Kırık cam

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve **SU** tarafından 5 Şubat 2008 başlatılmıştır.

    5 Şubat 2008
    Konu Sahibi : **SU**
  1. **SU**

    **SU** çocukta yaparım kariyerde Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    643
    Beğenildi:
    7
    Ödül Puanları:
    86
    Ömür kırılmış bir camdan dışarıyı seyretmektir her daim.


    Bazen buğulanmış üstüne yazdığın sevgilinin adı bile yarım kalıyorken, seni ıslatacak yağmur da dışarıdan girdiği kadarıyla senindir. Serinliği anca saçının bir yarısını havalandırır. Kırık bir camdan baktığında dışarıya, her şey yarım kalır...

    Uzun soluklu bir maratona başlar gibi doğumdan ölüme koşarak ilerliyoruz. Ne içimize sindirdiğimiz sevgimiz, ne geriye bırakacağımız birkaç dize ne de hayatın bize verdiği kıymeti değerlendiririz...

    Günler o kadar hızlı ve düzenli ilerliyorken, hep aynı günü yaşıyormuşuz gibi bir bakmışız ki yıllar geçmiş. Sürüklendiğimiz yeni bir sokak yok, yeni bir mahalle yeni bir şehir adı taşımaz adreslerimizde belki. Ama gerçek bu değil...

    Her geçen gün yeni bir kaldırım, yeni bir bina, yeni bir iş yeri süsleniyorken yanı başında değişen simalara inat sen hâlâ aynı kalmaya neden inat ediyorsun?

    Baktığın pencere kırık... Kalp kırık, gönül yas içinde diye niye hayatı zulmediyorsun kendine..
    Kalk yeni bir sayfa çevir gelen günden. Her şeye herkese inat sil baştan başla... Ne kaybedersin?
    Soyun, yeni düşlere hayallere sar bedenini... Bak ne kadar güzel gülüyorsun.

    Gidene el salla, gelene hoş geldin de...

    Yaşam senden kıymetli değil...