Malubum ben hayata..

Konusu 'Bir derdim var : (' forumundadır ve distancee tarafından 4 Eylül 2009 başlatılmıştır.

    4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  1. distancee

    distancee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    352
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    kızlar o kadar bunaldım ki anlatamam...

    hikayemi bilenleriniz vardır bilmeyenler için tekrar yazıyorum..

    annem ve babam ayrıldığında ben 9 yaşımdaydım babamın önceki eşinden 2 kızı olmuş.büyük kızı evlenmek için evden kaçmış
    öz olarak sadece 1 erkek kardeşim var o 3 yaşındaydı annem gittiğinde
    babam bi iş adamı maddi durumumuz çok şükür güzel.
    annemi 8 yıl hiç görmedim ben kardeşim de aynı şekilde
    annemle evli olduğu dönemde eve kadın getirir annemi bizim odamıza yollardı.
    kardeşim büyüyene kadar dadımız ve ev işlerini yapan bi ablamız vardı bu ablalarda 3 ayda bir falan işi bırakıp giderlerdi babam çok huysuz bi adamdır çünkü
    kadınlar işi bıraktığı vakitler hep ben yapardım ev işini yemeği
    ablam çalışıyordu çünkü. sabır dedim..
    annemizi görmemiz kesinlikle yasaktı
    okulumuza giremezdi,sabah babam bırakırdı okula öğlen şoför bırakırdı eve
    kardeşim zaten hiç hatırlamadığı annesine duyduğu özlemi hiç belli etmedi
    böyle 8 yıl geçti işte sabır dedim..
    yemekte tuz az banyoda havlu yok gibi sebeplerden dayak yediğimi bilirim
    babam mutsuzsa bizide mutsuz ederdi
    ablam evlendi sonra ve her şey daha da zorlaştı
    ben bu baskıya 1 buçuk yıl dayanabildim eve işleri yapıcak birini almıyordu babam ben nasılsa yapıyorum diye odunla dayak yemiştim bi gece sebebi bile yoktu bu dayağın
    annanemin numarasını arayıp buldum türktelekomun sarı rehberinden
    annem evlenmişti 4 aylık bi bebeği vardı
    2 ay görüştük gizliden gizliye
    ve sonra bi gün babam okula gitmiyceksin artık çalışıcaksın yanımda dedi bana
    annem aradı bi kaç saat sonra anlattım durumu hep çağırıyordu zaten
    gel annecim dedi elimden geleni yaparım ben senin için sen gel yeter ki..
    gittim..hiç bişeyimi almadım yanıma bi tek babamdan gizli annemin aldığı cep telefonum vardı yanımda.
    lise sona annemin yanında devam ettim babam sürekli rahatsız ediyordu
    sonra dershaneye gitmem gerekti para lazımdı üvey babamdan isteyemezdim çünkü abisi iflas etmişti onun kızıda dershaneye gitmeliydi ve ikimizi aynı anda gönderemezdi sadece beni gönderse
    bu sefer tepki topluycaktı çünkü annemle aralarında 8 yaş vardı üvey babamın ilk evliliğiydi annem..zor şeyler yaşamışlardı kısacası
    babamla görüşmeye başladım üvey babam kesinlikle istemiyordu annemi kaybetme korkusu yüzünden ki annem kaçarak ayrılmıştı babamdan bende kaçarak gelmiştim anneme bu şekilde bize zarar veren bi insanla görüşmenin mantığı yoktu onun için istemiyordu işte..o kadar..
