İlişkimiz neden bu hale geldi ki...

Konusu 'Aşk Hikayelerimiz/Dertlerimiz' forumundadır ve concordia tarafından 23 Mayıs 2010 başlatılmıştır.

    23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  1. concordia

    concordia Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    198
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Merhaba,

    1 Mayıs'ta 3 yılını doldurmuş bir ilişkim var. ılişkimiz başladığında daha üniversite birinci sınıftaydım. Çok sıradan başladı ilişkimiz,bir gün buluştuk, elimi tuttu ve sevgili olduk. Yaşım küçüktü daha 18 yaşındaydım,ileriyi göremedim,görsem de düzelir dedim hep... Aramızda yedi yaş var,o benden büyük. Tanıştığımızda okulunun yedinci senesindeydi. Depresyonlar geçirmiş,iki sene okula gitmemiş ve hayatı boyunca hiç sorumluluk sahibi olamamış. Biz tanıştığımızda bile okulu yeterince uzamıştı zaten ve üç yıl geçti üzerinden o okul hala bitemiyor. Arkadaş çevremizden şakayla karışık derlerdi, Ahmet seninle birlikte bitirir ancak okulu diye,gülerdik yok canım diye... Ama bakın ki ben seneye mezun oluyorum ve onun okulu tam 11. senesine uzuyor ve yine bitmiyor...

    Onun bu başarısızlığının ve dibe vurmuşluğunun karşılığında ben hep başarılı biri oldum. Hayatımda pek başarısızlık yaşamadım. Ama o hep başarısızlıklar ve hayal kırıklıklarıyla dolu bir yaşam geçirmiş. Hala da sürüyor... Ailesine okulunun bitmediğini söyleyemiyor,mezun oldu sanıyorlar... Babası çalış ya da askere git diyor ama tabii ki okulu bitiremedim diyemediğinden sürekli yalan söylüyor onlara. Bu durumlar çok gücüme gidiyor. Neredeyse 30 yaşında bir insan ve hala hayatın hiçbir sorumluluğunu yüklenmiş değil... Hala ailesinden harclık alıyor,bu onun da gücüne gidiyo ama bu durumdan kurtulmak için de pek bir çabası yok... Ders çalışamadığını,konsantre olamadığını söylüyor sürekli... Gerçeklerin de farkında değil,bundan sonra yaşam seni çok zorlıcak hayata çok geç atılcaksın daha askerliğini bile yapmadın dediğimde, ben şimdi yaşamıyor muyum,hayata atılmak ne demek, önemli olan mutlu olmak diyo...

    Daha iş hayatına atılmadan iş beğenmiyor. Özel sektörde çalışmam,kendimi onlara köle ettirmem deyip duruyor. Ve ben buna sinir oluyorum. Bana da karışıyor bir de. Evlendiğimizde ondan geç gelmicekmişim eve,öyle bir iş bulmalıymışım. Eve geldiğinde karısını evde bulmalıymış o. Kaç saat benim işten gelmemi mi bekleyecekmiş. O mu hazırlayacakmış yemekleri.... Hafta sonlarım tatil olmalıymış da bilmem ne.... Tamam ben de isterim böyle bir iş ama böyle rahat iş bulamadım diye evde yatacak halim yok,ailem bana boşuna mı milyonlar döküp okutuyor...

    Annem de biliyor bu durumları ve onaylamamaya başladı. ıstemiyorum demiyor ama ben bu çocuktan korkuyorum,çalışmayı sevmicek sanırım diyo. Bu korkularında da haklı. Çünkü hayatı boyunca hiçbirşey için çaba göstermemiş. Hep zor gelen şeyleri yarı yolda bırakmış. Okulu da bitiremiyo işte bu sebepten. ılerde iş hayatında da beni çok zorluyolar deyip işleri bırakırsa diye korkuyorum.

