loğusa depresyonuna mı girdim acaba

Konusu 'Doğum sonrası Annelerin Sorunları' forumundadır ve oglananasi tarafından 8 Mayıs 2010 başlatılmıştır.

    8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  1. oglananasi

    oglananasi Aktif Üye Üye

    Katılım:
    31 Mart 2009
    Mesajlar:
    623
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    doğum yapalı 2 hafta oldu okadar bekledim oğlumu çok seviyorum ama mutlu olamıyorum hem vücudum sinirimi bozuyor hem sürekli adet görmek ki normalde 1 haftaya dayanamazdım hem evden çıkıp biyere gidememek herşey üst üste en kötüsü de eşime takmış durumdayım kafayı benle çok ilgilenmiyor gibi sürekli bebişimizi seviyor ben yokmuşum gibi davranıyor oysa hamileliliğimde ve öncesinde hep gelip gidip severdi bi yere gitmeden öperdi şimdi ben gidiyorum deyip çıkıyor sürekli de uyarı içinde bebeği öyle tutma üstünü ört onu yapma bunu etme hareketleri tavırları çok değişti bi babalık ağırlığı da oluştu benimle ilgilenmiyorsun dediğimde de sen kuruntu yapıyosun diyo bilmiyorum belki de öyledir internetten baktım loğusa depresyonu belirtileri var eşime söyleyecek oldum bi çözüm bulalım diye ondan olmasan şaşardım nerde hastalık bişey var duydunuz mu illa ondan olursunuz siz kadınlar dedi çok keyfim kaçık kendimi çocuk bakıcı gibi hissediyorum yorgun ve bitkinim çok gece de yardım etmiyor eşim bana çok yabancı gibi geliyor tanıyamıorum benim durumumda olan yada daha ön benzerini yaşamış olan varmı abartıyor muyum neler oluyor bana çok üzülüyorum ben :sinifsinif:
     
  2. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  3. cmrm

    cmrm Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    5.615
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    canım ben şuan hamileyim bende loğusalık depresyonu olmaktan çok korkuyorum.ablamda olmuştu loğusalık depresyonu hayattan zevk alamama bunalım sıkıntı sürekli ağlama.annemlerle altlı üstlü oturuyolardı bende daha evli değildim hepimiz ilgileniyoduk bebeğiyle gece dahi beraber bakıyoduk sırayla uyuyoduk.sen galiba yalnızsında senin bu durumda olman çok normal inşallah en kısa zamanda geçer.inan bende hamileliğimin başında hamilelik depreyonu oldu doğum sonrası depresyonumu düşünemiyorum.rabbim bütün annelerin yardımcısı olsun.mutlaka arkadaşlarınla bol bol dertleşip konuş ablam öyle yapmıştı.sonra çok şükür geçmişti.
     
  4. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  5. ilayda26

    ilayda26 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    23 Aralık 2007
    Mesajlar:
    927
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    0
    Logusalik depresyonu geçirdigin evet. Bunu baby blues derler. Kizim dogum edeli 40 gün oldu bugün. ilk ogluma baby blues yasamadim ama ikinci ogluma ve kizima yasadim. Sûrekli agliyordum sebebsiz yere. Esim çocuklarla ilgileniyordu yani ben sadece kizimla ilgileniyordum. AMa içimde hep ôlüm korkusu sardi. Ya esim ölürse ben onsuz naparim vs. Taa ki esim aglama artik çok üzülüyorum deyinceye kadar. O bana sok etkisi yapti bir daha da aglamadim. Depresyon sadece 10 gûn sürdü. Her kadin baby blues geçirmek zorunda degil ama sadece geçirmek gereken bir dönem. Umarim tez zamanda kurtulursun
     
  6. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  7. oglananasi

    oglananasi Aktif Üye Üye

    Katılım:
    31 Mart 2009
    Mesajlar:
    623
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    86
    geçici bir süreç heralde ama ben kendimi çok değersiz hissediyorum oğlum bile beni süt tankeri olarak kullanıyor diyorum okadar psikolojim bozuldu eşime değiştin deyip duruyorum sarılıyo içten gibi gelmiyo inşallah kısa sürede atlatırım kendi ndine geçen bişey mi acaba yoksa destek mi almam lazım
     
  8. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  9. Ela82

    Ela82 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    789
    Beğenildi:
    114
    Ödül Puanları:
    113
    cnm ya takma herşeyi bukadar.eminim eşin seni hala çok seviyodur ve ilgileniyodur.ama sana yetmiyodur.bende 18 gün önc doğum yaptm.aynı sayılırız senle.bebeğimle ben ilgileniyorum başından beri.ama eşimde ilgili.gece falan ihtiyacım olduğunda uyandırırım kalkar.oda kızına çok düştü.pabucum damda heralde diyorum gülüyoruz takmıyorum ben.geçecek bu günler diyorum.hele şu kırkımız bi çıksın,kanamalar falan bitsin bebişler büyüsün herşey düzene girecek.kendini telkin etmeye çalış.kendini eve kapatma çıkabiliyosan bebişle falan çık.hepimize kolay gelsin
     
