İhanetin dayanılmaz ağırlığı

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve sebebi tarafından 6 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  1. sebebi

    sebebi Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    19
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Bu sitenin aslında oldukça eski ve tanınan üyelerinden biriyim.
    Ama sadece bu konuyu yazmak için farklı bir kullanıcı adı kullanmak zorunda hissettim kendimi.
    3 yıllık evliyim ve henüz 2,5 aylık dünyalar tatlısı bir oğlum, herkesin gıpta ettiği bir mesleğim, iyi bir kazancım var.
    Etrafta parmakla gösterilecek bir güzelliğe sahibim.
    Bunları kendimi övmek için söylemiyorum yanlış anlamayın nolur.
    Eşimi çooooooook severek evlendim.
    Ona olan aşkım her gün daha da artarak büyüdü içimde.
    Onu üzmekten, kırmaktan ödüm koptu hep.
    Bir kadının kocası için evliliği için yapabileceği her şeyi yaptım bugüne dek hem de fazlasıyla.
    Eşimin ailesi bile sürekli söylerdi, oğlumuz senin gibisini asla bulamazdı, bir günden bir güne üzmedin, hep kıymetini bildin diye.
    Sevgimi göstermekten de hiç çekinmedim, gocunmadım, dibine kadar sevdim anlayacağınız.
    Hatta sanırım kendi canımdan bile çok sevdim.
    O benim bitanemdi, canımın canı, aldığım nefes, içtiğim suydu, her şeyimdi.
    Benim kadar değilse de onun da beni sevdiğini sandım hep, belki de sevmişti bir zamanlar.
    Ama olmadı.
    Son 8-9 aydır eşimde bazı değişiklikler olduğunun farkındaydım.
    Eskisi gibi benimle ilgilenmiyor, eve sürekli geç geliyor, arkadaşlarıyla dışarıda gezip tozmayı tercih ediyordu.
    Eve erken geldiği zamanlar da yine benimle ilgilenmiyor, bilgisayarın karşısında zaman geçiriyordu.
    Üstelik ben 2-3 aylık hamileydim.
    Çok kere konuştum, bişeyim yok genel ruh hali dedi hep.
    Ama ben bütün hamileliğimi evde tek başıma geçirdim.
    Bana hal hatır soran, yanımda olan, ilgilenen, sevgi ve şefkat gösteren kimsem yoktu.
    Hamileliğimin son günlerinde dahi eşim dışarılarda geziyor ve işini bahane ediyordu.
    Günlerce ağlıyordum konuşuyordum ama fayda etmiyordu.
    Doğum sancılarım başlayıp gece hastaneye gittiğimizde eşim annemi hastaneye benim yanıma refakatçi getirip eve uyumaya gitti.
    Beni veya doğacak çocuğunu umursamadan, merak etmeden, sabaha sağsalim çıkarmıyız diye düşünmeden.
    Gece 2 de doğan oğlunu sabah 9’da öğrendi.
    Bizi taburcu etmeye geldiğinde çok önemli randevularına engel olduğumuz için beş karış suratla ortalarda dolanıp neden hala çıkış işlemleri bitmedi diye söylendi.
    Bebeğimle eve döndüğümüz ilk akşam arkadaşlarıyla mangal partisindeydi.
    Sonraki günlerde de yine hep dışarılardaydı, sözde mecburdu, işi vardı.
    Her gün ağlaya ağlaya emzirdim çocuğumu, istenmiyorduk belli ki.
    Ve sonunda acı gerçekle yüzyüze geldim.
    Bundan 15 gün önce bir akşam eşim bana gelip ağlayarak beni aldattığını itiraf etti.
    Hem de eski nişanlısıyla, hem de yaklaşık 1 yıldır.
    Üstelik bu eski nişanlının aynı anda eşimden başka birden fazla sevgilisi varken.
    Tam bunu nasıl hazmederim diye düşünürken o güne kadar hiç yapmadığım bişey yaptım ve cüzdanını karıştırdım.
    Bi telefon hafıza kartı buldum.
    Telefonuma takıp resimlere baktığım anda ölmek istedim, nefesim kesildi.
    Eski nişanlısıyla yatakta çıplak fotoğraflarını çekmişti, bir resimde kendisi de vardı.
    Üstelik o kadından başka bir kadınla da gezmeye gittikleri barlarda çekilmiş başka resimler de mevcuttu.
    Sonra telefon ayrıntılarını inceledim.
    Benim onun çocuğunu dünyaya getirdiğim günü dahi boş geçmeden, istisnasız her gün diğer kadınla saatlerce telefonlaşıp, yüzlerce kere mesajlaşmıştı.
    Eski nişanlıyı defalarca aramış, mesaj yazmıştı.
    Ve bu adam bana nasılsın, ağrın sızın var mı vs. diye sormayan, beni telefonla aradığında 1 dakikadan fazla konuşamayan, bana 3 ayda 1 tane ancak mesaj yazabilen adamdı, kocamdı.
    Hamileliğimin 3. ayında bir akşam o yine dışarıdayken karnım çok acıkmıştı, evde yiyecek bişey yoktu o an.
    Eşimi arayıp gelirken köfte-ekmek almasını istedim.
    Bana bağırıp yolunu değiştiremeyeceğini başımın çaresine bakmamı söyleyen adam diğer kızları bar bar gezdirip yedirip içirmişti.
    Hamileliğimin son gününe kadar evimize para getirmek için karnı burnunda çalışan bendim ama eşim benim çektiğim bu çileyle kazandığım paraları eski nişanlısına hibe etmiş, diğer kızı gezdirmişti.
    Üstelik her iki kızla da benim hakkımda konuşmuştu.
    Kızlar evliliğimizin en özel kalması gereken ayrıntılarını dahi biliyordu. (Bunu nereden bildiğimi sormayın nolur)
    Gerçekten ölmek istedim ama bir yavrum vardı.
    Bana muhtaç küçücük yavrum.
    Her doktor kontrolüne kendim götürdüğüm babasının zerre kadar umursamadığı oğlum…
    Araya bazı insanlar ve onun ailesi girdi.
    Eşim çok ağladı, yalvardı, pişman olduğunu, bir daha asla böyle şeyler yapmayacağını söyledi, yeminler etti, Kuran’a el basıp…
    Şimdi evliliğe devam ediyoruz.
    Ben sevilmediğimi bile bile devam ediyorum, oğlum için.
    Yarın bigün aklı kemale erdiğinde soranlara benim babam yok demesin diye.
    Biliyorum size mantıksız geliyor, böyle baba olsa nolur olmasa nolur diyorsunuz.
    Ben de hep öyle derdim ama insan başına gelince anlıyormuş.
    Dedim ya sevilmediğimi bile bile devam ediyorum.
    En acısı da bu.
    Böyle delicesine sevdiğin, dünyaları uğruna feda edeceğin adam tarafından sevilmediğini, tercih edilmediğini bile bile devam etmek.
    Onursuz muyum? Gurursuz muyum?
    Artık hiçbir şey bilmiyorum.
    Tek bildiğim yaşayan bir ölüden farkım olmadığı…
    Tekrar yapar mı bilmiyorum.
    Ama yapmasa bile bana kraliçeler gibi davransa bile giden benden gitti artık, ne değişir ki..
    Eskiye dönebilir mi insan, zamanı tersine döndürebilir mi?
    Sadece anlatmak istedim, yazmak ve yazarken hıçkırıklarla ağlayabilmek…
    O kadar…
     
