kızımın okul krizi. YARDIM

Konusu 'Davranış Bozuklukları' forumundadır ve filizxoxzcan tarafından 20 Eylül 2007 başlatılmıştır.

    20 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  1. filizxoxzcan

    filizxoxzcan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    14 Mart 2007
    Mesajlar:
    270
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    kızım kasım 2001 doğumlu ve bu yıl ilkokul birinci sınıfa başladı. maalesef geçen yıl anaokuluna gönderemedik. ve kızım okula iki haftadır gitmesine rağmen, ve üstüne üstlük dedeside okulun bahçesinde onu bekliyor, tenefüste dedesini görmezse ağlıyor. eve gelir gelmez öğretmenim ders verdi diyip ağlıyor.ders yaptığımız zaman ben yapamıyorum diyip ağlıyor.okula gitmek istemediğini bizi ve evi özlediğini sürekli olarak yineliyor.defalarca aynı soruları sorup duruyor. öğretmenim beğenirmi, güzel oldumu vs. ama defalarca tabi. okuldan gelir gelmez ödev telaşına giriyor panikliyor eli ayağına giriyor yetiştiremiyecek diye ağlamaya başlyor.yetiştiremediği günün ertesi uykucu kızım erkenden uyanıp ödevimi bitirmem lazım diyip benide uyandırıyor..ewet önemsemesi güzel ama kızım aşırıya kaçırıyor hem kendini hemde beni strese sokuyor. defalarca onunla konuştum ama yeterli olmadı galiba sizlerden tecrübelerinizi benimle paylaşmanızı ve önerilerini bekliyorum...
     
  2. 22 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  3. SARI KELEBEK

    SARI KELEBEK Aktif Üye Üye

    Katılım:
    3 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    171
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    merhaba aynı şeyleri hatta dahada ötesini bende yaşadım oğlum anasınıfına gidiyordu üstelik sabahın köründe uyanması zaten bi dert gitmesi daha bi dertti pantolonunu giydiririm gömleği çıkarır gömleği giydirririm çorabı çıkarırdı.1 gün 2 gün baktık olacak gibi değil hergün ben onunla gidiyor bi fırsatını bulup kaçıyordum beni tanımayanlar bu çocuğun annesi nasıl bi kadın bu çocuk çok ağlıyor niye okuldan almıyor çocuğu diye konuşuyorlarmış bende gidip neden alacakmışım bu sorunları bu yıl yaşıyorum hadi ders yok bi şey yok ama bunu bu yıl göndermeyip 1.sınıfa başladığında göndersem aynı sorunları yine yaşicam üstelik çizgi çalışmalarıda yapamicak derslerinden geri kalacaktı iyiki de almamışım okula uyum sağlaması çok uzun sürdü hatta ben onu PSİKOLOĞA bile götürdüm haftada bir seans 4 ay boyunca gittik çok zor çok .psikolog teşhis olarak aileye değilde eve bağımlı bir çocuk demişti sahidende evde olmay hala çok seviyor
     
  4. 22 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  5. burbuk

    burbuk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    25 Nisan 2007
    Mesajlar:
    3.838
    Beğenildi:
    1.678
    Ödül Puanları:
    163
    aynı sorunları ben oğlumla yaşadım, ama öğretmenimiz harika bir insandı, oğlum okula başlamadan 10 gün önce kardeşi doğmuştu, öncelikle öğretmeniyle konuşun ben öyle yaptım ve öğretmeniyle bir program yaptık, öncelikle okulda onu beklemedim çünkü her tenefüs beni görmek istiyordu öğretmeni bunu yasakladı her gördüğünde problemimiz büyür dedi, sonra (bebeğim olduğu için izinliydim) öğretmenimiz oğluma annen seni okula bıraktıktan sonra işe gidiyor dedi. meğerse bizimki onu okula gönderip benim bebekle birlikte olduğumu sanıyormuş yani bebekle birlikte olmak için onu uzaklaştırdığımızı sanıyormuş, böylece bu sorunuda aşmış olduk, onun için güzelim çocuğunu okulda beklemekten vazgeç göreceksin kısa zamanda alışacaktır
     
  6. 22 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  7. filizxoxzcan

    filizxoxzcan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    14 Mart 2007
    Mesajlar:
    270
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    haklısınız arkadaşlar benim bebğim var o yüzden ben okula gidemiyorum dedesi gidiyor ve orada bekliyecek ama artık beklemesini istemiyorum..artık bir şekilde alışması lazım ve en kısa zamanda öğretmeniylede konuşacam ve çok ders veriyor bu hafta sonu tam 6 sayfa dersi vardı..bu ders olayıda okula ısanamamasının bir sebebi...2 hafta oldu ama hala arkadaş edinemedi okula gitmek istemiyor, rabbim kolaylık versin ne zormuş
     
  8. 22 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  9. talin

    talin Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    20 Haziran 2007
    Mesajlar:
    4.253
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    148
    aslında sanırım bu durumda öğretmenlerin nasıl davrandıkları da çok önemli oluyor.benim oğlum da bu sene okula başladı ve henüz 3.5 yaşında.hatta ilk gün ben de çaresizlikten burada bir forum açmıştım oğlum okula başlıyor diyekafamçokkarıştı..ama inan zamanla herşey düzeliyor.ilk hafta öğretmenler özellikle okulda beklememizi istediler annelerden.çünkü çocuklar ilk kez girdikleri ir ortama tanımadıkları için güvenmekte zorlanırlarmış.aslında düşününce bu büyükler için bile geçerli.çocuğunuz ilk 3-4 gün boyunca sizi ne zaman isterse görmeli,burada olduğunuzu bilmeli dediler.taa ki öğretmenlerine ve arkadaşlarına güvenene kadar.sadece 5 gün sürdü(ki sınıfta en uzun sürede alışan benim çocuğum oldu)son 1 haftadır okula gitmıyorum.zaten öğretmenler de kesinlikle orada olmamızı istemıyorlar.ve bize önerdikleri şey kesinlikle onları okulla ilgili korkutmamak,onların telaşlanmamalarını sağlamak ve çocuklarımızı okul konusunun onlar için mutlaka gidilmesi gereken faydalı bir yer olduğuna inandıormak...çok yazacak şey var aslında ama aklıma gelenler bunlar.umarım az da olsa yardımcı olabilmişimdir...sabretmek gerekiyor.alışacaklar.belki de biz biraz fazla şey bekliyoruzdur onlardan.ne dersiniz?a.s.
     
  10. 23 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  11. ><fatma<>

    ><fatma<> Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Eylül 2007
    Mesajlar:
    22
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    selam sizi çok iyi anlıyorum aynı şeyibende yaşadım oglum ana sınıfına gitigi zaman ama benim hatam talinin dedigi gibi hep oglumdan fazlasını bekledim çok şükür biz sorunlarımızı aştık benim mücüze kelimem yapabilirsin bu çok işime yaradı bunu söyleyince inanın çocugunuz elinden gelini yapmak için cabalıyor ve olumlu yönleriyle motive edin dile getirin asla çocugunuzun yannıda oklu sevmiyor gitmek istemiyor demeyin çocuklar iyi ve ya kötü her şeyi kendine kalıp yapıyorben biz oglumla okul öncesi boyamalar yapardık sevmedigini fark ettim bunu ne yazıkki başkalıarıyla paylaştım oglummun yanında ve oglum hala boyamayı sevmiyorum diyo bu benim hatam size bi kitap önermek isterim çocuk gelişimi üstüne çocuk gelişimi üstüne yeni teknikler .yazarı halit ertugrul.
     
  12. 23 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  13. melonsaka

    melonsaka Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Ekim 2006
    Mesajlar:
    2
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    Okul fobisi kuvvetli bir endişe nedeniyle çocuğun okula gitmeyi reddetmesi ya da bu konuda isteksiz görünmesidir. Okul fobisi olan çocuklar, okula olan isteksizliklerini tipik bir biçimde bedensel yakınmalarla dile getirmeye çalışan, bu nedenle kendilerini evde tutumları yolunda anne babalarını ikna etmeye çalışan çocuklardır.
    Okul fobisi olan çocukların mide bulantısı, karın ya da baş ağrısı şeklindeki bedensel şikayetleri genellikle sabahları uyanır uyanmaz görülmekte ve okula gitmemelerine karar verildiğindeyse kendiliğinden kaybolmaktadır. Kendilerine o gün için okula gönderilmeyecekleri hususunda söz verilirse, ertesi gün belirtilerin yeniden ortaya çıktığı görülmektedir. Eğer anne baba bir hafta süreyle çocuğun okulu unutmasına karar verirse, çocuğun bir sonraki pazartesiye kadar sağlığının yerinde olduğu görülür.

