Kauçuk (Ficus elastica)

Konusu 'Bahçe Bakımı ve Çiçekler' forumundadır ve BenLiLa tarafından 15 Nisan 2008 başlatılmıştır.

    15 Nisan 2008
    Konu Sahibi : BenLiLa
  1. BenLiLa

    BenLiLa Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Ocak 2008
    Mesajlar:
    4.212
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    148
    [​IMG]


    Genel Özellikleri
    Yaprakları büyük, elips şeklinde,kalın,derimsi yapıda,parlak koyu yeşil, alt yüzü daha açık renkte ve mattır.
    Anavatanı Tropik ve subtropik yağışlı ormanlar; Doğu Hindistan ve Malay Takımadaları olan iç mekan süs bitkisidir. Doğada 800 türü bulunan Ficus cinsinin başka süs bitkileri yetiştiriliciliğinde önemli olan türleri F.benjamina, F.diversifola, F.Iyrata, F.pumila, F.guercifolia, F.radicans ve F.rubiginosa’dır.

    İklim Özellikleri
    Kış aylarında 16-18C’de bulundurulmalı, ancak en düşük sıcaklık 10C’nin altında olmamalıdır. Bitki 29C’nin üzerinde turgorunu yitirmeye başlar. Yüksek orantılı nem ister.
    Aydınlık, yarı gölge yerleri sever. Doğrudan yakıcı güneş ışığından korunmalıdır. Sonbahar ve kışın gölge yerlerde bulunduruldukları taktirde bitkinin yaşlı yaprakları sararır ve dökülür.

    Toprak Özellikleri
    John Innes saksı kompostu No.2’de iyi gelişir. Yani daha yüksek düzeyde besin maddesi istendiğinde boynuz ve tırnak unu ile kalsiyum fosfat ve potasyum sülfat oranları 2 kat artırılır.
    Ayrıca,hacim olarak 2 kısım kumlu tın toprak ve 1 kısım turbanın karışımıyla elde edilen harç ta kullanılabilir. Üretim Tekniği
    Kauçuk’un üretimi çelik ve hava daldırması ile yapılır. Çelikler tepe ve yaprak-göz çeliği tarzında ve Nisan-Haziran aylarında hazırlanır. Yan sürgünlerin uçlarından 3-4 yaprak içerecek biçimde ve genellikle 15-20 cm uzunluğundaki çelikler, son yaprağın gövdeyle birleştiği boğumun hemen altından kesilerek alınırlar.
    Yaprak-göz çelikleri ise, bitkinin fazla odunlaşmamış dallarından, bir göz ve bir yaprak içerecek biçimde, yaprakla dalın birleştiği boğumun hemen altından eğimli olarak kesilir. Kesim sırasında akan süt biraz kurumaya bırakıldıktan sonra, bir bezle silinerek temizlenir. Buharlaşma yüzeyini azaltmak için, çiçeklerin yaprakları uzunluğuna rulo şeklinde kıvrılarak rafya ile bağlanır. Daha sonra çelikler, hacim olarak eşit miktarlarda turba ve kum karışımını içeren köklenme yastığına veya küçük saksılara dikilirler. Köklenme ortamının sıcaklığının 27C’de tutulması ve sislenme ile yüksek orantılı nem sağlaması halinde, çelikler 4-5 hafta içerisinde köklenirler. Diğer bir üretim şekli olan hava daldırması Mayıs-Temmuz ayları arasında yapılır. Bu yöntemde 6-7 hafta köklenme gerçekleşir. Yeni bitkiler ana bitkiden ayrılarak, büyüme kompostu dondurulmuş saksılara alınır.

    Gübreleme
    Her yıl Şubat-Mart ayları arası saksı değiştirme yapılır. Nisan-Ağustos ayları arası haftada bir kez 1-2 g/1 kompoze gübre verilir. Sulama
    Yazın bitkilere bol su verilmeli, çok sıcak havalarda yapraklar ıslak sünger ile sık sık silinmeli veya su püskürtülmelidir. Ekim’den Şubat’a değin dinlenme döneminde ise verilen su azaltılarak fazla nemden kaçınılmalıdır. Yanlış sulama yapılması halinde kışın fazla,yazın ise az su verildiğinde bitki kısa zamanda güzelliğini yitirir. Yaşlı yapraklardaki sararma ve bunu izleyen dökülmeler saksı toprağının gereğinden çok nemli tutulduğunu veya bitkinin orantılı nemi çok düşük bir yerde bulundurulduğunu gösterir.