    üvey babamın bahsettiğim yeğeniyle cebimde 10 liram varsa 10unu paylaştım
    kendime aldığımı ona aldım hiç değer kıymet bilmedi
    iftiralar attı mine beni fakirsiniz diye dışlıyor dedi intihar edicem onun yüzünden dedi
    annemle aramı açtı üvey babamla aramı açtı kendi yaptı üstüme attı..
    üvey çocuktum artık ben sesimi çıkartamazdım..sabır dedim..
    annemin hamile olduğunu öğrendik kardeşim daha 2 yaşındaydı zor bi çocuktu
    annem ona bakmakta zorlanırke 2.si çok ağır gelirdi ki sınavdan 1 hafta önce doğum yapıcaktı benim için iyi bir şey değildi bu bencillik belkide istemedim bebeği hiç
    2 hafta sonra annem grip olduğu için bebeğin öldüğünü öğrendik
    annem yatarken baş ucunda elini tutup onunla ağlarken üvey babamın akrabaları 'neden ağlıyorsun ki mine nasılsa istemiyordun sevinsene' diyip kahkaha atıyorlardı
    insanlık mıydı bu? sabır dedim..
    annem hamile kaldı 1 yıl sonra ne olursa olsun anneme destek olucaktım her gece şarkılar söyledim bebeğimize masallar anlattımi
    bi sevgilim vardı 8 ay bulutlarda yürüdüm tüm dünyam o oldu
    ve sonra aslında bu ilişkinin en başında sevalin bi oyunu olduğunu öğrendim sevgilim bana sonradan aşık olmuştu ve sevalin planladığı adi şeyleri yapmamıştı tabii herkese yaptım diye anlatmıştı..yaralandım parçalandım
    ama anneme yansıtmadım olmadı dedim..sabır dedim..
    bebeğimiz sınavımdan 3 gün önce doğdu öyle korktum ki anneme bir şey olucak diye onunla doğuma girdim elini ben tuttum kardeşimi ilk ben kucağıma aldım..28 gün koynumda uyuttum..sabrımın şükrümün ödülüydü sanki o öyle mutlu ediyordu beni
    sonra bi telefon aldım ben bebekken evden kaçan ablam gelmiş babamla barışmış sen neden gelmiyorsun dedi üvey babam babamla görüştüğümü bilmiyor bu yüzden ancak bi kaç gün sonra gelebilirim dedim..
    bunu gidip babama anlatmış o da guru meselesi yaptı ve ya orası ya ben dedi
    mecburdum okumak için kardeşimden ve annemden vazgeçtim..sabır dedim
    tüm bunların üstünden 1 yıl geçti üniversiteye başladım 2. sınıfa geçtim
    evin yemek ütü temizlik vs tüm işlerini tek başıma yapıyorum
    annem ancak okuldan kaçıp gizlice görebiliyorum
    çok güzel bi ilişkim var en büyük destekçim sevgilim
    ama babamın bu mübarek günlerde yaptıkları yüzünden sabır diyemiyorum artık
    yaklaşık 2 hatfadır konuşmuyoruz
    ben yine yemeğini ütüsünü yapıyorum göz göze bile gelmiyoruz
    artık dayanıcak takatim gücüm kalmadığını hissediyorum annemleri 4 aydır göremedim
    sanki bi düğüm boğazımda takıldı kaldı ölemiyorum yaşayamıyorum
    oruç tuttum namaz kıldım isyan etmek gibi olmasın Allah'In gücüne gitmesin bunları yaptıkça daha da oturdu boğazıma bişeyler.napıcam ilemiyorum her şey üstüme geliyor sanki Rabbim'e sığınıyorum elim boş dönüyorum


    anlatmak istedim sadece ışığım nerde ne zaman ruhum aydınlanıcak bilmiyorum ama yinede sabır diyorum..
     
  2. 4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  3. ilona

    ilona psikolocik deli Pro Üye

    Katılım:
    7 Eylül 2006
    Mesajlar:
    2.956
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    348
    ben bu yazıyı daha önce okuduğuma adım gibi eminim ama bakıyorum açılmış konu yookkCADIARZU
     
  4. 4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  5. distancee

    distancee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    352
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    çıkmazdayım artık,paylaşmak istedim adlı konularda konu sahibine kendi durumumu anlatıp dayanması için beterin beteri olduğunu göstermek için konunun özetini yazmıştım ordan hatırlıyorsundur
     
  6. 4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  7. masumum

    masumum Popüler Üye Üye

    Katılım:
    2 Nisan 2009
    Mesajlar:
    2.553
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    148
    Yaşadıkların gerçekten zor şeyler ama okulun bitene kadar sabretmekten başka çaren yok gibi görünüyor, babanda ne kadar merhametsiz ve sorumsuzmuş pes yani.
     
  8. 4 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  9. distancee

    distancee Aktif Üye Üye

    Katılım:
    9 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    352
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    aslında annemle konuşmadan o kadar çok paylaşırız ki hani sandığın gibi asla ayrılmama durumu olmadı babama gitmem gerektiğini evliliğini kurtarmam için gitmem gerektiğini anlattığımda dinlemedi bile keyfi hareket ettiğimi söyledi zamanla düzeldik tabi ben giderken ki göz yaşları hala gözümün önünde zaman tüm acıları unutturuyor insana
     
  10. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  11. EU3

    EU3 Guest

    film gibi yaaa bu nasıl bi hayat böleakannehir

    Allah kolaylık wersin cnm, biran önce okulunu bitir kimseye maddi bağımlılığın kalmadan hayatnı yaşa inşş:Saruboceq:

    Allah herkesin gönlüne ewlat sewgisi, insan sewgisi wersin :Saruboceq:
     
  12. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  13. nefret

    nefret canım oğluşum kucagımda:) Üye

    Katılım:
    11 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    1.018
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    allah senin yardımcın olsun. Zor bi hayat sınavın var gerçekten. Yapman gereken okulunu en güzel sekinde bitirip kendine kımseye muhtac olmayadan yasayabılecegın bı gelecek kurmak olmalı .ınsallah senın mukemmel bı aılen yuvan olur.
    allaha sakın isyan etme. Allahım afiyet ver bana dıye dua et.
    Dayanma gucu ver kuvvet ver dıye dua ettıgınde zorlu sınavları ıster ıstemez cagırımışsın.
     
  14. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  15. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Yaşadıkların hiç de kolay şeyler değil.Allah sana dayanma gücü versin canım benim.Bir gün gelecek acı bir tebessümle hatırlayacaksın bu günleri.O günün hatırına dayanmaktan başka çaren yok.Yuvasız kuşsun şimdilik.Ben de öyleydim bir zamanlar.A ma işte bak şidi ayaklarımın üzerindeyim.Güçlü olmaya çalış.Gücünü gören sana bulaşamayacaktır.
     
  16. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  17. Duygu

    Duygu Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    23 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    3.777
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    146
    Gerçekten de zor. Bazen hayat böyle sınar insanları. Yapman gereken tek şey isyan etmemek Allahtan sabır dilemek ve ne olursa olsun hep daha kötüsünün de olabileceğini düşünerek şükretmek...
    Oku ve mesleğini eline al. Hayatta kendine hedefler koy. Annen ve babanın ileride sana destek olup olmayacağı belli değil. Çok mutsuz olursan da böyle bir ömür katlanamazsın. Biran önce hayata sağlam adımlar atmayı öğren. Kendi paranı kendin kazanıp ayaklarının üstünde durmaya başlayınca bekleme çekme bu eziyetleri kendine ayrı bir hayat kur. Ailen annen baban dahi olsa böyle hayat sürmez. Şu an katlanmak durumundasın ama ileri de değil. Allah yardımcın olsun canım...
     
  18. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : distancee
  19. kuzeyyy

    kuzeyyy kaan'ım diğer yarımsın Üye

    Katılım:
    14 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    640
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    yaşadıkalrın ve yaşıyor olduğun hayat beni çok üzdü canım eşke elimden birşeyler gelebilseydi ama insanların anne ve babalarını değiştirme gibi bir şansları yok çok küçük yaşlardan itibaren çok acı şeyler yaşamışsın her ne kadar bunlar seni olumsuz anlamda etkilesede okuduklarımdan da anladığım birşey var çok güçlü bir insan yapmış seni ben i,nanıyorum ki okulunu bitirip çok iyi yerlere geleceksin kendine huzurlu düzgün bir hayat kuracaksın hepsi geçecek inan bana ama tek bir hatayı yapma sakın okulunu bitirmeden evlenme ekonomik özgürlüğünü eline al mecbur kaldığın için değil istediğin için seçimini yaparsın sonra Rabbim bu mübarek günlerin yüzü suyu hürmetine yar ve yardımcın olsun inşallah