Jorge Luis Borges Şiirleri

Konusu 'Şiir' forumundadır ve seaBahAR tarafından 23 Kasım 2008 başlatılmıştır.

    23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : seaBahAR
  1. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.195
    Ödül Puanları:
    238
    İntihar


    Tek yıldız kalmayacak gecede.
    Gece kalmayacak.
    Ben ölürken dayanımaz evren de
    tüm varlığıyla ölecek benimle,
    Sileceğim piramitleri, madalyaları,
    Kıtaları ve yüzleri.
    Sileceğim geçmişin birikimini.
    Toz edeceğim tarihi, tozu toz.
    Son günbatımını seyrediyorum şimdi.
    Son kuşu dinliyorum.
    Kimseye hiçbir şey bırakmıyorum.

    Jorge Luis Borges

     
  2. 23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : seaBahAR
  3. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.195
    Ödül Puanları:
    238
    Bir Kör


    Ne zaman aynadaki yüze baksam,
    bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor;
    bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizce
    ve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor.
    Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimi
    araştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığı
    sızıyor içime. Saçlarını tanıyorum,
    külrengi, hatta altın sarısı olan.
    Gene söylüyorum yalnızca boş ve yapay
    yanlarını yitirdim eşyanın.
    Bu soylu sözler Milton’un bilgeliği,
    ama ben gene de harfleri ve gülleri düşünüyorum.
    düşünüyorum ki görebilseydim yüzümün çizgilerini,
    bilebilirdim kim olduğunu bu benzersiz akşamda.

    Jorge Luis Borges​
     
  4. 23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : seaBahAR
  5. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.195
    Ödül Puanları:
    238
    Ay


    Sessiz arkadaşlığı ayın eşlik ediyor sana,
    dalgın gözlerinin bugün toza dönüşmüş
    bir bahçe ya da avluda onu son kez çözümlediği
    -zamanın derinliğinde yitip gitmiş- o akşam
    ya da geceden bu yana. Son kez mi?
    Biliyorum, biri çıkıp şöyle diyebilir
    günün birinde sana, tam da gerçeği söyleyerek:
    Parlak ayı görmeyeceksin artık, tükettin
    yazgının sana bağışladığı fırsatların toplamını.
    Tüm pencerelerini açsan da dünyanın, boşuna.
    çok geç artık. Onu bulamayacaksın bir daha.
    Yaşamımız boyunca keşfeder ve unuturuz
    o alışılmış güzelliğini gecenin. Biliriz,
    göktedir hep ay. Oysa iyi bakmak gerekir ona.
    Kim bilir, belki de sonuncusudur!

    Jorge Luis Borges​
     
  6. 23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : seaBahAR
  7. seaBahAR

    seaBahAR de profundis Editor

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    10.950
    Beğenildi:
    8.195
    Ödül Puanları:
    238
    Düş


    Gece yarısı saatleri saçıp savururken
    Bereketli zamanı,
    Daha da ötelere gideceğim Ulises’in yoldaşlarından,
    İnsan belleğinin ulaşamadığı
    Düşler ülkesine.
    Aklımın almayacağı parçalar kaldı bende
    O sualtı dünyasından:
    İlkel bir bitkibilimden otlar,
    Her türden hayvanlar,
    Ölülerle konuşmalar,
    Aslında hep birer maske olan yüzler,
    Çok eski dillerden sözcükler,
    Ve zaman zaman bir korku, gündüzün
    Bize sunduğuna hiç benzemeyen.
    Ya bunların hepsi olacağım ya da hiç biri.
    O öteki olacağım bilmeden olduğum,
    O öteki düşe, uyanık halime
    Bakmış olan kişi. Şimdi onun değerlendirdiği,
    Yakınmadan ve gülümseyerek.

    Jorge Luis Borges
     
  8. 23 Kasım 2008
    Konu Sahibi : seaBahAR
  9. nevbahar

    nevbahar Herkes Olmuş Sahtekar Pro Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.936
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    148
    Ephialtes

    Düşler var düşün ardında.Her gece
    Yitip gitmek isterim karanlık sularda
    Üstümden gündüzü yıkayan, ama bu katıksız
    Sular altında, bize en sonuncu Hiçliği sunan
    Edepsiz harikanın nabzı atıyor bu hüzünlü saatte.
    Bambaşka yüzümü yansıtan ayna olabilir.
    Bir dolambacın git gide büyüyen tutukevi olabilir.
    Bir bahçe olabilir.hep bu karabasandır.
    Dehşeti başka dünyalardan
    Adı konulmayan bir şey.
    Bana ulaşır söylencelerin ve sislerin dününden;
    Tiksinilen imge retinaya yapışır kalır
    Lekeler uykusuzluğu tıpkı gölgeyi alçalttığı gibi.
    Neden boy verir benden bedenim dinlerken
    ve gönlüm kalmışken yapayanlız, şu ahmak gül?


    Jorge Luis Borges

    :jeyyar:Şeniz