Lütfen yardımcı olun...evlilik çok zormuş.

Konusu 'Aile, Evlilik ve Çocuklar' forumundadır ve girift tarafından 9 Nisan 2009 başlatılmıştır.

    9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  1. girift

    girift Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    30
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    EVLENELİ HENÜZ 20 AY OLDU.Ama birçok kez neden evlendim diye sordum kendime.Eşim de mutlu görünmüyor,son kavgamızda huzurunun olmadığını dile getirdi ve ne zaman tartışsak sen bilirsin ne yapmak istiyorsan onu yapalım diyor yani her kararıma saygı duyacağını söylüyor.
    Tartışmalardan sonra kendini affettirmek gibi bir çabaya girmiyor,ben gidersem ona o da sıcak davranmaya çalışıyor.,
    Sabahları çok suratsız,bir gün bile saçlarımı okşayarak kaldırmadı beni.
    Seviyorsa bile bunu belli etmiyor.
    Hiçbir şekilde pohpohlamıyor.
    Ben daha sıcak daha samimi insanlarla iletişimde ondan çok daha iyiyim.
    O pek kimseyle konuşmaz tenezzül etmez.
    İnsanları sevmiyor fazla.
    Fedakarlık yapmak istemiyor.
    Gözlerime bakmaz,göz teması kurmaz,ilgilenmez pek.
    Ben konuşmadığım sürece benimle konuşmaz.
    Ailemi bir türlü kabullenemedi,her ne kadar inkar etse de onlara hiç yüz vermiyor.
    Eve benim ailemden biri gelecek olsa ilk gün pek konuşmaz,ikinci gün surat asılır,hadi gidin artık der gibi.
    Yeğenlerim yaşadığım şehirde lisede okuyorlar,yurtta kalıyorlar,iki haftada bir gelin diyorum onmnlara,çoğu zaman onlarla da ilgilenmez,sıcaklık göstermez,konuşmaz.
    Onları sevmiyormuş,saygısızmış yeğenlerim neden çünkü onun yannda yatıyorlarmış,uzanıyorlarmış
    Eşimin özgüveni eksik,kimseye güvenmez.Herkeste bişr kusur arar.Özellikle aileme müthiş bir hazımsızlığı var.Bizim akrabalık ilişkilerimiz çok güçlü,o bu durumu hoş karşılamıyor.Ona göre çekirdek aile en önemlisi.Bizimkiler olmasa daha iyi.
    Benimkilerin yaptığı bir şey de yok ki.Hepsi onu hoş karşılıyorlar.
    Yoruldum artık,diken üstünde durmaktan yoruldum.
    Bir ömür böyle nasıl geçer bilmiyorum.
    Beni hiç takdir etmez,eksik bulmaya çalışır.
    Ona göre de ben onu hiç anlamıyormuşum,dikbaşlıymışım,ona saygı duymuyormuşum,başkalarına gösterdiğim ilgiyi ona göstermiyormuşum.
    Ailesine karşı en ufak bir terbiyesizliğim olmadı.Arkamda olabileceklerini bile düşünürdüm.Ama kayınvalidemlerde tartıştığımızda ben valizlerimi aldım,çıktım,kimse de dur demedi.Eşim vurmaya kalktı.BİR hafta görüşmedik.Beni almaya gelmedi,tıpış tığş döndüm eve.Özür bile zordan dilendi.Bu esnada ablam kayınvalidemi aradı orta yolu bulalım ümidiyle,ama o da benim evle ilgilenmediğimden,yemek yapmadığımdan,evi temizlemediğimden falan bahsetmiş.Yıkıldığım anlardan biri oldu.
    Halbuki çok nadirdr yemeksiz olduğum,temizlik yapmadığım vaktim oldukça her şeyi yapmaya çalışıyorum
    Eşim alesinin etkisinde kalıyor.
    Onu sevip sevmediğimi bilmiyorum,bazen sadece acıdığımı düşünüyorum ona.Ama iki haftada bir mutlaka tartışıyoruz.Kırıcı şeyler söyleniyor karşılıklı.
    Annem rahatsız iki üç haftada bir yanına gitmek istiyorum ki 1 saat mesafede ailemin bulunduğu yer.Onun ailesi de aynı yerde,hemşehr,iyiz.
    Ama sorun oluyor,onlar geliyor yine sorun.Zaten ilk haftadan başladı sorunlar.Ve öyle de devam edip gidiyor.
    Boşanayım diyorum ,güçsüz hissediyorum kendimi.Diğer türlü bir ömür diken üstünde sevgisiz,ilgisiz nasıl geçer diyorum.Çok kararsızım.Başkasıyla evlensem de sorun olur diyorum,kendimi yatıştırmaya çalışıyorum.
    İnanın eşim biraz çaba sarf etse,birkaç güzel sözcük duysam,bakışlarından anlasam sevdiğini daha çok çabalyacağım.Ama ypok.Ona göre çabalıyor,benim kuklam olamazmış...
    Ben ondan kukla olmasını istemedim ki.Sadece beni ve benim sevdiğim insanları sevsin,sevmese bile saygı duysun.
    Sözleri hançer gibi oturuyor ciğerime.Sağlğım bozuluyor.O kadar çok şey var k,i anlatılacak.
    Dayak da yedim iki hafta önce,çok özür diledi,ama sonra hareketlerinde bir düzelme yok,daha da sinirli,hazımsız.
    Küçük yerler burası dedikodu çok olur,elalem ne der,bir sürü soru beynimde,ilerisi nasıl olacak?
    Küçük şeyler gibi gözükse de sorunları aşamıyoruz.Konuşamıyoruz.Duvar gibi oluyoruz birbirimize karşı.Hep savunmada ya da hep saldırmadayız.
    Ki insanlarla iletişimimin çok iyi olduğunu düşünürdüm,konuşarak halledilemeyecek çok az şeyin olduğunu da.Ama öyle olmuyormuş maalesef.
    Ne yapmalıyım,aileme hiçbir şey söylemiyorum.Her şey yolunda diyorum.Ama 3 gün iyi 5 gün kötüyüz.Rol yapmaktan sıkıldım,Çok nadirdir eşimin yanında huzurlu ve mutlu olduğum.
    Çok şey var ama anlatamıyoprum.İleride yazarım.Bu arada ben bugün üye oldum buraya.Yazıları okudukça yelnız değilim dediğim anlar oldu,ya da ben,im eşim neden böyle değil dediğim anlar.
    Yardım edin,en azından fikir verin.:ecrin_bebek:
     
  2. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  3. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    eğer seviyorsan önereceğim yer;direk evlilik terapisti.
     
  4. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  5. perihanfatma

    perihanfatma Aktif Üye Üye

    Katılım:
    28 Mart 2009
    Mesajlar:
    74
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    vallahi cok iyi dayanıyorsun canım bende 6aylık evliyim. biraz bekle değişir belki
     
  6. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  7. HeartLess

    HeartLess HUZUR MELEĞİMSİN SEN.. Pro Üye

    Katılım:
    20 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.846
    Beğenildi:
    29
    Ödül Puanları:
    198
    canım,öncelikle aramıza hoşgeldiniz...
    tabiki yalnız değilsiniz...herkesin bir derdi var....
    o kadar güzel ifade etmişsiniz ki,
    madem eşinizle konuşarak iletişim kuramıyorsunuz,
    buraya yazdığınız gibi,içinizden gelenler,
    isteklerinizi,beklentilerinizi bir kağıda yazın ve verin,
    okusun sizin olmadığınız bir odada... düşünsün...
    daha hayatın başındasınız,20 aylık evlisiniz,
    ama ilk zamanlarda şiddet göstermesi çok ama çok çirkin...
    bak canım,kimse kimse için dünyaya gelmedi ve
    kimsenin kimseye vurma lüksü olmamalı...
    tamam,olmuş bir hata,siz affetmişsiniz ama
    derdi ne?? aklını başına alması gerektiğini
    bilmeli artık...aileyse,herkesin ailesi var ama
    mantıklı hangi aile çocuğunun mutsuzluğu için devreye girer,
    akıl verir..vs...
    kendinizi yıpratmayın,gerkirse uzmandan yardım alın...
    Allah yardımcınız olsun...
    sevgiler...
     
  8. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  9. fxuxsfxuxs

    fxuxsfxuxs yanılsamalar ülkesi Pro Üye

    Katılım:
    3 Temmuz 2008
    Mesajlar:
    2.533
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    106
    canım kararın ne olursa olsun önce kendini, sağlığını, huzurunu düşün
    o ne der, bu ne der diyerek karar vermeye kalkarsan çok yıpranırsın
    önemli olan sensin, bu hayat bir daha ele geçmiyor, bu yaşlar geri gelmiyor
    evde huzur olmaması insanı manevi yönden yıkar, bitirir
    çok çok iyi düşün, eşinin düzeleceğine inanıyorsan sarubocekin dediği gibi yardım alamyı deneyin
    bak bakalım değişiyor mu?
    ona göre karar verirsin
     
  10. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  11. girift

    girift Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    30
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Yorumlarınız için teşekkürler.Danışma merkezine gidelim dediğimde olumsuz yanıt alıyorum.Ben kimseye bir şey anlatmam ya da oraya para vermem diyor.
    Yazma konusuna gelince daha önce yazdım mektup ama sonuç yok yine,birkaç gün üzülüyor,sonra yine aynı.
    Günlüğüme yazıyorum her şeyi
    Okuyor mu bilmiyorum yazdıklarımı.
    Seviyor muyuım,acıyor muyum,yoksa çaresiz hissettiğim için mi hala birlikteyim onunla bilmiyorum,İnanın bilsem karar versem her şey kolay olacak.
    Üzgünüm,mutsuzum.Tek bildiğim bu,anlaşılamıuorum onun tarafından,o kendince haklı.Ben de kendimce haklıyım.Hayat bakış açılarımız farklı.
    Bir örnek,zihinsel engelli bir öğrencimin saçları annesi tarafından kötü bir biçimde kesilmişti.Bayram yakındı çocuğun bu haline gçönlüm razı olmadı,kuaföre götürdüm,düzelttler.Eşimin verdiği yanıt ilginçti:anasının düşünmediğini sen mi düşünüyorsun,sana ne?
    Ya da yağmurlu bir akşam yeğenim bizdeydi yurda dönmesi gerekiyordu,hadi canım dedim çocuğu yurduına bırakıp gelelim,cevap şu:ben mi doğurdum,yürüyerek gitsin,bu arada hava da çok soğuktu.
    Bana göre yolda hiç tanımadığın bir insana bile böyle davranılmaz.
    Bazen de diyorum kendime ben mi büyütüyorumama böyle düşündüğüm anlarda mutlaka bir şey yapıyor ve yine beni karamsarlığa sürüklüyor.
    Tekrar teşekkürler.
     