    Psikosomatik kökenli şikayetleri ortadan kaldırmak üzere öğretmen değiştirme, çocuğu daha az başarılı bir sınıfa gönderme ya da başka bir okula gönderme gibi alınabilecek önlemler sadece geçici bir çözüm sağlar. Bu gibi durumlarda başlangıçta çocuk yeni ortama büyük bir coşkuyla başlayabilir ancak bir süre sonra tekrar yakınmalara başlar.

    Çocuğun okula gitmemesinin temelinde başarısızlık korkusu ve sınıf içinde aktif olmama korkusu bulunur. Okul fobisi olan çocuklar evlerinde mutludurlar. Bu çocukların okul başarıları orta düzeydedir.

    Okul fobisi tepkileri ilk görülmeye başladığı sıralarda şiddetli bir takım belirtiler göze çarpar. Akut okul fobisi olan çocuklar evde kaldıkları sürece mutludurlar, arkadaş ilişkilerinde faaliyetlerde etkindirler. Akut okul fobisi ilköğretimden liseye kadar her yaşta görülebilmektedir.

    Sıklıkla ilkokul çağındaki çocuklarda görülen okul fobisinin bası belirtileri şunlardır:

    -Çocuk &#8216;okul&#8217; kelimesini duyunca atağa geçer.
    -Okulla ilgili son derece ilgisiz ve isteksizdir,
    -Uyku düzeni bozulur,
    -Genellikle aile bireyleri dışındaki kişilerle olan ilişkilerinde utangaçtır
    -Başarı ve takdir kaygısı taşırlar,
    -Öğretmenden ve evinin dışındaki yapıdan korkar,
    -Telaşlı, huzursuz ve içe dönük yaşamayı seçerler
    -Okula gitmemek için herhangi bir fiziksel nedene dayanmayan asılsız hastalıklar ortaya atarlar,
    -Okul gereçlerine son derece itinasız davranır,
    -Arkadaş edinmez,
    -Okuldan korkar

    Çoğunlukla çocuklar büyüdüğünde okul fobisi görülmez ancak bunun yerini kronik okul fobisi alabilir. Kronik okul fobisi olan çocuklar sadece okulda değil zevk aldıkları alanlardan da uzaklaşmaya başlarlar. Bu çocuklar ne ders çalışırlar ne de faaliyetlere katılmak isterler. Sonuç olarak hem insan ilişkileri hem de akademik başarıları zedelenir.


    OKUL FOBİSİNİN NEDENLERİ

    Bu korkuyu oluşturan bazı temel etmenler vardır. Bunların başında yaygın bir baskının egemen olduğu aile ortamı sayılabilir. Okul fobisi olan çocukların yaşamlarının daha önceki yıllarında anneleri tarafından aşırı özen içinde büyütüldüğü görülür. Bu tür annelerin sürekli olarak çocuklarını memnun ederek onların sevgilerini kazanma çabası içinde oldukları, tüm gereksinimlerini karşıladıkları ve onları sürekli olarak kırıklığa uğramaktan korudukları dikkat çeker. Bu anneler çocuklarını anaokuluna göndermekten kaçındıkları gibi, arkadaşlarının evine bile oyun oynamak için gönderilmekten kaçınırlar. İşte yaşamın ilk yıllarındaki bu tür bir anne çocuk ilişkisi çocuğun okula başladığı sırada önemli bir engel oluşturur. Annelerin bu koruyucu tavrı ve baskılı tutumundan uzak kalmamış çocuklar yabancı insanlarla yalnız kalmaktan huzursuzluk duyarlar. Bu çocukların babaları da aşırı bağımlılık ve koruma konusunda eşleriyle işbirliği içindedir. Böyle bir ebeveyn tavrı çocuğun kişilik gelişimini de olumsuz etkilemektedir. Tüm gereksinimlerinin karşılanması, çocuğun çok isteyen ve hileye başvuran bir birey olmasına yol açar.

