Minik mucizem.. İlk göz ağrım.. ):

Konusu 'Duyuru : Maalesef bebeğimi kaybettim : (' forumundadır ve elifasyaa tarafından 17 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    17 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  1. elifasyaa

    elifasyaa İdil'im & Asrın'ım ♥ Üye

    Katılım:
    2 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    62
    Beğenildi:
    19
    Ödül Puanları:
    88
    Daha birkaç hafta önce size hamile olduğum haberini vermiştim. Güzel bi duygu vardı içimde. İlk kez yaşadığım birşeydi. Ben daha önce kimseyi bu kadar korumak istememiştim. Anlatılmaz birşeydi. İstemeden olmuştu ama, harikaydı! Her gece yatmadan önce "Allah'ım onu bana bağışla. Onu kollarımda görmeyi de nasip et." diye dualar ederdim minik mucizeme. Geçen gece feci sancılarla yatağımdan kalktım. İçim korku doluydu. Tuvalete gitmeye korkuyordum. Zaten ihtiyaç duymuyordum. Ama karşılaşmak istemediğim şeyin ne olduğunu biliyorsunuz işte. Mutfağa gittim. Sandalyeye oturdum. Ve bir bardak su içtim. Eşim uyuyordu. Aklıma onlarca şey geldi. Belki öylesine bir ağrıydı. Ama bebeğimi kaybedeceğim düşüncesini aklıma getirmek bile istemiyordum. Hamile olduğumdan şüphe ettiğim ilk an geldi aklıma. Harika bir pazar günüydü ve yataktan kalkacaktım. Eşimle yatağın içinde sohbet ediyorduk. Tam kalkıcakken başım dönmüştü ve ben yine yastığa düşmüştüm. Eşim korkmuştu ve hemen bana dönmüştü. Ben de "önemli değil bişeyim yok." diye geçiştirmiştim. Kahvaltı hazırlayacaktım. O sırada midemde kötü bi yumruk hissettim. Sanki biri oraya tekme-yumruk atmış gibi bişeydi. Ama bulantım vardı. Hemen tuvalete koştum. Eşim başımda bekliyordu ve bana yardım ediyordu. Sonra bulantı geçti. Her sabah olduğu gibi devam ediyordum. Kahvaltı ettik. Beraber TV izleyip o gün ne yapacağımızı düşünüyorduk. Tam o sırada yine aynı ağrı saplandı. Elimi ağzıma götürüp koşmaya başladım. Tuvalete yetişemeyeceğimi bildiğim için banyoya koştum. Yine herşey gitmişti. Bulantı yoktu. Ama iş çığırından çıkmıştı. Gergin bi şekilde salona döndüm. Oturdum ve düşünmeye başladım. Eğer bi gıda zehirlenmesi yaşasaydım, eşim de hastalanırdı. Sonrasında hamilelik testleri falan. 5 haftalık hamile olduğumu öğrendim. Yolda yürürken onlarca şey düşünüyordum. Bebekleri sevmezdim! Çok gürültülüydüler. Zahmet istiyorlardı. Emek gerekiyordu. Ben kardeşim bile olsa tahammül edemezdim. Zaten bir ailenin tek çocuğuydum. Bi kardeş hayali kuracak olsam o hep benden büyük olurdu. Bi abi veya bi abla. Beni kollayabilecek biri. Ama bu farklıydı. Taha'nın -eşim- bebeği. Kollarımda minicik, gözleri onunkilere benzeyen bi bebek..
    Bunları düşünürken, dualar ederek yerimden kalktım ve tuvalete gittim. Ve o lanet kırmızımsı sıvıyı gördüm. Hemen eşime söyledim, ve hastaneye gittik. Yolda sürekli ağladım. Doktorlar beni gözetim altında tuttular. Yine sancı sancı.. Ve kanlar. Ve bebeğim. (olanları anlatmak istemiyorum çünkü hala iğrenç geliyor) Yoktu. Karnımda belli belirsiz hafif bi sertlik vardı. Artık o da yoktu. Bebeğim yoktu. Ben onu henüz öpemeden koklayamadan gitmişti. Dünyanın ne kadar kötü bi yer olduğunu düşünüp şimdiden gitmişti. Sitem etmiyorum. Bebeğimle vuslat bana kısmet olmadı. Ama hani.. Kader işte.. Sıkıntılıyım. İlk göz ağrımdı. Bundan sonra korunacağım ve çocuk sahibi olmayacağım. En azından şimdilik böyle düşünüyorum. Tüm hamile arkadaşlarım umarım bebeklerine kavuşurlar. Sonları benimki gibi olmaz. Ve çocuğu olan arkadşlarım, umarım miniğinizle uzun ve neşe dolu bir ömür geçirirsiniz. Benim hayatım 24 yaşında bitti. Çok boşum.. TV'de bebek görsem nefret doluyorum. Sokakta çocuk görünce ağlamaya başlıyorum. Duygusal ve kırılganlaştım. Sadece kendi halimde kalmak istiyorum. Eşim her durumda yanımda oldu. Canım aşkım.. İyi ki o var. Size de teşekkürler, sinirinizi bozdum sanırım. Ama paylaşmazsam çatlardım..
     
