İnadına Kasımpatı....

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve AskKirintisi tarafından 23 Ekim 2007 başlatılmıştır.

    23 Ekim 2007
    Konu Sahibi : AskKirintisi
  1. AskKirintisi

    AskKirintisi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Eylül 2007
    Mesajlar:
    4.817
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    108
    Hiç umutlarınızın bittiğini sandığınız
    "tamam, hiç daha kötüsü olmamıştı"
    dediğiniz zamanlarınız oldu mu.
    Ya da "bittim, mahvoldum" dediğiniz?

    Damağınızda acımsı bir tadın hiç geçmediğini;
    yüreğinizdeki o mengenenin de
    canınızı sıktıkça sıktığını hiç hissettiniz mi?

    Yalnızsınızdır.
    Savunmasızsınızdır.
    Yorgunsunuzdur.

    Anlatamaz, anlayamazsınız da.
    Gözünüzde bir damla yaş, her an hazırdır akmaya.
    Sebepli yada sebepsiz...

    Soğuktur elleriniz, belki ısıtacak bir elin olmamasından.
    Çirkinsinizdir kendinizce. Aynalara da küs...

    Gözlerinizdeki pırıltılar yok oldu, yok olacak gibidir...
    Çaresizsinizdir. Sebep çoktur.

    Ya parasızsınızdır, ya terkedilmiş, ya hasta.
    Aslında yüzlerce ya da’dır sizi bu hale getiren.
    Ne zaman geçecek bilmezsiniz.

    "umut garibin ekmeği" umarda umarsınız.
    Ya çaba?

    Oysa hiç gördünüz mü, kim bilir kaç gün olmuş
    dalından koparılmış kasımpatlarını?
    Hala dimdik, hala ayakta, hala pırıl pırıl.
    Koparılmaya inat solmamaya kararlı.

    Oysa; aklımız hep güllerdedir, hep lalelerde...
    Solmak, kurumak çok kolay.
    Oysa dimdik ayakta durabilmek önemli olan.
    Yılmamak zorluklardan...

    Hayallerden, umutlardan vazgeçmemek asıl olan.

    Ne dersiniz denemeye var mısınız kasımpatı olmayı?
    Herşeye rağmen, herşeye inat...