Lütfen fikir paylaşın,hepimiz anneyiz nasılsa!

Konusu 'Mayıs Anneleri' forumundadır ve casser tarafından 23 Ekim 2008 başlatılmıştır.

    23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  1. casser

    casser öğrenci anne... Üye

    Katılım:
    2 Kasım 2007
    Mesajlar:
    399
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Arkadaşlar,
    Son günlerde kendimi psikolojik açıdan oldukça gergin,özgüvensiz,gelgit halinde hissediyorum.Sebeplerine gelince;
    Bebeğim doğduğu ilk 1,5 ay annem sürekli bizdeydi ve evde hiç yalnız kalmadım.Ardından ben anneme geçtim ve 1 ay öyle kaldım.Sonra kayınvalidemler geldi ve evimne geri döndüm yine yanlız kalmadım,onlar gidince yine anneme gittik ve yine yanlız değildim.1 hafta önce evime döndük ve 1 haftadır yanlızım acaip bir korku,panik içindeyim.Buna birde gayet uyumlu ve gece uykusu düzenli olan bebeğimin huysuzluğu ve gece eskisi gibi uyumaması eklenince iyice bunalır oldum.Çocuğu bir an olsun yanlız bırakmak istemiyorum,korkuyorum aman bişi olur biri eve girer kaçırır vs diye..Sabah kalkıyorum mesai gibi başındayım,arada net.e giriyorum çarçabuk yemek pişiriyorum ve kalan zamanım onunla.Akşaö 8 de yatıyor ama sonra sürekli uyanıyor,kendime hiç vakit ayıramıyorum belki olması gereken bu anne olunca kendine vakit ayıramamak ama ben son 1 haftaya kadar hep birileri ile olduğum için bebeğimle başbaşa ilk kez kaldım neredeyse.
    Birde bunlara aldığım kiloların bunalımı eklenince hepten sinirleniyorum.
    Eşim eski halimi bile kilolu buluyordu ki buna birde 10 kg eklendi siz düşünün artık.Kendisi beni kırmamak adına hayır sen hep güzelsin desede bir kadın erkeğin onu beğenmediğini anlayabiliyor..
    Oooof offf.
    Bazen öyle bunalıyorum ki,evde olmak zaten apayrı bir mevzu,hareketli bir hayatım vardı hep.
    Okul-iş-gezmek üçgeninden oluşan.
    Evde sadece hamileyken kaldım ve bu süreçtede sık sık gezerdik.
    Şimdi bide eve kapandık,çocuğa bişi olcak diye dışarı pek çıkmıyoruz ve çıksakda stresli geçiyo aman huysuzlanmasın aman acıktımı uykusumu geldi diye.
    Arkadaşlar sizler ne durumdasınız?
    Yoksa ben 5 ay sonra lıhısalık sendromunamı giriyorum:KK43:
     
  2. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  3. ilgin0707

    ilgin0707 seviyor seviliyor:) Pro Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2007
    Mesajlar:
    7.538
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
    canım hamile kadınların bazılarında görülebilen bir durum yaşadıkların bebeğinin üzerine çok fazla düşmemelisin unutma ne kadar üzerine düşersen o kadar problem çıkar
    ilk aylarda ailenin sürekli yanında olmasına alışmışsın ve yanlız kalınca biraz fazla bunlamışsın anladığım kadarıyla
    kendininde ayrı bir birey olduğunu unutmamanı öneririm şuanda daha güçlü daha bakımlı olman gerekli bence kendinle barışık ol biraz zaman ayır sosyal faaliyetler yaratmaya çalış kendine
    kadınlar anne olduktan sonra bocalama dönemine giriyorlar ve kendilerini bırakıyorlar oysa güçlü olmak gerek çünkü hayat daha yeni başlıyor
    umarım herşey gönlünce olur canım kafana takmamaya çalış nasıl mutlu hissediyorsan öyle davran sevgilerrrr
     
  4. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  5. casser

    casser öğrenci anne... Üye

    Katılım:
    2 Kasım 2007
    Mesajlar:
    399
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
     
  6. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  7. kuzum

    kuzum Bu konida hassasum Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    8.591
    Beğenildi:
    252
    Ödül Puanları:
    163
    Öncelikle güle güle büyütün bebeğinizi:ecrin_bebek:

    Doğumdan sonra anne ayağa kalkana kadar yanında birilerinin olmasını anlarım ama daha sonra anne kimseye ihtiyaç duymazken neden başkalarının yanında(ki bu anne de olabilir) kalmayı tercih eder işte bunu anlamam. Tamam gün içinde gelip gidenler olabilir yardım için ama tamamen evi ,ortamı, bırakıp başka bir eve gitmek de niye. Gitmemiş olsaydınız bu kadar bocalamazdınız. Herşeyiyle kendiniz ilgileneceğiniz için artık uzman bir anne olup çıkardınız:lepi:

    Neyse ikinciye inşallah bu tavsiyelerimi tutarsınız:teselli:

    Ayrıca "aman birşey olur" korkusunu fazlasıyla abartmışsınız. Korkmayın hiçbirşeycik olmaz. Dünyada sadece sizin bebeğiniz yok. Ben doğumdan 20 gün sonra daha kırkı bile çıkmamışken 15 günlük tatile gitmiştim.Deniz- kum- güneş üçlüsüyle bayağı bir eğlenmiştik. İnsanlar 40 gün "aman birşey olur "diye evden bile çıkarmıyorlar bebeklerini. Yok artık. Ne olacak yahu.

