ne zaman evet ne zaman hayır

Konusu 'Kişisel Gelişim' forumundadır ve anne-10 tarafından 25 Ekim 2008 başlatılmıştır.

    25 Ekim 2008
    Konu Sahibi : anne-10
  1. anne-10

    anne-10 eşim ve oğullarıma aşığım Üye

    Katılım:
    19 Haziran 2007
    Mesajlar:
    1.111
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    106
    Hiç düşündünüz mü?Ne zaman evet,ne zaman hayır demeliyim diye? HAYIR.
    Hiç düşündünüz mü?Ne zaman evet,ne zaman hayır demeliyim diye?Kararsız kaldığınız,tercihlerde zorlandığınız oldu mu?

    Bazılarınız pek çok defa diyor içinden,bazılarınız hiç bir zaman.Kiminiz de zaman zaman diyor,duyar gibi oluyorum.Çünkü,gördüğüm,duyduğum ,yaşadığım kadarıyla zordur çoğu zaman dönüm noktaları,karar anları....Çikolata ile defter arasında bile seçim yaptığınız olmuştur herhalde.Ve çoğu zaman da yanlış olduğunu bile bile çikolata ya da dondurma seçimini yapmışsınızdır öyle değil mi?Bir maç esnasında kazayla da olsa kırdığınız cam yüzünden azar işitmemek,kulağınızın çekilmesini engellemek için susmayı,inkar etmeyi,yalan söylemeyi hatta iftira atmayı tercih etmişsinizdir belki de.Arkadaşınız ya da kardeşiniz kırmadığı cam yüzünden azar işitirken,belki de siz kendinize şu soruyu soruyordunuz 'evet,ben yaptım demeli miyim?dememeli miyim?'Sorunun cevabı siz de saklı tabi,tercih sizin,seçim sizin.

    Ama galiba genelde bizler karar veremedik,seçim yapamadık:Mesela ben siyasetçi olmayı çok isterdim ama resim yapmayı da sevdim,garantili bir işim olmasını da,karar veremedim ve en sonunda hasbelkader bir çalışmayla üniversite sınavını kazandım ama o güne kadar hiç düşünmediğim bir yeri kazandım,aynı zamanda güzel sanatlar fakültesinin sınavlarına da girdim,ilk sınavları kazandım ama sonrası için hiç çaba sarfetmedim,bazı sınavlara da girmedim ya da yarıda bırakıp çıktım.Sonra gazeteciliğe merak saldım,çok mutlu oldum yazı yazarken,röportaj yapmak,bir olayı halka duyurmak,halkın sesini dile getirmek hoşuma gitti,az daha devam etsem sarı basın kartlı bir yönetici olabilirdim,evet diyemedim,bu yükselişi kendime yakıştıramadım,hayırı da içime sindiremedim,sustum,sevdiğim bir işte yükselme şansını akışına bıraktım,aktı gitti tabii ellerimden,keşke bile diyemedim.

    Arkadaşlarımla bazen iyi,bazen kötü günlerimiz oldu.Arkadaş hatırına dinlediğim Ümit Besen ,Cengiz Kurdoğlu şarkılarını hiç sevmedim ama hayır bu şarkıları dinlemek istemiyorum,sevmiyorum diyemedim.Kavga etmek istemediğim için,hayır öyle değil demedim,diyemedim.Tıpkı annem daha yemek var tabakta,onu bitireceksin dediğinde hayır diyemediğim gibi,evet bu kıyafeti almak istiyorum da diyemedim.

    Ama çevremdeki insanlar çok kolayca hayır diyorlardı,istedikleri bir şey için evet diyor ve bunda ısrar ediyorlardı.Bir gün elime bir kitap geçti:Ne Zaman Evet,Ne Zaman Hayır Demeliyim di yanılmıyorsam kitabın adı da.Kitapta bir psikoloğun hastalarında gözlemlediği evet ve hayır diyememe,tercih yapamama,insanları kırmaktan korkarak yaşamanın insanın ruh sağlığını nasıl etkilediğini örneklerle anlatıyordu.Açıkçası çok etkilendim kitaptan, kendi payıma pek çok ders çıkardım anlatılanlardan.

    Hayatımda bu kitabı okuduktan sonra evetleri ve hayırları daha çok kullanır oldum.Ama önceleri korkuyordum,arkadaşlarımı,ailemi kırmaktan veya kaybetmekten.Sonra gördüm ki,hayat böyle daha güzel,daha dürüst,daha net.İnsan ilişkileri daha düzenli.Gerçek ve sahteleri birbirinden ayırmak daha mümkün.

    Şimdi rahatım kolayca istediğimi ve istemediğimi söylüyorum.Kendimle de çevremle de daha barışık bir hayatı sürdürüyorum.Haydi siz de tercihinizi yapın,evet demek istiyorsanız evet deyin,ama ben hayır demek istiyorum.

    HAYIR.
    alıntı.......