Herkes acısını farklı yaşıyor....

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve dillerim_lal tarafından 19 Ekim 2010 başlatılmıştır.

    19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  1. dillerim_lal

    dillerim_lal Popüler Üye Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2009
    Mesajlar:
    4.620
    Beğenildi:
    62
    Ödül Puanları:
    108
    merhaba arkadaşlar

    kaç gündür içim bir huzursuz mutsuz ve sinirliyim.sizinlede paylaşmak istiyorum.

    ben 6 aylık hamileyim.ve mayısta babamı kanserden kaybettim.vefat ettiğinde 2 haftadan uzun süre benim yanımdaydı.birlikte hastanelere gittik acillerde sabahladık kendi ellerimle baktım.ama ne kadar acı çektiğini nasıl zorluklar yaşadığını kendim gördüm.hem annem hem o aslında çok üzülüyorlardı ama kimse kimseye birşey belli etmiyordu.

    babamı memlekette defnettikten sonra 10 gün bende annemle kaldım.daha sonra eve dönmek zorunda kaldım ki 3 ayda kalsam sonuçta herkes evine dönecek.

    52si için gittiğimde orada hamile olduğumu öğrendim.daha önce bilmiyordum.bu esnada yengem (abimin eşi) yanımızda yoktu.işi dolayısıyla başka şehirdeydi ama abim bizimleydi.ben ilk bebek olması ve süpriz olmaası vesilesiyle şaşkınlık içindeydim.birilerine söyleyemiyordum bile ki ben bile emin olamıyordum doktor raporu olmasına rağmen.herkes haliyle çok sevindi.bu acımızın üzerine yeni bir umut yeni bir meşgale yeni bir hayattı.herkesin acısına su serpmişti.Allah a olan inancım onun kudretini görmem daha bir netleşti.bir can gidiyor bir can geliyordu.hayatın döngüsüydü.

    aradan aylar geçti duyan herkes hayırlı olsun dedi çok sevindi.ama yengemden herhangi bir tepki yoktu.üstünde hiç durmadım tarzı böyle olabilir işleri çok düzenini yeniden kurmaya çalışıyo yoruluyo falan filan dedim.ben onu aradım yeni işin hayırlı olsun dedim alıştınmı ddedim nasılsın dedim görüşelim dedim(ki yakınız ama ne arar nede gelir)

    aradan zaman geçti karnım büyüdü ve bir karşılaştık 7 kat yabancı bile beni görünce " amaann kocaman olmuş karnın büyütmüşsün" ne bilim "kilo almışsın" " kaç aylık" vb gibi tepkiler verir ama o hiç birşey söylemedi abim yanına geldi gitti hamile bir kardeşim var bu nasıl napar diye gelmedi her seferinde ben aradım davet ettim rica minnet gelin dedim 1 kere falan geldiler yine üstünde durmadım ayrılar birlikte vakit geçirmek isterler kısıtlı zamanları var dedim gitmedim gelmeyince bir şey demedim.

    bir kaç gün önce başkasından duydum.ben niye böyle ne yaptım acaba diye kafa patlatırken ağızlarından kaçırdılar.

    biz babamın 52sinde öğrendik ya hamileliğimi ozaman hep birlikte benim uzun zamandır yemek istediğim bir şeyi bana yedirmek bahanesiyle akşam dışarı çıktık gezmek eğlenmek yok bir yerde oturduk yemek yedik yürüyüş yaptık sonrada ablamda toplandık yemek yedik başka gün tabi bunların fotoğrafları var.

    ablamla konuşurken sağdan soldan ablama "evet fotoğraflarınızı gördüm gezilmiş tozulmuş" demiş ablamda gezmedik hamileye yemek yedirdik demiş.oda hamile olduğunu öğrenince koşa koşa sizemi haber vermeye gelmiş demiş

    lafa bakkk ablamda hayır burda öğrendi zaten dedi

    hem öyle olsa bunda ne kötülük varkiii..ben öğrenseydim koşa koşa gider aileme haber verirdim bunda kötülük nerde

    sanırım o babamın 52si döneminde bu tarz birşeye sevinmemize kızdı.birde tatilde biz eşimle tatile gittik anneme gidemedik.onada kızmış olabilr hadi onu anlarımmm onu bende kafama taktım ama öyle olmak zorunda oldu.sonradan telafi ettim ama bayramdan öncede kendim gittim 1 hafta kaldım.

