Kendimle konuşuyorum

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve **SU** tarafından 20 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    20 Şubat 2008
    Konu Sahibi : **SU**
  1. **SU**

    **SU** çocukta yaparım kariyerde Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    643
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    86
    oturuyorum bir köşeye karşımada bir sandalye çekiyorum,

    başlıyorum kendime çocukluk anılarımı anlatmaya.

    anlatırken tıkanıyorum, oysa bugün gibi dünde de ne kadar çok ağlamışım

    unutmuşum...

    acıyı acıya karıştırıp şerbet yapıp içmek güzel diyorum

    ve yine susuşlara geçiyorum, sanırım en kolay yaptığım şey bu,

    ve bu konuda kendimden hiç utanmıyorum!

    dürüsçe bir itiraftır bunu da burda saklıyorum...



    sonra zamanı biraz ileri çekiyorum,

    aşk var mı aşk ? diye kendime soruyorum

    bir anda öfkeye kapılıp küfürler yağdırıyorum kendime !

    içimde ki ses bir şeyler fısıldıyor,

    ona da kızıp susturuyorum

    aptal ben:) bu konu da kendimden bile çekiniyorum...


    aşk konusunu kapatıp tekrar zamanla oynuyorum,

    yılları kurcalıyorum en çok güldüğüm zamana dönmek istiyorum

    sayfalarca yaşanmış anım var,

    gülüşlerim nereye sıkışmışlar ?

    tabi onlar da haklı hatırlanmamaktan, toz tutmuşlar bak gözükmüyorlar.

    ama bir kere bir yerler de gülmüştüm hayal mi düş mü hatırlıyorum.

    kendimle bile konuşmaktan sıkıldım;

    biraz hava almalıyım biliyorum

    sandalyeyi geri çekiyorum,

    geçmişi çekmeceme koyup,

    sokak kapısını çekiyorum...
     
  2. 20 Şubat 2008
    Konu Sahibi : **SU**
  3. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    anılar hatırlanmak içindir..ama geçmişe değil geleceğe bakmak lazım.çok güzel bir yazıydı...