neleri silmek isterdiniz

Konusu 'Alıntı Yazılar' forumundadır ve realist tarafından 20 Temmuz 2007 başlatılmıştır.

    20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  1. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    B12 Eksikliği

    Yazdığım denemeleri okuyan bir dost, geçenlerde dayanamadı:”-Yahu” dedi, “-Ben ilkokula başladığım günü bile hatırlamazken, sen nasıl oluyor da, 4 yaşında dedenin kucağındayken onun traş oluşunu hatırlıyorsun?”

    Valla hatırlıyorum, hem de öyle net hatırlıyorum ki. Kısa sahneler ama hepsi sarih.

    Benim de sorunum bu.

    Sevgili Doktor Bey, şimdi bana dahiliye mi bakar, yoksa hariciye mi?

    “-Derdim mi?”, unutamamak.

    Biraz daha açmak gerekirse, lüzumlu lüzumsuz pek çok şeyi hatırlamak. Yok korkuyorum, bir gün disk kapasitesi yetersiz kalacak diye. Hani posta kutun dolar, mektup alamaz ve yollayamazsın, eskilerden bir kaçını silmeden ya. Ama o zaman, yani yumurta kapıya dayandığında da, neyi sileceğini bilemezsin. O durumda kalmaktan korkuyorum.

    Geçenlerde gazetenin birinde okudum, B12 vitamin eksiliği insanlarda unutkanlık yapıyormuş. Bende hangi vitaminin eksikliği var da, her şeyi hatırlıyorum?

    Ne faydalı bir hastalık, unutmak kolay, hatırlamak istersen, içersin bir B12, herşeyi hatırlarsın.

    Sevgili Doktor bey, şimdi bana dahiliye mi bakar, hariciye mi?

    Bu arada, bildiğim çok iyi bir beyin cerrahı var, hani şu kızımı yaşama döndüren. Şöyle açsa beynimi, bir güzel temizlese içini, kurtarsa beni unutmak istediğim anılardan.

    “-Neyi mi unutmak istiyorum?”

    Herkesin vardır unutmak istediği şeyler:

    Bir daha karşılaşma şansımın olmadığı, karşılaşsak da onun beni imkanı yok hatırlamayacağı insanlar var. Buna rağmen, hem ismini hem de soy ismini hatırlıyorum bu insanların. Tıpkı Ralph Meier gibi. 1987 yazında, yaptığımız bir gemi yolculuğundaki Alman turistlerden biri. Yahu senin ne işin var benim aklımda?

    Bir daha çevirme şansımın olmadığı ve çevirsemde kimseyi bulamayacağım telefon numaralarını unutmak istiyorum. Mesela kuzeniminki gibi. Kız Amerikaya yerleşeli 11 yıl oldu, dönemeye de niyeti yok. Tut ki döndü diyelim, mutlaka yeni bir telefon alacak, ne demeye eskisi aklımda ki?

    Beyoğlu’nda bir İtalyan restoranında, yanımda oturan adamın, bana aşık olduğu kadını anlattığı anı unutmak istiyorum. Elinde ona aldığı çiçek, yüreği güm güm atarken, evlerinin sokağına girdiğinde, acaba onu balkonda bekliyor mu diye merak ettiğini ve bunu bana anlatırken de gözlerinin dolduğunu unutmak istiyorum.

    Bostancı sahil yolundan, Maltepe’ye doğru giderken, Süreyya Plajı diye bir durak vardır. Eskiden gerçekten bir plajdı ve oradan denize girilirdi ama şimdilerde denizin üzerinden otoyol geçiyor. İşte o Süreyya Plajı’nda bir Migros vardır. İşte ben o Migros’da bundan belki 5 yıl önce çalışmış bir kasiyer kızın, beni her görüşünde gülümseyen güzel gözlerini unutmak istiyorum. Ne var sanki bunu hatırlayacak?

    Atilla İlhan’ın “Ayrılıkda Sevdaya Dahil “ şiirinin tamamını unutmak istiyorum. Tamamı mümkün değilse hiç olmazsa, aşağıdaki dizeleri unutayım lütfen:

    Çünkü ayrılık da sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili
    Hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
    Her an ötekisiyle birlikte herşey onunla ilgili
    Telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar
    Gittikçe genişliyen yakılmış ot kokusu
    Yıldızlar inanılmıyacak bir irilikte
    Yansımalar tutmuş bütün sahili
    Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
    Öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil

    14 Şubat 2001’de yani bir Sevgililer Günü sabahında, henüz altı aylık bebeğimi, çırılçıplak bedenine kocaman gelen, o iğrenç yeşil ameliyat giysisiyle, buz gibi bir ameliyathanenin kapısında, anestezyenin kucağına bırakışımı unutmak istiyorum. Onu bir yabancıya teslim ederken, hafif ağlamaklı bakışını ve ameliyathane kapısında saatlerce evladından gelecek haberi beklemenin nasıl bir şey olduğunu unutmak istiyorum.

    Aynı günün gecesinde, minik kızım yoğun bakımdayken, onun o ağrıdan sızlayan başını koyacak yer bulamadığını gördükten sonra, yorgun zihnimin bana hediyesi olan sinir krizini ve tüm hastaneyi ayağa kaldırışımı unutmak istiyorum.

    Haydarpaşa’daki Gülhane Askeri Tıp Akademisi’nde, çocuk hastalıkları bölüm başkanının odasına kucağımda kızımla girip, ona doğum ve yaşam öykümüzü anlatırken, adamın bizi bir süre dinleyip, beni, kızımı ve hislerimizi hiçe sayarak, “-Bu çocukta mental retardasyon(zeka geriliği) var “dediğini unutmak istiyorum.

    28 Nisan 1995 gününü unutmak istiyorum. “-Neden mi?”. Bırakın o da ben de kalsın.

    Baksanıza, Mazhar Alanson’un da unutmak istedikleri var.

    günler günlerin ardinda
    seni unutmak mecburiyetindeyim
    seni sevmeler cumhuriyetinde
    gözyaslarim gözyaslarim
    kafiye olsun diye degil

    “-Pardon ne dediniz?, Bizi biz yapan bu anılar mı?”

    Haklısınız, bizi biz yapan bu anılar, ama istediğimiz unutup, istediğimizi hatırlayabilseydik iyi olmaz mıydı? Siz bir düşünün bakalım, neleri silmek isterdiniz hafızanızdan.

    Ama sonra bana gelmeyin, çünkü ben nasıl unutulur bilmiyorum.

    (alıntı)
     
  2. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  3. KarKralicesi

    KarKralicesi hoppppp Gümmmm (: Pro Üye

    Katılım:
    16 Eylül 2006
    Mesajlar:
    23.300
    Beğenildi:
    17.166
    Ödül Puanları:
    488
    çok hoş bir yazıymış.... KEŞKE BAZI ŞEYLER FARKLI OLSADA UNUTMAK İSTEDİĞİMİZİ ANINDA UNUTABİLSEK AMA NERDEEEEEEEEE:1closedeyes: ELLERİNE SAĞLIK COK HOŞTUUU:1hug:
     
  4. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  5. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Bana sorsalar ben, ben olduğumu bile unutmak istiyorum, zaman zaman.
     
  6. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  7. yesilim

    yesilim Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2006
    Mesajlar:
    9.033
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    Canım, bende B12 eksikliği var.. şimdilik unutkanlıklarım sınırlı... Tedavi oluyorum,hiç bir şeyi unutmak istemiyorum.. Neden mi???Beni ben yapan,unutmak istediklerim de ondan ve...Alzheimer'den korkuyorum.
     
  8. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  9. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Yeşi,lim sen unutma ama ben zaman zaman başkalarını dinlemekten kendimi düşünemez hale geldim..Zamanım yok.Dinlenmenin tek yolu bu diye düşünüyorum.KENDİMİ UNUTMAK.
     
  10. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  11. yesilim

    yesilim Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    25 Kasım 2006
    Mesajlar:
    9.033
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    148
    Realist,bende zaman zaman senin gibi düşünmüyor değilim .Sonra da diyorum ki
    "Aman yeşilim herkesin ne problemleri var.Allah beterinden saklasın"
    Lâf aramızda,bende umursamazlık başladıysa sanırım yaşlılık işaretleri:uhm: a.s
     
  12. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  13. EU2

    EU2 Guest

    Canım benim sakın kendine öyle kötü şeyleri yakıştırma. Odaklanacağın şey korkuların değil iyi şeyler olsun. Tedavinin seni iyileştireceğinden başka birşey düşünme. İnsanlar olumlu düşünce sayesinde kanseri bile yeniyorlar. Bu güç senin düşüncelerinde neden olmasın!
     
  14. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  15. Filo

    Filo Popüler Üye Üye

    Katılım:
    7 Nisan 2007
    Mesajlar:
    1.159
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    148
    realist çok güzel bir yazı tesekkürler,senin gönderdiğin yazıları kesinlikle okumaya calışıyorum hepsi çok güzel KESKE UNUTMAK İSTEDİKLERİMİZİ UNUTABİLSEKKKKKKKKKK...................
     
  16. 20 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  17. EU1

    EU1 Guest

    bende cok unutkanim ya okul yillarimda okulda ögrendiklerimi aklima girmiyordu sureklli unutuyorum ögrendiklerimi sizce bu kötumuusenağlama
     
  18. 21 Temmuz 2007
    Konu Sahibi : realist
  19. realist

    realist Popüler Üye Üye

    Katılım:
    3 Aralık 2006
    Mesajlar:
    3.088
    Beğenildi:
    75
    Ödül Puanları:
    148
    Sevgili Pinandtoys,rabbim sana bir daha unutmak isteyeceğin günleri yaşatmaz inşallah.İnan gözlerim dolu dolu oldu.Şunun da bir gerçek olduğuna inanıyorum.İnsanlar kaç yaşında olursa olsunlar kendilerini sonsuz derecede yaralayan ya da sonsuz derecede sevindiren olayları asla unutmuyorlar.Ben de 1,5 yaşımdayken kaybettiğim dedemin bana çikolata getirişini ve bunu bize sunuş şeklini yıllar sonra gördüğüm anneanneme anlattığım zaman bana inanamamıştı.Başkasından duymam mümkün değildi .Çünkü ben o yaşlardan sonra baba tarafında büyütülmüştüm.Anne tarafı ile en küçük bir bağlantım olmamıştı.