Kendimle başa çıkamıyorum, lütfen yardım edin!

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve melekxxxx tarafından 10 Kasım 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    10 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  1. melekxxxx

    melekxxxx Aktif Üye Üye

    Katılım:
    1 Kasım 2008
    Mesajlar:
    54
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    76
    Küçükken de derin düşünlere dalardım,hiç bir zaman normal çocuklar gibi geçmedi çocukluğum,büyüdükçe, kendime yolculuğumda daha uzaklara gittim.Artık kendimden o kadar uzaklaştım ki, keşfettiğim yeni benle ise, başa çıkamıyorum.
    Her sabah başka bir şeyin farkındalığıyla uyanıyor,derin bir ızdırap duyuyorum.Bu yüzden en yorgun ve mutsuz olduğum zamanlar,sabahın erken saatler.Sevgi varmı? İşte bu sabah ta aklımda bu soruyla uyandım.Beynimin içinde sürekli bu konu vardı ve ben bu arada iki çocuğumu okula hazırlayıp yolladım,Onlar servise biner binmez, eşim bana bağırmaya başladı.Burası esir kampı değil! ona döndüm, elbette değil dedim,Tekar bana döndü, ben senin esirin değilim! dedi. elbette değilsin dedim.Ama sesi her alttan almamda biraz daha yükseliyordu.Biliyormusun dedim, sanırım burası esir kampı ve ben senin esirinim dedim.Daha çok sinirlendi ve ben de artık kendimi tutamayıp söylenmeye başladım.Bu söylenmelerimin arasında sevgi varmı? sorumun cevabını, kendi ağzımdan çıkan bir sözde buldum.Biliyormusun sevgi yok, ya da benim karşıma hep sevgiden anlamayan insanlar çıkıyor dedim.Sanki uyandığımdan itibaren ne düşündüğümü biliyormuş gibi.yüzüme öfkeyle baktı,sevgi yok dedim tekrar.sadece çıkarlar söz konusu.Şayet sevgi olsaydı, insanların zor zamanlarında onları dışlamak yerine, yargılamak yerine onların yardımına koşulurdu.Böyle yalnız bırakılmazdı.Üzgün ve gergin bir insana yardım etmek yerine onu daha da çok kızdırmaya çalışan beklentici, çıkarcı insalar.Eğer karşı taraftan alacakları bir şy yoksa, yalnız bırakılmak baki olan. Ben sevgisiz yaşayamam, madem sevgi ne demek bilmeyen insanlarla yaşayacaktım, o halde ben de bunu bilmemeyi yeğlerdim dedim.
    Kendimi inanılmaz yorgun ve bezgin hissediyorum.Çocuklarım benim herşeyim olmasına rağmen, bazen onlardan bile uzaklaşmak istiyorum.Evde hiç bir iş yapasım gelmiyor.Eşimle durmadan tartışmaktan da bıktım.Geçen akşam eşime, bir süre yalnızlığa ihtiyacım var lütfen bana yardım et iyi hissetmiyorum dedim.Tepkisi tam da tahmin ettiğim gibiydi.Bana tuhaf soular yöneltti. canım daha çok yandı ve daha da kötü hissettim.Düşünmem gereken o kadar çok şeyim var ki, cevaplarını bildiğim sorularımda bile hissederek emin olmak istiyorum.benim burda olma aamacım ne? çünkü herşeyin mutlak bir nedeni olduğunu biliyorum.Neden durmadan sabretmek zorundayım?sabrın alışıldıktan sonra baldan tatlı geleceğini de biliyorum.Çocuklarım doğduktan sonra, bu noktaya varabilmek için, tırmandığım kırık dökük basamakları çıkma nedenimin, buraya ulaşmak olduğunu düşünmüştüm.Ama hala hayatımda ki merdivende kırık dökük basamaklar çok.Peki zirveye ulaştığımda beni ne bekliyor? ne ye ulaşmak için bu çaba.
    Ya ailem, neden onlara ihtiyacım olduğunda bunu ifade ettiğimde yanımda olmuyorlar.Yoksa benim daha güçlü olmam için mi? ama ne kdar güçlü olunursa olunsun, sevgi ve şefkatsiz bir hayatta, mutlu olunması mümkün mü?Herkes herkesten sürekli bir beklenti içinde. sanki tüm insanlar üzerime geliyor gibi hissediyorum.hep ver, hep verrrrrrrrrr!
    Belki de bazı şeyleri zamanından önce yaşamış olmam beni ruh haline sürükledi.Ama artık burdayım şuan burada ve yapmam gerekenlerle ben bir bütünüm.Her şeyin cevabını kısmen biliyorum ama bilmek mutlu olmamı sağlamıyor.Kabullenmek mi gerekir? çok korkuyorum kendimden.Bana yardım edecek insanları bırakın, konuşacak tek bir kimsem yok benim.etrafımdaki insanlar, sadece lay lam lomcu kişiler.ben buraya ait olmadğımı hissediyorum, eşime bunu söyeldğimde bana yardım etmek yerine, gereksiz alınanlık gösterip, kalbimi kırıyor.İşine gelirse ben buradayım, sana kapı açık diyor. akıllı olduğumu düşünürdüm, ama hayatımda taşları yerine oturtmayı bile başaramadım daha.
     