  10. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  11. teacher11

    teacher11 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    23 Nisan 2010
    Mesajlar:
    26
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    78
    serayahsen arkadaşım hepimiz bu dönemden az da geçiyoruz sebebi belli yalnızlık ve assosyalleşme.bende zaman zaman ağlıyorum çalışan biri olarak sürekli evde olmak çok sıkıcı.arada eşimle de tartışıyoruz o da değiştiğimi söylüyor.gecelri ilgilenme dersen ondan ayrı yatıyorum oğlumla birlikte o da odasında işi gereği uyuması gerek.beni en çok üzen yalnız olmak. eşim hiç bir şey yapamasa bile yanımda durması az da olsa oğlumuzu avutması bana güç veriyor.bazen onun geleceği saatleri sayıyorum gece çalıştığı zamanlar özellikle.tv de olmaasa zaman geçmicek.ve kilolar başlı başına bir dert.güçlü ol bu günleri gülğmseyerek hatırlıyacaksın.oğlunu emzirirken onun elini tut ve güç al senden başka kimse daha iyi bakamaz ona.tatlı böcükler onlar.bu dönemi atlatabileceğimize inanıyorum ve sana da tabiki:)
     
  12. 8 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  13. omerfarugunannesi

    omerfarugunannesi kocam ve oğlum.. Üye

    Katılım:
    2 Aralık 2009
    Mesajlar:
    190
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Bence destek almana gerek yok, kesinlikle geçecek. İlk zamanlar insan anneliğin farkına varamıyor. Evladın azıcık büyüdüğünde, sana baktığında gözlerinin içi güldüğünde, daha 7 aylıkken bile sana sarıldığında, hele hele anne dediğinde o zaman gör bakalım depresyon falan kalıyor mu. Eee her güzel şeyin zor bir yanı da vardır elbet. Ama kesinlikle geçiyor. "Cennet anaların ayakları altındadır" kolay mı cenneti kazanmak? Ben de 4.aydan sonra toparlanmaya başlamıştım. Sana tavsiyem 1 saatliğine de olsa bebeği annene, babasına, yada kayınvalidene, artık kim müsaitse bırakıp azıcık dışarı çıkmak. Alışveriş acayip işe yarıyor (market alışverişi bile!) Erkekler nasıl askere gittiğinde bunalıma giriyorsa kadınlar da bunalıma girme hakkına sahip bence. Hem askerlik de neymiş bunun yanında? Fidan gibi sağlıklı bir beden 9ay kadar uzun bir süre, şekilden şekile girsin, o kadar rahatsızlık yaşasın; arkasından doğum kadar büyük bir zorluk, akabinde dünyanın sorumluluğu en ağır emaneti, ev hapsi, fazla kilolar, çatlak dolu bir vücut, uykusuz geceler...vs. Yemişim askerliğini! Bi de demezler mi "sen baya kilo aldın" patlatacaksın yüzünü gözünü! Sabır kardeşim sabır, inan geçecek. Eşini al karşına güzelce anlatmaya çalış derdini. Ama benimki gibi "herkes doğum yapıyor" derse boşver bişey deme. "İyilik yap denize at, balık bilmezse halık bilir". Sen evladına bak, o sağlıklı olsun da gerisi hikaye..
     
  14. 9 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  15. ChicChic

    ChicChic Aktif Üye Üye

    Katılım:
    27 Nisan 2010
    Mesajlar:
    8
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    31
    Gayet normal yaşadıkların canım.Bende sebepsiz yere 20 gün falan ağladım.Takılmayacak herşeye kafamı taktım.Emin ol eşin eskisi gibi ama sen takacak birşeyler arıyorsun.Bebek sahibi olmak gerçekten büyük bir sorumluluk.Ama bugünler geçmeyecek gibi gelsede öyle hızla geçiyorki.
     
  16. 9 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  17. esmerlady

    esmerlady Aktif Üye Üye

    Katılım:
    15 Kasım 2009
    Mesajlar:
    138
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Allah yardımcın olsun arkadaşım,bende senin gibi oldum hatta daha kötü 40 gün boyunca ağladım,şimdi kızım 8. ayını bitirdi onu çok seviyorum benim herşeyim,ben hala atlatamadım,bunaldım bunalımdayım galiba önceden küçücük şeylerden mutlu olurdum ama şimdi hiç birşeyden mutlu değilim eşimlede eskisi gibi değiliz ona göre hiç birşey yok herşey aynı ama bana göre öyle değil bazen kızımıda alıp kaçasım geliyor çok mutsuzum....belkide o günlerin kırgınlığı yanlız olmam bilemiyorum ama hiç bişey eskisi gibi değil...
     
  18. 9 Mayıs 2010
    Konu Sahibi : oglananasi
  19. biyologeda

    biyologeda Annesininnnnn balbademi Üye

    Katılım:
    8 Şubat 2010
    Mesajlar:
    669
    Beğenildi:
    42
    Ödül Puanları:
    113
    aynısının tıpkısını yasadım hiç canını sıkma bir müddet sonra gececek biraz bebişin büyüsün alıp dısarı cıkarsın ben bir de aralıkta dogum yaptım düsün hiç dısarı cıkamadım marta kadar kafayı yiyecektim kilolara gelince takma diyemiyecem bende halen takıyorum .Eşinde ilk defa baba oluyor evin düzeni degişti belki evde annenler falan vardır rahat hareket edemiyordur zamanla düzelir ama öyle eskisigibi el ele muck muck olmuyo hersey bebek oluyo sende alısıyorsun bebişin büyüsün sana bir aguuuuu desin bir gülsün herseyi unutursun