Kayınvalideyle yaşamak? Kafam çok karışık...

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve Ecexsximal tarafından 5 Mayıs 2010 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  1. Ecexsximal

    Ecexsximal mutluluk=eşim+kızım+oğlum Üye

    Katılım:
    20 Nisan 2007
    Mesajlar:
    150
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    Merhabalar herkese...
    2007 den beri bu sitenin üyesiyim. Zaman zaman bu topiği de takip ediyorum. Ve ilk defa bu topikte başlık açıyorum. Çünkü kafam inanılmaz karışık. ıçinden çıkamıyorum. Elimden geldiğince sıkıntımı özetlemeye çalışacağım... Kadınları yine kadınlar anlar diye düşünüyorum. Okurken kendinizi tamamen benim yerime koymanızı rica ediyorum. Belki bu başlıkta alacağım yorumlar hayatıma yön verecek. Benim için çok önemli yorumlarınız.

    Ben 2 üniversite mezunuyum. Ama çocuklarım dolayısıyla şimdilik çalışmıyorum. 5 senelik evliyim. Eşimin ise iyi bir mesleği ve iyi bir kariyeri var. Ben çocuklarıma bakmak için çok zamandır çalışmayı hep erteledim. Daha önce 5 senelik bir çalışma hayatım olduğu için zaman zaman hep çalışma arzusuyla yanıp kavruldum resmen. Ev hanımlığı zor geldi. Evde durmak çoğu zaman sıkıntı verdi bana. Ayrıca yalan değil eşimi de gizliden gizliye kıskandım resmen. Sırf bu sebepten çok iyi bir yerde iyi bir konumda işe girdim 2 sene önce. Ama kızımın kreşte hastalanmasından sonra işimi içim acıyarak bırakmak zorunda kaldım. Şimdi kızım 3,5 yaşında ve 27 günlük bir oğlum var Allah bağışlasın... Ben oğlum 1 yaşına gelince yedinden çalışmak istiyorum. Hem yaşım ilerlemeden iş bulma şansım varken çalışmaya başlamak, hem de çocuklarımın geleceğine katkıda bulunmak için. Tabi bir de emekli olabilmek için. Bir eve 2 maaş girmesi çok daha iyi olacaktır yaşlandığımızda. Buraya kadar herşey normal biliyorum. Bir sorun yok gibi. Şimdi gelelim sadete...

    Çalışırsam çocukları kreşe verme düşüncesi çok uzak geliyor bana. Çünkü 2 çocuğun kreş parasını düşününce çalışmamın bir anlamı kalmıyor. Bakıcı desem aynı durum. Bakıcıya da iyi bir maaş vermek lazım tabi bir de güven meselesi. Yaşadığım şehirde yalnızız. Eşimin işi için geldik buraya. Ve yakın zamanda ev aldık. Taksitleri çok ağır. Tamamen eşimin üzerinde bu yük. O'na yardım etmem gerekiyor. Zorlanıyor çünkü.

    Yaşadığımız şehre çok yakın bir şehirde kayınvalidemler oturuyor. Ve ben çalışırsam çocuklara bakmak için koşa koşa gelecek biri kayınvalidem. Çünkü çok ama çok seviyor torunlarını. Eminim çok iyi bakacaktır. Evin işini ve yemeği de yapar eminim. Üstelik 5 kuruş para almadan yapacak bunları. AMA; yaklaşık 5 senelik evliliğimizde sürekli laf sokmaları, laf çarpmaları, yeri geldiğinde aileme bile laf söylemesi, namusuma bile laf uzatması, 5 senedir evli olmamıza ve eşimle çok mutlu olmamıza bunun yanında bir de 2 çocuğumuzun olmasına rağmen beni kabullenememesi, 1 haftalığına bile geldiğinde huzurumu kaçırması vs. var. Öyle zamanlar oldu ki, canıma tak etti yaptıkları,söyledikleri eşimden boşanmayı bile düşündüm o derece... Uzun uzun anlatsam sayfalar yetmez. Evet ben gerçekten çok iyi bir gelinim. Elimden geldiğince saygıda kusur etmedim bütün yaptıklarına rağmen. Çevremdeki herkes, beni tanıyan herkes benim sabrıma hayran kalıyor. Hal böyle olunca çok ama çok düşünüyorum. Hadi 2 sene falan idare ederim çocuklar büyüyünce biri anaokuluna biri kreşe gider diyorum. Ama bu sefer ya o gitmezse, tamamen bizde yaşamaya devam ederse diye düşünüyorum. Çünkü iki lafından biri "oğlumun evi" oluyor çoğu zaman. 1 haftalığına bile gelse evin hanımı o oluyor resmen, ben de misafir gibi oluyorum. Buna engel olamıyorum çünkü olmaya kalksam kavga çıkar, huzurum bozulmasın diye hep susuyorum. Çünkü eşimi çok seviyorum, evimi, ailemi çok seviyorum. Yeri geldiğinde azcık cevap versem dediklerine, işler iyice kötüye gidiyor. O yüzden susuyorum. Eğer bizde kalsa çocuklara baksa iyice sahiplenir mi evi diye düşünüyorum.

