nasıl bır anne

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve anne-10 tarafından 23 Eylül 2008 başlatılmıştır.

    23 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  1. anne-10

    anne-10 eşim ve oğullarıma aşığım Üye

    Katılım:
    19 Haziran 2007
    Mesajlar:
    1.111
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    nasıl bır anne


    okuyunca ınanamadım bu nasıl bır annedır annelık sadece doğurmak sanan bır anne

    ANNE, BENİ SEVEBİLSEYDİN SEVGİYİ SOKAKTA ARAMAZDIM

    Allah aşkına yazdıklarımı oku Güzin ablacığım, kaç yıldır sana yazayım diyordum ama ilk defa bu kadar güç toplayabildim...

    25 yaşında, annesi ve babası ayrı, üç kardeşin en büyüğü olan genç bir kadınım; üzülerek "kızım" diyemiyorum. Yaşadıklarımın bir bedeli de buydu...

    Annemle babam birbirine taban tabana zıt, akraba çocukları olan iki insandı. Annem okuma yazma dahi bilmeyen bir kadındı. Babam ise devlet memuru...

    6’ncı sınıfı bitirene kadar hayatım mükemmeldi. Sonra memlekete taşındık ve ne olduysa ondan sonra oldu. Babamın ailesi annemi ve bizi dışladı. Babam da evlatlarından, karısından önce ailesini tuttu...

    Lise 3’üncü sınıfa geldiğimde, annemin beni öldüresiye dövdüğü bir gün, babam boşanmaya karar verdi. Annemin uyguladığı bu şiddet ilk değildi, son da olmayacaktı. Kızamıyordum ona, çok cahildi...

    Babam beni serbest bırakır, annem fazla sıkardı. Belki de bu yüzden 6’ncı sınıfta sigaraya başladım.

    Neyse... Boşanmaktan çevre etkeni nedeniyle vazgeçtiler. Bunlar benim üniversiteye yönelik hayallerimin yıkıldığı, psikolojimin allak bullak olduğu dönemlerdi...

    Sinir krizleri, psikolojik tedaviler, o yıllarda yaşadığım 7 Ağustos depremi, hayatın hiç de kolay olmadığını gösteriyordu. Yine de gerçekleri göremedim. Babama güvendim, okumadım ve annemin yanında kaldım. Ben de inat ettim, çalışmadım... Kime yaptım sanki; sadece kendime! Olan bana oldu.

    MUTLULUK ARAYIŞIYLA HEP HATA YAPTIM

    Babam, 2001’de deniz kenarında güzel bir şehre tayinini istedi. Sonra huzurumuz iyice kaçtı.

    Annemle babamın 2003 yılına kadar ite kaka yürüyen evlilikleri, bize yakın olan halam ve babaannemin fitnelerinin etkisiyle sonunda yıkıldı, babam evi terk etti. Ben annemin tarafını tuttum, okuma yazma bile bilmiyordu ve bizden başka kimsesi yoktu bu şehirde... Ben onun evladıydım, o bana 9 ay bakmıştı karnında, nasıl elinden tutmazdım?

    Babam, dağlar gibi güvendiğim babam, annemi aldatmış, rızkımızı kadın-kız maceralarıyla ona buna yedirmeye başlamıştı. Ben annemle yaşarken, kardeşlerim babamla borç batağındaydı. Sonra ahlaksız bir kadına kandı babam, ona krediyle borç çekti ve borcu giderek büyüdü. Beni dersaneye göndermeyen babamın neler yaptığını görüyor musun ablam?

    Artık babam yoktu hayatımızda... Annemden göremediğim ilgi ve sevgi, babamın yokluğunun verdiği boşluk, beni bir arayışa itti. Hiç tanımadığım birine aşık oldum. Hiç ummadığım bir anda, "asla yaşamam" dediğim bir şeyi yaşadım. O ilk oldu. Zaten hayatımda buna benzer ilkleri çok yaşadım.

    Büyük konuşmamak gerektiğini böyle öğrendim, ama büyük konuşmaya da devam ettim...

    Sonra bir başkası girdi hayatıma... Tek düşüncem güzel bir yuva kurup, annemlere inat düzgün bir aileye kavuşmaktı. Sevgi dolu bir ortamda büyüteceğim bir kız çocuk sahibi olmanın hayallerini kuruyordum. Ama olmadı. Hata üstüne hata yaptım. Şimdi pişman mıyım, bilmiyorum, ama bu hatalarım olmasaydı da ben, ben olmayacaktım.

    BEN SENİN KIZINIM ELDEN DOĞMADIM

    Şimdi soruyorum herkese:

    Anne-babalar boşanınca, neden çocuklarından da ayrılıyorlar?

    Anne hadi sen cahildin, elimden tutmadın. Ben hata ettim, sen de hiç affetmedin. Ama neler yaşayacağımı hiç düşünmedin mi?

    Bana "O...." derken hiç mi için sızlamadı anne?

    "Kızım sopa ile üzerime yürüdü" diyerek beni savcılığa şikayet ettin anne. Peki sen beni bıçakla öldürmek isterken, kendimi sopayla korumam normal değil miydi?

    Anne, sen beni her işyerimde patronlarıma şikayet ettin, bu nasıl bir davranıştı? Bu yüzden girdiğim her işi senin yüzünden kaybettim. Benim için "hasta" dedin, "deli" dedin, "kendini satıyor" dedin.

    Evet anne, erkeklerle yattım. Babam yaşında biri ile de yattım. Anneydin, beni sokağa atacağına elimden tutsaydın ya... Bana "yavrum" deseydin, "yapma, etme kızım" deseydin ya... O zaman bunları yapmazdım. Beni sevseydin o sevgiyi sokakta aramazdım...

    Sen gecenin 02.00’sinde evden kovdun beni, kirayı veremiyorum diye hem de... Babamla da dargındık, "Mezarıma bile gelmesin" demişti, ona da gidemedim. Kimsemin olmadığı bir şehirde erkek arkadaşıma sığındım ben... Tecavüze de uğradım anne, değdi mi evden kovduğuna 300 lira için! Tüm kaybettiklerime değdi mi anne?

    Yıktın hayatımı... Hálá bu yaşımda dövüyorsun beni, ama senden başkasına gidemiyorum. Niye biliyor musun? Hálá belki bir gün beni sever, öpersin diye... 10 yıl oldu anne, 10 yıl oldu sana sarılamadım, öpemedim elini, yanaklarını...

    İşsizim anne, param pulum yok, sen hálá benden faturalar ve kira için para istiyorsun. "Kendimi satıp ödesem olur mu?" diye sorasım geliyor, sonra sırf sen kızma diye susuyorum. Sabahları beni dövme diye odamın kapısının arkasına kanepeyi ittiriyorum. Kardeşim gidince, kapıyı o yüzden açamıyorsun.

    Anne, seni seviyorum, ne olur elimden tut... Sev beni, "evladım" de, atma beni sokağa... Beni onun bunun kucağına itme... Kardeşime sabahın 06.00’sında kalkıp nasıl yemek hazırlıyorsan, bir gün de bana "Kızım canın ne istiyor" de...

    Affet beni anne, senin kızınım ben, elden doğmadım...
    alıntı..........
     
  2. 23 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  3. Biricik

    Biricik üç böcek bir çiçek Üye

    Katılım:
    22 Mart 2007
    Mesajlar:
    1.175
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    146
    yazık çok yazık.... solup giden bir hayat....
     
  4. 24 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  5. tinkimi

    tinkimi meleğim ünüversiteli:):) Pro Üye

    Katılım:
    30 Nisan 2008
    Mesajlar:
    1.625
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    :a015: offf nasıl anne babaymış kızın başından geçenlere of allahım
    kimsenin başına vermesin içler acısısenağlama
     
  6. 24 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  7. eda1982

    eda1982 CANIM KIZIM IRMAK'IM Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2008
    Mesajlar:
    673
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    86
    içim parçalandısenağlama
     
  8. 24 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  9. yaralim

    yaralim Kizim...Askim... Üye

    Katılım:
    27 Şubat 2008
    Mesajlar:
    2.564
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    106
    Ay çok kotu oldum yaa....
    Olamaz, boyle annelik - babalik olamaz !
    Olmamali !!!

    Evlat yoklugu yuzunden nice insanlarimiz agliyor sizliyor...ey guzel Rabbim, sen olmayanlara ver, boylelerin kotuluklerinden de butun yavrularimizi koru Rabbim
     
  10. 25 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  11. Ally

    Ally Vadideki Zambak Üye

    Katılım:
    28 Kasım 2007
    Mesajlar:
    2.072
    Beğenildi:
    23
    Ödül Puanları:
    148
    Oooooof of böyle anne olur mu? Cehalet ne kadar kötü birşey ki bi insanın hayatına mal oluyo :çok üzgünüm: Önemli olan okumamak da değil ne okumuşlar var hala cahil, ne okumamışlar var anlayışlı, düşünceli... Bir annenin evladını koruyup kollaması gerekirken en büyük kötülüğü evladına kendisi yapmış...
     
  12. 29 Eylül 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  13. DarkAngellotti

    DarkAngellotti BeN ONa ReSMeN AŞıĞıM ÜZGÜN Üye

    Katılım:
    22 Eylül 2008
    Mesajlar:
    948
    Beğenildi:
    6
    Ödül Puanları:
    106
    içim parçalandı halime şükrediyorum senın için dua ediyorum her kimsen allah seni kurtarsın karşına iyi yürekli insanları çıkarsın iyi bi yuvan olsun amin....