Kim demiş ERKEKLER ağlamaz diye ben BABAYIM BABAAAAA :((((((

Konusu 'Premature Bebekler ve Paylaşımlarınız.' forumundadır ve TugceSanli89 tarafından 4 Kasım 2010 başlatılmıştır.

    4 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  1. TugceSanli89

    TugceSanli89 Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2010
    Mesajlar:
    31
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Bugun sizlerden başından geçenleri anlatıcam dostlarım...

    26 haftalık bebeğimiz 50 günlük mücadele sonrasında evimize çıkmıştık.

    Bebeğimizde 2 soruna raslanılmıştı.

    1. Başında ufak bir kiste raslanıldı ve bu yüzdende belli periyotlarda hastaneye getirip kontol ettirilmesi istenildi.

    2. ise 4. Evre tabir edilen çok tehlikeli göz problemimiz çıkmıştı.
    Doktor bize her şeye hazırlıklı olun dedi. 1 hafta boyunca Allahımıza dualar ettik.
    Şükürler olsunki 1 haftaki kontrollerimizde makula tamamlandığı için aynı gün 40-45 dk bebeğimize Laser uyguladılar. Ogün yavrum çok yoruldu ve canı yanmıştı her halinden belli oluyordu. Sanki bize küsmüş gibiydi yalnız bıraktık diye :KK43:(

    Akşam olduğunda bebeğimizin yemeğini yedirip yatağına koyduk. Aradan 10 – 15 dk sonra eşim bizede yemek hazırlayıp tam sofraya otururken yataktan bir hıggg sesi geldi. Ben önemsiz diye kalkmadım.
    Oysaki ufacık bir sese bile kalkan bendim her zaman. Annesi bir bakıyım dediğinde bebeğimiz simsiyah olmuştu.
    Çabuk kalk dedi U… bebeğimiz nefes almıyor dedi. Ben hadi canım telaş yapma hemen bir şeyi yoktur dedim..
    Eşim bebeğimi kucağına alıp onun canını acıtmaya başladı. Canı yanarsa ağlayıp nefes almayı hatırlıyordu çünkü

    Sonra benim kucağıma verip u… bebeğimiz ölüyor dedi. Ben ve eşim ne yapacağımızı şaşırdık. Eşim ağlayıp bağırıyordu, bense ne yapacağımı şaşırmıştım. bende ters çevirip sırtına vurup nefes alması için ALLAH’ıma yalvardığımı hatırlıyorum.
    Ablamlar üst katta oturuyorlardı tesadüs Annemde ablamlardaydı ama ben bilmiyordum.
    O kadar canını acıtmamıza rağmen bebeğim simsiyah olup elleri ve başı yana düşmüştü.
    Hiçbir tepki vermiyor hareketsizdi.Benim ve eşimin o halini anlatamaz sizlere.
    Hemen koş ablamlara çıkalım dedim ve nasıl çıktığımızı bilmiyorum.
    Kapıyı kırarcasına vurmaya başlayıp aynı andada eşim bağırıyordu.
    .
    Kapı açılır açılmaz anneme rasladım ve hemen bebeğimi ona verdim. Odanın içindekiler buz kestiler.
    Annem hemen bebeği yüz üstü yatırıp sırtına yavaş yavaş vuruyordu. Annem bana bakıyor ben annema bakıyordum. Anacığım çok korkmuştu ama o metanetli olmaya çalışıyordu o dakkalar. Bebeğimizden halan hiç hareket yoktu. O ufacık boyuncuğu yana düşmüş ölü gibiydi. Kollarını kaldırıyor yere düşüyordu. Sanki bir anda mucize oldu, bebeğim burnundan ve ağzından 2-3 dk geçmesine rağmen birden kusmaya başladı. Ama halan hareketlerinin kısıtlı olduğunu hatılıyorum. Baktım gözlerinin feri yavaş yavaş gelmeye başladı. Ufak bir ağlamayla kendine geldi.

