Hıncal Uluç'tan sevgi üzerine

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve talin tarafından 1 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    1 Kasım 2008
    Konu Sahibi : talin
  1. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    Ortaköy'de oturuyoruz bir arkadaşımla… 'Anlayamıyorum, Hıncal' dedi..' Anlayamıyorum, beni gerçekten sevip sevmediğini. 'Yüzüne baktım. Anlattı… 'Bir aradayken öyle iyiyiz ki. Öyle yakın, öyle candan, öyle sevgi dolu ki bana karşı… Sokuluşu, dokunuşu, bakışı… Hani vücut dili diye bir şey varsa, bu kız her hali ile beni sevdiğini haykırıyor adeta… Zaten, diliyle de söylüyor, sık sık çok sevdiğini…' 'Sorun ne öyleyse' der gibi baktım, bir daha gözlerinin ta içine… 'Sorun var mı, onu da bilmiyorum ya… İçimden bir ses, bu işte bir eksiklik olduğunu söylüyor bana hep… Geçen gün birden ne fark ettim bilir misin? ' Sustu bir an… Söyleyip söylememekte terettüd etti. Ama söyledi sonunda… 'Geçen gün düşünürken, birden farkına vardım ki, buluşmak için bütün teşebbüsler benden geliyor. Ben arayıp bir yere davet etmesem, günlerce birbirimizi görmüyoruz. Beni görmek, benimle buluşmak için ondan hiç çaba yok.' Söylemekte tereddüt ettiği şey işin en can alcı noktasıydı oysa… 'Seviyor mu, sevmiyor mu?' diye papatya falı bakmayı bir yana bırakırsanız, sorunun çözümünü en gerçekçi verecek formüldü bu. Sevginin bir tek amacı vardır. Birlikte olmak… Birlikte gidilen yerlerin, birlikte yapılan şeylerin hepsi araçtır… Gerçek sevginin en sağlıklı, en doğru ölçeğidir bu… Bir arada olma isteği… Nerede, nasıl olduğu, hiç önemli olmaksızın. Dostuma, yıllar önce aniden biten bir ilişkimi anlattım. Sinemaya gidelim demiştim, üniversite yıllarında büyük aşkıma… O da beni seviyordu ya… Yani ikimizde öyle sanıyorduk… Filmi sordu… Söyledim…Beğenmedi… Benimle buluşmaktan vazgeçti, filmi beğenmediği için… O zaman anladım ki, sevdiği şey ben değilim… Benim ona sunduklarım… Benimle buluşmasını istiyorsam, onun hoşuna gidecek bir şey bulmak zorundaydım, her defasında. Ben amaç değil, araçtım. Amaç, benim sunduklarımdı. Hayır, bunun adı sevgi değildi… Benim için zor bir karardı, ama verdim ve bitirdim. 'Her şey çok iyi gidiyordu, ne yaptım da onu kırdım, suçum ne bir bilsem,' demiş ortak dostlarımıza. Anlatmadım bile. Anlatsam da anlayamazdı, biliyordum. Kaç yıl geçti aradan. İddia ederim, hala anlamış değildir niye bittiğini. Aslında, 'Bitti' yanlış bir deyiş… Hiç başlamamış ki meğer… Öyle sanmışız… Gerçek sevginin tek ölçeğidir bu, bir arada olma isteği… Seven, gerçekten, yürekten
    > seven, bir arada olabilmek için mucizeler yaratır. Bütün öncelikleri sevgilisine tanır…Sizi gerçekten seviyor mu? Ya da siz onu gerçekten seviyor musunuz? Kendi duygularınızdan emin değilseniz ya da onun duygularından şüphedeyseniz… Dikkatle bakın… Dikkatle izleyin… Dikkatle gözleyin… Onunla buluşmak, onunla bir arada olmak için neler yaptığınıza, yapabildiğinize bakın… Onun sizinle bir arada olmak için gösterdiği çabaları değerlendirin.

    Hıncal Uluç

    a.s.