Mevlana Derki;

Konusu 'Hayat Bilgisi' forumundadır ve mehtaps tarafından 29 Temmuz 2010 başlatılmıştır.

    29 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : mehtaps
  1. mehtaps

    mehtaps İlim & Bilim Üye

    Katılım:
    24 Temmuz 2010
    Mesajlar:
    206
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    41
    Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
    Işığı gördüm, korktum.
    Ağladım.
    Zamanla ışıkta yaşamayı ögrendim.
    Karanlığı gördüm, korktum.
    Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladim sevdiklerimi. ..
    Ağladım.
    Yaşamayı ögrendim.
    Dogumun, hayatın bitmeye başladığı an oldugunu;
    aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar oldugunu
    ögrendim.
    Zamanı ögrendim.
    Yarıştım onunla…
    Zamanla yarışılmayacagını,
    zamanla barışılacağını, zamanla ögrendim…
    Insanı ögrendim.
    Sonra insanların içinde iyiler ve kötüler oldugunu…
    Sonra da her insanın içinde
    iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.
    Sevmeyi ögrendim.
    Sonra güvenmeyi…
    Sonra da güvenin sevgiden daha kalıcı oldugunu,
    sevginin güvenin sağlam zemini üzerine kuruldugunu
    ögrendim.
    İnsan tenini ögrendim.
    Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu. ..
    Sonra da ruhun aslında tenin üstünde oldugunu ögrendim..
    Evreni ögrendim.
    Sonra evreni aydınlatmanın yollarını ögrendim.
    Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni
    aydınlatabilmek gerektigin ögrendim.
    Ekmeği ögrendim.
    Sonra barış için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini.
    Sonra da ekmeği hakça üleşmenin,
    bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.
    Okumayı ögrendim.
    Kendime yazıyı ögrettim sonra…
    Ve bir süre sonra yazı, kendimi ögretti bana…
    Gitmeyi ögrendim.
    Sonra dayanamayıp dönmeyi…
    Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi…
    Dünyaya tek başına meydan okumayı ögrendim genç yaşta…
    Sonra kalabalıklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardım.
    Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektigine aydım.
    Düşünmeyi ögrendim.
    Sonra kalıplar içinde düşünmeyi ögrendim.
    Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yikarak düşünmek
    oldugunu ögrendim.
    Namusun önemini ögrendim evde…
    Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
    gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el
    sürmemek oldugunu ögrendim.
    Gerçegi ögrendim bir gün…
    Ve gerçegin acı oldugunu…
    Sonra kararında acının, yemege oldugu kadar hayata da
    lezzet kattığını ögrendim.
    Her canlının ölümü tadacağını, ama sadece bazılarının
    hayatı tadacağını öğrendim.
    Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
    Olur ya …
    Kalp durur …
    Akıl unutur …
    Ben dostlarımı ruhumla severim.
    O ne durur, ne de unutur …
    MEVLANA
     
  2. 30 Temmuz 2010
    Konu Sahibi : mehtaps
  3. royall

    royall yaşamak herşeye rağmen Pro Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    2.214
    Beğenildi:
    13
    Ödül Puanları:
    106
    Ben dostlarımı ne kalbimle ne de aklımla severim.
    Olur ya …
    Kalp durur …
    Akıl unutur …
    Ben dostlarımı ruhumla severim.
    O ne durur, ne de unutur …
    MEVLANA
    yazının tamamı harika olmakla birlikte bu son bölüme bayıldım....
     
  4. 4 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : mehtaps
  5. _laylaylom_

    _laylaylom_ Popüler Üye Üye

    Katılım:
    1 Haziran 2009
    Mesajlar:
    5.917
    Beğenildi:
    20
    Ödül Puanları:
    148
    Mevlana ne derse güzel der...huzur ve maneviyata erişmek ..bunu biraz da olsa dedikleriyle
    anlasak yeter.
     
  6. 5 Ağustos 2010
    Konu Sahibi : mehtaps
  7. chloes

    chloes Kafası karışık Üye

    Katılım:
    30 Kasım 2009
    Mesajlar:
    1.207
    Beğenildi:
    67
    Ödül Puanları:
    153
    Çok güzeldi, ellerine sağlık.
    Bizler de keşke Mevlana'nın 1/10 u olabilsek en azından. O zaman hayatı ve sonsuzluğu daha iyi anlayabilirdik. Bu dünyada savaş olmazdı o zaman kişiler ve devletler arasında.
    Kendimizi beslerken, güzelleştirirken ruhumuzu da beslemeyi unutmayalım. Çünkü kalıcı olan o.