    Başka bakabilecek kimse yok. Yıllar da hızla geçiyor. Yaşım ilerliyor. Bir yerinden başlamazsam çalışmaya iş bulmam bile güçleşecek ve istediğim gibi bir işte çalışamayacağım belki de. Evde oturmak ızdırap veriyor bazen. Bu arada ev hanımlığı kesinlikle çalışmaktan çok daha zor bunun da farkındayım. Ama görülmüyor yaptıklarım. Evde oturup koca parası yiyorum kayınvalideme göre.. Hadi onu takmasam, çocuklarım büyüsün de iyice okula başlasın ben öyle çalışayım desem 30 yaşımdan sonra iş bulmam çok güçleşecek. ıstediğim iş ise bankacılık. Ve biliyorsunuz yaş sınırı var bankacılıkta. Seneye girdim girdim giremedim şansım bitti. 27 yaşındayım şu an. Gelecek ay 28'den gün alacağım...

    Offf kafam inanılmaz karışık arkadaşlar. Bazen çok şiddetli baş ağrısı yaşıyorum. Bu arada eşim de çalışmam taraftarı. Ve hakikaten kayınvalidem dışında hiç kimse bakamaz çocuklara. O şimdiden gün sayıyor benim işe başlayıp da, çocuklarıma bakması için... Bu arada eşimle paylaştıklarımız, geçirdiğimiz zaman da değişecek eminim.

    Siz yerimde olsanız ne yapardınız? Çok açık anlatamıyorum burda ama hakikaten kayınvalimle aram hiç iyi değil. Herşeye ama herşeye karışıyor...Yaşadıklarımı, bana söylediklerini, çarptığı lafların ne kadar ağır olduğunu anlatmam için çok zamanımın olması gerekiyor ama bebeğim uynadı uyanacak. Siz anlayın artık, çoğumuzun başında...

    Sizce ???

    Şimdiden çok teşekkürler gelecek yorumlar için... Benim için çok önemli yorumlarınız...
     
  2. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  3. Ecexsximal

    Ecexsximal mutluluk=eşim+kızım+oğlum Üye

    Katılım:
    20 Nisan 2007
    Mesajlar:
    150
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    Bu arada hadi 2 sene baksın sonra kız anaokuluna oğlan da kreşe başlar diyorum. Ama o iki senede kötü şeyler olursa bunu da geçtim, ya gitmezse tekrar evimi iyice sahiplenirse, yaptığını başıma kalkarsa diye düşünüyorum. Daha kötü şeyler olmasından korkuyorum. Hadi çalışmadım diyelim asla ve asla istediğim işte çalışamayacağım ömrüm boyunca hep içimde ukte kalacak? Keşke mi derim artık bilmiyorum. Onca senelik okul hayatım diplomalarım boşa gidecek, her zaman çalışanlara imreneceğim, eşim iş hayatında yükselirken, her akşam iş yerinde yaşadıklarını anlatırken ben çocukları anlatacağım. Gizliden gizliye onu kıskanmaya devam edeceğim. Ha gurur duyuyorum onun iş hayatıyla o da ayrı. Ayrıca ev borcuna da yardım edemeyip onu tek başına bu yükün altına sokmuş olacağım belki de.. Çünkü ben ısrar ettim ev almamız için. Hiç peşinatımız yokken %95 kredi çekere 10 yıllığına aldık evi. Onun zorlanması, düşünmekten dalıp dalıp gitmesi de beni üzüyor...

    Offff herşey ne kadar zor geliyor insana bazen...
     
  4. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  5. papatyaaaaa

    papatyaaaaa Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Ocak 2010
    Mesajlar:
    149
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    zor bir durum , yukarı tükürsen bıyık aşağı tükürsen sakal ...eşiniz ne diyor annesi laf söylediğinde eşinizle konuşsanız , ben çalışmak istiyorum ama annen bakarken çocuklara bana söyleyeceği laflar ne oalcak bunlara dur diyebilirmisin, derseniz cevabı ne olur ?
     
  6. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  7. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.347
    Beğenildi:
    21.529
    Ödül Puanları:
    363
    Büyük sözüme tövbe!yasakkelime
    Asla kayınvalide ya da kendi annemle aynı evi paylaşmam..
    Hiç bir sorunum olmasa bile dertsiz başımı ağrıtmam ben!:1closedeyes:
    Sizin bu kadar sorunlu gelin-kayınvalide ilişkiniz varken bu riske girmeniz önce sizi,sonra eşinizi üzer daha sonra evliliğinizi yıpratır bana göre..:nazar:
     
    sourapple bunu beğendi.
  8. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  9. sea sea

    sea sea RABBİM SANA EMANET... Üye

    Katılım:
    22 Nisan 2008
    Mesajlar:
    1.266
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    sizin yerinize kendimi koyarak cevap veriyorum asla baktırmazdım.siz kendiniz söylüyosunuz gelince evimin huzurunu kaçırıyr diye.huzur pek çok şeyden daha önemli...başka çözümler üretin bence...
     
  10. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  11. Ecexsximal

    Ecexsximal mutluluk=eşim+kızım+oğlum Üye

    Katılım:
    20 Nisan 2007
    Mesajlar:
    150
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    Eşim genelde iki tarafı da idare etmeye çalışan biri. Onu da anlıyorum. Annesine bi laf dese "sütümü helal etmem sana" cümlesiyle karşılaşıyor. Napsın o da susmayı tercih ediyor. Gözünün önünde bana laf çarpsa susuyor bazen. Nadiren cevap veriyor o zaman da oğluyla kavgaya başlıyor. Eşimi bu duruma düşürmemek için ben de susuyorum artık.

    O kayınvalidemin gelmesini istiyor aslında. Çünkü onun yemekleri benimkilerden güzel :)) Ayrıca eve de destek olacak karısı. Hangi eş istemez :))
    Genelde sessiz bir yapısı var eşimin. Ama sinirlendiğinde gözü hiç bir şey görmez. Benim de içinde olduğum bir konudan dolayı ailesiyle kötü olması beni çok üzer... Ömür boyu huzurumuz kalmaz o zamanda...

    Bu arada kayınvalidemi tanısanız bana "ne şansı gelinsin, harika bir kaynanan var, neşeli şen şakrak, seni de çok seviyor" dersiniz. O derece üzerinde şeytan tüyü olan biridir. Herkes bayılır.. Ama dışı sizi içi beni yakar.

    Bazen aldanıyorum bana iyi davrandığında yüreğime sokasım geliyor o derece seviyorum. Ama daha dakkası geçmeden vuruyor darbeyi diliyle :tomato:
     
  12. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  13. BenmasMavi

    BenmasMavi Yeni Üye Üye

    Katılım:
    19 Şubat 2010
    Mesajlar:
    5.027
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Dertsiz başına dert alma ...

    Bu kadar sorununun varken hiç üsteleme .

    Aranız iyi olsa bile mutlaka sorunlar çıkar adı üstünde gelin-kayınvalide ilişkisi.

    Sen işe girdiğinde,alacağın maaş bakıcı parasını mı karşılar sadece ?
     
  14. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  15. papatyaaaaa

    papatyaaaaa Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Ocak 2010
    Mesajlar:
    149
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    sanırım bu konuda sizin daha relax olmanız çözüm olacak ..huzur önemli ve artılar eksilerden daha çok ...bide çalışırsanız istediğinizi yaptığınız için mutlu olursunuz ve ne dese he he derseniz sorun kalkar belkiii ...

    ben öyle umuyor:)
     
  16. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  17. Ecexsximal

    Ecexsximal mutluluk=eşim+kızım+oğlum Üye

    Katılım:
    20 Nisan 2007
    Mesajlar:
    150
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    İşte o çözümleri bir bulabilsem hiç düşünür müydüm bunları...

    Ki 1 yıl var belki önümde ama kararımı tamamen netleştirmeli ve ona göre herkese kabullendirmeliyim bir şeyleri...

    Bir de kararımı verebilsem. İş olayı da beni mıknatıs gibi çekiyor. Hayal kuruyorum, çalıştığımı düşünüp mutlu oluyorum bazen.

    Düşünmekten bişeyler olacak bana artık delikafadulden
     
  18. 5 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : Ecexsximal
  19. BenmasMavi

    BenmasMavi Yeni Üye Üye

    Katılım:
    19 Şubat 2010
    Mesajlar:
    5.027
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Eşin tabiki ister annesini neden istemesin ki...

    Ama asıl kararı verecek olan sensin unutma.

    Kararını iyi ver.Gelip de gitmemesi var işin ucunda ,laf sokmaları huzur bozması da kdv si..
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.