mananur / Kendi Şiirleri

Konusu 'Kendi Şiirleriniz' forumundadır ve mananur tarafından 31 Ocak 2009 başlatılmıştır.

    31 Ocak 2009
    Konu Sahibi : mananur
  1. mananur

    mananur Aktif Üye Üye

    Katılım:
    22 Ocak 2009
    Mesajlar:
    25
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    [ı]yaşayacaksın bu hayatı

    iyisiyle kötüsüyle,
    doğrusuyla yanlışıyla,
    hediyesiyle, kalleşliğiyle,
    yaşamak zorundasın dostum bu hayatı,
    yaşayacaksın tüm sürprizleriyle...

    Bazen sevindirecek bu hayat denilen şey seni,
    bazen üzecek,
    bazen gülümsetecek,
    bazen ağlatacak...

    Olsun! Sen hepsini kabul edeceksin,
    hepsine göğüs gereceksin,
    ağlamalarını, mutluluklarına karşı bedel olarak göreceksin,
    çünkü bedava gülmek olmaz insana,
    her gülüşün bir karşılığı vardır,
    bu bedeli ağlayarak ödersin çoğu kez,
    o yüzden her gülmenin kıymetini bileceksin...

    Hayat çok değişkendir,
    sözünde durmaz,
    hatta verdiği sözleri de hatırlamaz.
    çok tuhaf bir yapısı vardır,
    sana çok vaadlerde bulunur,
    ama hepsini unutur.
    Sen yine kendinle baş başa kalırsın,
    bu yüzden hayata inanmayacaksın...

    Birisi çıkar karşına,
    umut ve mutluluk doldurur hayatına,
    gözlerinin içi güler,
    yüreğin kabarır,
    kalbin taşar!
    Ama sonra tek bir kelimeyle veda eder:
    "gidiyorum"
    ikinci bir kelime dahi duymazsın,
    öylece bakakalırsın.

    Neden böyle oluyor peki?
    Geceler boyu bunu sorarsın kendine,
    sorarsın ama cevap bulamazsın,
    çare yok: Kimseleye belli etmemeye uğraşarak ağlarsın!

    "gidecekse neden girdi hayatıma" dersin,
    her biten aşkın ardından söylenen sözdür bu,
    düşünmekten hatta kafayı yersin,
    ama olmaz bir türlü sana yetecek bir cevap,
    gelir, gider, koşar ve yok olur,
    sen ise kendi kendine yetmelisin..

    Onun için kimsenin sevgisine inanmayacaksın,
    bugün seni sevdiğini söyleyen kişinin,
    yarın ne diyeceğini bugünden çünkü anlayamazsın...

    Acılar olacak hayatında,
    tarifi zor tamiri imkânsız kederler,
    buhranlar...
    Sen bunların hepsiyle başa çıkacaksın,
    dereye düşen kedi yavrusunun yüzmesi gibi yani,
    o ana kadar hiç yüzmesen de,
    yüzmeyi o anda öğrenmelisin.
    Eğer bu beceriye sahip değilsen de,
    öleceksin...

    Zordur yaşamak,
    bir de yürek ister,
    istediklerini vermiyor hayat adama,
    her dileği kabul etmiyor,
    her aşığı kavuşturmuyor,
    her uğraşı sonuçlandırmıyor...

    Pes edersen,
    yorgun düşersen,
    ve yenilgiyi kabullenirsen bu iş olmaz!
    Durmadan ve dinlenmeden koşacaksın,
    çünkü durduğun anda yorulduğunu anlarsın,
    arkanda kalanlara ve yanından geçenlere bakmak için bile,
    duraklamayacaksın,
    her ilerlemeye devam edeceksin.

    Bu dünyaya geldiysen yaşayacaksın,
    yaşayacaksan da savaşacaksın...
    [/ı]