  2. 10 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  3. Elis

    Elis Guest

    o kadar guzel anlatmissin ki yasadiklarini,ne diyecegimi bilemedim....
    ama sunu soyliyim,tabiki sevgisiz yasanmaz.....
    ama yasamak icin ,mutlu olmak icin ne bi erkege nede onun sevgisine ihtiyacin var.......
    sevmiyosa onun kaybidir.....
    sen kendini sev hemde herkesden cok sev,kendini mutlu et.....engellere,olmaz diyenlere ragmen.........
    2 evladin var,kendini sev,onlarida sev bak nasil mutlu olursun............
    soylemesi kolay deme sakin,bi cogumuz yasadik yasiyoruz bunlari,,,,,seni senden iyi kimseler dusunmez,esinde olsa,ailende olsa.....seni sen dusun......bardagin hep bos tarafina bakma,dolu tarafina da bak............dolu tarafi yok deme.....eminim vardir.......kendini sev ilk once..............
     
  4. 10 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  5. tatlicadiarzu

    tatlicadiarzu O Bir Dadas Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.107
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    106
    Bir uzmandan yardim almayi deneyin arkadaşim:nazar:
     
  6. 10 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  7. ranuna11

    ranuna11 Guest

    Allah yardımcın olsun canım yaaa.ama unutmaki şu hayatta herkesin bir derdi var.heerkesin derdi kendine ağır ve unutmaki her derdinde bir devası var.allah kuluna eziyet edermi hiç hepsi bi imtihan..olur hersey zamanla..arkadasın dediği gibi önce kendini ve cocuklarını sev.sonra gerisi gelir
     
  8. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  9. 34esra86

    34esra86 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2008
    Mesajlar:
    248
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    sevgi çok geniş birşey bir annenin bir çocuğa olan sevgisi bir erkeğe duyulan sevgi mevla sevgisi hepsi gerekli ve ihityacımız olan şeyler ama hayata baktığımızda herkesin istediği ama birtürlü bulamdığı şeyler yetimhanedeki bir çocukta sevgi istiyor savaştaki bir insanda yaralı bir köpekte herke sevgiye aç aslında bu sorurunuza bir alıntıyla bir nebzede olsun yardımcı olmak isterim



