Kahraman bebeklere ve onların kahraman annelerıne...

Konusu 'Premature Bebekler ve Paylaşımlarınız.' forumundadır ve ayazefe tarafından 1 Ekim 2009 başlatılmıştır.

    1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  1. ayazefe

    ayazefe Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    14
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    öncelikle şunu söylemek isterim ki ben de bir prematüre annesiyim. 36+1 de herşey neredeyse mükemmel giderken, daha yeni yeni hamileliğin tadını çıkarmaya başlamışken!, akut gelişen şiddetli preeklampsi ile doktorun muayenehanesinden bu bebek sıkınıtıda lafını duyar duymaz, koşa koşa hastaneye giden ve 170/110 tansiyon ve acil sezaryen ile 2.100 gr. 46 cm boy ve 31 cm kafa çevresi olan kıpkırmızı, kibrit çöpü parmaklı, omuzları tüylü tüylü bir minik bebek dünyaya getirdim.öyle şaşkın öyle şaşkındım ki, kafama bi kırmızı kurdele taktılar, kendimi hala hamile sana sana getirilen still tea'yi içmeye, sütlacı yemeye ve hep gülmeye çalıştım...hastane koridorundaki tüm kapılar süslenmiş, herkesin kucağında 3.5 kiloluk bebekler, onlar bebeklerini emzirir, fotoğraf makinasına poz verirken ben pompaya süt vere vere geçirdim günlerimi...o zaman fazla anlamamışım ilk günlerin telaşı ile ne tehlikeler atlattığımızı...doktorun yarım saat geç kalsaydık herşey bitmişti demesini, bebek zaten giderdi de annede kalıcı böbrek hasarı, körlük olabilirdi sözlerini, doğum sırasında oksijensiz kaldığını, canlandırma geçirdiğini ve bunun çok kalıcı sonuçları olabileceğini, bebeğe eeg çektiricez diyip durmalarını..hiç anlamamışım...iyiki de anlamamışım zaten..sonuçta ben 4 gün kaldım hastanede, sonra bebek iyi ama daha tutacaz dediler, ben ağladım hastaneden çıkmam bende kalıyım diye!! zaten tansiyon hala düşmemiş 14-15 lerde seyrediyo..neyse kaçınılmaz olarak ben evime geldim.3 gün daha günde üç beslenmesine gidecem diye kendimi paraladım, sezaryen kesiğiyle arabaya binip inmek, hastanede asansöre kadar yürümek ne zordu yarabbim.koridorun başına kadar gelip duvara dayana dayana giderdim yoğun bakım odasına,bi kere koşmuştum beslenme vakti kaçmasın da mama vermesinler diye, sonra tekerlekli sandalyeyi zor yetiştirdiler, yığıldım kaldım... ama o omuzları kıllı, kırmızı (küçük bi kedi görünümde) bebişi kucağıma verdiklerinde ne ağrı kalıyodu ne sızı...bide küçük,yorgun gözünü gözüme dikip bir baktı ki..tamam dedim bu benim, bir ömür yanındayım ben bunun...çirkin de olsa, kıllı da olsa, zayıf da olsa..BU BENİM! evet ben şanslıydım oğlumun hayati tehlikesi hiç yoktu...biraz böbrek sorunu, kan şekeri düşüklüğü, göbek katateri falan gibi şeyler vardı.eeg si çok temiz çıktı ve %100 iyileşti...7.gün evine geldi ve sadece anne sütüyle beslendi..şimdi 5 aylık 62.5 cm boy, 7.200 gr.doktorlar inanamıyo! benim hikayem mutlu sonla bitti ama diyeceğim şu ki....burda hikayelerini hep okuduğum anneler, ebrizm, yumy, bebeklik, ilnar, preemie,seblev (en çok sizi okudum da ondan isimlerinizi kullandım umarım kızmassınız) ve diğer tüm PREMATÜRE ANNELERİ....SİZ KAHRAMANSINIZ, BEBEKLERİNİZ DE SİZDEN KAHRAMAN...mücadeleyi hiç bırakmayın ve hep iyi düşünün...hiç unutmam hastanede bi hemşire vardı bana gelip dedi ki...o artık bu dünyaya geldi, endişe edecek bişi yok. 'İYİ DÜŞÜN İYİ OLSUN'...bu kadar basit işte...:))) sizde hep iyi düşünün, iyi olsun..ama bizi bizden başka kimse anlamaz onu da unutmayın.ben 1 hafta yaşadım kuvezde bebek bırakmanın endişesini, ama yetti inanın 7 gün diil 7 saat bile dursun istemem kimsenin yavrusu oralarda...babalar ve kaynanalar anlamaz hiç bunu..anlarsa bi analar anlar...çok uzattım, kendinize iyi bakın...dualarım hep sizinle:))))
     