    Ve işin özeti aklımdan ayrılık fikirleri geçmeye başladı. Çok korkunç geliyo bunun düşüncesi bile ama ilerde mutsuz olmaktan çok korkuyorum. Güzel ve sade bir üç sene geçirdik,birbirimiz için fedakarlıklar yaptık. Beraberken herşey çok güzel ama yetmiyor işte. Mantığım beni böyle düşünmeye zorluyor. Duygusal olarak da yıpranmalar yaşıyoruz. Eski hallerini kaybetti. ilişkimiz artık beraberiz ya daha ne istiyosun şekline döndü. Romantizm duygusallık denen bir şey kalmadı. Kanka olucaz yakında nerdeyse... Ben sürekli talep eden taraf konumuna geçtim. O ise sorunları olan ve romantizme duygusallığa vakti olmayan kafası meşgul taraf...

    Bilmiyorum kızlar,kafam çok çok çok karışık... Duygusal olarak çok yıprandım. Depresyonda gibi hissediyorum kendimi. Hiçbirşeyden zevk almıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum... Çok da uzun olmuş,okuyanların gözüne sağlık...

     
    Son düzenleme: 23 Mayıs 2010
  2. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  3. bahar544

    bahar544 hakkımda hayırlısı Üye

    Katılım:
    1 Ekim 2008
    Mesajlar:
    421
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Sen cevabı bılıyosun canım , hakkında hayırlısı olsun
     
  4. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  5. Metaphora

    Metaphora Popüler Üye Üye

    Katılım:
    21 Eylül 2008
    Mesajlar:
    2.519
    Beğenildi:
    24
    Ödül Puanları:
    108
    geleceğiniz yok canım.sana ayrıl diyemem ama sakın ola ciddi adımlar atma
     
  6. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  7. moxis

    moxis Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Şubat 2010
    Mesajlar:
    384
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    bilirim çok zordur.. hele evlendikten sonra onun çalışmak istemeyişi, iş beğenmemesi öyle bir gözüne baar ki canım.. tamamen senin kararın ama devam etmek istiyorsa onun acilen birşeyler yapması ve senin tereddütlerini korkularını haksız çıkarması gerekiyor.. aksi halde şimdi alamadığın ayrılık kararını yıllar sonra alman gerekebilir..çok iyidüşün
     
  8. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  9. Bemint

    Bemint Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    11 Ekim 2007
    Mesajlar:
    1.260
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    71
    Sorumluluk duygusu çok önemli her anlamda , mesela çalıştı diyelim ilerde ki bence çok zor , çocuğunuz olduğunda herşey senin üstüne kalır.Benim çok yakın çevremde böyle biri var malesef ve sadece o yakın akrabam değil hepimiz çekiyoruz ceremesini .O tarz insanlara yapılacak en büyük iyilik aile kurmamalarını sağlamak , çok dikkat et bence ya da kesin bi dille bu sene geçti galiba ama seneye okulu bitirp askere gitmiş olması gerektiğini yoksa onunla olmayacağını ciddi olarak söyle aman diyim aslında uzak dur

    Bide madem okulda başarısız dolayısıyla çalışmıyor derslerine e parttime iş de yapmadığına göre bol vakti olmalı üstüne nasıl bir yorgunluğu var ki bide duygusal & romantik değil
    Bekle bence sakın işi resmiyete bindirme seni kaybetmek istemiyosa bişeyler yapsın
    Ben 36 yaşında iş hayatında yeni iş bulmak zor derken adam 30 yaşında yeni başlıcak Allah akıl fikir versin ne denir:KK43:((
     
  10. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  11. concordia

    concordia Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    198
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    İnanın ona belki yüz kere açıkladım... Okul bitmezse,adam olmazsan ayrılıcam senden,hiçbirşey umrumda değil hadi diyelim,eğer beni de kaybetmek istemiyosan bitir şu okulu önünü aç bu zırvalardan sen de ben de kurtulalım dedim... Ailem asla kabul etmez böyle birini diye de söyledim. Tabii ki seni kaybetmek istemiyorum,yapmaya çalışıyorum ama olmuyo çalışamıyorum dikkatim dağınık deyip duruyo.

