kaybedilen bir canin arkasindan

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve ebRuiPek tarafından 28 Eylül 2007 başlatılmıştır.

    28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  1. ebRuiPek

    ebRuiPek Aktif Üye Üye

    Katılım:
    26 Mart 2007
    Mesajlar:
    65
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    rahmetli cenk korayin gencecik yasta kaybettigi oglu icin yazdigi bir yazi..

    ogla seslenis:senağlama




    Sizin hiç canlı canlı kolunuzu kestiler mi?
    Hiç elinizi uzattınız mı ocakta yanan ateşin üzerine?
    Demir tokmakları, başınıza başınıza
    indirdiler mi iri yarı adamlar?
    Gözü dönmüş birileri kırdılar mı parmaklarınızı?
    Tel örgülere takıldı mı sırtınız yerlerde sürünürken?
    Birisi gelip kolunuzu kıvırdı mı arkaya,
    zorlayarak "çat" diye kırıverdi mi?
    Çaresizlik denilen; çaresi bulunmayan tek gerçek,
    sarıldı mı boğazınıza?
    Adamın biri gelip iki gözünüze
    iki parmağını sokup, kör etti mi sizi?
    Büyük değirmen taşlarını getirip
    koydular mı üzerinize, sırt üstü yatarken?
    İyice bilenmiş bir bıçağı böğrünüze sokup
    çevirdiler mi 360 derece?
    Ayağınız kayıp yola düştünüğünüzde,
    bacağınızın üzerinden hiç kamyon geçti mi?
    Su diye size uzatılan bardağı kafanıza diktiğinizde
    içinde asit olduğunu fark ettiniz mi?
    Demir bir çubuk boğazınızdan girip
    boyununuzun arkasından çıktı mı hiç?
    Yolda sessiz sakin yürürken, aniden birisi gelip suratınızın
    en ortalık yerine muhteşem bir yumruk savurdu mu?
    Balkondan düşen koca bir saksı,
    tam kafanızın ortasına indi mi?
    Evinizin alev alev ateşler içinde yandığını seyrettiniz mi?
    Bir insanın sel suları içinde çırpına çırpına
    can verdiğini gördünüz mü?
    Veya bütün bunları görmemiş,
    yaşamamış bile olsanız, biraz düşününüz.
    İşte bunların hepsi bir anda, benim başıma geldi.
    19 yıl babalık etmeye çalıştığım, Allah'ın bana emaneti,
    canım, gülüm, hayatım,her şeyim, bir tanem,
    sebeb-i hayatım, evladım, oğlum Nihad, 3 dakika içinde
    yok olası kollarımın arasında ölüp gitti.
    Yapacak hiçbir şeyim yoktu.
    Kapının camı şahdamarını kesmişti.
    Fıskiye gibi kan fışkırıyordu. Kan fışkırıyordu,
    umutlarım, istikbalim, hayatım yerlere dökülüyordu.
    Bana yakın durması gereken ölüm, beni ölmeden öldürüyordu...
    Bugün senden ayrılalı tam 1 yıl oldu.
    365 günün, bir tanesinde bile seni göremedim, elini tutamadım,
    yanağını öpemedim, bağrıma basıp sıkı sıkı sarılamadım.
    Evde tek başıma otururken, kapıda anahtar dönmedi
    ve sen içeriye girmedin.
    Bir tek gece odanın ışığı yanmadı. Ben kapını açıp,
    "yatıyorum, sen yatmıyor musun?" diye soramadım...
    Yaşamak canımı sıkmaya başladı.
    Gül, senin aradığına dair bir tek not vermedi tam 365 gündür.
    Bu kadar çabuk mu unuttun beni diye
    düşünüyorum zaman zaman.
    Ama beni unutmayacağını, unutmadığını biliyorum,
    ben de biliyorum, halan da biliyor, enişten de, Ece de.
    Ama oradan bir bağlantı kurulması mümkün değil...
    Günler geçiyor arslanım. Her geçen dakikayı beni sana
    yaklaştırdığı için seviyorum. Eskiden nasıl üzülürdüm
    zaman geçiyor, birgün senden ayrılacağım diye .
    Ama şimdi her şey tersine döndü...
    Her şeye tahammül edebiliyor insan.
    Allah böyle bir sabır vermiş kullarına.
    Ama tahammülü mümkün olmayan bir tek şey var.
    Senin sevginden mahrum olmak. Bunu hissedememek.
    İşte ölmeden bu öldürüyor insanı.

    Cenk KORAY


    Allah kimseye boyle bir aci yasatmasin:çok üzgünüm:
     
  2. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  3. marul

    marul HAYALLERİM,EYLÜL VE BEN:) Üye

    Katılım:
    3 Ocak 2007
    Mesajlar:
    292
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    ölüm karşısında yaşanılan çaresizlik ancak bu kadar gerçek anlatılabilir , her kelimesiyle , allah herkese gecinden versin ... hiç okumamıştım , sağol ...a.s.
     
  4. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  5. ilktuxgx

    ilktuxgx HAYATIM DAHA GÜZEL OLACAK Üye

    Katılım:
    5 Haziran 2007
    Mesajlar:
    410
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Çok kötü oldum...rabbim kimseye evlat acısı vermesin.....
     
  6. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  7. EU1

    EU1 Guest

    ay tüylerim diken diken oldu allah kimseye evlat acısı vermesin
     
  8. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  9. kuzum

    kuzum Bu konida hassasum Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    8.591
    Beğenildi:
    252
    Ödül Puanları:
    163
    Gözlerim dolu dolu okudum, ne mutlu ona ki kavuştu yavrusuna.

    Rabbim nolursun kimseye evlat acısı yaşatma.Onlardan önce biz gelelim yanına.
     
  10. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  11. g.a.m.z.e

    g.a.m.z.e Popüler Üye Üye

    Katılım:
    8 Mart 2007
    Mesajlar:
    839
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    çok fena oldum okuyunca hiç okumamıştım daha önce ilkdefa burda okudum.bir babanın feryadı:çok üzgünüm: ancak bukadar anlatılırdı ölüm acısı hayatınızdan birinin yok ulup gitmesi nekadar acıdır,heleki bu evladınsa,heleki daha 19 yaşındaysa...:çok üzgünüm:senağlamasenağlama allahım kimselere evlat acısı yaşatmasın inşallah evlatlarımızı bize bağışlasın..a.s
    şimdi kavuştu oğluna nur içinde yatın inşallahh..
     
  12. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  13. Mahbile

    Mahbile Acem Kızı Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.396
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    106
    senağlamasenağlama ölüm ne acı bişey
     
  14. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  15. ebRuiPek

    ebRuiPek Aktif Üye Üye

    Katılım:
    26 Mart 2007
    Mesajlar:
    65
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    bu yaziyi okuyupta etkilenmeyen bir insan yoktur sanirim..

    yillar once okumustum , ustelik bir tv programinda (yanlissam lutfen duzeltin cokk iyi hatirlamiyorum..)cenk korayin ogluyla kavgasi sirasinda bu olay meydana gelmis..cocuk zaten cok agrasif cok asabi bir yapiya sahipmis..gece eve gec geliyor cenk korayda her baba gibi nerdeydin vs..sorgu suale basliyor birden oglan once duvarlari yumrukluyor sonrada camli kapiya kafa atiyor ve hic beklenmedik ve kacinilmaz son onlari bekliyor cam kirilip sah damarini kesiyor...ufff...ne aci nasil bir sabir..oglu kollarinda can veriyorrr...

    tum yazdiginniz yazilara kocaman bir AMIN demek istiyorum..Allah kimsenin basina boyle bir aci vermesin...

    ozellikle bu yaziyi ask acisi sevgiliden dolayi ayrilik acisi cekip surekli gozyaslari doken gencler okusun..

    anne baba tarafindan sevilmediklerini dusunenler..iste sevgiiii...
    keske her aci sizin cektiginiz gibi gelip gecici olsa yada bir yerlerde arada birde olsa sizlayip dursaaaa... yaaaa hergun kanayan ve kapanmayan yaralar ne yapsinnn...Çok üzgünüm çoook
     
  16. 28 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  17. Nazenin

    Nazenin Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    42
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Allah kimseye böyle evlat acısı yaşatmasın, başına gelmeyen bilmez ateş düştüğü yeri yakıyor senağlama
     
  18. 29 Eylül 2007
    Konu Sahibi : ebRuiPek
  19. ebRuiPek

    ebRuiPek Aktif Üye Üye

    Katılım:
    26 Mart 2007
    Mesajlar:
    65
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    76
    ayyy nazenin...oyle bir yazmissin ki .icim bir garip oldu..ins.boyle birsey basina gelmemistir...ne bileyim yazini okuyunca oyle bir izlenime kapildim..umarim yanlistir..

    evet ates dustugu yeri yakiyorda..kimsenin evine boyle bir ates dusmesin..

    sevgiyle kala.s.