Oğuz Tansel Siirleri

Konusu 'Şiir' forumundadır ve gamze_3517 tarafından 8 Haziran 2007 başlatılmıştır.

    8 Haziran 2007
    Konu Sahibi : gamze_3517
  1. gamze_3517

    gamze_3517 Guest

    SAVAŞA HAYIR

    Halk, dört duvar cenderede,
    Düşünür mü özgürlüğü, karın zil
    Gözlerinde güvercin kanadı,
    Uzatır düşsü duyargalarını;
    Kendi kendilerini görürler.
    Işıklanıverir yollar bir gün:
    Birden, yıkılır kara duvarlar.
    Her varlık yerini alır,
    Çalışan bilekler isteyince:
    Hele de sevi dolu yürekler,
    Barış yazılır gökyüzüne;
    Barış içinde olmalı evren.
    Doğmak da, ölmek de, dostlukla.
    Var olmanın soylu yasası:
    Barış, Sevi. Barış, Sevi. Barış...


    Oğuz TANSEL


    :1hug:
     
  2. 22 Ağustos 2008
    Konu Sahibi : gamze_3517
  3. saral

    saral Aktif Üye Üye

    Katılım:
    19 Haziran 2008
    Mesajlar:
    323
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    86
    AYRILIK

    Bir tren düdük çalarak gitti,
    Bıçak bıçak poyraz esti dostlarım.
    Ezildikçe ezen bir dağ içimde,
    Güz sonu bahçesine döndü dört yanım
    Salkım salkım, yumak yumak düşünce.

    Salkım söğütlerin düşüncesi bende,
    Acısı yüreğimde ayrı olmanın
    Başımda kavak yelleri eser esmeye
    "Saat on bir veya yarım"
    Salkım salkım anı, yumak yumak düşünce.

    Bilinmez bir yolculuğa çıkmalıyım
    Kömür gözlü esmerim, karanfil saçlım:
    Sen bir yana, dünya bir yana.
    Yeni türküler söyleyecek dudaklar,
    Dünya, kötü oldu bir defa daha.

    Işıktan dolu dolu, bağlı gözlerim
    Devrilmiş ağaç, kavrulmuş yaprak misali.
    Bıçak bıçak poyraz eser dostlarım,
    Elinden alınmış deyneği,
    Kalakaldım.


    Oğuz TANSEL