  2. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  3. SERENAY

    SERENAY Aktif Üye Üye

    Katılım:
    16 Mart 2007
    Mesajlar:
    258
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Yorumsuzzzz

    sadece şunu söylemek istiyorum

    Benim kriterlerime ters
     
  4. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  5. gurbaa prenses

    gurbaa prenses KK'nın Haylaz Kızı Pro Üye

    Katılım:
    23 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    11.253
    Beğenildi:
    190
    Ödül Puanları:
    213
    böyle yaşamak seni iyiden iyiye bitirmez mi be canım?
    her gece koynuna girdigin adamın sen dogum sancıları çekerken elin bilmem neleriyle aşna fişne yaptığı gerçeği acıtmaz mı her nefes alışta ruhunu?
    eski nişanlıya diyecek laf, edecek hakaret bulamıyorum...
    anası onu dogurmamış ki, resmen zçmış....
    karaktersiz...
    eşin bunu itiraf edip günah çıkarttı belki aklınca ama samimi bile değil biliyor musun...
    zira samimi olan adam o iğrenç hayatına ait tek bir ayrıntı bile bırakmazdı cüzdanında telinde orasında burasında...
     
  6. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  7. DingiltereKralicesi

    DingiltereKralicesi Makyaj Günlüğü... Üye

    Katılım:
    31 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    6.735
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    146
    ınanamıyorum :bbo:
    Resmen allak bullak oldum bunları okurken...
    Siz yaşarken neler hissettiniz, nasıl bir güce sahipsiniz Allah bilir...
    Şimdi eşiniz olacak o mahluka çok söz söylemek, çok lanetler etmek geliyor içimden.
    Ama tutuyorum kendimi, çünkü malesef o bir BABA (!)

    Ne diyeceğimi bilemiyorum.
    Rabbim çektiğiniz eziyeti, üzüntüyü boşa çıkarmaz umarım.
    Siz bir daha ona asla güvenemezsiniz, ama ortada günahsız bir bebek var...
    Ah keşke erkek olmak, ADAM olmakla aynı şey olsa...
    Kocanız bir erkek, ama ADAM olamamış malesef...

    Eski nişanlısı da kadın ama KADIN olamamış malesef...