  2. 17 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  3. prettybaby

    prettybaby 04.12.2009 / 11.35 Üye

    Katılım:
    23 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    757
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    ah canım benım cok gecmıs olsun
    senı o kadar ıyı anlıyorum kı
    bende ılk bebegımı kaybettım ve malesef bırde kurtaj yasadım
    ama aynen senın gıbı gıtgeller duygu fırtınaları yasadım
    suan ıse tekrar hamıleyım bu gunler gececek emın ol
    allah yenı ve saglıklı bır bebek nasıp etsın ıns
     
  4. 18 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  5. LiLiPuT

    LiLiPuT İşTe "HAyAT" bu!! Üye

    Katılım:
    25 Haziran 2008
    Mesajlar:
    2.280
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    106
    canım benim çok üzüldüm okurken...
    sabır diliyorum sana...
     
  6. 18 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  7. zeynepb

    zeynepb 2 mayıs hedef 68 Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2009
    Mesajlar:
    9.119
    Beğenildi:
    15
    Ödül Puanları:
    146
    canım benım allah sabır versın. allah beterınden saklasın...
     
  8. 18 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  9. ozlem5723

    ozlem5723 Guest

    olur mu hiç öyle şey paylaşacağız ki acılarımız azalsın....... daha 24 yaşındasın....... bende 8 ay önce ilk göz ağrımı karnımda öldüğü için kürtajla aldırmak zorunda kaldım seni çok ama çok iyi anlıyorum .......ve benim ki isteyerek olan ,beklenen bir bebekti......3 yıl oldu evleneli ilk 2 yıl hiç düşünmemiştik bile.... hiç öyle olumsuz düşünme RABBİM hayırlı ve sağlıklı evlatlar nasip eder inşallah.....
     
  10. 24 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  11. esin21

    esin21 Aktif Üye Üye

    Katılım:
    31 Mayıs 2009
    Mesajlar:
    894
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    86
    allah sabir versin...baska ne denirki
     
  12. 26 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  13. SEVCAN_84

    SEVCAN_84 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    17 Ocak 2007
    Mesajlar:
    847
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    108
    canım başta sana geçmiş olsun...elbette yaşadıkların çok zor ama geleceğide bugünden elinin tersi ile silip atma olur mu...çünkü şka ilk başta kendini toparla içindekileri son damlasına kadar dök ağla bağır gez dolaş daha sonra sağlıklı bir hamilelik için yaradna dua et herşey yoluna girecektir merak etme Rabbim yardımcın olsun inşallah
     
  14. 27 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  15. belenay

    belenay Sena'm Taha'm sol yanım şükürler olsun rabbim Pro Üye

    Katılım:
    19 Eylül 2007
    Mesajlar:
    5.310
    Beğenildi:
    79
    Ödül Puanları:
    148
    senin yaşadığın acıları inan bir çok kadın yaşıyor malesef onlardan biride benim 3 aylık karnımda öldü bebeğim ama hiç hamile kalmıcam demedim bu acı beni dahada bebeğime bağladı acın çok taze seni çok iyi anlıyorum ama inan canım zaman herşeyin ilacı bir iki üç beş hatta defalarca hamile kalıp bebeği ölen kucağına alamayanlar var sabır et şükret bu bir imtihan zaman geçsin sende iseyeceksin ebek sahibi olmayı hangi kadın istemezki ben yeni umutlara yelken açtım bekliyorum rabbim bir bebek daha göndersin diye hayırla ve sağlıkla sende bu düşünceleri at kafandan ve zamana bırak herşeyi geçmiş olsun canım
     
  16. 29 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  17. DoraGizem

    DoraGizem DORApaşanınANNESİ Üye

    Katılım:
    24 Ocak 2009
    Mesajlar:
    5.971
    Beğenildi:
    32
    Ödül Puanları:
    148
    canım allah sabrını versin tatlım kendini hazır hissettiğin zaman bu duyguyu tekrar tat çünkü yaşaman gereken önünde bir ömür var sen kocişin ve sizden olan meleğiniz allah bu duyguy sana tatırır inş.
     
  18. 5 Eylül 2009
    Konu Sahibi : elifasyaa
  19. EU3

    EU3 Guest

    Rabbim birdaha böyle acı yaşatmasın size inşallah.Allah yardımcınız olsun