Hepimizin yarası, hep aynı yerde

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve xsxulem tarafından 20 Ocak 2007 başlatılmıştır.

    20 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    NOTRE DAMME

    Notre Damme’nin Kamburu adlı filmde, insana dehşet verecek kadar çirkin olan kilise zangoçu Qasimado, güzel çingene kızı Esmeralda’yı darağacından kurtarır ve kilisenin dev çanları arasına saklar.Bunu yaptığı için, baş rahip tarafından kırbaçla dövülür..

    Qasimado’yu ilk gördüğünde, tarifsiz bir dehşete kapılan ama sonra bu iyi kalpli zangoca minnet duyan çingene kızı, onun yüzündeki yaralara parmaklarıyla dokunur.Hilkat garibesi zangoç, çingene kızının gözlerine bakar ve “Yaram orada değil, burada” der..Gösterdiği yer kalbidir…

    Bizim yaralarımız da tıplı zangoç Qasimado gibi tenimizin altında kanıyor.Gözyaşı kanıyor, alın teri kanıyor, isyan kanıyor, hüzün kanıyor ama hep içimizden kanıyoruz…

    Küçük bir çocuk, geçim derdi yüzünden okuldan alındığında, kalem tutarken bile yorulan narin parmaklarıyla, koyu gri, soluksuz bir kaporta atölyesinde zımpara yaptığında, kanayan parmakları değildi…

    Yaşı bir adam, sabahın kör karanlığında, emekli maaşını alabilmek için banka kuyruğunda beklerken, ihtiyar ve yılların yorgunu ayakları beklemeye dayanamayıp yere yığıldığında, kanayan dizleri değildi…

    Genç bir kadın, bir zamanlar severek evlendiği eşinden, günün birinde çocuklarının gözleri önünde dayak yediğinde ve çocukları çığlık çığlığa bağırarak ağladığında, kanayan gözleri değildi…

    İdeolojisi yüzünden okutulmayan, okutulsa bile işsizlikle korkutulan, iş bulsa bile, günün birinde ansızın işyeri tarafından kapının önünde konan, kapının önüne konulmasa bile, ekmekle korkutularak, bütün sosyal hakları elinden alınan, meydanlarda dövülen,itilen, kakılan, hor görülen ve devlet için anlamı sadece bir sayı olan tüm insanların kanayan yaraları tenlerinde değildi…

    Hepimizin yaraları tenimizde birer kan çiçeği gibi açıyordu ama aslında hep içimizden kanıyorduk..Bu toplum, bedeninden hiç eksilmeyen yaralarla yaşıyor…Bu toprakların insanları, çocukluğunda “çocuk, düşe kalka büyür” sözüyle yetişiyor.Genç yaşlarında “düşene bir tekme de sen vuracaksın” hoyratlığına alıştırılıyor ve günün birinde “düşenin dostu olmaz” korkunç gerçeği ile karşılaşıyor….Bu toplum, ortak tarihi olan bedeninde, herkese eşit dağıtılmamış yaraları taşıyor.

    Bizim yaralarımız da tıpkı zangoç Qasimado gibi tenimizin altında kanıyor.Gözyaşı kanıyor, alın teri kanıyor, isyan kanıyor… ama hep içimizden kanıyoruz….

    Hepimizin yarası, hep aynı yerde…
    Ve bizim yaralarımız, tenimizin altında kanıyor…
     
  2. 20 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. tatlicadiarzu

    tatlicadiarzu O Bir Dadas Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.107
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    106
    paylaşımın için teşekkürler süslüm ne kadar doğru hepmizin yarası içinde kanıyor..
     
  4. 20 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  5. ayxsxegxuxl

    ayxsxegxuxl Aktif Üye Üye

    Katılım:
    4 Aralık 2006
    Mesajlar:
    60
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    paylaşımın çok güzel,maalesef bunlar bizim acı gerçeklerimiz
     
  6. 20 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  7. sozyasi

    sozyasi Hüzün Dostu..! Üye

    Katılım:
    31 Ekim 2006
    Mesajlar:
    1.151
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    148
    Evet, BiLdiğimiz Yara Kabuk BağLayan, Ve Ne Kadar Uzun Süre Geçerse Geçsin iyiLeşendir, Ama ÖyLeLeri Vardır Ki, Bir Ömür Boyu Zaman geçsede kanar Durur, Daha İLk Anki Kadar tazedir, ve HiçKabuk BağLamaz.. İşte O Yürek Yarasıdır..
     
  8. 20 Ocak 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  9. Aysecik

    Aysecik Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.130
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Suslu canim paylasimin icin tsk, gercekten yazdiklarinin hepsi dogru kanayan yer icimizde gorunmuyor sadece zaman zaman kabuk tutmaya basliyor ama gene bir sozle bir hareketle, bu yara desiliyor kaniyorda kaniyor, dilerim herkesin kanayan yaralari varsa hepsi kapansin, icimiz kan aglarken gulmekte olan gozlerimizde huzunde gizli ama kanadikca kaniyor