Kendin için yaşa

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve ezine77 tarafından 2 Eylül 2009 başlatılmıştır.

?

hayatını kim için yaşıyorsun?

  1. kendisi için yaşayanlardanmısın?başkaları ne der ne düşünür diye düşünmeden?

    35,9%
  2. kendisi için yaşamayanlardanmısın?

    64,1%
    2 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  1. ezine77

    ezine77 Rabbime çok şükür.. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.081
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    arkadaşlar hayatımızı tekrar gözden geçirmek için bu yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum...
    KENDİN İÇİN YAŞA

    Henuz 18 ini yeni bitirmiştin, enerji ve umutla dolu hayata başlamaya hazırdın…
    Ne oldu?
    İstemediğin bir okula girdin. İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak, sevilmek için…
    Sevmediğin bir bölümde senelerini harcadın….
    Ayaklarını sürüye sürüye gittin derslere…
    Çalışmak istemedin ama yine de zorladın kendini…
    Güç bela bitirdin sonunda…
    Ne ailen, ne de arkadaşların görmedi yaptığın fedakarlığı…
    Alkışlamadılar seni, omuzlarının üzerine çıkarmadılar, madalya takmadılar…
    Enerjin çoktan tükenmeye başladı bile…
    Kimse bilmez nasıl kendini feda ettiğini…
    Ruhunu teslim ettiğini…
    Gençliğini tükettiğini…
    Şimdi iş bulman gerek…
    Para kazanman, araba alman, ev alman gerek…..
    İstemediğin bir işe girdin…
    Böyle olması gerekiyor diye…
    Sırf çevrendekiler bekliyor diye…
    İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak, sevilmek için…
    Sabahın köründe gidiyorsun işe…
    Sevmediğin insanlar ile gününü harcıyorsun…
    Heyecan duymadığın işlerle zamanını geçiriyorsun…
    Yarının gelmesinden nefret ediyorsun…
    Sevildiğini hissettin mi peki? Ya saygı?
    Bitti mi insanların istekleri?
    Özgür müsün artık? Hayır hala özgür değilsin…
    Şimdi evlenmen gerek…
    Öyle ya yaşın geçiyor, evde mi kaldın ne? Arıyorsun etrafında uygun birisini, artık evlenmeliyim diyorsun…
    Acaba gerçekten istiyor musun? Sana uygun birisini buldun işte, boyu boyuna, mesleği mesleğine, parası parana göre…
    Peki ya kalbin? Düğününden bir gece önce sessizce itiraf ettin kendine, ya doğru kişi değilse? Belli ki hazır değildin bu evliliğe…
    Evlenmek için evlendin…
    İnsanları mutlu etmek, saygı kazanmak, sevilmek için…
    Mutlu oldun mu peki?kalbin heyecanla doldu mu?
    Akşam eve koşarak döndün mü? Sevildiğini hissettin mi?
    Seviştin mi tüm varlığınla?
    Daha evleneli bir sene dolmadı, insanlar çocuk demeye başladılar…
    İstedin mi gerçekten bir çocuk sahibi olmayı?
    Hazır mısın bir canlıyı yetiştirmeye?
    Söyle bana ne verebilirsin bu küçük insana? Hayatı kendi gözlerinle hiç
    yaşadın mı? Ne istediğini biliyor musun? Ya istemediğini? Hiç risk aldın mı?
    Sen hiç kendin için bir şey yaptın mı? Çocuğun bir gün sorarsa Özgürlük
    Nedir? Ne cevap vereceksin? Sen hiç özgürlüğü yaşadın mı?
    Evliliğinde problemler yaşıyorsun…
    Sevmediğin bir insanla cehennemi paylaşıyorsun…
    Boşanmak fikri kafana gelip gelip gidiyor…
    cesaret edemiyorsun…
    İnsanlar ne der diyorsun…
    Gene kendi duygularının üzerine
    bir duvar örüp başka insanlar için evliliğinde kalıyorsun….
    Fedakarlığını gören biri var mı? Yaşadığın ızdırabı senin gibi yaşayan? Korkuların seni
    hapsetmiş, her geçen gün etrafına bir duvar daha örüyorsun. Sevilmeme
    korkusu, yalnız kalma korkusu, başarısız olma korkusu, saygınlığını yitirme korkusu ve daha neler neler…
    Hayatında hiç korkmadığın bir gün oldu mu?
    Cesaretle atıldın mı hiç, ya bilmediğin bir dünyaya girdin mi? Sevilmemeyi
    göze aldın mı hiç? Gülünç duruma düştün mü? Ağladın mı doyasıya, insanlara
    aldırmadan? Acı çektin mi hiç, hani öleceğini düşünecek kadar…
    Ve iyileşmeyi başarabildin mi hiç?
    Yaş erdi kemale diyorsun, bu saatten sonra benden ne köy olur ne kılavuz.
    Umutların tükenmiş, hayallerin yıkılmış…
    Koca bir ömür başka insanların kontrolü altında geçip gitmiş. Alışmışsın artık bu düzene,
    artık istesemde çıkamam diyorsun…
    Ve gene kendin için bir şeyler yapmaktan vazgeçiyorsun…
    Ne olurdu istediğin okula gitseydin…
    Kim ne derse desin, ressamolsaydın…
    Müzisyen, Arkeolog, Sanatçı, Sporcu olsaydın…
    Hayattaki büyük adımları ancak hazır olduğunda sen istediğin için atsaydın…
    Ne olurdu biraz risk alsaydın? Biraz kendine güvenseydin? Biraz kendine inansaydın?
    Ne olurdu seni çepeçevre saran zincileri kırıp, önünde ki duvarları aşıp,
    kendin olabilmeyi başarsaydın? Kim ne diyebilirdi sana? Gene kimse madalya
    takmazdı, gene kimse alkışlamazdı, gene kimse seni omuzlarının üzerine çıkarmazdı…
    Ama sen kendine saygı duyardın!
    Haydi şu anda şu dakika bir daha bak hayatına…
    Bu sefer kendin için bir şeyler yap…
    Bırak insanlar sevmesin seni, bırak senin mutsuzluğundan mutlu olmayıversinler, bırak takdir etmesinler,
    onaylamasınlar, bırak dedikodunu yapsınlar, itiraz etsinler…
    Hayatında bir kere olsun bu riski al!
    İstediğin mesleği yap…
    Zevk al ürettiğin işten…
    Uçarak git işine…
    Keyif al birlikte çalıştığın insanlardan…
    Yaşamını kendin SEÇ ve MUTLU OL seçtiğin bu yaşamdan…
    İstediğin insan ile istediğin zamanda evlen…
    İster 20 inde ol, ister 50inde…
    Senden başka kim bilir doğru insanın kim olduğunu ve doğru zamanın ne zaman olduğunu? Dinleme başkalarını…
    Evlenmek için hiç bir zaman geç sayılmaz…
    Ve hatta istiyorsan asla evlenme…
    Bu yaşam senin, ve ızdırabını da, mutluluğunu da yaşayan tek sensin….
    İstediğin zaman çocuk yap…
    Kendini hazır hissettiğinde, yaşama bir canlı getirmek istediğinde ve o çocuğa verecek bir şeylerin
    olduğunda…
    Ve hatta istemezsen hiç çocuk yapma…
    İstiyorsan başka bir şehre taşın, başka bir ülkeye, başka bir kıtaya…
    Mecbur değilsin bu şehire tıkılıp kalmaya…
    İstiyorsan yeniden okula başla, yeni bir meslek, yeni bir hayat, yeni ben diyerek kendin için yaşa…
    Şimdi soruyorum sana…
    Ne zaman kendin için bir şeyler yapacaksın?

    CAN DÜNDAR
     
  2. 2 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  3. melekberke

    melekberke Serseri aşığım..... Üye

    Katılım:
    15 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    1.347
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Can Dündar'ı seviyorun ben yaaaa.....
    Ellerine sağlık arkadaşım. Bence gerçekler bunlar.kaydirigubbakcemile5
    Hiç bişey yaşayamadan gelip giden insanların öyküsü....
    Çok az başaran var bence zincirlerini kırmayı....
     
  4. 2 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  5. ezine77

    ezine77 Rabbime çok şükür.. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.081
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    doğru söylüyosun ..ben de çok takarım insanları..ne der ne düşünürler diye?aynen yazıdaki kendi zevkim için seçmedim mesleğimi,zaten küçüktüm,sadece okumak istiyodum.sınav kazandığımda da önümde 2 seçenek vardı.hemşirelik ya daöğretmenlik...ucunda erken zamanlı meslek var diye,okul yatılı ve kız okulu ve de izmirde gibi bir sürü nedenden dolayı ailem seçim yaptı..o zaman aklım olsa öğretmenlik seçerdim..
    sonra başladı ne zaman evleneceksin soruları..çok bunaldığım zamanlardan birinde eşimle evlenmeye karar verdi..hiçde bilinçli değildi...sadece duygularıma güvendim.anlaşabilecekmiyim diye düşünmedim..kriterlerime uyuyodu ve elektrik vardı.tamam dedim..Allah ıma çoooooook şükür duygularım beni yanıltmadı....pişman değilim..
    bundan sonraki5yıllık evlilik hayatımı da insanların çocuk yapmıyosun sorularıyla bunalıma girerek geçirdim...eeeee olmuyo napiiiiiiiiim?diyemedim...neyse ki artık çoğuumudu kesti de sormuyo..ama ben çocuk yapmak için evliliğimin tadına varamamış ve nerdeyse sağlığımı kaybedecek halde buldum bi anda kendimi...umarım değişebilirim...
     
  6. 2 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  7. ezine77

    ezine77 Rabbime çok şükür.. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.081
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    kızlar katılım yok galiba ankete?tek kaldım yaaaaaaaa...
     
  8. 3 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  9. ezine77

    ezine77 Rabbime çok şükür.. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.081
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    neyse silinsin bari bu konu o zaman...
     
  10. 3 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  11. DERin83

    DERin83 RUZGARİN ANNESİ:-) Üye

    Katılım:
    1 Eylül 2009
    Mesajlar:
    2.809
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    şimdi gördüm canım. ve ben can dündarın yazılarını çok beğenirim. maalesef günümüzde insanlar, gençler bu durumda ne güzel anlatmış can dündar. ama benim tek pişmanlığım şu anda yaptığım işi isteyerek okudum ama istediğim bu değilmiş sadece insanlar tarafından saygın bir meslek olsun diye seçmişim. ama çoook sıkılıyorum sabahlar bir ızdırap. benim hayali ressam olmak öyle ünlü bir ressam olmamada gerek yok. boyalarım olsun tuval olsun bana yeter. benim biricik eşim beni destekliyor, bana bir atölye açacık ve yeniden çizmeye başlayacağım. onun dışında allaha şükür başka bir pişmanlığım yok. ve hayatımda hiç kimseyi takmadım, şu şöle der bu böle der hiç umurumda olmadı eşim ve annem bana çok kızıyor bu konuda ama babamda destekliyor kafana göre yaşa kızım hayatını diyor. ve hayat böyle daha güzell :)
     
  12. 3 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  13. ezine77

    ezine77 Rabbime çok şükür.. Üye

    Katılım:
    14 Aralık 2007
    Mesajlar:
    2.081
    Beğenildi:
    22
    Ödül Puanları:
    148
    ne güzel ve ne mutlu çevren de seni destekleyenler de var yaniii...
     
  14. 3 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  15. DERin83

    DERin83 RUZGARİN ANNESİ:-) Üye

    Katılım:
    1 Eylül 2009
    Mesajlar:
    2.809
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106

    çokk şükür :nazar:
     
  16. 3 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  17. Nelya

    Nelya NiLoVski Üye

    Katılım:
    16 Şubat 2009
    Mesajlar:
    4.773
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    106
    cok guzel bi kounuya deginmissin arkadasim cok guzel.begendim...can dundari seviyorum zaten.ben ne tam ozgurum ne de kisitli:)) yari yariya....
     
  18. 4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : ezine77
  19. aragonit

    aragonit Aktif Üye Üye

    Katılım:
    21 Haziran 2009
    Mesajlar:
    126
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    ne güzel demiş can dündar.ama yapabilene ben yapamam ne yazıkki hiç kendim için bir şeyler yapmadım.maalesef şartlar böyle belki bir gün banada sıra gelir ne dersiniz.paylaşımın için teşekkürler.