Kardelen

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve realist tarafından 6 Aralık 2008 başlatılmıştır.

    6 Aralık 2008
    Konu Sahibi : realist
  1. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    [​IMG]
    Kardelen çiçeğini bilir misiniz, hiç gördünüz mü?Hani çok yükseklerde yaşayan, -15 dereceye kadar dayanabilen ve kış mevsiminde açan çiçekler…

    Herkes kardelen göremez... Çünkü çok yükseklere tırmanmak lazım ve tırmandığın zaman kış mevsimi olması lazım. Bazılarının hayatı hep düzlüklerden geçtiği için kardelen göremezler.

    Bazılarının da hayatlarında bazen yokuşlar olur ama bu sefer mevsim kış değildir.

    Ben kardelenlerle iç içe yaşıyorum.
    Ben ve kardelen aynı yolun yolcusu, kader defterleri bir diğerinin fotokopisi…

    Düz yerler dostum olmadı hep yokuşlar tırmandım ve hayat lügatime hiç bahar girmedi hep kış mevsimini yaşadım…
    Ama Kardelendeki cesarete, zorluklara karşı direnebilme gücüne bakınca çoğu kez kendimden utandım ve bazılarına komik gelebilir ama onu örnek alarak ben de yılmadım, Hayatın tüm zorluklarına rağmen bir kardelen gibi, beni çevreleyen buzdan sıkıntıları delerek hayata merhaba dedim.

    Nedense çok seviyorum kardelen çiçeğini… Sebepsiz sevgi olmaz sevmişim işte… Belki aykırı olduğu için…
    Diğer çiçekler gibi kolaya kaçıp bahar mevsiminde değil de zoru tercih ederek kışın açtığı için…

    Bekli de tabiatın tüm zorluklarına inat ben de varım dercesine, dondurucu soğuklara aldırmadan hayata merhaba dediği için…
    Bekli de ilikleri donduran soğuklara, zalim rüzgârlara rağmen ayakta kalabildiği için…

    Belki de tüm tabiatı ölü bir tabloya çeviren kış mevsimine direndiği için…

    Dedim ya sebepsiz sevgi olmaz seviyorum işte.
    Bazen kendim de kardelen çiçeği oluyorum, bazen onun yaşantısına benzer hayatlar yaşıyorum…

    Belki de kaderimiz aynı diye çok seviyorum…
    Canım benim… Kardelen çiçeklerim

    Onlar; ayakta kalabilmenin dersini veriyorlar
    Onlar; hayatın tüm zorluklarına karşın yıkılmamayı öğretiyorlar
    Onlar; bende varım diyebilmeyi öğretiyorlar
    Onlar; kış ortasında baharı yaşamayı öğretiyorlar
    Onlar; her şeye rağmen hayatın çok güzel olduğunu öğretiyorlar
    Onlar; hayatın ipiyle kördüğüm olmayı öğretiyor.
    Onlar; hayatımızın tümü kış mevsimini yaşasa bile, kendileri gibi çiçek açabileceklerini öğretiyorlar
    Onlar; üzerindeki yığınlarca kar yüküne rağmen toprak altındaki karanlıktan kurtulup güneşle kucaklaşmak adına kar tanelerinin arasından yeryüzüne çıkıp donmadan üşümeden yaşanabileceğini öğretti

    Seni çok seviyorum kardelenim…
    Hayatın her anında her durumunda isyan edene, yıkılana güzel bir ders veriyorsun,
    Güzel bir ders veriyorsun,
    Ders alması gerekenlere…

    Kışın en zor şartları içinde bile bulunsak; dirilip, başı dik, özgürce ve yağan kara nanik yaparak dikelip zorluklara varlığımızı ispatlamamız lazım.

    Yoksa hayatın baharında güzel çiçekler açmak marifet değildir.
    En beğenmediğimiz ot bile baharda açar…

    Adamlık, güçlülük ve marifet kışın çiçek açabilmektir...



    Mehmet Orhan DURDU
     
  2. 7 Aralık 2008
    Konu Sahibi : realist
  3. benan

    benan Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    78
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Ben ve kardelen aynı yolun yolcusu, kader defterleri bir diğerinin fotokopisi…

    ...................................................................

    Düz yerler dostum olmadı hep yokuşlar tırmandım ve hayat lügatime hiç bahar girmedi hep kış mevsimini yaşadım…
    Dedim ya sebepsiz sevgi olmaz seviyorum işte.
    Bazen kendim de kardelen çiçeği oluyorum, bazen onun yaşantısına benzer hayatlar yaşıyorum…

    Belki de kaderimiz aynı diye çok seviyorum…
    Canım benim… Kardelen çiçeklerim


    ben onları cocuklugumun en guzel yıllarında gordum realistim...
    Agrı da ... ayak ızı degmemıs kar tanelerının uzerınde ...
    cocukluk yuregımlede aşık oldum ona ...
    avuclarıma alamadım kıyamadım ... yerlere yatıp parmaklarımla dokunurken ....
    yaslı bır teyze geldı yanıma Agrının guzel ınsanlarından bırıydı...
    kızım bu cıcek sevda cıcegıdır ... bu cıcegı bulan gunun bırınde yası kac olursa olsun sevecek cok sevecek bırını dedı.... vede kavusacak ona ....

    nasılda sevındım ... gun gelecek sevecektım .... ve kavusacaktım....
    ve sevdamın adı kardelen olacaktı ....sevmeden once sevdam oldu o benım ...sevda cıcegım....

    olmadı :)
    bır seyı unutmustum ...
    ben vuslata eremeyen sevdalıların topragındandım ...ugruna daglar delınmıs şirinin topragından ....
    o topragın kızıydım ...
    sevda cokkkkkkkkkkk uzaktı bana ...

    ıste o cıcege ...
    sonra buzdan yuregımde acan kardelenıme ...kızıma ....
    şirın gıbı sevıp ...ferhat gıbı kaybedılene...
    ve sana canım ....sana ....
    ve kardelen sevdalılarına .....

    sevgılı sezenden ...

    Ayrı gayrı olmaz
    Sen yoksan ben hiçim

    Aç kardelen aç
    Dağın olayım, suyun olayım
    Göğün olayım aç ....
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 11 Aralık 2008
  4. 9 Aralık 2008
    Konu Sahibi : realist
  5. Çxoxpçxux

    Çxoxpçxux Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.544
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    148
    çok güzel yazılardı bende kardelen görmek isterdim