Kzm ne zaman uslanr

Konusu 'Çocuğum Büyürken' forumundadır ve shannon tarafından 16 Mayıs 2009 başlatılmıştır.

    16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  1. shannon

    shannon Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    346
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    merhaba 14 aylık birr kızım var.henüz cok kücük ama bazen beni gercekten cok zorluyor.kısaca anlatım ben kızım dogdugundan beri ona kendimi adadım.ilk yıl calısmadım onu kucagımda gezdirerek uyuttum bir saniye onsuz kalmadım esim arkadaslarım hep ikinci planda kaldı.sonra ne oldu yasına bastı kızım ben calısmaya basladım ona babaannesi bakıyor ben calısırken hayatım gittikce zorlastı.herkes yasına basınca rahat edersin diyordu ama kızım daha da zor bir cocuk oldu.simdi ben bel fıtığı oldum doktor kesinlikle agır kaldırmayacaksın iş yapmıcaksın diyor ben nasıl yapmıyım bunları.evimiz 4.kat asansör yok kızımı nasıl cıkarayım indireyim kaldırmadan .kızım simdi devamlı evi dagıtıyor herseyi yere atıyor bir seyi vermezsem eger kıyameti koparıyor evdeki bütün dolapları döküyor misafir falan kabul edemez oldum cat kapı biri gelecek diye ödüm patlıyor .mesela ben dişimi fırcalıyorum fırcayı ister ,telefonla konusum telefonu ister sacımı tarayım taragı ister vermezsem bagırır cagırır aglar.tuvalete giderken bile kapıyı acıp onuda almazsam kıyameti koparıyor bir kac kere denedim acıncaya kadar hıckıra hıckıra agladı nefessiz kaldı aglayacam diye.cok bunalımdayım kendi basıma kalacagıım hic bi yer yok gurbetteyim bırakabileecegim sadece kayınvaldem var esimi sorarsanız aksam 8 den önce gelemiyor işten yorgun argın geliyor zaten.cocuk sahibi olmak için cok acele ettik allahımın gücüne gitmesin.kızımı tabiiki cok seviyorum o benim herseyim ama kızım ne zaman uslanır ne zaman dediklerimi anlar.annecim uf olmus yorma beni diyorum beni anlamıyor kızıyorum anlamıyor kafayı yicem.simdi de geldi yanıma bacagımı cekiyor kalk diye tecrübeli anneler nolur yardım edin kızım ne zaman uslanır evi dagıtmaktan vazgecer bana yardımcı olur.birde kızım memeye cok düşkün acaba ondan mı bana bu kadar bagımlı annem kes artık memeden diyor seni rahat bıraır biraz diyor acaba ondanmı devamlı benimle kendi basına hiç oyalanmıyor.
     
  2. 16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  3. EylulunAnnesi

    EylulunAnnesi Minik Prensesim Büyüyor Üye

    Katılım:
    1 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    4.702
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    146
    ay canım yaa...şimdiden korkuttun beni valla...
     
  4. 16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  5. sude2008

    sude2008 Guest

    benim kızımda 14 aylık aynı benimkini anlattın arkadaşım, vallla bi çözüm önerisi olan varsa bende denicem. Yetişemiyorum artık onun hızına isteklerine....
     
  6. 16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  7. Gxuxlsxuxm Sultan

    Gxuxlsxuxm Sultan Popüler Üye Üye

    Katılım:
    22 Ağustos 2007
    Mesajlar:
    6.226
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    146
    Öncelikle allah cümlemizin yardimcisi olsun....zordur evlad büyütmek...

    Benim ikitane kizim var...biri 8 yasina biride 3 yasina girecek...

