kim üzebilir seni

Konusu 'Şiir' forumundadır ve Umudum tarafından 1 Temmuz 2009 başlatılmıştır.

    1 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : Umudum
  1. Umudum

    Umudum geçmize mazi :( Üye

    Katılım:
    1 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.638
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    DÜŞÜN KİM ÜZEBİLİR SENİ


    Düşün kim üzebilir senisenden başka!
    Kim doldura bilir içindeki boşluğu
    Sen istemezsen?
    Kim mutlu edebilir seni eğer hazır degilsen?
    Kim yıkar kim yıpratır seni sen izin vermezsen?
    Kim sever seni sen kendini sevmezsen?
    Hersey sende başlar sende biter
    Mutlu olacağına inandıktan sonra kim vazgeçirebilir seni.
    Yeterki yurekli ol yeterki cesaretli ol
    Tukenme tuketme tükettirme içindeki yasama sevincini hep hatırla
    ÇARE SENSİN UNUTMA
     
  2. 1 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : Umudum
  3. Umudum

    Umudum geçmize mazi :( Üye

    Katılım:
    1 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.638
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    Aşk;seni hapsedecek göz aramak,
    Yalnız gecelerde genç kalbine sığınmak
    Ve gece onun hayaleyli yatmak
    Ama uyandığında onu bulamamaktır...

    Aşk;onu görünce titremek,üşümek
    Kalbinden kilitli söz çalmak
    Aniden güneşli düşlere dalmak
    Ama ordan çıkamayıp boğulmaktır...

    Aşk;dünyayı,bildiklerini unutmak
    Kemiklerinden gelen sesi duymak
    Yıllarca aradığın aşkı bulmak
    Ama onu görüp, kavuşamamaktır...

    Aşk;düşündüklerini anlatamamak
    Sebepsiz yere gülüp,ağlamak
    Hassas bir kalp taşımak
    Ama onu hiç kırmamaktır...

    Aşk;yalnız seni sevmek
    Gözlerindeki beni görmek
    İki kelime uğruna yaşamak
    Ama seni seviyorum diyememektir...
    (Aşk;yalanla değil,güvenle yaşar...)

    Güllerin EfEnDiSy
     
  4. 1 Temmuz 2009
    Konu Sahibi : Umudum
  5. Umudum

    Umudum geçmize mazi :( Üye

    Katılım:
    1 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    3.638
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    Bu Senin Öykündü,Kaybettin !

    --------------------------------------------------------------------------------

    Küskünlüğüme gömülmüş, bıçak sırtı acıların saklı kaçağı, dinle öykünü anlatacağım sana. Ben seni kendime katarken , sen paramparça ağıtlar biriktirdin bozgununa. Biliyordum, gelen gidecekti birgün. Yasasıydı bu yaşamın. Geldin, geldiğine kanamadan kana kana, gittin, gidişine kanadım, öyle kalakaldım...
    ışte yine, özlem çeken, iflah olmaz günlerin eli uzanıyordu öksüz yanlarıma. Bu öykünün yitik kıldığı ben oldum, sen sadece, bana sunulan kayıplığın kısır döngüsüydün. Güneşim eksik olsada, ağır ağır yol alıyordum, yaşamın içinde, şikayetim yoktu, bana sunulanı buydu. Yutkunmalı zamanlarda susan hep bendim, sesi ayaza kesen hep ben. Tüm iç çekişlerimde kalbime vurduğum Ayazım,hatır Sormayanım, Yaban duruşlum, dinle , bu senin öykündü....
    Ben gelişine umutlar saldım, emeğimi sevdama adadım. Ne varsa sevince dair, seninle var ettim.Sevdam yüreğimle birlikti , tutmuştu ellerimden divane düşlerim. Ellerim uzanacakken gölgene , gitmiştin işte. Gittin , sel oldu gisişin gözlerimde. Şiirlerim değmedi kulağına, söyleyeceğim ne varsa, düğüm ettin boğazımda. Ben düğümlenirken yaşama ve yasalarına, sen sonuna yaklaşıyordun öykünün. Hiç bir hazırlığı yoktu umutlarımın, zalim bir infazın ansız gelişine. Çocuk gülüşlerimin hevesi yüzümde kalakalıyordu, acı ağır ağır dağılıyordu yüzüme. ınsafının buyruğu kesindi, yüreğim, ardınsıra kara bir yasın izini sürecekti. Çığlık kusuyordum sağır yanlarına, sesimi kendim boğuyordum...
    Senin ektiklerini ben biçtim hep, o bıçağın keskin yüzü derine iniyordu, sen öykünü yazıyordun. Korkma, yüreğim ahhh etmez sana . Gelişin gibi, gidişini de severim ben. sen sadece dinle, bu senin öykündü.... Dağ doruğu coşkularıma kıyıp, gittiğin o yolda yangın bıraktın bana, gelemem bilirim. Hangi yangın yol verir, kül olmuş umutlara? Hangi yangının talanında bulunur kayıplar? Bilirim, bu öykünün noktası, benim yitikliğimdi.. Bu senin öykündü..
    KAYBETTıN