Hep geç kalıyorum hayata

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve seyran tarafından 23 Ocak 2008 başlatılmıştır.

    23 Ocak 2008
    Konu Sahibi : seyran
  1. seyran

    seyran Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Şubat 2007
    Mesajlar:
    852
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    108
    Hep geç kalıyorum hayata…
    Akrep yelkovanı değil, ben zamanı kovalıyorum
    Kelimeler güçlükle çıkıyor ağzımdan
    Su damlalarını avucumda biriktirmeye çalışıyorum
    Seher vakti geç kalıyorum kuş cıvıltılarına
    Sokağa çıktığımda, yağmur çoktan bitmiş oluyor
    Ne zaman radyoyu açsam, şarkımın son melodisi
    Ne zaman denize koşsam mavi, gri oluyor
    Hep geç kalıyorum hayata…
    Ay’la dertleşmeye başlasam, güneş doğuyor
    Güneşime baksam, yakıp kavuruyor
    Bir çiçek alıyorum elime, kokusu gitmiş
    Ağaç diyorum, çoktan yaprak döküyor bile
    “ oysa yeşil, benim en çok sevdiğim renk
    o bile ebruleşmiş “
    Birisi düşse gönlüme, kayıp gidiyor sessiz derinliklere
    “ gecenin en parlak yıldızı kayıyor içime “
    Tutmaya çalışsam bir köşesinden çoktan mazi oluyor
    SEN diyorum; sensizlik geliyor ardından
    BEN diyorum; yalnızlık bakıyor arkamdan
    BIRAKIN diyorum; ilk terk eden umudum oluyor
    “ oysa en sevdiğim kelimedir, ümit “
    Birileri benden önce davranmış…O'nu bile almış…
    İnatla kovalıyorum, inatla yaşıyorum
    Ama hep sonradan…hep zamansız…
    Hep geç kalıyorum hayata, hep geç
    Bahara geç, sevgiye geç, şimdi de sana geç…
    İyisi mi sevgili sen beni boş geç…

    alinti
     
  2. 23 Ocak 2008
    Konu Sahibi : seyran
  3. Aylin

    Aylin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    4 Kasım 2007
    Mesajlar:
    177
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    seyrancım cok güzel ama biraz karamsar sanki..hayat, bütün olumsuzlıklara, umutsuzluklara, geç kalmışlıklara rağmen yaşamaya deger...