    Ilk kizimda hic cekmedim..öyle huzurlu sakin ve uslu bir bebektiki..yedirir icirir yatirirdim...istedigim yere gider gezerdim onunla...oyuncaklarini önüne serer isimi gücümü yapardim...:asigim:

    Ama gel gelelim ikincisi cok farkli...bebekliginden beri cok yordu beni...zaten 5 aylik olana kadar uyku nedir düzen nedir bilmedim..gaz problemi oldugu icin hep agliyordu..büyüsün düzelir diyordum büyüdü simdide öyle aksi öyle hareketli bir cocuk oldukki durdurabilene asik olsun....kötükedihüso
    Tabiki ikisi icinde canimi veririm...onlarin cani sagolsun yeterkia.s
    Her cocuk farkli arkadasim...bazilari sessiz uslu olur bazilarida böyle hircin...:nazar:

    Düzelecek insallah...gözünü ac kapa büyüyecekler allah izini ile...rahmetli annemin bir sözü vardi...Ne zaman ben..off biktim ya...delirtiyorlar beni dedigim vakit....
    Ah kizim Ah...en güzel zamanlarini yasiyorsun simdi...kiymetini bil...asil dertler büyüdükleri zaman baslayacak...derdi hep...
     
  8. 16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  9. purplem

    purplem Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Mart 2009
    Mesajlar:
    583
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    kolay gelsin öncelikle. size öncelikle şunu söylemek istiyorum.
    her yaşın ayrı zorlukları var.
    şikayetleriniz bitince anaokulu problemleri başlayacak sonra ilkokul sonra dersler.dahasonra ergenlik problemleri.işte bu hepsinden daha zormuş diyeceksiniz. inanınki en kolay zamanı.
    büyüdükçe dertleride büyüyor.allah yokluklarının göstermesin ömür versin yavrularımıza.
    bugünlerde geçecek.benim çocuğum ergenlik döneminde ve diyorumki küçükken ne kadar kolaymış.
    annelik hiç bitmiyor. sağlıkla ,mutlulukla güzel günler size....
     
  10. 16 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  11. tugce32

    tugce32 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    23 Kasım 2007
    Mesajlar:
    288
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    benimde şu an 2.5 yaşında kızım var ve anlattıklarının hepsini bende yaşadım ve hala yaşıyorum. memeden kestikten sonrada durum aynı oluyor o yüzden kesmemeni öneririm. isteklerine gelince ben hala kızımın peşinde dolaşmaktan perişan haldeyim ama gittikçe azalıyor şiddeti. mesela dolaplarını geçen gün onunla birlikte düzelttik bir daha dağıtma dedim o da tamam dedi bir dahada dağıtmadı. aslında güzelce söyleyerek sabırla anlatırsak daha kolay oluyor herşey. bazen sinirlenip kızdığım oluyor o zaman daha inada bindiriyor.
     
  12. 17 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  13. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    Öncelikle Allah bağışlasın kızınızı...
    çocuk büyütmek zor,fedakarlık ister...
    herşeyden önce siz kendi sağlığınıza dikkat edeceksiniz ki,
    çocuğunuza iyi bakabilesiniz...
    yaş itibari ile ele avuca sığmazlar,
    merak,hareket o yaşlarda çoktur,akşama kadar sizi göremediği
    için kapris yapar,istemeyerek üzerler bile ama
    sakın sinirlenmeyin annesi,inanın bu zamanları da çok özleyeceksiniz...
    bırakın eviniz dağınık olsun,sizin küçük çocuğunuz var,
    herhalde gelenler de bebeğiniz olduğunu bilen insanlardır,
    bilmeseler bile hiçde takılmayın bence...
    bebeğinizin keyfi yerindeyse sorun yok,dağıtsın,oynasın,,
    ama anlattığınız hırçınlıkları bence,
    onu bırakıp işe gitmenizden kaynaklanıyor inanın...
    her bağırdığında,her ağladığında istediğini yaparsanız,
    başa çıkamazsınız,hayırı öğretin,siz rahat edersiniz...
    onunla oyuncaklarıyla beraber oynayın,öğretin oynamayı,
    bir de babaanne de kalması demek,iki farklı terbiye alması demektir...
    ama daha çok küçük,sabırlı olmak zorundasınız...
    Allah yardımcınız olsun...
     