    Korkularınızı bir tarafa bırakın, bebeğinizede eziyet etmeyin lütfen.kaydirigubbakcemile
     
  8. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  9. ilgin0707

    ilgin0707 seviyor seviliyor:) Pro Üye

    Katılım:
    5 Kasım 2007
    Mesajlar:
    7.538
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    146
     
  10. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  11. Gkcn

    Gkcn Popüler Üye Üye

    Katılım:
    21 Haziran 2007
    Mesajlar:
    1.721
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    106
    kendine bebeğin dışında bi meşgale bul.gün yap.eğer çöalışmıyorsan tabi.haftada bie kere de olsa eşinle dışarı çık.bebeği sıkısıkı giydir karnını doyur çık bişeycik olmaz.acıkırsa yanına kavanoz mamalarından alırsın.ben öyle yapıyorum eğer emzircek yer yoksa tabi. apartman gününe katıldım.ayrıca arkadaşlarla birbirimize gidip geliyoruz.ilk günden beri oğluma kendim bakıyorum.onu uyutunca ev işlerini ve yemeği yapıyorum.haftasonu da eşim ben yoruluyorum diye dışarı yemeğe çıkarıyor. bizimki de bu aralar huysuz ama bu normal çünkü diş çıkarma dönemi.sabah uyanınca giyin süslen.sonra kendine güzel bi kahvaltı hazırla ve keyif yap.yada eşin gelince çocukla ilgilensin sen kuaföre falan git.kendini daha iyi hissedersin böylece.
    kilolara gelince uzun zaandr 61 kiloda takılmıştım.ve çok üzülüyordum zayıflayamıcam diye.kafaya çok takıyordum.sonra vazgeçtim.amaaann dedim kiloluysam kiloluyum.biraz tatlıyı kıstım biraz da ekmeği.ve 59a düştüm. kafaya takınca olmuyo anlıyacağın.rahat olursan veriyorsun kiloları bunu anladım.
    rahat ol canım bebeğine bişey olmaz.sen de kendine dikkat et.senin sağlığın bebeğinin sağlığı demek.
     
  12. 23 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  13. aozli

    aozli Popüler Üye Üye

    Katılım:
    14 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    591
    Beğenildi:
    64
    Ödül Puanları:
    113
    bebeğinle keşke ayağa kalktıktan sonra biraz yalnız kalsaydın.ben mecburen 20 günden sonra kaldım.aynı senin gibi çok paniktim.zamanla alıştım.bütün bu sorunlar dışardan işe başlayınca azalıyor ve zayıflıyorsun.çünkü herşeye yetişmek derdiyle şu an kafana takılan sorunlara fazla vakit kalmıyor.biraz da zayıflarsan kendine güvenin gelir
     
  14. 24 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  15. Ansaneri

    Ansaneri мιηιк кє&#8 Üye

    Katılım:
    1 Aralık 2007
    Mesajlar:
    804
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Canım bu senin elinde bende 20 gün annemde kaldım eve gittiğimde sanki yabancının evi gibi gelmişti halen anneme gelip kaldığımda (şuan annemdeyim) eve döndüğümde bi kaç gün adapte olamıyorum evdeyken bebeğimle sadece ben ilgileniyorum ama gökçenim dediği gibi dışarı çık dolaş iyi gelir bazen yaşadığımız olaylarda bizi bunalıma sokabilir sen cici bi annesin bebeğin için bunun üstesinden gelirsin. bebiş uyurken bişeylerle meşgul ol ben bazen kuzumu alıp mutfağa götürüyorum hem onunla konuşup hem yemek yapıyorum.
     
  16. 24 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  17. ERVUS

    ERVUS CANIM OĞLUM İYİKİ DOĞDUN Üye

    Katılım:
    6 Kasım 2007
    Mesajlar:
    813
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    108
    Ah be canim kötü olmuş yanliz kalmaman
    ben 1 aydan sonra hep tek başima baktim bebeğime annemde falan kalmadim
    bebeğim eve alişsin diye şimdi çok aliştim korku falan yok allahtan eşimde yardimci oluyo daha kolay oluyo bakmam
    senin eşin nasil ilgileniyomu bebekle
     
  18. 24 Ekim 2008
    Konu Sahibi : casser
  19. casser

    casser öğrenci anne... Üye

    Katılım:
    2 Kasım 2007
    Mesajlar:
    399
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Eşim sağolsun bebekle ilgileniyor o açıdan mutluyum.Ben genel anlamda hayatımın her aşamasında fazla ince eler sık dokurum,bebeğimdede aynı,herşeyi tam olsun istiyorum vebiliyorum ki mükemmel olmaya çalışmak yıpratır.Hem evde korku hemde tüm işlerimi ve bebeğimi idare ederken en iyi olmaya çalışmak sanırım beni psikolojik ve fiziksel olarak yoruyor.
    Heralde biraz akışına bırakmak gerekli.