Kendine güven sorunu...

Konusu 'Psikoloji - Ruh Sağlığı ve Hastalıkları' forumundadır ve juddith tarafından 30 Mayıs 2010 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  1. juddith

    juddith Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Mart 2010
    Mesajlar:
    13
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Bir insan kendini hep zora koşar,hep en kötüsünü kurar ve başına getirmek için elinden geleni yapar mı? Sanırım hasta ruhluyum! Sanki hiçbirşeye layık değilim,kim ne dese hak etmişim... Bir topluluğa girdiğimde sesim çıkmaz,hep gözlem yaparım. Öne çıkan tiplerle takışmaya korkarım. Birşey söylemeye çekinirim,yeter ki rezil olmayayım. İnsanlar 'Ne kadar aptal bişey bu!' demesin diye hiç konuşmamayı tercih ederim. Asosyal olup çıktım. Kendi kendime yazıyorum,oynuyorum,sonuca varıyorum ve karar veriyorum. Çünkü bence öyle!
    Hep kendimi suçlarım,bir arkadaşımla takışmışsam,sevgilimden ayrılmışsam ince ince her anı düşünürüm 'şöyle deseydim,bunu yapmasaydım'.... Kendimi bile bunalttığım bu düşünceleri doğal olarak kimseyle paylaşamıyorum...Daha da uzaklaştırmak istemiyorum kimseyi,aman ne bunalımlı tip,çekemem demesinler...
    Zaten hayatım 'elalem ne der,aman hakkımda ne düşünürler' diyerek geçti...
    Birkaç hafta önce ablam ve kardeşimin ısrarı ile saçıma sarı röfle yaptırdım,koyu sarı doğal saçım zaten.Şiimdi ucuz kadınlara benzedim mi diye hep aynanın başındayım... Benim için dış görünüş neden bu kadar önemli bilmiyorum,ama çirkinsen göze batmamaya çalışmalısın inanışı ile geçirdim okul hayatımı...
    Görünmez tiplerdenim,hani kimsenin fark etmeden geçip gittiği.
    pek çok kadının aksine alışveriş yapmaktan da nefret ediyorum. Çok zor beğendiğim bikaç bişey buluyorsam giyince yakıştıramıyorum bu sefer de... Ya da rengi veya bedeni kalmamış oluyor... Sıkılıyorum ve çok mecbur kalmadıkça da alışverişe gitmiyorum zaten!
    İlişkilerde o kadar çok empati yapıyorum ki,karşımdakinin ne istediğini düşünmekten kendim ne istiyorum bilemiyorum...
    Bunu nasıl aşabilirim? Buraya yazarken bile' derde bak,git kızım işine' diyen çıkar mı diye korkuyorum. Biri beni eleştirise, kötü bişey söylerse unutamıyorum. O unutsa bile ne dediğini ben kafamda tekrar tekrar kendime böyle hitap ediyorum. Bunu kendime niye yaptığımı da bilmiyorum,ama hep suçluyum sanki... Hep cezalıyım...
    Bazen kendime güzel şeyler alıyorum,ama kullanmaya kıyamıyorum. Layık olduğum günü bekliyorum! Ama o gün gelmiyor...
    Bütün önerilerinize,desteginize açığım... Hepinize teşekkür ederim...::çok üzgünüm::çok üzgünüm:
     
    Son düzenleyen: Moderatör: 23 Kasım 2010
  2. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  3. Merie

    Merie Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2010
    Mesajlar:
    16
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    bu dediklerinizin birkaçı bende de var:KK43: ama ben mesela yaşadıklarımdan bana yaşatılanlardan kaynaklandığını düşünüyorum,zaman zaman başıma gelenlerin tekrarının korkusu bu.acaba sizde geçmişinizde,birileri tarafından bi aşağılamaya vb. uğramış olabilirmisiniz,çocukluğunuzda da olabilir sizde etki bırakmıştır,bilinç altınıza yer etmiştir..ama hatırlamıyoda olabilirsiniz...bilmiyorum bu nasıl yenilir ama her korku gibi üstüne gidilerek olabilir...kabuğu kırmanın vakti:)
     
  4. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  5. sumeyra86

    sumeyra86 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    22 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    192
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    ya olurmu böyle birşey...insanlar ne der o ne düşünür bu ne söyler...ya onlar kimki...kim...kendini düşün herkesten önce..sen kendin için annen için sevdiklerin için en değerli şeysin.. allah bile seni yaratırken her kabiliyeti vermiş sana..O bile muhattab almış seni kendine..buna ramen insanlara karsı kendini aciz hissediyorsun..sakın.. kendine güven..kimseden hiçbir eksiğin yok..belki susarak insanların senin fikirlerinden düşüncelerinden yararlanmasını engelliyoorsun.. kendi adına en önemli şey yine kendinsin.. insanlar kendine değer verdiğin kadar değer verir sana..öyle bir zamandayızki herkes birbirini kullanma derdinde herkes çıkar peşinde.. bunlara karşı daha da cesur olmalı kendini koymalısın ortaya..
     
  6. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  7. Merie

    Merie Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2010
    Mesajlar:
    16
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    evet aslında bencede..bana söylenen en doğru ve en güzel öğüt bu konudaki şudur: hayatının merkezine kendini koy,önce sen,sen senin dünyanda herşeyden ve herkesten önemlisin.
    sırf başkaları ne der diye düşünerek kendi hayatımızı kendimize zehredemeyiz.ne derse desinler,kim ki onlar!:) onlar bana değer vermiyorlarsa bende onlara vermem,değer vermediğim insanında ne dediğini ne düşündüğünü önemsemem..

    ayrıca sarı röfleyle hiçte basit kadın gibi olduğunuzu sanmıyorum,eminim çok tatlı olmuşsunuzdur,bende birzamanlar sarı röfleliydim:)pek çok kişi gibi...ve bunun basitlikle alakası olduğunu sanmıyorum.

    birde şöyle düşünün,şimdi biz yazınızı okuduğumuzda aman derde bak git işine deseydik korktuğunuz gibi; NE KAYBEDERDıNıZ Kı?:)
     
  8. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  9. _turuncu_

    _turuncu_ Aktif Üye Üye

    Katılım:
    29 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    216
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    herkes zaman zaman kendine güvenini kaybeder sanki dünya yıkılmış herkes çıkmış enkazın altında bir sen kalmışssın gibidir. Ancak bu uzun süreli olduğunda gerçekten insana hayatı zehrediyor.
     
  10. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  11. juddith

    juddith Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Mart 2010
    Mesajlar:
    13
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Geçmişte bu tarz aşağılanmalar yaşadım evet. Daha doğrusu kimi akrabalarım ve çoğu arkadaşım için zayıflık çok önemliydi ve ben yemeği seven bir çocuktum.Hala çok seviyorum,ama artık herşeyin acısını yine yemekten çıkarıyorum... Sanki suçluyu bulmuşum,cezalandırıyorum... Dalga geçildiğinde çok bozulurdum. Hala şaka kaldıramıyorum. Artık zayıfım,kilo almamak için sağlıksız her yola başvuruyorum( zayıf anımda yemeklere saldırıp,sonra hepsini çıkarıyorum !) ,yeter ki kimsenin gözüne batmiyim. Gerçi şimdi de 'çok zayıfsın,hasta mısın,ye biraz' diyorlar ama 'ayı!'demelerinden iyidir... Birisi diterkt benimle değil,benim yanımda başkası ile dalga geçse bile ben çok kötü oluyorum. O kişi şakaya gülüyor,ben kızıyor,hatta çaktırmadan ağlıyorum onun için. Bu kadar hassas olmak istemiyorum.
    Çok doğru söylüyorsunuz,Allah bile bana değer vermiş yaratmış,akıl fikir vermiş. Ama ben o kadar uzun zamandır o enkazın altındayım ki,bu hisle uyuyup uyanıyorum:KK43:
    Ablam duysa basit kadın benzetmemi,çok üzülür. Her gün beni motive etmek için telefon açıyor. (ABD'de doktora yapıyor) Taa oralardan beni düşünüyor. Defalarca söz veredim,kimsenin lafına bakmayacağım,sağlıklı kiloma döneceğim,kendimi seveceğim... Bazen iyi gidiyorum,ama çoğu zaman başarısızlık yaşıyorum ve bu kendi,me güvenimi daha bir sarsıyor. Bir de işten çıkarılmışlığım var, uzun süredir evdeyim. Nişanlımdan ayrıldım... Bunları her gün 1000 defa kendime hatırlatıp,sen zavallısın diyorum!
    İyi günlerim de oluyor,ama genelde bozguna uğramış bir haldeyim...
    Hep terkedileceğim,hep kötü şeyler yaşayacağım,en sonunda mutsuz ve yalnız bir köşede öleceğim korkusu ile yaşıyorum...
    Ne çıkar, bana ' git işine' deseniz,ne kaybederim? Doğru,en azından denemiş olurum. Ama işte,ben o lafı duydum ya,unutmuyorum. İnsanlar hakkında böyle düşünüyor, diyorum. 1000 lafımın 999unu yutuyorum... Kendi kendime yaşayıp gidiyorum.
    Tutunacak dal arıyorum,yine kendimim. Ama bir türlü silkinip çıkamıyorum çamurumdan:KK43:
    Hep dipte sonda depresyondayım,ben bile kendimi çekemiyorum:KK43::çok üzgünüm:
     
  12. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  13. sumeyra86

    sumeyra86 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    22 Mayıs 2010
    Mesajlar:
    192
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    önemli olan sevdiğin insanların seni seven insanların düşüncesi..onun dışındakiler fasa fiso..biliyormusun bende küçüklüğümden beri kiloluydum..çok laf işittim ailemden bile..kendimi ucube gibi hissettim hep..dışladım kendimi.. beğenilmediğimi düşünmekle en güzel gençlik dönemlerim geldi geçti tadını almadan..sonra birinden hoşlandım..zayıfladım ve düştü peşime..sonra dedimki bu erkek ben zayıflayınca benim peşime düştü.. demekki onun için ben değil bedenim önemli..işim olmaz böylesiyle deyip yüzüne bile bakmadım.. seni sen olduğun için seven insan gerçek dosttur gerçek sevgilidir..diğerleri beş para etmez insanlar..şimdi biraz balık etliyim yine kiloluyum yani.. hep stres yaptım ya hayatıma giren insan beni beğenmezse falan ama..eylülde düğünüm var ve mstakbel eşim 1 grm bilezayıflamamı istemiyor :) allah gönlüme göre verdi..diyorki bana ben seni böyle tanıdım böyle sevdim..kilo al istersen ama zayıflama..ve bana erkeler dünyasına ait birşeyler söyledi.. bak ccanım dedi..erkeklerin yüzde 90 ı zayıf kadından hoşlanmaz..hoşlananlarda toplumun baskısından eşleri herkese güzel görünsün manken gibi desinler diye hoşlanır dedi.. yani bunlarıda geç bir erkek gerçekten seviyorsa istersen kör ol şaşı ol topal ol nasıl olursan ol farketmez..ilk öncesen sev kendini..sen tut kendini el üstünde..sen kendini hayatta nereye koyarsan, insanlar seni orda görür...
     
  14. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  15. juddith

    juddith Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Mart 2010
    Mesajlar:
    13
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Benim en yakınlarım bana neler söylerken, ben kendimi sevemiyorum. Ben de küçükken akrabalarımdan çok laf işittim,hatta bir amcam vardı,rahmetli; bir gün bize geldiğinde 'aa dana gibi olmuşsun' demişti,ki bu olay olalı 12-13 sene oldu! Şimdi 26 yaşındayım... Sürüngen gibiyiim. Evde yiyecekler kayboluyor,annem anlıyor ki ben yine kriz geçirmişim,yemiş yemiş tuvalete göndermişim...Başlıyor söylebmeye: 'Allah cezanı versin kızım,yine herkesin hakkını yemişsin! Öküzün tekisin sen,düzelemiyceksin! Git kendine tolerans gösterecek insanlarla yaşa! Bizim tüm maaşımız kredi kartına gidiyor. Kendimize bişey alamıyoruz. 30una geldin,iş mi bulcan ne yapçaksan yap artık... Defol... vs vs... ışte kendimi kötü hissedip avuntuyu yiyeceklerde aramamın sonuçları... Ssağlığım gitti,psikolojim gitti,aile bağları koptu,bütçe sarsıldı, sosyal hayatım sıfır... Öyle bezdirmişim ki ANNEM bana bunları söylüyor,hemen her gün... Sonra kendimi iyice değersiz sevilmeye layık olmayan,sadece herşeye zarar veren aşağılık bir yaratık gibi görüyorum! Başka türlüsü mümkün olmuyor...
    Ben de inanmıyorum artık düzeleceğime,kendime...
    Keşkelerle,belki bir günlerle hayatım bitiyor :KK43:
    Artık inancım kalmadı bneim... Hep gidesim var,da nereye... Gittiğim yere kendimi de götürdükten sonra nereye kaçıp sığınabilirim ki....
     
  16. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  17. Merie

    Merie Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2010
    Mesajlar:
    16
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    size birşey söyliyimmi:)şu kalbiniz,hassasiyetiniz,ve iyi niyetinizle diğerlerine göre o kadar üstünsünüz ki...biri birine birşey söyledimi üzülüp ağlıyorum demiştiniz.siz insana değer verebilen,karşısındakini düşünüp empati yapabilen,kalbi olan birisiniz size ne mutlu.bırakın o insanları dış görünüşüyle eleştirmenin ne kadar ayıp ve yanlış olduğunu bile bilemeyen insan müsveddelerinin ne düşündüklerini.Allah aşkına o empati duygusundan yoksun,acımasız,lafını sözünü bilmeyen zavallılar sizin dana olduğunu düşünse ne olur.kendileri bu yorumlarıyla öyle düşük bir sınıftalarki...
    insanları dış görünüşleriyle eleştirmek benim gözümde çok büyük bir ayıptır ve bu ayıbı yapanlar kendileri utansınlar.böyle seviyesiz insanlarda benim hakkımda ne düşünürlerse düşünler...kimmiş onlar!:)

    hem zaten onların düşünceleriyle ben benliğimi kaybetmiyorum,onlar bir yakıştırma yaptılar diye ben öyle olmuyorum...

    onlar göremiyorlarsa sizin aslınızı,kalbinizin güzelliğini,diğer güzelliklerinizi kendilerinin eksikliği.çünkü siz düşünceli,siz iyi niyetlisiniz.bakın ben bile tanımadan anladım:)

    ve asıl önemli olan bu değerlere sahip olmaktır.siz sahipsiniz ve buyüzden şanslı ve değerlisiniz.değerli olan sizsiniz.bunu asla unutmayın ve bu tarz insanların sizi değersiz hissettirmelerine izin vermeyin çünkü asla değersiz olan siz değilsiniz,aksine onlar öyleler:)
     
  18. 30 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : juddith
  19. thalix

    thalix Iyiler her zaman kazanir. ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    26 Ekim 2008
    Mesajlar:
    3.582
    Beğenildi:
    3.550
    Ödül Puanları:
    238
    sen bence cok iyi kalpli cok hassas cok duyarli ve düsüncelisin sadece gecmiste olan bi takim kirici sözler senin canini acitmis maalesef anneninde böyle söylemesine cok kizdim nasil bu kadar düsüncesiz konusabiliyor anlamis degilim en iyisi kimsenin sözünü takmamak onlari bu kadar kaale alirsan hayatin boyunca mutsuz olacaksin canim onlari bosver bu kadar düsünmene degmez onlar seni düsünüyor olsa bu söyleri sarf etmezler zaten
    Sen sana kendin icin lazimsin herseyden önce kendini sev ve ben basaricam de ben güzelim ben akilliyim ben istersem herseyi yapabilirim de ve bi yerden de olsa hayata tutunmaya calis Allaha siginmani öneririm o yürekten edilen dualari geri cevirmez asla
    hayatta basarabilcegin cok sey var nedne yapamayasin önce kendine inan
    bende takardim eskiden baskalarinin laflarini simdi hic takmiyorum gerci kimseyi tinlamiyorum cocukken beni zengin kizi zannederlerdi assalarlardi özellikle erkekler... cirkindi adim sürekli sanki cirkin olmak sucmus gibi .Cirkinde degildim aslinda nedne böyle söylendigini bilmiyorum galiba zayif halka bendim.Büyüdüm yine cirkinlik durumu ama takmiyordum . Birinden hoslandim 15li yaslarda ve cocuksu bi sekilde gidip tanistim kendi capimda hala cok gülerim yaptigima hayatimda hic yapmadigim bisiydi cocuk benim icin cok cirkin demis üstelik ... Eh iste aradan yillar gecti cok sular akti köprüden su an zayifim spor yapiyorum kendime dikkat ediyorum sokakta beni gören bir daha bakiyor girdigim ortamlarda cok fazla dikkat cekiyorum kizlar cekemiyor yakin arkadasim bile cekemedi .. kimse yanimda tutunamiyor anliycagin ve asla güzellik konusunda da konusmam mütevazi davrandigim halde su an büyüük bir cekememezlik kiskanclik durumlari yasiyorum anliycagin nerden nereye cok icerlemisim demekki yüce rabbim icimdeki güzelligi yansitti baana yani aslinda varolani verdi
    kisacasi kendine güven ve önce kendini düsün baskalarinin lafinada artik önem verme(ablan haric)
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.