  12. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  13. adaylaarda

    adaylaarda iyi düşün:iyi olsun :)) Üye

    Katılım:
    23 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    1.584
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    işin zor arkadaşım
    ALLAH'ım yardımcın olsun :Saruboceq:
    eşin kabul etmese bile tek başına terapistten yardım alsan nasıl davranabileceğin hakkında nasıl olur acaba CADIARZU
    inşallah düzelir ama olurda ayrılık kararı alırsanda lütfen kimin ne düşüneceğini veya konuşacağını düşünme
    önce kendimiz önemliyiz başkalarının ne düşündüğü değil zaman olur herşey unutulur
     
  14. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  15. girift

    girift Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2009
    Mesajlar:
    30
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    Sağol arkadaşım,psikiyatriste gittim ilaç verdi,bir müddet kullandım ama ilaç çözüm değil,benim ilacım eşim olmalı,çünkü kendimi kötü hissetmeme sebep o.
    Psikologa gidebilirim ama pdr okuyan arkadaşlarımdan yardım almaya çalışıyorum.Çok teşekkürler.
     
  16. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  17. Aybala42

    Aybala42 ''me veddeake rabbuke ve ma kale...'' Üye

    Katılım:
    8 Eylül 2008
    Mesajlar:
    1.331
    Beğenildi:
    200
    Ödül Puanları:
    153
    Canım Allah yardımcın olsun diyerek başlayacağinm sözlerime.Evet evlilik yürütmek sabır,özveri ve fedakarlık istiyor ama bu eğer yanlızca erkeğin ya da bayanın çabası ise tek taraflı yürümüyor malesef.Ya kendinize zarar veriyorsunuz ya da kendinize olan saygınızı yitiriyorsunuz.Eşinize evlilikten beklentilerinin ne kadarını bulabildiğinizi ve ona göre onun ve sizin üzerinize düşen davranışların ne olduğunu sorarak konu açın bence.ÇÜNKÜ EVLıLıĞıN KATıLı,ıLETıŞıMSıZLıKTıR.Eğer iletişim yoksa o evlilikte saygı güven ve dolayısıyla sevgi eksikliği oluşur ve bu da büyük yaralar açar.Bakın fiziksel ve sözlü şliddete maruz kalarak bu yaraları çoktan açmış yüreğinize iletişimsizlik...Eşinizle konuşun,duygularınızı anlatın ve size düşenleri de yapın.UNUTMAYIN,SıZ ıSTEMEDıKTEN SONRA SıZı HıÇ KıMSE ÜZEMEZ...Sevgiler.
     
  18. 9 Nisan 2009
    Konu Sahibi : girift
  19. essmeralda

    essmeralda pamuklara sarsam seni... Pro Üye

    Katılım:
    30 Ekim 2008
    Mesajlar:
    6.835
    Beğenildi:
    33
    Ödül Puanları:
    148
    öncelikle hoşgeldiniz..
    derdini anlatma tarzınız, cümleleriniz çok net ve açık..
    anladığım kadarıyla dinlemek, sorun çözmek ya da kendinizi anlatmak konusunda bir sorununuz yok..
    ama anlayana anlatmalı değil mi??

    eşiniz bana göre saygısız..
    eşine saygısı yok, büyüklerine saygısı yok, sizin ailenize saygısı yok, evliliğine saygısı yok; herşeyden önce kendine saygısı yok..
    başkalarına yardımcı olmayı sevmiyor ki, evliliğinizde size yardımcı olsun; sorunları halletmeye yardımcı olsun..

    yazdıklarınızdan 20 ayda gerektiğinden fazla çaba sarfettiğinizi görüyorum.
    bence ya evlilik danışmanıza gitmelisiniz -ki eşiniz buna yanaşmıyormuş-; ya da sürekli tartışmayla geçireceksiniz.

    el kaldırma konusuna girmek bile istemiyorum..
    sizin çok akıcı yazınıza karşılık hoş olmayan şeyler yazmamak için..

    ben sizin yerinizde olsam ne yapardım?
    elimden geldiğince çabalar tükendiğim yerde kendimi daha da tüketmemek için giderdim..
    benim tuh ve beden sağlığımdan daha mühim değil çünkü hiçbir şey..