Kafanı salla unut!

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve Adivar tarafından 26 Temmuz 2008 başlatılmıştır.

    26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  1. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    Bebekliğinden beri bir şeyi var oğlumun deli gibi inandığı. Unutmak istedikleri, unutturmak istedikleri veya olmamış saymak istediği konularda kullandığı bir komut bu. “Kafanı salla unut” durumu…

    Muhtemelen bir durumu kurtarmak için ben uydurdum. Ama hayatımızda sıradan bir değer artık, bolca kullanıyoruz. Canımız neyi istemezse kafamızı sallıyoruz ve unutuyoruz. Küslüklerimizi, kızmalarımızı, oyun-bozanlıkları, şımarıklıkları...

    Emo ne gibi durumlarda kullanıyor bu durumu derseniz eğer?

    Saklambaç oynuyoruz mesela dün gece. Ben ebe oluyorum. Sayıyorum. Sobeliyor, sobelemiyor bir şey oluyor sıra ona geçiyor. O ebe oluyor. Ben tabii evin temizlik köşeleri, ıvır zıvır dolapları dahil heryeri iyi bildiğim için şahane bir saklanma yeri buluyorum. Koltuk altı, masa altı, duvar arkası, dolap içi gibi olmayan, 6 yaş üzeri bir tecrübe ile bulunan özel yerler bunlar. Sır alanlar. Arıyor, arıyor, arıyor beni. Yukarı çıkıyor bakmaya ben zıplıyorum. Hem bozuluyor. Hem de saygı duyuyor. Gözlerinde hayran bir bakış ile “anneee nereye saklandın yine?” diye soruyor.

    “Gel göstereyim” diyorum, elimi sıkı sıkı tutup geliyor. Evin içinde nereye gidebilirim ki? Hiçbir yere. Bir ormanda saklambaç oynasak nereye kaybolarım ki onu bırakıp. Cevap yine aynı: “hiçbiryere”

    O el beni sıkı sıkı tutuyor. Toplasan 10 adım yürüyerek salondan teyzesinin odasına gidiyoruz. Ayakkabı dolabı ile gardorap arasında, ütü masasının konduğu aralığa girdiğimi gösteriyorum. Gözler çakmak çakmak beni izliyor. Sanki dünyanın yedi harikasından daha olağanüstü bir şey gösteriyorum, sanki bir roket ile fırlamışız, uzaklardan dünyayı izliyoruz. Bakış aynen bu şekil. Fısıldayarak “harikaaaa” diyor bana. Dudaklar her şaşırdığınında olduğu gibi, dışarı fırlamış gibi “harikaaa” diyor.

    “Beğendin mi?” diyorum “süperrrr anne” diyor ve hemen ekliyor. “Şimdi kafanı salla ve unut!”

    Ben kafamı sallıyorum, unutuyorum. Sıra bende ya, ebe şimdi de ben oluyorum. Benim minik adamım koşarak o yere gidiyor. Heyecan içinde koşan, nefes nefese kalan bir köpek gibi gülmemek için kendini zor tutuyor.

    Milyon tane insanın içine soksanız bizi, gözümüzü de kapasanız, bu nefesi bulur ya bir anne…

    Ben bulamıyorum...

    Çünkü saklambaç oynuyorum. Çevresinden dolaşıyorum. Her yere bakıyorum. Kafamı sallayıp unuttum ya… Onu bulamıyorum.

    O minik ayaklar ben uzaklaştığım anda koşarak yerinden çıkıyor.

    Dil dışarı fırlıyor.

    Benim heyecanlı minik köpeğim bir duvara yapışıyor.

    “Sobeeee” diye bağırıyor.

    İşte o an dünyalar onun oluyor…

    O an;

    Oğlum için, yerlerde yuvarlanıyorum. “Tühh beee yine yaptın” diye ağlama numarası yapıyorum.

    Ama içimden şükrediyorum.

    Yıl 2008. Çocuklar arsız. Çocuklar mutsuz. Çocuklar anne ve babalarının hırslarına oyuncak olmuş. Çocuklar çaresiz. Çocuklar daha çocuk yaşta yetişmiş bilmiş olmuş.

    Burada, karşımda, 6 yaşını iki ay önce bitirmiş bir minik adam var.

    Canı acıyınca “anne öp” diye yarasını gösteriyor, meleklerin varlığına inanıyor, ay dedeyi çok seviyor ve unutmak için “kafanı salla unut” diye bir olayın varlığını devam ettiriyor…

    İnsanları ve bazı çocukları gördükçe korkuyorum. Bugün size “ne olur çocuklarınızın çocukluklarını yaşama haklarını kendi eksiklerinizi onların üzerinde tamamlamaya çalışarak ellerinden almayın” diyorum. Her çocuk anne ve babasından daha şanslı olarak doğuyor.

    İnanın bu konuda bana ve lütfen “kafalarını sallayıp unutmak isteyecekleri” baskıcı bir çocukluk yaşatmayın onlara…

    Kalın sağlıkla…​

    alıntı
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 26 Temmuz 2008
  2. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  3. deniz_gunes

    deniz_gunes Hayat devam ediyor... Pro Üye

    Katılım:
    9 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    10.204
    Beğenildi:
    27
    Ödül Puanları:
    198
    Süpersin arkadaşım....Gerçek hayatta tanımak istediğim insanlardansın sen de KK da..

    Oğlunu öp benim için.......................
     
  4. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  5. ilayda26

    ilayda26 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    23 Aralık 2007
    Mesajlar:
    927
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    güzel bir paylasimdi. emegine saglik
     
  6. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  7. BenNazKsK

    BenNazKsK Çiçek&Böcük:) Pro Üye

    Katılım:
    6 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    3.956
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    Canımsın sen benim ne kadar güzel bir yazı bulmuşsun..Bir nefeste okuyuverdim bu oyunu bizde oynarız hoş şimdi azıcık yaşımız büyüdü bizim tavla okey ikili çoklu oyunlara geçtik..Bazen pişti oynuyoruz kağıtları tam tutamadığı için görüyorum bir sürü pişti yapıyor ardından nasıl oluyorsa:)
    Ben bu yaşımdaki performansımı iç huzurumu neşemi oğluşuma borçluyum..Onun sayesinde evde kös kös oturmaktansa bir sürü faaliyete katılıyorum..Evimizin ufak ama 3, akıllı kişisi ne yaparsak yapalım fikrini almadan geçmiyoruz..İnanın bazen minik detayları görüp akıl veriyor bize ..Sağlıklı neşeli huzurlu birtakım şeylere ihtiyaç duymadığını bunun hazzını yaşamış olduğunu görmek çok güzel bir duygu
    Bazen anne baba yaşamadıklarını çocuklarına yaşatıyor evet bunda çok haklısın hepimiz yapıyoruz bunu..Ama ben yinede yapalımın yanında çokta yapmamız gerektiğini düşünüyorum..Bizde yoktu onda olsun Biz yaşamadık o yaşasın çocuk biryerde hep birşeylerin olacağını biliyor..Kısıtlamanın zararı olabileceğine inanmıyorum Var_Yok kavramından bahsediyorumki bunuda bütün çocuklarımız öğrenmeli..
    Varken iyi yokken kötü hayır yokkende mücadeleyi kavramlı..Geleceğinde Güçlü bir ebeveyn olarak görmek istiyorsak bazı şeylere dahada dikkatli olmamız gerektiğini düşünüyorum a.s. a.s.
     
  8. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  9. Zehranur

    Zehranur Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    820
    Beğenildi:
    84
    Ödül Puanları:
    113
    Paylasımın icin tesekkürler .
     
  10. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  11. Borzo

    Borzo Mucizemmm Pro Üye

    Katılım:
    25 Aralık 2007
    Mesajlar:
    3.010
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Keşke bizde çocuk olup kafayı sallayıp unutabilsek yaşananları...
    Ne güzel bir yazı bu canım....Ben bugün bir deneyim bakayım unutabilecekmiyim:)
     
  12. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  13. BENOZ

    BENOZ GECE VE GÜNDÜZ ÇIBIK Pro Üye

    Katılım:
    26 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    4.372
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
    malesef bir çok kişi gerçekten mahrum ediyor çocuğu herşeyden
    evin içinde o oynanırmı
    onu elleme
    dokunma bozacaksın
    çocuklar bir robot misali olmaya başaladı
    tabiki ellememesi gerekenleri öğreteceğiz ama bunu yaparken onun çocuk olduğunu unutmadan yapmalıyız
    ne kadar güzel kızlarımla eskiden sık oynadığım oyunlardandı evde saklambaç
    kağıttan gemiler yapar leğenlerin içinde yüzdürürdük
    tren oynardık ( hani kağıda sayı yazar karşındaki o sayıyı bilemezse tren hazırlanmaya başlamış olurdu ya)
    daha birçok oyun var oynayabileceğimiz
    amaç oyun değil aslında çocuğunuzla iletişim
    dünyaya getirip bırakmak değil
    onla hayata hazırlanmaktır
    aslında bakarsanız biz çocukları değil çocuklar bizi büyütüyorlar
    güzel paylaşımın beni yine eskilere götürdü ayşem sağol
    dünya üzerindeki en güzel en gerçek konu çocuklarımız Şeniz
     
  14. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  15. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    Öperim tabi denizim sen iste yeterki
    Benimde reel hayatta tanımak istediğim ve uzun uzun sohbetler etmek istediğim bir insansın..sevgilera.s.

    herkezin kendinde bir şeyler bulduğu bir yazı bu dün akşam gazete okudum ve hemen sizlerle paylaşmak istedim..a.s.
     
  16. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  17. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148

    Bu yazıyı okurken kendi oğlum ile evin içersinde oynadığım saklambaç geldi.Ben ebe oluyorum sayıyorum:1,2,3,......önüm arkam sobe,saklanmayan ebe..Saklandığı tek yer aslında benim gardrobumun içi,mutfak kapısının arkası ve yemek masasının altı ben görüyorum onu ama sobelemiyorum evin içersinde bas bas bağırıyorum ''Berke nerdesin oğlum,nereye saklandın,babası oğluş nereye saklandı aceba''ve koşuyor sobeeeeeeee diyor..
    Nazlıcım çalışıyorum ama elimden geldiğince oğlum ile oyunlar oynamaya ve onunla vakit geçirmeye çalışıyorum..Biliyorumki oğlumda benimle vakit geçirmekten çok ama çok memnun oluyor.Seninki büyüdü artık tabi böyle oyunlardan tad almıyor.Bakalım benim fırlama nasıl olucak o yaşlarda?
     
  18. 26 Temmuz 2008
    Konu Sahibi : Adivar
  19. Adivar

    Adivar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    27 Haziran 2007
    Mesajlar:
    6.280
    Beğenildi:
    43
    Ödül Puanları:
    148
    Bende çok üzlüyorum Özümbüş ablacım,çoğu kez şahit bile oldum aman üstünü kirletme,aman ortalığı dağıtma,sakın ,aman,yapma...Akşamları çok yorgunum oğlum dediğim zaman annecim azıcık oynayalım ne olur demesi yetiyor bütün yorgunluğum gidiyor hayat onlarla güzel,hayat onlarla anlam kazanıyor.Ağzına sağlık be ablacım ne güzel yazmışsın yüreğine sağlık.Evet oğlum doğduğu andan itibaren ben ben oldum,kimim,neyim,neden yaşıyorum hepsinin cevabı zaten belli olmuştu artık..
    Teşekkür ederim benim büyük yüreğe sahip canım ablacım:asigim: