Işikli Yalan: Insan

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve realist tarafından 8 Ocak 2008 başlatılmıştır.

    8 Ocak 2008
    Konu Sahibi : realist
  1. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Renklerin içinde yalnızlık gibi karayız. Dolunay gibi parlağız ama bir o kadar soğuğuz, yıldızlarla boyanmış gecede. Hilal kadar masumuz kendimize göre, beyaz kadar safız. Dolunayın soğuk beyazlığında tüm kinlerimize sarılmış bekliyoruz, geçen saniyelerden gelebilecek herhangi bir adımı, tüm yalan yıldız kümelerinin arasında.

    Büyüklüğümüze inanmış yıldızlar ama korkmuşlar parlaklığımızdan... Sanmışlar bizim kadar parlağı yok kockoca renksizlik içinde. Sanmışlar bu ışık bizim içimizden geliyor. Biz de inanmışız bizim kadar büyük ve soğuk ve karanlık olan bu biricik yalana.

    Işık bizden geliyordu gerçekten ama biz gibi soğuk sonsuzları aşıp, olamayacak hislere kadar uzanıyordu. Kinimize boğulduğumuzda hep ışıkla doğuyorduk yere bakan yıldızlarla, sudan parıltılarını takan dünyaya.

    Yalanımız bizden kaçan yaşam taşının, bizi aydınlatan, gündüzden kopma sarı ateşe sığınmasına kadar sürüyordu her siyah ufuk saati boyunca. Yalanları yaşamayı seviyorduk. Çünkü yalanlar gibi kalıcı olamayacağımızı da biliyorduk. Kinimiz gibi simsiyahız ve boğulmuşuz biz kadar büyük gece içinde.
     
  2. 8 Ocak 2008
    Konu Sahibi : realist
  3. bluish

    bluish Aktif Üye Üye

    Katılım:
    11 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    288
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Yeşildi renklerim, gittikçe soluklaşan
    Bir gün siyah olacak, renksizliği saracak.
    Geceden kalma siyah, yine siyaha varacak.
    Sabahlar da mı siyah, hep siyah mı olacaksenağlama

    Konuyla alakasız oldu galiba, renk falan deyince bunlar geçti içimden:eek: