Ne şartlarda yaşayan insanlar var...Çok üzüldüm

Konusu 'Arşiv' forumundadır ve megilara tarafından 2 Aralık 2008 başlatılmıştır.

Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.
    2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  1. megilara

    megilara onelife,onesoul,onelove.. ÜZGÜN Pro Üye

    Katılım:
    28 Ocak 2008
    Mesajlar:
    3.385
    Beğenildi:
    24
    Ödül Puanları:
    148
    sınıf rehber öğretmenliğini yaptığım sınıfın veli ziyaretlerine başladım bugün,tek tek velileri evde ziyaret ediyoruz,evlerine girip bir form dolduruyoruz(baba öz mü üvey mi,sağ mı ölü mü...vs...)
    neyse birkaç evden sonra en son bir öğrencimin evine girdim
    evi görünce ağlamamak için zor tuttum kendimi...önce eve girmek istemedim,
    kadın zorla soktu,gel bak halimize diye
    ev küçücük ve briketten,sıva falan yok duvarlarda
    yerler beton...halı falan yok
    soba yok tv yok
    oturacak kanepe falan yok
    bir tane kanepe var onda da yatalak kayınvalidesi var o yatıyor
    evi tertemizdi ama
    mutfakta masanın üzerindeki yemekleri bulgurdu,haşlamış sadece
    çocukların ayakları çıplak,sokakta öyle dolaşıyorlar
    8 çocuk...ama nasıl güzel çocuklar...baba işsiz,urfadan göçmüş gelmişler...
    Allahım bu nasıl bir fakirliktir yaaa, neyse görüşmeyi bitirdim gidiyordum baktım elinde
    bir poşet,içinde biber salçası ve 1 pet şişe biber turşusu...o fakirliklerinde beni de boş
    göndermemeye çalışıyor...şimdi alsam bir dert,almasam beğenmiyor gibi,aldım ben de
    dayanamadım,üzerimde de çok para yoktu 20 ytl verdim...zorla aldı,
    kendisi fakir gönlü zengin insanlar...
    o ana kadar bu veli ziyaretinin ne kadar gereksiz bir iş olduğunu düşünüyordum
    ama bu evden sonra o öğrencinin başarısızlığının veya hırçınlığının veya içe kapanıklığının
    sebeplerini gördüm(o ve onun gibi birsürü öğrencinin)
    öğrencileri yargılamadan önce çocuğun okul dışında nasıl bir hayat yaşadığının önemini
    daha iyi anladım
    halimize şükrettim,bebeğimin ne kadar şanslı bir bebek olduğunu düşündüm
    çok sevindim....çok üzüldüm....
     
  2. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  3. aysun444

    aysun444 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    9 Nisan 2007
    Mesajlar:
    1.555
    Beğenildi:
    18
    Ödül Puanları:
    106
    Bizde geçen sene yaptık ev ziyaretlerini. Seni çok iyi anlıyorum.
     
  4. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  5. life_city

    life_city 22.11.2009 evlendik :) Üye

    Katılım:
    8 Nisan 2008
    Mesajlar:
    6.182
    Beğenildi:
    132
    Ödül Puanları:
    153
    ben dışarda çöp toplayan insanlara çok üzülüyorum
    onları görünce halime binlerce kez şükrediyorum
    ne kötü durumda olanlar insanlar var
    allahım sana şükürler olsun
     
  6. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  7. kibela24

    kibela24 Popüler Üye Üye

    Katılım:
    29 Aralık 2007
    Mesajlar:
    6.278
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    148
    o ınsanların derdı bugun karnımızı nasıl doyursak dıye
    nıce ınsanlarda dertsızlıkte neye uzulecegını şaşırıyor..

    rabbım onların ve dıger fakırlerın yardımcısı olsun
     
  8. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  9. candy38

    candy38 Seize the day Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.060
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    benim öğrencilerimin çoğu taşımalı eğitimle okula gelen çocuklardı.bir çoğunun yaşamı senin anlattığın gibi olsa da o kadar güzel yürekleri varki!
    o yoklukta aman öğretmenin ayağı üşümesin diye patik yollayan o eli öpülesi analar,kendi açlıklarını düşünmeyip bana sabah sıcacık gözleme yapanlar.
    ve o yokluk içinde tek derdi evlatlarının okumasını isteyen aileler...
    elimden geldiğince hep destek oldum...ve bunun huzurunu anlatmam mümkün değil.
    dediğin gibi arkadaşım şükretmek lazım...ışık yanan her evde kimbilir ne acılar ne yokluklar yaşanıyor.
     
  10. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  11. Lotf

    Lotf Popüler Üye Üye

    Katılım:
    11 Eylül 2008
    Mesajlar:
    274
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    108
    bu yazıyı okuyunca bazen ne kadar da saçma sapan kaprisler yaptığımı düşündüm. şükürler olsun ki şanslı doğmuşum.

    ayrıca bu düzenden de nefret ediyorum. fakir ya da zengin olmak veya göreceli bir hayatımızın olması sadece şanşımız mı? bence çok daha fazlası olmalı. dünya keşke herkesin içinde rahat yaşayabileceği bir yer olsaydı. hepimizin lüksleri, üzüntüleri birbirine benzer olsaydı:1no2:
     
  12. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  13. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.292
    Beğenildi:
    21.367
    Ödül Puanları:
    363
    Ben de neler neler gördüm yaşadığım büyük şehire sadece 45 dakika uzaklıkta olan bir köyde.. senağlama
    Belki bu yüzden bana hep boş gelir aşk meşk davaları,sevgilim aramadı,msn'e gelmedi,aradım,meşgul yaptı işleri..İnsanlar bir lokma ekmek için ne mücadeleler verirken biz neredeyiz derim..:kızgın:
    Allahım darda olanların yardımcısı olsun inşallah..:Saruboceq:
    Bizler de bir ekmeği bölüşmekten çekinmeyelim nolur..
     
  14. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  15. candy38

    candy38 Seize the day Üye

    Katılım:
    12 Aralık 2007
    Mesajlar:
    1.060
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    Ne kadar da güzel söylemişsin arkadaşım:1hug:bugün bile doğalgaz alamadı diye evine soba kuran ve dumandan zehirlenerek 2 evladını kaybeden babayı görünce sıcacık evde oturmak bile ağır geldi yüreğime.
    paylaşmak kadar güzel birşey yok.
     
  16. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  17. Laale

    Laale Aşikârdır Zat-ı Hak Pro Üye

    Katılım:
    13 Nisan 2007
    Mesajlar:
    19.292
    Beğenildi:
    21.367
    Ödül Puanları:
    363
    Çok mersi arkadaşım..
    Genelde böyle acı konuları yorum yazmayı sevmiyorum..
    Ama birebir yaşadıklarım geldi gözümün önüne..:nazar:
    Elimizden ne geliyorsa yapmak zorundayız..
    Allahım bizlere ne verdiyse paylaşmalıyız ki kıymeti olsun değerlerimizin..
    Cebimizde saklamak,bankaya atmak nereye kadar?:bbo:
     
  18. 2 Aralık 2008
    Konu Sahibi : megilara
  19. çedene

    çedene papatya yüreğim Pro Üye

    Katılım:
    19 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.762
    Beğenildi:
    14
    Ödül Puanları:
    148
    oyy ögretmenım oyy.. nasıl yarama bastın..

    ben üc yıldan berı ev zıyaretlerı yapıyorum.. ogun bugundur cocuklara asla ve asla hıddetlenemıyorum..

    kadırım vardı.. pırıl pırıl..incı gıbı yazardı.. baba ılgılıydı ve herseyı tamdı..

    maddı durumlrı ıyı dıye evlerıne gıtme ıhtıyacı bıle duymamıstım..

    ama okula sadece önlukle gelıyordu..kaban hırka gıydırttıremedım..

    alındı evlerıne gıtmeyınce..ama bazen keske gıtmeseydım dıyorum.. hala aglarım tam 3 yıl gectı uzerınden.. evde sadece bır kılım ve bır tek kaneepe vardı.. yerde ıici kumas ve atıklarla doldurulmus.yer mınderleri..

    yazarken bıle aglamam geldı yaaa..

    bır gun yardım istemedıler.. hıc bır seylerını eksık etmedıler kadırımın.. kabanı bos bulundum sordum.. benı bı bu konuda uzuyor dedımde.. anne kapı arkasında duran montu gösterdı. abısı okuldan gelınce kadir gıyıyo bunu ama abısının bıraz buyuk utanıyor dedı... allahımmmmmmmm ne acı yaa..

    ben velı zıyaretlerını sıddetle tavsıye edıyorum butun ögretmen arrkadaşlarıma ayrıca..

    sagol tekrar ögretmenım.. harıka bır konu..
     
Konu Durumu:
Mesaj gönderimine kapalı.