insan babası ölünce büyüyor çünkü....:((

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve Banu7677Banu tarafından 2 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

    2 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  1. Banu7677Banu

    Banu7677Banu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.830
    Beğenildi:
    278
    Ödül Puanları:
    153
    İnsan babası ölünce büyüyor çünkü. Yalnız başına kalıyorsunuz o zaman artık. Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülüyor. Zamanını tamamlamış ve geçmişte kalmış bir yaşlı olarak kendi köşesinden bize bakıyor. Uzakta ol...sa da, bize dokunamasa da... Usandıracak kadar ayrıntılı sorularla hayatı öğrendiğimiz, her şeyi bilen babamızın sorularıysa biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlıyor. Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok oluyor artık. Biz ondan daha iyi biliyoruz ya her şeyi. Zaman artık onun zamanı değil ya... Teknoloji gelişti ya... Her şey değişti ya... Oysa ne zaman ki babanızı kaybediyorsunuz, işte o zaman gerçekten büyüyorsunuz. Çünkü çınarın gölgesi yok artık üzerinizde. Sizi fark etmediğiniz halde yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge. Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz, sizinde gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor ama o gölgeyi çok arıyorsunuz. Babanız öldüğünde büyüyorsunuz. Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız bir babanız yoksa büyüyorsunuz. Yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık... Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık... Büyüyorsunuz o zaman işte. Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak. Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur ....
     
  2. 2 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  3. Banu7677Banu

    Banu7677Banu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.830
    Beğenildi:
    278
    Ödül Puanları:
    153
    ve ben komutansız bir hayatın içinde küçülüyorummmmmafoldumben
     
  4. 2 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  5. AssOrtik

    AssOrtik KıdemLi Üye

    Katılım:
    10 Nisan 2008
    Mesajlar:
    458
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    Küçülmüyorsun, sende hayatın içinde bir savaşçı ve geleceğin komutanısın !..
     
  6. 2 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  7. tacsizprenses

    tacsizprenses Bir DiLeK TutTuMmm (: ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    10 Kasım 2006
    Mesajlar:
    6.736
    Beğenildi:
    238
    Ödül Puanları:
    353
    10 yıl oldu babamı görmeyeli..Boşandılar..İLk zamanlar aramadı sormadı ne zaman ayaklarımı yere basmaya başladım o zaman çok aradı ama ben istemedim..Büyümüştüm çünkü ondan öğrenecek hiçbir şey kalmamıştı..Erken yaşta büyümek zorunda kaldım mücadeleyi öğrendim..Şimdi evliyim 6 aylık..İyi ki babam yokmuş da hayatı öğrenmişim diyorum yoksa 3. ay da kayınvalidem yüzünden boşanmış olarak dönecektim evime..46 Yaşında kayınpeder de 52 ben olgunluk büyüklük yapıyorum nazlarını kaprislerini ben çekiyorum..Eğer büyümese idim gerçekten çoktan evimde annemin dizinin dibinde olurdum..Şimdi hayata baş kaldırabiliyorum..Ve bu saatten sonra büyüklük yaptığım yeter diyorum şimdi şımarıklık zamanı bende..Erken büyümenin bu yanı kötü işte..
     
  8. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  9. er_ca

    er_ca 6-11-2012 Üye

    Katılım:
    28 Kasım 2008
    Mesajlar:
    6.225
    Beğenildi:
    21
    Ödül Puanları:
    148
    7 yaşında kaybetttim.... ama ben hep 7 yaşında kaldım...
    çok üzüldüm kırıldım.. yenik hissettim her zaman.. içime kapandım. konuşmaktan korkar oldum..
    okulda hep strese girerdim .ilk gün gitmek istemezdim.. ''baban ne iş yapıyor?'' sorusu hayatı cehenneme çevirirdi şimdi elendim artık kocan ne iş yapıor diyorlar rahatladım. ama bazen de kimlerdensin falan gidi sorulara deli oluyorum. eşim müdahele ediyor hemen.
     
  10. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  11. Banu7677Banu

    Banu7677Banu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.830
    Beğenildi:
    278
    Ödül Puanları:
    153

    bilecikli hemşerim benim..hayat bu...
     
  12. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  13. cimcime eses

    cimcime eses Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Haziran 2008
    Mesajlar:
    12.675
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    196
    Ben 10 yıl önce büyüdüm, hemde bir anda...
    Biranda o deli dolu kız gitti, yerine gergin, sürekli ağlayan, kaprisli bir kız geldi...
    Geçer diyorlar ya, aslında geçmiyor yara daha büyüyor, büyüdükçe yokluğunun ne kadar zor olduğunu anlıyorsun. "Olsaydı bu haldemi olurduk" diyorsun....
    Babasının elini tutan küçük bir çocuk bile görsem, ondaki güveni ve mutluluğu hissedebiliyorum, ama içim buruk ve sanırım kıskanıyorum...
     
  14. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  15. Banu7677Banu

    Banu7677Banu Popüler Üye Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2008
    Mesajlar:
    2.830
    Beğenildi:
    278
    Ödül Puanları:
    153

    :KK43:(gelde ağlamaa
     
  16. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  17. qwert

    qwert Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    1.177
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    148
    benimde en nefret etiğim soru o
    evet şimdi kocan neiş yapıyo diyorlar
    artık onu sormuyorlar
    sorsalarda anlatamamki
    çünkü ben onu hiç tanımadımki
    ancak resimlerden
    ama ne acı ki birlikte çekilmiş bir tek resmimiz yok
    çünkü ben doğduğumda çok hasta ve yatıyormuş
    ben daha 1 yaşıma basmadan da ölmüş
    ve kıskanıyorum babalarıyla gezen kızları
    belki kızımı bile
    kıskanıyorum işte kim ne derse desin
     
  18. 3 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : Banu7677Banu
  19. VAZGECILMEZIM

    VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ TENCERE Üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    4.148
    Beğenildi:
    346
    Ödül Puanları:
    188

    Bende kıskanıyorum o kızları. . . :çok üzgünüm: