ncitmeyecek kadar uzak, meyecek kadar yakn olmak...

Konusu 'İlişkiler, Duygular ve Hayatın İçinden' forumundadır ve 94049 tarafından 5 Ekim 2009 başlatılmıştır.

    5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  1. 94049

    94049 Yeni Üye Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    3.121
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    0

    [​IMG]
    [​IMG]


    Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmiş, büyük kayıplar vermişler.
    Ama en çok kayıp veren kirpilermiş.

    Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok, kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var.
    Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmış, çözüm aramaya başlamış.

    Tartışa tartışa, nihayet geceolunca tüm kirpilerin bir araya toplanmasına, birbirlerine yakın durarak geceyi geçirmelerine karar verilmiş.

    Böylece kirpiler birbirlerinin yakınlıklarından yararlanacak, aralarındaki hava tedavülünü önleyerek
    donmaktan kurtulacaklarmış .


    İlk deneyimlerinde bunun işe yaradığını görmüşler.

    Ama başka bir problem çıkmış ortaya.Üşüyen kirpiler birbirlerine fazla yaklaştıklarından yaralanmalar gerçekleşmiş.

    Daha sonraki gece yaralanma korkusundan birbirlerinden uzak durmuşlar ama bu seferde donmalar meydana gelmiş. Ne var ki, her gece kâh uzaklaşa kâh yakınlaşa, deneye yanıla , soguk havadan korunacak kadar yakın , bir birlerini incitmeyecek kadar da uzak olan , mesafeyı bulmayı öğrenmişler.

    Bizim de uzun dikenlerimiz var.
    Bunlar hayata karşı filtrelerimiz.
    Bazen faydalı, bazen de zararlı

    Çoğu zaman, kimseleri yaklaştırmıyoruz yanımıza.

    Filtrelerimizden elemeden kimseleri sokmuyoruz hayatımıza
    Ne var ki, paylasma ancak yakınlaşmakla mümkün.

    Birbirini incitmeyecek kadar uzak, hayatın soğuk zamanlarında üşümeyecek kadar da yakın olmayı , öğrenenlerden olabilmek dileğiyle..
     
  2. 5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  3. Saruboceq

    Saruboceq İki Kız Annesi :) Pro Üye

    Katılım:
    17 Ekim 2007
    Mesajlar:
    12.405
    Beğenildi:
    102
    Ödül Puanları:
    198
    çok güzel bir paylaşım..

    benimde uzun dikenlerim var bunlar kötü insanlara karşı koruma kalkanım..
    gerçektende yaklaşmıyor,yaklaştırmıyorum yanıma..:nazar:

    hayatın soğuk zamanlarında nefesini ensemde hissederken yanımda olan az öz insanlar yeterli diye düşünüyorum..adetleri bir elimin parmak sayısını geçmeyen yegane insanlar:asigim:
     
  4. 5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  5. DearesT

    DearesT Yalan...yalann... Pro Üye

    Katılım:
    25 Mayıs 2007
    Mesajlar:
    3.960
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    ben bunu öğreneli çoookkk oldu...
    ama üşütmeyecek kadar yakın tutmam ben, beni göremeyecek kadar uzağa yollarım...onların ısıtmasına da, onlardan gelecek hayra da ihtiyacım yok benim...
     
  6. 5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  7. Kxoxmxuxr Prenses

    Kxoxmxuxr Prenses Popüler Üye Üye

    Katılım:
    16 Nisan 2007
    Mesajlar:
    4.350
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    çok güzeldi ya çok etkilendim
    dikenlerim var benim çoğu zaman haksız yere batırıyorum biliyorum ama çok kırıldığım için yapıyorum
    yerine göre iyi yerine göre kötü oluyor ama olsun ben dikenlerimi de seviyorum
     
  8. 5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  9. BinbirRenk

    BinbirRenk Popüler Üye Üye

    Katılım:
    4 Şubat 2009
    Mesajlar:
    3.421
    Beğenildi:
    306
    Ödül Puanları:
    153
    Paylaşım için teşekkürler.vereliniortak
    Ben de insan ilişkilerinde ne çok yakın ne de çok uzak olmayı tercih ediyorum.
    Çok samimiyetin sonu hep hüsran oluyor.
    Uzaklığın sonu da gözden ırak gönülden ırak durumu oluyor.
    Önemli olan mesafeyi iyi ayarlamak dozunda.:hulya:
     
  10. 5 Ekim 2009
    Konu Sahibi : 94049
  11. kuzum85

    kuzum85 aşk bir yangın Üye

    Katılım:
    1 Mart 2008
    Mesajlar:
    2.971
    Beğenildi:
    8
    Ödül Puanları:
    148
    uzağım onu özleyecek özleyipte incitmetmeye kıyamayacak kadar keşke yanımda olabilseydi mafoldumben