    herkesin acısını yaşaması acıyı karşılaması farklıdır.kimse kimsenin üzüntüsünü yargılayamaz.benim babam elbette üzüldüm hala üzülüyorum keşke yaşasaydıda bebeğimi görebilseydi diyorum her seferinde.ama bir yandanda iyiki bu bebek bu zamanda geldi.anneme aileme yeni bri heyecan yeni bir meşgale oldu diyorum.ama bu tarz şeylerle zan altında bırakılınca çok ama çok üzülüyorum

    hiç yengemle bu konuyu konuşmadık.konuşmayıda düşünmüyorum.çocuğu yok o yüzdende onunla nadir bir araya geldiğimiz zamanlarda bu konuyu anlatmıyorumki hani belki yanlış anlar diye.ben yine ararım sorarım arada abim var.ama kafamda büyüdükçe büyüyor.belki içinde bulunduğum dönem yüzünden hassasta olabilirim.

    ben acılarımı hep belli etmeme yönünü seçmişimdir.çok eskiden beri böyle başş ederim.olmamış gibi davranmam elbette ama düzeltemeyeceğim durumlarda kabullenebilirim.

    ama yinede içim çok huzursuz.hatam nerde diye düşünüyorum
     
  2. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  3. Paradoks

    Paradoks Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    23 Ocak 2010
    Mesajlar:
    1.958
    Beğenildi:
    38
    Ödül Puanları:
    148
    Ne yengenizin,ne ağbinizin ne düşündüğünü bu kadar kafanıza takmanıza gerek yok.
    Hayat sizin hayatınız.Bebeğiniz olacak ve buna sevinmeniz gayet normal.İster 52 sinde sevinin,ister babanız öldüğü gün.
    Acı da sizin acınız,sevinçte sizin sevinciniz.
    Başkalarının ne düşündüğünü umursayıp,bu kadar da ince davranmanıza gerek yok bence.
    Boşverin gitsin..
     
  4. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  5. sodi-certila

    sodi-certila evli-mutlu-çoçuklu olucak Üye

    Katılım:
    16 Eylül 2008
    Mesajlar:
    1.301
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    boşuna dert ediniyorsun.biz kayınvalideme söyledik hamileliğimi sevinmedi tepki vermedi bende 2 aydır ne arıyorum nede evine adım atıyorum hatasınıda söyledim zaten.kendini ve bebeğini düşün kafanı takma böyle şeylere.herkezin derdiyle uğraşırsak oooooo....
     
  6. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  7. nurberra

    nurberra Emanetini koru Rabbim Üye

    Katılım:
    29 Kasım 2009
    Mesajlar:
    2.707
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    cnm bnm yaaa kıyamam yapma bölee üzme dicem ama ne kadar zor biliyorum çünkü bnde herşeyi çok takan biriyimdir ama tatlım seninde dediğin gibi Rabbim size çok değerli bi emanet gönderiyo bizler hepimizi emanetiz ve birimiz gidiyo diğerimiz geliyo bi yandan acıyı yaşıyoruz bi yandan sevindiriyo Mevlam sizede öyle bi mucize yollamış abinle yengeninyaptıkları çok ayıp ama işte sonuç olarak o senin abin eminim kötü düşünmez senin için sen yinede devam et aramalrına sormalarına emim anneni abinden daha çok düşünüyosundur kız çocukalrı herzaman annesine daha bi düşkündür buna eminim bebşiinle sağlıklı günler sizin olsun cnm
     