    O an hepimiz bebeğimizin yüzüne bakıp yaşıyormu diye takip ediyorduk. Canımın içi artık nefes alıyordu. İşte ben orada kopmuşum. Evdekilerinde benden farklı hali yoktu annesi deseniz hıçkıra hıçkıra boncuk gözlerinden yaşlar geliyordu.

    Bebeğimiz kendine geldikten hemen sonra hastanenin aciline gittik. Tekrar yatışını gerçekleştirdik. Olanları anlattık Kontrol amaçlı bebeğimizden kan alıp araştırma yapmaları gerektiğini ilettiler.
    Kan alırken hemşireye rica edip bebeğime destek olmak istiyorum elini tutabilirmiyim dedim o bayanda beni kırmadı. O şiringayı minnacık eline sokarken ağlamaya başladı. Hemen elini tutup onunla konuşmaya başladım ve beni hissedip sustuğunu gördüm. Bebeğimden 3 tüp kan aldılar, elini tuttuğumdan itibarende hiç ağlamamışı yavrum.

    Daha sonra kontrollerde Laserden sonra bebeklerin çok yorgun olduklarını ve bu sebepten dolayı bu tür problemlerin olabileceğini ilettiler. Size damla verdilermi diye sorduklarında bizde hayır dedik. Hatta özellikle laserden sonra sorduğumuzu ve gerek olmadığını ilettiler.
    Annesi ile minik meleğim dün yoğun bakımdaki serviste kaldılar ve ben onları bırakıp evime gittim. O gece hayatımın en zor anlarını yaşadım.
    Az önce hastaneden geldim. Meleğimi gördüm. Gözleri acayip şişmiş enfeksiyon kapmıştı. Gündüz annesi söylemişti ama bu kadar şişeceğini sanmıyordum. Görünce ikince kez yıkıldım. Canımdan bir parça koptu sanki.
    Eşime karşı çok güçlü gözüküyordum yada gözükmeye çalışıyordumki bebeğime moral verebilsin kendiside güç toplayabilsin diye.

    Sizle niye bunu paylaşıyorum derseniz. Eşime güçlü gözükmem lazım konuşsan gözlerim dolucak.
    Ananla paylaşamıyorum, devamlı gözlerimin içine bakıyor bana moral vermeye çalışıyor onada güçlü olduğumu hissettirip bizim halimize üzülmesin istiyorum.
    İçimi dökecek tek biyer kaldı oda evimdi. Şu an evde tekim bebeğimin eşyalarına bakıp konuşuyorum ve dua ediyorum.

    O benim bebeğim, o benim parçam, o benim bu dünyadaki gerçek aşkım, onun için hiç düşünmeden canımı veririm dostları.

    Bana derlerdiki erkekler ağlamaz… Kim demiş erkekler ağlamaz diye, ben BABAYIM BABAAAAA.

    Lütfen bu yazıyı okurken bizlere üzülmeyin. Bunları bize acıyın diye yazmıyorum. İçimden geldi paylaşıcak biyer aradım çünkü.

    Tek istediğim var sizlerden, tüm bebeklerimiz için bol bol dua edelim çünkü onların DUA lara çok ihtiyaçları var...
     
    Son düzenleme: 4 Kasım 2010
  2. 4 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  3. fatma2005

    fatma2005 canım elif duru 'm Üye

    Katılım:
    9 Mart 2010
    Mesajlar:
    2.041
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    146
    allahım acil şifalar versin hiç kimsenin yüreğini evladıyla sınamasın işallah yawrunuzu kucağınıza sağ salim alırsınız dua her kapının anahtarı işallah allah dualarınızı kabul eder okurken sanki yasadım allah size bağışlasın yawrunuzu...
     
  4. 4 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  5. specialx

    specialx Hayat seninle güzel Üye

    Katılım:
    22 Mart 2010
    Mesajlar:
    662
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    yüreğim parçalandı Allah yavrunuzu size bağışlasın inşallah.sizin ve sizin gibi bebeklerini bekleyen tüm aileler için dua edeceğim.
    merak etmeyin o minik yavru o kadar güçlü ki ne badireler atlatmış bunu da atlatacak.güçlü olmaya çalışın onların sizin desteğinize çok ihtiyacı var.iyileşip yanınıza gelecek tekrar elini tutacaksınız minik yavrunuzun.
     
  6. 4 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  7. ynlz

    ynlz gökce´nin annesi ... Üye

    Katılım:
    1 Ekim 2009
    Mesajlar:
    434
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    yazdiklarinizi esimle beraber okuduk ,, ikimizde göz yaslarimizi tutamadik ... bize üzülmeyin yasmiisniz ama nerdeyse ayni seyleri bizde yasadik üzülmemek elde deil... ogünleri tekrar yasadik sizin hikayeynizle.. esiniz cok sans onu anlyan destek olan bir esi var ... rabbim en kisa zamanda bbeginize kavusmayi nasip etsin insallah .. ama en cok laserden sonra sizi eve yollayan o doktora cok kizdim bu kadar kolaymi insan hayatiyla oynamak ,, size bu yasadiklarinizi kim unutturabilir bunun telafiis yok ki ... insallah bundan sonra bebginizle cok güzel zaman gecirirsiniz ve bunlarin hic birini hatirlamazsiniz ... bizim ayakta kalmamizin en büyük sebebi kücük prensesimiz,, sizinde öyle olcak insallah...
     
  8. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  9. TugceSanli89

    TugceSanli89 Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2010
    Mesajlar:
    31
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Dualarınız için teşekkürler arkadaşlar.

    Ben evladım olmadan önce hep derdimki, insanlar bebeklerine neden bu kadar yüz veriyorlar.
    Hiç yetiştirmesini, disiplin vermesini bilmiyorlar deyip kızıyordum onlara. Özellikle ablama...

    Ben hep despot bir baba olucam, onu çok disiplinli yetiştiricem derdim.
    Ama işin gerçeği böyle değilmiş. Baba olunca bunu anlayabildim.
    Annem hasta olduğumda hep başımda ağlardı. Çok abartıyorsun derdim. Ne biliyim onun yüreğinin bu kadar acıyla yandığını.

    Annem bana üzülüyor, ben kendimi 1 damla bile düşünmüyorum ben evladıma üzülüyorum.
    Ben babayım baabaaa. Ne biliyim babalık bu kadar TATLI olduğunu...

    Sabah kalkar kalkmaz eşimle görüştüm. Biriciğimi sordum... Gözleri halan şişmiş ama geçicek ben biliyorum. Allahımıza her dakka dua ediyorum. İnşallah bunlarıda atlatıcaz...

    Eşimde mafoldu orda, oda bana güçlü görünmeye çalışıyor bunu hissediyorum...

    Bebeklerime ettiğiniz dualarınız için çok teşekkür ederim. Başka elimizden birşey gelmiyor zaten...
     
  10. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  11. stellamaris

    stellamaris ARMAĞAN'ın annesi... Üye

    Katılım:
    19 Mart 2008
    Mesajlar:
    438
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    Ne kadar zor bir dönem sizin için.... Hiç geçmez sanıyorsunuz zamanı...Günler geçsede herşey bitse hiç yaşanmamışa dönse herşey...
    eşimle çooook zor ve yorucu yollardan geçtik bizde bebek sahibi olana kadar. Ve malesef kaybettik kızımızı biz....
    Dilerim Allah bu sancılı günlerin ardından yüzünüzde tebessüm,kucağınızda bebeğinizle çıkarsın sizi hastaneden... Hep mutlu ve beraber olun...
    Bizim şimdi bir oğlumuz var Allah'a hamdolsun... Geçmez dediğimiz o kabus günler geçti gitti...
    Allah sizinde yüzünüzü güldürsün. Bebeğinizi size bağışlasın...
     
  12. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  13. akimera

    akimera Popüler Üye Üye

    Katılım:
    5 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.616
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    106
    çok geçmiş olsun benim oğlumda 30 haftalık 1180 gr.olarak doğdu ve 37 haftalıkken henüz 1900 gr.iken iki gözünden birden rop ameliyatı oldu ve benimkinde ameliyat esnasında apneler oluşmuş yani solunumu durmuş o yüzden 6-7 ssat gözlem altında tutup yollamak istediler bebeğimi küveze sokup özel odada yanıma verdiler fakat biz evdede solunumu kesilir endişesiyle taburcu edilmesine izin vermedik doğum yaptığım hstnenin doktoruyla konuştuk ve doktorumuz bize ameliyat yapıldığı alman hastanesinden anadolu yakasındaki medipole nakli için bi ambulans içindede kendi özel bebek yoğun bakım hemşiresini yolladı bebeğim 2 gün hstnenin küvezinde gözlem altında tutuldu onunda gözleri şişmişti ama allaha şükür 2 gün hstnde öle güzel baktılarki iyki eve almamışım dedim.çünkü muhtemelen bizde sizin yaşadıklarınızı yaşıycak ve ne yapacağımızı bilmeden şaşkın ve korkulu bi şekilde elimiz ayağımıza dolanacak belkide erken müdahalede bulunamayıp bebeğimizi kaybedecektik.çok zor günlerdi benim bebeğim bu ameliyattan bir ay snr bi ameliyat daha oldu şu an düzeltilmiş 5 aylık ve bikaç ay snr bi ameliyat daha olması gerekiyo.umarım siz daha şanslısınızdır ve allah bebeğinize başka hiç bir sıkıntı vermeden sağlıklı bi şekilde büyümesini nasip eder
     
  14. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  15. TugceSanli89

    TugceSanli89 Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2010
    Mesajlar:
    31
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Allah ölen bebeğinize Rahmet eylesin, o şimdi günahsız olduğu için sizi cennette bekliyordur. Sizin adınıza üzüldüm...

    Dediğiniz gibi günler, saatler geçmiyor. geçiyorda bize geçmiyor. Ama sonu hayırlı bitsinde bizim zamanımız geçmesin yeterki o iyi olsun...



     
    Son düzenleme: 5 Kasım 2010
  16. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  17. TugceSanli89

    TugceSanli89 Geçici Olarak Hesap Pasiftir ! ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2010
    Mesajlar:
    31
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Dediğiniz gibi gözünden ROP (laser) ameliyatı olduktan sonra bebeğimin bünyesi kaldıramadı. Orada enfeksiyonda kapmış:KK43:

    Enfeksiyondanda vazgeçtim akşam beslenmesinden sonra 10-15 dk geçti ve bebeğim APNELER ( Türkçe açıklaması solunumu durmu ) içte o durum bizi mafetti. 2-3 dk hiç solunum alamadı. Allahıma şükürler olsunki bizim yüzümüze güldü. O dakkaları hiç unutmayacağım. Ömrümden ömür koptu ....
    Şimdi kendi hastanesinde 2-3 gün kontrol altında tutulacak...


     
  18. 5 Kasım 2010
    Konu Sahibi : TugceSanli89
  19. _CandaS_

    _CandaS_ Çok şükür seni bana verene ... Üye

    Katılım:
    29 Mart 2010
    Mesajlar:
    6.104
    Beğenildi:
    64
    Ödül Puanları:
    153
    Allah yardımcınız olsun, şifaların dermanların en bolunu göndersin meleğinize :KK43:(
    İnsan gerçekten yaşamadan anlayamıyor maalesef :KK43:(
    Rabbim yavrunuzu sizden ayırmasın ....