    Evet Mint senin de dediğin gibi şuan bomboş,okula gitmiyor zaten,sadece final haftalarında sınavlara gidiyor... Bütün gün pc başında ya da tv seyrediyor,arkadaşı yok doğru düzgün böyle asosyal bi varlık gibi yaşıyor hayatını... Ben duygusal şeyler niye yapmıyorsun dediğimdeyse bahaneler hep hazır zaten... Yapıcam,edicem,bekle,hiç yapmıyo muyum....
     
  12. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  13. MissGamzeli

    MissGamzeli TeMMuZdan SoNSuZa Pro Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2009
    Mesajlar:
    10.485
    Beğenildi:
    1.230
    Ödül Puanları:
    238
    konuyu açan arkadaşım, sen aslında kararını vermişsin, kafanda bitirmişsin, ama 3 yılın verdiği bi alışkanlık ve ya pişman olursam korkusu var şu an sende.. benzer bişeyi ben de yaşamıştım.

    üni. 2 de çıkmaya başlamıştık, aramızda 6 yaş vardı bizim de, 2 sene kadar çıktık, ben son seneye geçtim o daha o dönem okulu bitirecekti de daha askere gidip gelecekti de iş bulacaktı da ( ki okuduğu bölüm iş bulabileeği bi bölüm değildi) para biriktirecekti de evlenecektik... aynı senin yaşadıklarını yaşadım, gün geçtikçe daha doğrusu aşk gittikçe bu gerçekler gözüme çarpmaya başladı, bu gerçekler gözüme çarptıkça aşk daha da çok gitmeye başladı şeklinde bi döngüye girdim. ve senin şu an olduğun noktaya geldim. mantığım ayrılmamı söylüyordu ama yapamıyordum bi türlü, çünkü bi alışkanlık vardı ve dahası ya yaptığımdan pişman olursam düşüncesi... bu ikilemde 3-5 ay daha geçirdim ama baktım olmuyor, benim okul bbitmek üzere, kpss ye sıkı çalışıyorum ve %90 eminim mezun olur olmaz atanıp işe başlayacağımdan.. yok dedim bu adamla olmaz bu iş... ben 22 yaşındayım, hayata başlamak kendi ayakları üzerinde durmak üzereyim, adam 28 oldu hala daha babasından harçlıkla idare ediyo.. böyle bi insanla ben ömür süremem dedim ve bitirdim. ve şimdi çok doğru bi karar vermişim diyorum..

    uzattım biraz ama dediğim gibi sen zaten kararını vermişsin sadece gördüğün gerçeklerin başkaları tarafından onaylanmasını istiyosun ki yanlış karar verdiğini düşünme :-)
     
  14. 23 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  15. concordia

    concordia Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    198
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86


    evet haklısın sanırım birilerinin onayladığını görmek istiyorum. çok fazla ikilem yaşıyorum çünkü...
     
  16. 24 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  17. burcu_01

    burcu_01 Yeniden Başlamalı =) Üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.485
    Beğenildi:
    163
    Ödül Puanları:
    163
    canım Benim, nereye kadar sen dürtükleyeceksin okulunu Bitir diye..adamın içinden gelmiyorsa zorlamayla olmaz. hem okuldan atılmıyor mu. Benim bildiğim 9. senede falan atılıyorsun. hangi bölümde ?
     
  18. 24 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : concordia
  19. burcu_01

    burcu_01 Yeniden Başlamalı =) Üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.485
    Beğenildi:
    163
    Ödül Puanları:
    163
    bu arada bu ilişkiyi Bitirmek istersen gerçekten çook haklı seBeplerin var.. umarım en doğru kararı verirsin. çok yorgun olduğunu hissettim.. sanki sende Bişeyler Bitmiş.. hakkınızda en hayırlısı olsun cnm