  8. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  9. dillerim_lal

    dillerim_lal Popüler Üye Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2009
    Mesajlar:
    4.620
    Beğenildi:
    62
    Ödül Puanları:
    108
    öyle diyorsunuz ama biz aile içinde çok samimi görüşen arayıp soran insanlarızdır.kuzenler hep beraber büyürler her ne kadar herkes ayrı şehirlerde olsada teyze dayı ilişkilerimiz onlarla çok kuvvetlidir.böyle böyle uzaklaştığımızı düşünüyorum ve çok üzülüyorum.bana gelipte sen şöyle davrandın deseler yine bir nebze.hiç konuşulmadığı için bende her gün yeni bir senaryo yazıyorum

    ha konuşsak dahamı iyi olacak onada emin değilim.bu seferde gizli olan soğukluk resmen olur diye korkuyorum.
     
  10. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  11. nurberra

    nurberra Emanetini koru Rabbim Üye

    Katılım:
    29 Kasım 2009
    Mesajlar:
    2.707
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    cnm bide ozamn sen açık açık sormayı denesen hani madem aranız önceden çok iidi kırmadan ki zaten bu durumda kırılan sensin güzel bi şekilde hislerini anlatsan ne oldu böle diye sorsan çünkü budurm çok sıkıcı böle uzayıp gider hal hatır sorulmazsa akrabalığın ne anlamı var bide canın olan abin sonuçtaa
     
  12. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  13. diablo

    diablo Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2009
    Mesajlar:
    813
    Beğenildi:
    136
    Ödül Puanları:
    88
    bENCE HIC DUSUNME, SENIN BABAN, SENIN ANNEN, SENIN BEBEGIN, SENIN ACILARIN.
    her ınsan duygularını farklı yasar ne guzel bır bebegın olacak. bu tur seylere takılma. ablanlarla beraber olup sızın hepbırlıkte fotonuzu gordugu ıcın içlenmiş olabılır. Bu da normal. anlattıklarına gore ne bır hatan nede ılgısızılıgın var.
     
  14. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  15. esraa47

    esraa47 hoşgeldin bebeğim Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    4.475
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    seni çok iyi anlıyorum insanlar senin içini senin içinde yaşadıklarını kesinlikle bilemez benimde başımdan seninki gibi bir durum geçti kısacası o insanlarla 2 senedir görüşmüyorum arkamdan konuşuyorlar dengesizliklerine veriyorum boşver hiiç takma
     
  16. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  17. dillerim_lal

    dillerim_lal Popüler Üye Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2009
    Mesajlar:
    4.620
    Beğenildi:
    62
    Ödül Puanları:
    108
    valla bende sormaktan çekiniyorum niye bu sefer tartışmaya girecez olay büyüyecek işin içine eşim karışacak abim karışacak herkes bir yorum yapacak ister istemez tatsızlık çıkacak

    malum ben hamileyim belki beni üzülmeyeyim diye geçiştirecekler.ben zaten tartışamamda oturur ağlarım o duruma düşmekte istemiyorum
     
  18. 19 Ekim 2010
    Konu Sahibi : dillerim_lal
  19. _masal_

    _masal_ ... Üye

    Katılım:
    30 Nisan 2009
    Mesajlar:
    3.962
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Öncelikle hayırlı doğumlar. Bebeğiniz sağlıkla gelsin.

    Bu tarz şeyleri kafanıza takıp kendinizi de bebeğinizi de üzmeyin.

    Hayat bu devam ediyor. Bir yanda ölümler olurken bir yanda da doğumlar olcak.

    Mecbursunuz canınızın istediği bir şeyi yemeye, mecbursunuz yürüyüş yapmaya, gülmeye hatta eğlenmeye.

    Çünkü Allah bir can emanet etmiş size. Onu en iyi şekilde dünyaya getirmeye mecbursunuz.

    Evet acılar da yaşancak elbet. Ona da ağlıcaksınız ama zamanı gelince de gülceksiniz.

    Zaten siz elinizden geleni yapmışsınız babanız için. İçiniz rahat olsun.

    Babanız yaşasaydı eğer o da sizin mutlu olmanızı isterdi