykumdan. Yalnızlık köşkünün ilk merdivenine atmıştım adımımı işte.

    Kendi pastamı kendim yaptım bugün. Gözlerim kadar yaştı o da. O donarken soğuktan, ben eriyordum acıyla. Karanlık bir gecede sürpriz yaptım kendime. ‘’ İyi ki doğdun ‘’ diyordum. Alkışlayamıyordum kendimi. İnsan hem kendi pastasını tutup hem kendini alkışlayabilir miydi? Ne iyi ettin de hatırladın beni, diyemedi yüreğim. Kendimi hatırlamasam küserdim kendime de ama hatırladı da mutlu mu oldum sanki? Şaşırmıştım görevlerimi. Kendime sürpriz yapmalıyım, kendimin pastasını tutmalıyım, kendimin pastasını kesmeliyim… Ne yapmalı şimdi? Hangi ben olmalı? Karalar bağlamıştı kararlarım.

    Hayatta olduğum gibi, mumum da tek pastamda. Üstelik hangi ben olacağımı düşünürken sönmüş çoktan. Umutlarım kadar zifiri karanlık ortalık. Avucunu açmış hayatım, göz yaşlarımı biriktiriyor. 22’ yi geçti mi sayıları? Toprağıma can verecek kadar doldu mu avuçların? Yüzüme serp de, tokat atsın gerçekler. ‘’ Yalnızsın, mutsuzsun ‘’ diye çınlasın. Çınlasın ki sağır olsun kulaklarım. Her damla akarken yanaklarımdan boynuma, eritsin her dokunduğunu ruhum gibi.

    Bir dilek tuttum sönmüş mumu üflerken. Dileğim olmayacak ama olsun, dileğim. Pastamı 22 parçaya bölüyorum. Her birini 22 tabağa eşleştiriyorum birer birer. Hepsinin dizinin dibine bir çatal… Eksilmiyor pastalar, çatallara bulaşmıyor çikolatalar. Yoksa siz de mi yalnızlığı seçenlerdensiniz? Küsecek gün müydü bugün? Her yer kahkahalarla dolmalı, mutluluk cümleleri havada raksını yapmalıydı bugün. Benim doğum günümdü çünkü.

    Bugün benim doğum günümdü. Zifiri bir yalnızlığın 22. merdiveninde zamanında söndürülememiş bir mum, hiç yenilmemiş bir pasta, hiç onaylanmamış bir dilekle kutladım günümü. ‘’ İyi ki doğdun ‘’ diye sıktım elimi. ‘’ İyi ki doğdum ‘’ diyemedi diğer elim.


    Gülşah Çamer