    Budama
    Büyümenin erken devrelerinde dallanmayı teşvik ve çalı formunda bitki elde etmek amacıyla ilkbaharda uç alma yapılmalıdır. Hastalık ve Zararlılarla Mücadele
    Önemli hastalıkları Yaprak Dökülmesi, Kök Kanseri, Kök Çürüklüğü, Kurşuni Küf ve Antraknoz, Zararlıları ise Nematodlar, Thrips’ler, Kabuklu ve Unlu Bitler’dir. İç mekan süs bitkilerinde yaprakların nekroz oluşmadan önce yaprak dökülmelere yol açan nedenler şunlardır;
    Kışın saksı toprağının çok nemli tutulması, çiçekli halde iken bitkiye çok su verilmesi, saksı toprağının çok kuru bırakılması, yeterli havalanmaya olanak vermeyen sıkışmış saksı toprağı, saksı değiştirme sırasında bitkinin çok fazla budanması, bitkinin hava akımına bırakılması, kışın bitkilerin düşük sıcaklıklara maruz bırakılması.
    Kök Kanseri-Kök uru;
    Hastalık süs bitkilerinin toprak yüzeyine yakın kalın kökleri ve kök boğazında başlangıçta küçük, yumuşak, zamanla irileşen urlar oluşturur. Urlar yaşlandıkça bir yandan büyür, bir yandan da sertlerşir ve mantarlaşır.
    Işığa karşı ve kuraklığa karşı duyarlı olan hafif alkali ortamlarda iyi gelişen hastalık etmeninin en uygun gelişme sıcaklığı 25-30 C’dir. Hastalık etmeninin özellikle nemli, çok sulanan, ağır killi topraklarda yetiştirilmeleri hallerinde süs bitkilerinde önemli zararlara neden olur.
    Mücadelesi; Hastalıklı bitkiler derhal ortadan kaldırılmalı, bulaşık toprak veya saksı veya kasalara sterilizasyon uygulamadan yeniden dikim yapılmamalıdır.
    Üretim materyalinin hastalıksız olması gerekir. Saksı toprağının drenajının iyi olması gerekir. Azot fazlalığında hastalık artar.Bu yüzden aşırı azotlu gübreleme yapmaktan kaçınılmalıdır.
    Siyah kök çürüklüğü, bu hastalıktan etkilenen bitkilerde gerilmeler, yaşlı yapraklardan başlayan kloroz ve çoğunlukla solgunluk belirtileri görülür. Köklerde çürümeler olur. Korteks (kabuk tabakası) genellikle açık kahverengi, bazı hallerde siyah renk alır. Hastalık etmeni olan fungus toprakta uzun süre yaşama yeteneğinde olan çok sayıda klamidosporlar oluşturur.
    Mücadelesi, saksı toprağının patogen ile bulaşık olmamasına dikkat edilmeli ve saksı toprağının çok nemli bırakılmamalıdır.
    Kurşuni küf;
    Yaprak, gövde ve çiçeklerde etkilidir. Fazla nemli ortamlarda bu bitki kısımlarının üstlerini gri küf tabakası kaplar. Bulaşmalar çiçeklerde küçük koyu renkli lekeler halinde görülür.
    Uzun süre devam eden %85’in üzerindeki orantılı nem ve özellikle 15-25 C sıcaklıklarda hastalığın yayılması için en uygun ortamdır.
    Mücadelesi ve alınacak önlemler için;
    Yayılma koşulları olan sıcaklık ve nem oranlarını uygun düzeyde tutmak,
    Hastalık parazit olduğu için bitkiyi yaralayan ve zarar veren her türlü faktörden kaçınılmalı,
    Captan 50 , su ile karışabilen toz halindeki ilaç yani formülasyonu w.p. olarak, 10lt ‘ye 1lt suya doz uygulanarak 15 gr uygulanmaktadır.
    Dichlofluanid 50, w.p. 10/1 dozda 20g preparat uygulanır.
    Vinclozolin 50, w.p. 10/1 dozda 7.5g preparat uygulanır.