    Yazık...
    Size ve bebeğinize yazık...
    Rabbim hakkınızda hayırlısını versin.
    Ben olsam boşanırdım, silerdim demek istemiyorum.
    Büyük konuşmaktan korkuyorum.
    Allah karşımıza iyi insanlar çıkarsın...

    Sadece size sabır ve hakkınızda hayırlısını diliyorum a.s.
     
  8. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  9. cloudy

    cloudy en iyi koca ölü kocadır:) Üye

    Katılım:
    13 Aralık 2008
    Mesajlar:
    3.911
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    valla ne desek boş
    bekara karı boşamak kolaydır derler
    ben olsam asarım keserim mahvederim demesi kolay
    yaşanmadan bilinmiyor
    ne çektiğinizi sizden başkası anlayamaz ama daha gençsiniz anladığım kadarıyla
    hayata sıfırdan başlayabilirsiniz
    bu kadar zor değil şu an ki yaşadıklarınızdan zor değil inanın bana...
    herşey karar vermekte bitiyor
    kendi ayaklarınız üzerinde durabiliyormuşsunuz zaten
    çocuğunuz için katlanın derdim ama
    siz mutsuzken oda bunu hisseder ve mutlu olmaz
    ayrılınca babasınıda boşamış olmuyormusunuz
    gelip görmek isteyen görür
    yapmak isteyen yapar
    şimdide yapar sonrada yapar
    iyi düşünün bu hayata bir kere geliyoruz
    başka şansınız yok...
     
  10. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  11. kuzuzuzubambino

    kuzuzuzubambino Anne Şeni Çok Şeviyom.... Pro Üye

    Katılım:
    13 Şubat 2008
    Mesajlar:
    3.499
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    148
    Ya ne diyeceğimi bilemedim....
    Bence hayatı bu şekilde kendinize zehir etmemelisiniz...
    O sizin hayatınız da olmayı haketmiyor...
    Tabi ki hiç kimse başına gelmeden bilemez....
     
  12. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  13. _ConversE_

    _ConversE_ Nam-ı diğer extreme:)) Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    3.571
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    106

    içim acıdı okurkensenağlama çok kızdım size...
    çalışıyorsunuz iyi bir kazancınız var,ve halaa mecbur diyorsunuz,
    neyin mecburiyeti bu çocuk babasız kalmasın,
    kalmaycak zaten gelip görmek isterse görür,
    ama çocuğuyla ilgilenmemiş bile,siz acılar içindeyken o gününü gün etmiş,
    siz bilirsiniz,sizin kararınız....
    ama tekrar düşünn derim,bitmiş bir evliliği sürdürmek nekadar doğru:nazar:
     
  14. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  15. challenger

    challenger anladım ki herşey sensin. Üye

    Katılım:
    7 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    6.776
    Beğenildi:
    402
    Ödül Puanları:
    188
    kesınlıkle sen cok fedakar bir annesin ama sevmediğin bir insanla her gün güvensiz ortamda bir çocuk yetiştirmekten,hatta onun doğduğu gün bile başkasına giden bir babadansa olmaması bana göre daha hayırlısıdır.
    bende bılıyorum benzeri bır durumu kuzenım yaşadı.bu sefer erkek olan taraftı ama bizimkisi.çokı sevmişti eski kız arkadaşını ama eniştem istemediği için bırakmak zorunda kalmıştı ve eşi hamile iken devam etmiş ve cocuk dogdugunda eşi anladığnda pişman olan taraftı o.ama kalbime yenik düştüm diyordu sürekli ne denilebilirdiki.kuzenımın eşi hiçbirşey yokmuş gibi devam etti cocuklarını büyütmeye ve eşine sahip çıkmaya sürekli onunla ilgilendi.ve suanda kuzenım bır daha asla yapmayacak kadar aşık eşine.
    yapabilirmiydim kesinlikle hayır gördüğüm anda biterdi benim evliliğim ama bekara eş boşamak kolay umarım sen istediğin şekilde yaşayabilirsin.
     
  16. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  17. zemus

    zemus şöfeer Üye

    Katılım:
    7 Kasım 2008
    Mesajlar:
    3.938
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    senin zor günüde evde yatarken seni kaybetmiş..ozaman vuracaktın tekmeyi..
    nedemek karısı doğum yaprken evde uyumak..
    diğer yaptığı adiliği ise şok olarak okudum ..
    sakın geri dönme sakın..o adamdan ne koca olur ne baba ..
    yapıcağın tek şey bukadar iğrençliği sineye çekmiceksin ve hayatından onu çıkartıcaksın..
    bukadarda olmaz ya yuuhh diyorum....
    vur tekmeyi...yemin ederim ben olsam şeyine tekmeyi yapıştırıp
    sonrada poposuna bir tekme atar defederdim bu herifi ....
     
  18. 6 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : sebebi
  19. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.362
    Beğenildi:
    21.630
    Ödül Puanları:
    363
    Zaten kararınızı vermişsiniz..
    Hayırlı olsun..:nazar:
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.