  2. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  3. deniz.

    deniz. Aktif Üye Üye

    Katılım:
    24 Haziran 2009
    Mesajlar:
    254
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    bu yazıyı yazmakla bizlere moral değil üzüntü verdiğini bilmeni isterim...prematüre annesiyim demişsin....bebeklerim ikiz ve 26. haftada 900 gram olarak doğdular...günlerce solunum cihazında.....kalbinde delikle.....küvezden dolayı körlüğe kadar gidebilen göz rahatsızlığı.....göbeklerinde ve kasıklarında yumruk kadar fıtıklar....el bacak hareketleri kısıtlı.....sürekli beyninden şüpheneiliyor.........aylarca süren maddi manevi zor günler....ve gelecekte sağlıklı olmalarının çok zor olduğunu söyleyen doktorlar.....şu an evdeler ve ben her gün ölüyorum....bir çözüm arıyorum ama yokkkkkkkkkkk.......bazen herşeyi bırakıp insafsızca kaçmayı bile düşünüyorum ama olmıyacağını biliyorum......sence kim prematüre annesi......hayat çok zormuş şimdi anladım...........bu duyguları yaşayan varmı yoksa tek kötü olan benmiyim...
     
  4. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  5. zeynepb

    zeynepb 2 mayıs hedef 68 Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    9.119
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    Allah herkesın bebegını annesıne babasına bagıslasın...
    :sinifsinif:
     
  6. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  7. ebrizm

    ebrizm Prenses Beril in annesi Üye

    Katılım:
    16 Ekim 2007
    Mesajlar:
    2.133
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    yazdıkların tüğlerimi diken diken etti benzer şeyler fakat senin kortuklarında başıma gelerek yaşadım bende kabus tadında doğum öyküsünü.ölğm tehlikesi kalıcı böbrek ve karaciğer fonksiyon bozukluğu kızımda kalıcı hasar ve ikizi olan meleğimi kaybederek noktaladık. allah kimseye yaşatmasın
     
  8. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  9. ebrizm

    ebrizm Prenses Beril in annesi Üye

    Katılım:
    16 Ekim 2007
    Mesajlar:
    2.133
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    neler hissettiğini biliyorum canım kuvözde geçen 22 günün ardından eeg çekimi için refakat etmem istedndi kızıma ne anlama geldiğini anlamadım haftaneden çıkalı 4 gün olmuş erkek kardeşimin kolumdan tutarak desteği ile gittik kızımın yanında 112 yenidoğanın ön koltuğunda arkada nefes alıyor olması bile beni mutlu etmişti akşama kadar sonucun gelip dr bize bilgi vermesini bekledik yoktur bir şeyi diyerek akşam mesai bitimine 5 dk kala dr çıktı yoğun bakımdan bebeğinizde kalıcı hasarlar oluşucak durumu çok ciddi kısacası ömür boyu rehabiliteye muhtaç bir kızınız oldu bu durumu bir an önce kabullenip ayakta durmak için iyileşmelisiniz sizin çabanızla yaşıycak bu bebek dedi ki yaşam şansıda çok zayıf zaten dünya yıkıldı günlerce yemeden içmeden kimseyle konuşmadan sadece yaptığım tek şey kuvözde göstermeselerde o yoğun bakımın kapısına gidip her çıkan hemşire hastabakıcıya yalvarmak oldu kızıma bakın diye. Bittimi diyceksin bitmedi hiç kolay değil 11 aydır yaşadıklarım hala koşturuyorum hoşumamı gidiyor burdaki teyzelerine özel eğitime gidicek beril demek hayır bunları haykırıyorum çünkü kabullenmeye çalışıyorum haykırdıkçada sindiriyorum ama ne zaman kızım bana gülüyor ne olursan ol annecim nasıl olursan ol bana şu gülümsemen yetiyor diyorum içimden kokunu içime çekebiliyorum ya şükürler olsun allahıma. sabırlı ol canım seni gerçekten alıyorum hep bunu ben yaşamıyorum bu kötü bi hayal şimdi beni uyandıracaklar dedim ama hayatımın yönü bu seninde öyle. öfkelenme sabır dile dua edelim allah miniklerimize sağlık versin
     
  10. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  11. nxixnxixm

    nxixnxixm nınım ve ata'm herşeyim Üye

    Katılım:
    7 Nisan 2008
    Mesajlar:
    2.744
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    deniz sana ne yazacağımı bilemiyorum..dualarım seninle olacak..sadece bunu yapabilirim senin için
    sadece dua...

    ayazefe meleğine iyi bakmışsın..
    kokluyorum tombik bebeğini..
     
  12. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  13. yumy

    yumy Popüler Üye Üye

    Katılım:
    24 Ocak 2008
    Mesajlar:
    1.942
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    148
    sevgili deniz umarım herşey iyi olurda sağlıkla bebeklerin büyür onlardan duanım ve sevgini eksik etme lütfen çünkü bu onların en büyük ilacı
    ayazefe sağlıkla büyüsün yumurcağın sevgiyle kal arkadaşım
     
  14. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  15. il_nar

    il_nar Popüler Üye Üye

    Katılım:
    2 Şubat 2009
    Mesajlar:
    514
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    108
    evet ayazefe, bebeklerimiz birer kahramanlar. Bizden cok daha fazla güçlüler. ne yazıkki bizim kaderimiz böyle cizilmiş. Herkes doğum odasında yavrusunu koklarken biz bu duygudan uzak kaldık. Herkes bebeğini emzirirken biz süt sağma makinalarına sarıldık.. Olsun buna da şükür, en azından hayattalar, en azından onlar için birseyler yapabiliyoruz. Benim kuvez hikayem henüz bitmedi. 78 günügeride bıraktı. Minik kuzum hala küvezde ve solunum desteği alıyor. Olsun kalbi atıyor ya, nefes alıyor ya. Bunu bilmekte çok güzel. Ümidimi yitirmiycem, Allahım evlat acısı yaşatmasın hiç kimseye. Yarın göz muaynesi var kızımın, ıdilimin. 2 muaynesinde gözünde leke-kanama görülmüştü, Allahım ne olur bu muanesinde cıkmasın diye dua etmöedik saniyem gecmiyor inanın. Minicik bedeni lazere nasıl dayanır. Allahım yavrumu karanlığa mahkum etme ne olur...

    Denizcim, lütfen isyan etme, Benim hikayemi tam olarak bilmiyorsundur belkide... Bebeğim 3. günü iç kanama gecirdi, ve ben hastanede hasta yatağında yatarken (sezeryan oldum, sonrasında bende de damar kanaması oldu ve hastanede 1 hafta fazladan yattım) bir telefon geld ve dünyam basıma yıkıldı. Anne-baba son kez görmek siterseniz gelind ediler. Bunun nasıl bir duygu oldugunau anlatamam. Yoğun bakıma gittiğimde, bebeğimin yanıan yürürken adeta ayaklarım titriyordu, eşimin elini öyle sıkı tutmusum ki... Sanki yığılıp kalacaktım oracığa.. Neyse, Anlatırken bile sanki o günleri yasıyormusum gibi hissettimm tekrar. Ama Allah büyük, bizim yanımızda ben buna inanıyorum. Sakın ümidini yitirme,

    Ve tekrar duamı hepimiz için yineliyorum: ALLAH HıÇKıMSEYE EVLAT ACISI YAŞATMASIN.. SAĞLIKLA VE HAYIRLISIYLA KUCAĞIMIZA ALMAYI NASıP ETSıN.. AMııNNNN.
     
  16. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  17. hayaletorka

    hayaletorka Popüler Üye Üye

    Katılım:
    23 Mayıs 2008
    Mesajlar:
    1.241
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    allah yavrularınızı size bağışlasın kötü günlerini göstermesin
     
  18. 1 Ekim 2009
    Konu Sahibi : ayazefe
  19. eyetkiner

    eyetkiner deniz gözlü bebeğim Üye

    Katılım:
    2 Ocak 2008
    Mesajlar:
    3.366
    Beğenildi:
    70
    Ödül Puanları:
    148
    Rabbım bebeklerınızın ve sızlerın yardımcısı olsun..