    Uzmanların çoğu, çocuğun okula dönmesinden önce sorunun nedenlerini anlamasına yardımcı olmak ve endişelerini azaltmak amacıyla bir süre için psikoterapi yapılmasını önermektedir. 6&#8211;12 ay gibi bir tedavi sürecinden sonra çocuk okula gelmek isteyecektir. Ancak anne ve babalar bu konuda gerekli hassasiyeti göstermeli ve hatalarını görüp, çözüm yollarına yönelmelidir.

    Verimli en çok ilköğretim öğrencilerinde görülen okul fobisinin tipik belirtilerini şöyle sıraladı:


    -OKUL FOBİSİNİ ÖNEMSEYİN-

    6-11 yaş arası çocuklarda daha sık görülen okul fobisinin, kız öğrencilerde görülme oranının yüzde 13, erkek öğrencilerde görülme oranının ise yüzde 9 olduğunu bildiren Verimli, şöyle devam etti:

    &#8220;Okul fobisi, aşırı kollamacı, telaşlı, sarmalayan ailelerin çocuklarında, okula başlayana kadar ailesi dışında bir sosyal hayatı olmayan çocuklarda, boşanan ailelerin bir ebeveynine bağlı olarak yaşayan çocuklarda, ailesinden birini ölüm, hastalık, taşınma gibi bir sebeple kaybeden çocuklarda daha sık görülür. Okul Fobisinde öğretmen ve okul faktörü, çok kalabalık sınıflarda, sert mizaçlı bir öğretmenin sınıfında, baskıcı, ezberci, hırpalayan ve aşırı kuralcı eğitim sistemlerinde daha sık görülür. Eğer çocuğun okula karşı isteksizliği ve korkusu aile ve öğretmen tarafından önemsenmezse, okul fobisi kronikleşir ve yarıda kesilen bir okul hayatıyla sonuçlanabilir. Bu sebeple okula gitmek istemeyen ve okul kelimesi duyunca telaşla atağa geçen çocuklarınızı dikkate alın öğretmeninden ve bir uzmandan mutlaka yardım isteyin.

    Uzman Klinik Psikolog
    Yasemin Meriç
    Kaynak: H. Yavuzer
     
  14. 30 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  15. şahrud

    şahrud Guest

    [​IMG]

    bende oğlumun okulu çok sevdiğini ve heyecanla gidip geldiği günleri görecek miyim acaba..

    allah hepimize kolaylık ve sabır versin:KK46::a015:
     
  16. 30 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  17. husel

    husel er:) Üye

    Katılım:
    16 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    1.849
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    148
    canım eğer evde bir bebek varsa bu gibi durumlar sıkça görülür...oğlun seni kıskanıyor ve evde seni bebekle başbaşa bırakmak istemiyordur...krşkr profesyonel yardım alsanız bu şekilde sorunu daha kolay aşacaksınızdır....yoksa bu sene ki tutumu tüm okul hayatını etkileyecektir
     
  18. 30 Eylül 2007
    Konu Sahibi : filizxoxzcan
  19. 1_sen

    1_sen Guest

    Allah yardimcin olsun canim..hic kolay degil..benim oglumda 3.5 yasinda bu sene okula basladi..ustelik benim ki yabanci bir okula gidiyor kimse oglumun dilinden anlamiyor..lk hafta hersey cok guzeldi..ama ikinci hafta aglamaya basladi..takip ettim arastirdim sinifta iki ogretmen var,bir tanesini oglum sevmemis.huysuzlugunun cogu bundan kaynaklaniyor.ama simdi daha iyiyiz.okula gidiyor,aglamiyor.ama bende ona cok anlatiyorum,bikmadan usanmadan tekrarliyorum okul nedir?neden gidilir?ama okulda beklemeyin..birakin aglasin alisacaktir..hersey onun iyiligi icin.yinede bir uzmandan yardim alin.