    Kök Ur Nematodları;
    Süs bitkilerinin köklerinde dişisi armut şeklinde, erkeğinde ince uzun iplik şeklindedir.
    Toprak altında bitkinin kökleri içinde beslenirler. Bitkiyi emer ve emme sonucu gelişerek irili ufaklı urlar oluşur. Bitkinin su ve besin maddesini engeller. Bu sayede bitkide bodurlaşma, sararma ve geişmede gerilemeler görülür.
    Mücadelesi;
    Nematodlara karşı kullanılan ilaçlar bitkiye zarar verdiği için, bitkinin ekim ve dikiminden önce Dichloropropene ile plastik örtü altında fümigasyonu yapılmalıdır.
    Buharlı toprak sterilizasyonunda nematodlar ortalama 15 dk 55 C’de yapılan ilaçlı mücadelede 1m3 harca 3 g katılmak suretiyle Aldicarb 15 kullanılmaktadır.
    Hastalık parazit olduğu için bitkiyi yaralayan ve zarar veren her türlü faktörden kaçınılmalı,
    Captan 50 , su ile karışabilen toz halindeki ilaç yani formülasyonu w.p. olarak, 10lt ‘ye 1lt suya doz uygulanarak 15 gr uygulanmaktadır.
    Dichlofluanid 50, w.p. 10/1 dozda 20g preparat uygulanır.
    Vinclozolin 50, w.p. 10/1 dozda 7.5g preparat uygulanır.
    Thrips’ler silindirik vücutlu 0.7-0.9 mm boyunda esmer, açık sarımsı renkli küçük böceklerdir. Kanatlarının kenarlarında uzun kirpikler bulunur.
    Bitkilerin yaprak, sap ve çiçeklerini sokup emerek yapraklarda beyaz lekelerin oluşmasına ve yaprakların sararmasına neden olurlar.
    Mücadelesi, Bromophos 40 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 8cc’lik 10/1 suya preparat veya Omethoate 50 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 10cc’lik 10/1 suya preparat, Formothion 33 E.C. ( sıvı görünümünde % 20-50 arasında etkili madde içeren) 8cc’lik 10/1 suya preparat hazırlanarak uygun bir pülverizatör ile bitkiye püskürtülme yapılarak ilaçla tedavi uygulanabilir.



    Kabuklu ve Unlu Bitler
    Kabuklu bitler; koşnil adı da verilmektedir. Vücutları çıplak ya da mumsu bir tabaka ile kaplı olabilmektedir. Oldukça kalın kabuklu veya örtülü olabilir.Renkleri sarımsı, kahverengi, beyaz, gri, donuk kırmızı ve siyah olabilir.
    İnce uzun hortumuyla bitkinin yaprak ve saplarını sokarak bitki öz suyunu emerek beslenir. Salgıladıkları tatlı madde sayesinde fumajin mantarlarının çoğalmasına neden olur. Yapraklar sararır, kurur ve dökülür.
    Mücadelesi,
    Azinphos-methyl 25, W.P.(Su ile karışabilen toz halinde), 10/1 doz 20 g preparat
    Methidathion 40, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 7.5 cc preparat,
    Chlorprifos-ethyl 48, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 10 cc preparat,
    Ethion 48, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 15 cc preparat, şeklinde etkili olan ilaçların uygulaması yapılmalıdır.
    Unlu bitler; kabuklu bitlerle akraba olmalarına rağmen süs bitkilerindeki önemleri dolayısıyla farklılık göstermektedir. Sarımsı renkte olan vücudun üzeri una benzer mumlu maddelerden oluşmuş bir örtü tabakasıyla kaplı olduğundan beyaz renkte görünür.
    Kabuklu bitlerle bitkilerde benzer zararlar göstermeleriyle birlikte ilaçlarla mücadelesi şu şekilde yapılmaktadır;
    Azinphos-methyl 35, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 10 cc preparat,
    Dichlorvos 50, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 20 cc preparat,
    Diazinon 20, E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 20 cc preparat,
    Malathion 50, , E.C. (Sıvı görünümünde, genellikle % 20-50 arasında etkili madde içeren), 10/1 dozda 20 cc preparat seklinde hazırlanıp bitkiye verilir. ​