ocuk istiyorum ama...

Konusu 'Gebelik' forumundadır ve sscuba tarafından 20 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  1. sscuba

    sscuba Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    882
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    30 lu yaşlarına gelmiş ve hayatındaki ama ları pekde azaltamamış biri olaraknedense öncelik sırasını kapmaya çalışan büyük bir AMAm var.
    15 yıldır süren güzel ve sakin bir beraberliğim var. bunun son 7 senesi evli olarak devam etmekte. Bu güzel sakinliğin içinde artık biraz çevre baskısı, biraz yaş geçiyor mu korkusu, biraz da sanırım benim biyolojik saatin artık durduramadığım alarmları -ÇOCUUKKKK- diye çalmakta.
    Bu kulübde çok yeniyim, aslında yazmaya karar veribde yazabilmekte çok yeniyim. Uzun zamandır buradaki bazı alt başlıkları takip ediyorum. Az çok anlaşıldığı üzre bu alt başlığı açmamdaki sebep "sanırım artık çocuk istiyorum ama gerçekten istiyor muyumun" cevabını bi türlü bulamamdan kaynaklanıyor. Burada çok güzel mutluluk deneyimlerinin yanı sıra kafayı yemekte olanların imdat çığlıklarıda fazlasıyla bulunmakta. Haliyle bu da beni iyice kararsızlığa itiyor.
    Eşimde benim kadar kararsız ve aslında biraz daha isteksiz. Halbuki benden çok daha sakin olan yapısıyla çok başarılı bir baba olacağına eminim, ama onunda bir çok ama sı var.
    7 yıldır son derece keyifli ve sakin giden hayatımıza ve daha yapacak çok işimiz olduğunu düşünürken yeni bir birey sokmalı mıyız?
    Gerçekten her sağlıklı evli çiftin çocuğu olmalı mı?
    Hiç kimse bu tür çekinceler yaşamıyor muu?
     
  2. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  3. XtUrkiyem

    XtUrkiyem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    16 Haziran 2008
    Mesajlar:
    612
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    emınım o bebegı kucagına aldıgında bu dusuncelerının bır tanesı bıle olmuycak canım
     
  4. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  5. scuba

    scuba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2008
    Mesajlar:
    2.803
    Beğenildi:
    12
    Ödül Puanları:
    148
    hoş geldin canım aramıza bu yazıyı ben mi yazdım dedim ama nicten dolayı değil. ben başta çok isterim hazırım demiştim her türlü hazırlığımı yapmıştım. ben eşimle 13 yıldır birlikteyim 2 yıldırda evliyiz ve ben yeni 30 oldum. herşey tam tek eksiğimiz bir bebek. bana kalsa daha önce yapardım gibi geliyordu. ama eşim 1,5 sene kesinlikle istemediğini söyledi. bende ona bıraktım. ve birgün korunmayı bırakalım dedi 1 hafta falan inanamadım sonrasındada hep isteksizdi. belki ben kararsızdım o beni yüreklendirsin istiyordum. neyse biz 3. ayımızdayız ve ancak eşimde ve kendimde istek görüyorum. ilk defa böyle bekliyorum şimdi diyebiliyorum anne olmak istiyorum. evet istiyorum ama hazırmıyım gerçekten bilmiyorum. bebek olunca hayatımız değişicek biliyorum. hiçbirşey eskisi gibi olmıycak 3 kişilik bir dünyada yaşıycaz.erkekleri bilmem ama bir yaştan sonra anne olmak bir kadın için ihtiyaç gibi. 30 unu geçmiş 40 ına yaklaşmış kaç kadın anne olmak istemiyorum derki.
     
  6. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  7. sscuba

    sscuba Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    882
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    Evet bunu bende az çok tahmin edebiliyorum. Ama bu hiç bir şekilde telafisi olmayan sonsuz bir süreç. Bir kere girdin mi bu kapıdan dönemiyorsun geriye. Mesela ben bazı çoluk çocuk sahibi arkadaşlarıma bırakın artık şunları diyorum yapamıyorlar :KK66:

    Zorlanmadan çabalamadan hiç bi şey elde edilemiyor elbette, ama ya yapamazsam, ya baskıyı kaldıramazsam, ya bugünün ufaklığı yarının bizim gibi bireyi bizden hoşnut olmazsa.

    Bi de en çok merak ettiğim şu, acaba bi birey oluşturmak adına mı çocuk sahibi olunuyor yoksa meşkalesiz ya da amaçsızlığa düşüldüğü hissedildiğinden mi? Yoksa ne?
     
  8. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  9. BenAskMelegi

    BenAskMelegi ol DE olsun ALLAHIM Üye

    Katılım:
    26 Ağustos 2006
    Mesajlar:
    1.896
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    146
    unutmamanız gereken birşey daha var biz onların gelmesini zamana göre ayarlarken acaba onlar bizim istediğimiz zamanda gelicekmi yoksa birde bunlar içinmi beklemememiz gerekecek eşinde yada sende bi problem olmadığına emin ol sonra karar ver bunları düşünmeye çünkü bizlerde zamanı şimdi değil diye ertelediğimiz çocuk sevincini şimdi istediğimiz halde olmayaarak bekliyoruz ve sonu nezman belli olacağı belli bile değil tedavi sürec moral hepsi ön planda bence sen birsa daha düşün
     
  10. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  11. scuba

    scuba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2008
    Mesajlar:
    2.803
    Beğenildi:
    12
    Ödül Puanları:
    148
    anne baba olmak zor kimse bizden hoşnut olacaklarının garantisini veremez. bunu çoçuklarımızla aramızdaki ilişki belirler.

    aslında her ikiside çünkü her canlı neslini devam ettirmek ister. yani kendi gibi bir birey oluşturur. genetik kodumuzda var çoğalmak. kimileri çevre baskısından kurtulmak için kimisi oyalanmak için desede bu bahaneler sadece zamanı öne alır. yani tüm bunlar olmasada her kadın bir bebek dünya ya getirip yetiştirmek ister. ve herkes kendine göre iyi bir annedir yada olmaya çalışır.
     
  12. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  13. sscuba

    sscuba Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    882
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    Bu sıralar bu konuyla çok takıntılı olduğumdan tabiki eşimlede konuşuyoruz. O biraz yaşla bağlantılı olarak ilk yıllarımıza oranla pek karşı çıkamıyor, hatta sanki bazen bu sonuç bir görevmiş ve her ebeveyin bu görevi yapmalıymış edasında hadi artık korunmayalım diyor, ama ben her defasında deli gibi korkumdan yok ben şimdi hemen demedim ki diyip kaçıyorum ortamdan.

    İşte esas sorun bu, biz bu durumu galiba bir görev gibi algılıyoruz. Belki çok zor olduğu kadar bir o kadar da tatlı bir görev ama kim gerçekte görevlerden, ödevlerden hoşlanırki.

    Şimdi birazdan mesaim bitecek ve evime gitmek üzere servisime bineceğim. Evde yemeğim var ama dünde yediğimizden aynı şeyi yemek istemiyorum. Eşimi aradım ne yapalım diye, akşama hazır bi şeyler getirecek, bana düşende salatayı yapıp onu beklemek olacak. Tabi bu arada evdende neti takibe devam. :kahve:

    Şimdi bide çocuklu halimin senaryosunu yapalım... Hımmm zor düşünemedim bile... CADIARZU
     
  14. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  15. sscuba

    sscuba Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Ağustos 2009
    Mesajlar:
    882
    Beğenildi:
    5
    Ödül Puanları:
    86
    Aynı ifadeyi kendi ebeveyinlerimde söylüyor bana. Doğru bunu gerçekten bilemiyorum, hatta belki onlar birimizden birinde bi sorun var diye düşünüyorlarda direkt olarak bize diyemiyorlardır.

    Bu düşünceyle çok kısa bi süre içerisinde doktora gitmeyi planlıyorum, aslına bakarsanız ben bu sürecin içine girmiş bulunuyorum da, hadi bu sefer korunmayalım- aşamasındaki o tarif edemediğim korkumu nasıl yeneceğim onu bilemiyorum...
     
  16. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  17. kapkara

    kapkara Aktif Üye Üye

    Katılım:
    6 Nisan 2008
    Mesajlar:
    605
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    bigün anne olursan anlayacaksın,kendini hazır hissetmesende aslında hazır olduğunu....bence annelik tüm zorluklarına rağmen çok özel..
     
  18. 20 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : sscuba
  19. scuba

    scuba Popüler Üye Üye

    Katılım:
    28 Nisan 2008
    Mesajlar:
    2.803
    Beğenildi:
    12
    Ödül Puanları:
    148
    biz eşimle bu konuda şanlımıyız desem bilemedim. benim küçük bir kız yeğenim var bana çok düşkün arada gelip birkaç ay bizde kalır. yani bebeğimiz olduğunda nasıl olucağını az çok biliyoruz. aynı rahatlık olmuyor birkere. hergün taze yemek olması lazım mesela. her hafta çocuğun seviceği bir yere gitmek gerekiyor öyle keyfine göre gezemiyorsun. gittiğin yerde rahat edemiyorsun. diyelim yemeğe çıktın 10 kere kalkıyorsun ne yediğini bile anlıyamıyorsun. gece deliksiz uyuyamıyorsun hatta bazen eşinle bile yatamıyorsun ve aklıma gelmeyen bir sürü şey. ama yinede zevk almıyormusun bunlardan alıyorsun. bide kendi çocuğun olduğunda dahada zevkli gelir diye düşünüyorum.