  14. 17 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  15. EU3

    EU3 Guest

    Allah saglıklı uzun omurler versın ınsallah bebısınıze de sıze de.cocuk buyutmek muhakkak kı zordur ama benım gozlemledıgım kadarıyla kız bebek kız cocuk daha bı nazlı buyuyo.daha bı ılgı ıstıo sankı.uzulmeyın dert etmeyın cocuk muhakkak hareketlı olacak.aslına bakarsanız sevınmenız lazım boylesıne hareketlı bı cocuk hıperaktıf oldugunu gosterır.ve hıperaktıf cocuklar daıma cok daha zekı ve akıllı olurlar.bılımsel kanıtlar bıle var bununla ılgılı.ama saglık problemınızde varmıs cok gecmıs olsun.ama malesef sızın soyledıgınız gıbı yapmadan da olmuo malesef esınızın sıze destek olmalı.sevgıler
     
  16. 17 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  17. burfe

    burfe Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Kasım 2008
    Mesajlar:
    1.687
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    cnm öncelikle allah sabır versin diyorum sana ve tüm annelere benimde oğlum 4 buçuk yaşında bana inan anlattıklarını okuyunca eski günlerim aklıma geldi ve benim oğlum çok zor bir çocuktu 1 yaşına kadar eşimle özel hayat diye bir şey kalmamıştı eşimle birlikte kahvaltı yapmayı bile özler olmuştum çünkü sürekli ağlıyordu sırayla yemeğimizi yiyorduk ve bende çok yanlız büyüttüm oğlumu biraz hava almak istesem bırakacak kimsem yoktu bunalıma girmiştim bazen o ağlıyor ben ağlıyordum bilemiyorum belki benimde çocuk yetiştirmekle ilgili yanlışlarım vardı şimdi 4 buçuk yaşında ve bu tarz problemlerim kalmadı fakat şimdi çok daha zor olmayacak bir şey istediğinde hyr dersem bana sen nebiçim annesin artık seni sevmiyorum diyor ve artık hep karşılık veriyor diyalog kurmakta çok zorlanıyorum eski günlerimi arar oldum şimdi okul başlayacak sonra ergenlik off ne zor şeymiş anne olmak ama napalım yinede onlara değer allah hepimize hayırlı evlatlar nasip etsin ve karşılıklı anlaşmayı ve bize bool bol sabır versin...:nazar:
     
  18. 17 Mayıs 2009
    Konu Sahibi : shannon
  19. kronick

    kronick bize her yer TRABZON:) Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    1.814
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    106
    öncelikle kolay gelsin diyorum.anneler olarak işimiz zor gerçektendelikafadulden
    her çocuğun yaradılıştan farklı huylara sahip olabileceğini kabul etmekle beraber bizlerinde büyütürken onların davranışlarını şekillendirdiğimizi düşünüyorum.
    birde onun penceresinden bak olaylara.
    1 yıl boyunca çalışmamayı tercih edip hep onun yanında olan,ondan bir saniye bile ayrılmayan,kucağından indirmeyen bir anneyken birden çalışmaya başladın ve onu başkalarına bıraktın.eve gelincede tüm günün yorgunluğu işler derken onunla yeteri kadar ilgilenemedin.(belki başka annelerle kıyaslayınca yeteri kadar,ama sürekli yanında olan halinle kıyaslayınca bu süre ona yetersiz gelecektir.)kızın için nasıl bir travma olduğıunu anlamaya çalış.yapabileceği tek şey tepki vermek.
    senin yapman gerekense sakin olmak.
    ilk zamanlarda çocuğumuzu sürekli kucağımızda gezdirerek,bir dediğini iki yapmayarak,hiç ağlatmayıp,bizsiz kalmasına izin vermeyerek iyilik yaptığımızı sanıyoruz ama yanılıyoruz.:nazar:
    henüz geç kalmış sayılmazsın.
    kızın kendi kendine düzelmez.ona sakince sinirlenmeden yapması gerekenleri anlat.kırıp döküyorsa bağırmadan elinden al ve bu şekilde davranırsa veremeyeceğini söyle.telefonla konuşurken elinden almaya çalışıyorsa sakince aanlat ve o yokmuş gibi konuşmaya devam et.
    onunla ilgilen,sev ama seni kızdırdığını anlamasına izin verme.
    biraz kendi başına kalması,kendi başına bir şeyleri başarması için yönlendirmeye çalış.
    kendi başınada yapabildiğini görünce belki seni sürekli yanında istemekten vazgeçer..
    tekrar kolay gelsin...