    "Seni sevenler
    Seni sen var olduktan sonra sevdi.
    Seni sevenler için önce var olman gerekliydi.
    Yoksa nasıl severlerdi seni?
    Yok olanı kim sever ki?
    Hatırlamay çalış;
    Bir zamanlar yoktun.
    Sen yoktun,
    Seni sevenler yoktu.
    Sen kendi yokluğunun farkında değildin.
    Rabbin seni yoklukta buldu.
    Seni yoktan var etti.
    Seni hiç yokken sevdi.
    Seni sevdiği için var etti.
    Başkaları seni var olduğun için,
    Rabbin seni şartsız sevdi.
    Seni sevmesi için var olman gerekmezdi." dua edin bizi tek karşılıksız sevenin Allah olduğuna emin olun... ve biz kedimiz sevmeliyizki başkasınada sevdirelim kendimizi...
     
  10. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  11. fistikezmesi

    fistikezmesi bu da geçer... ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    23 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    263
    Beğenildi:
    28
    Ödül Puanları:
    38
    arkadaslarımın dediklerinin üstüne söz söylesem hafif kalır aynennnnnn katılıyorum dediklerine kıyamam senin için çok dua edicem...
    Sev kendini gercekten sevilmeye layıksın sen...
    şu yazdıklarından anladığım çok değerli biri oldugun sev kendini diyenlere katılıyorum sonuna kadar.... Allahım yardım etsin sana edicekte lütfen vazgecme şuan ailene olan isyanın yarın çocukların tarafından sanada hissedilicek böyle kalırsan...
    ya Allah de silkelen arkadasım....
    yitip gitme lütfennn ne çocukların ne sen haketmiyorsunuz bunu yardım et kendine...
     
  12. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  13. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Sefkatsiz, sevgisiz, huzursuz bir ortamda olacagi zaten budur arkadasim....:çok üzgünüm:

    Sen hic iyi degilsin bence:teselli:, samimi söylüyorum biran evvel bir uzmana gitmen ve yardim alman gerekiyor....aksi takdirde cok büyük bir depresyona girebilirsin...

    Cocuklarinin sana ihtiyaci var sadece ve sadece onlar icin bile olsa mutlaka kendine mukayet ol lüften....:çok üzgünüm:

    Hepimiz zaman zaman böyle dönemler yasiyoruz, usandim, biktim, yoruldum, neden hep veren taraf benim diye sorguluyoruz lakin bu dönem eger cok uzun sürürse ve artik yüzünü hicbirsey güldüremiyor, evindeki en kolay isleri yapmak bile sana agir geliyorsa, bu depresyon baslangiclaridir...:kahve:

    Ne olur kendine iyi bak arkadasim, inanki sen bakmasan kimse bakmaz:teselli:
     
  14. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  15. SuLtan42

    SuLtan42 Uykucuuu Üye

    Katılım:
    6 Ekim 2007
    Mesajlar:
    4.503
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    malesef sana verecek cevabim yok arkadasim,
    cünkü benim kendimede verecek cevabim yok.
    ne yazikki bende senin gibi düsünüyor
    ve sevgiye yada insanlarin samimiyetine inanmiyorum..
     
  16. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  17. SuLtan42

    SuLtan42 Uykucuuu Üye

    Katılım:
    6 Ekim 2007
    Mesajlar:
    4.503
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    ama lütfen bi uzmana basvur
    arkadaslarin dedigi gibi bi depresyon geciriyorsun yada girmek üzeresin
    allah korusun
    cikmasi cok zor arkadasim, önlemini al :S
     
  18. 11 Kasım 2008
    Konu Sahibi : melekxxxx
  19. nilay74

    nilay74 Guest

    Sanirim esinle problemler yüzünden bu durumdasin. Yoksa neden olabilirki. Mutlu olmak icin herseyin var, cocuklarin evinin gülleri. Ama onlarin senden beklentisi seni bezdirmis. Esin yardimci olmali sana. Desteklemeli, cünkü bütün yük kadinda.
    Canim bence esinle aranizi düzeltmeye calisin, yoksa bu depresyon daha da kötülesir.
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.