öldür beni anne

Konusu 'Ah Erkekler' forumundadır ve xsxulem tarafından 25 Kasım 2006 başlatılmıştır.

    25 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  1. xsxulem

    xsxulem Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    695
    Beğenildi:
    9
    Ödül Puanları:
    86
    ÖLDÜR BENİ ANNE


    bu anlatıcaklarımı,aşık olduklarını sanıp,daha gerçek aşkın ne olduğunu bile
    bilmeyenlerin daha dikkatli okumasını istiyorum,ondan sonra yaşadıkları
    gerçek aşkmıymış,basit bi hoşlanmamıymış karar versinler.


    kalbimin hiç tanımadığı duyguları daha yeni yeni hissetmeye başladığı
    dönemlerdi,çevremde bir sürü erkek ve kız arkadaşlarım vardı,ama bi gariplik
    vardı,mutlu değildim sanki aradığım başka birşeydi,her akşam eve gelir odama
    çekilir ağlardım,noluyordu bana anlayamıyordum,birgün yine arkadaşlarla
    beraberdim,beraberdim derken nasıl bi beraberlik,onlar bi araya toplanır
    gülüp eğlenirlerken bense bi kenara çekilip içimdeki fırtınaları dinliyordum
    her zamanki gibi,artık arkadaşlarımda alışmıştı bu durumuma,yanıma gelip
    oturduğunu hiç farketmemişim,taki sanki çok derinlerden gelen bi SELAM
    sesini duyana kadar,selam dedim bende,neden yalnız oturuyosun
    dedi,bilmiyorum dedim,kimse seni anlamıyor,hatta kendin bile kendini
    anlamıyorsun değilmi dedi,evet dedim,bende bu yüzden yanına geldim zaten
    dedi,bende aynı durumdayım,seni arkadaşlarından ayrı derin düşüncelere
    dalmış görünce işte benim gibi biri daha dedim,
    ve ilk defa onun yüzüne baktım,o anda kalbim durdu sanki,donup
    kalmıştım,ne zaman ayrıldık eve nasıl geldim bilmiyorum,o gün sürekli onu
    düşündüm,sanki aradığım şey buydu hissedebiliyordum bunu,
    o günden sonra hergün buluşmaya başladık,evleri iki mahalle kadar
    uzaktaydı,bizim mahallede akrabaları vardı,ilk tanıştığımız gün onlara
    gelmişler,böylece aylar geçti,artık ailelerimizde biliyordu,ya ben onlara
    gidiyordum yada o bize geliyordu,yani her günümüzü birlikte geçiriyorduk,
    ama ikimizinde anlayamadığı birşeyler vardı,birbirimizi çok
    seviyorduk,görmeden yapamıyorduk,arkadaşlık değildi bu,çünki diğer
    arkadaşlarımızıda seviyorduk,bu çok farklı bişeydi,kimseyede
    soramıyorduk,nasıl soralımki,biz bile bilmiyorduk ne olduğunu,bu çok yoğun
    duyguların etkisiyle bazen mutluluktan bulutlara kadar çıkıyorduk,bazende o
    küçücük kalplerimize sığdıramadığımız ve bi türlü anlamadığımız hisler
    dünyasında sebepsiz yere ağlıyor gözyaşlarımızı birbirimize hediye
    ediyorduk,,belki size saçma gelicek ama birbirimizi ilk gördüğümüz günü
    anlatmıştım,ondan sonraki ilk buluşmamızda biraz konuştuktan sonra bi ara
    gözgöze gelmiştik,ve daha ne olduğunu anlamadan ikimizde sebepsiz yere
    birden ağlamaya başlamıştık,hemde ne ağlama sanki hiç bitmeyecek gibiydi göz
    yaşlarımız,işte o günden sonra bir daha biribirimizin yüzüne uzun süre
    bakamadık,hatta çoğu zaman sırtlarımız birbirimize dönük otururduk,bi gören
    olsa bize gülerdi heralde,ama elimizde değildiki bakamıyorduk işte,
    ama ne olursa olsun çok mutluyduk,artık ne güneşin doğuşunun,ne çiçeklerin
    kokusunun,nede kuşların aşk şarkılarının farkındaydık,biz birbirimizde
    kaybolmuştuk,taki bi akşam bizim evin zili uzun uzun çalana kadar,kapıyı
    annem açtı,gelen onun teyzesinin kızıydı,anneme bişeyler söyledi,annemde
    hemen babamla bişiyler konuşup,banada sen evden ayrılma biz hemen geliyoruz
    diyerek aceleyle çıktılar,bende hemen arkalarından çıktım,hava
    kararmıştı,beni görmesinler diye onları uzaktan takip ettim,biraz gittikten
    sonra bizim evin biraz ilerisinde bi market vardı,orada bi kalabalık
    gördüm,oraya gidiyorlardı,biraz daha yaklaşınca babam koşmaya başladı,yerde
    yatan biri vardı,bende biraz daha yaklaştım,babam yerde yatan kişiyi
    kucağına almıştı,bikaç adım daha yaklaştım ve kalbime binlerce ok birden
    saplandı sanki,yerde yatan benim meleğimdi,oda beni gördü,eliyle bana gelme
    diye işaret yaptı,ve bana bişeyler söylemek için ağzını açtığında,ağzından
    kan boşaldığını gördüm,yanına gittim,o güzel başını babamın kucağından kendi
    kucağıma aldım,hafifçe gülümsedi ve bak dedi napmışsın yeni gömleğine,onun
    kanına bulanmış gömleğimi göstererek,iki hafta önce doğum günümde o
    almıştı,ve birden başını karanlıkta benim seçemediğim kazanın olduğu bi yere
    çevirip tüh yaa dedi,ne demek istediğini anlamamıştım,başını tekrar
    çevirdiğimde ölmüştü,ondan sonrasını hatırlamıyorum,gözümü evde açtım,orada
    bayılmışım,beni doktora götürmüşler sakinleştirici filan yapmışlar,uzun süre
    baygın halde yatmışım,
    kendime gelir gelmez ağlamaya başladım,kimse müdahale etmedi,doktor ağlarsa
    müdahale etmeyin demiş,tekrar kendimden geçene kadar ağlamışım,ondan sonraki
    günlerde gözyaşım hiç dinmedi,aradan iki ay filan geçmişti,birgün anneme
    onlara gitmek istediğimi söyledim,annem önce kabul etmedi ama yalvarmalarıma
    dayanamayıp bi şartla kabul etti,gideriz ama orada ağlayıp annesini
    üzmeyeceğine söz verirsen dedi,bende söz verdim ve gittik,bi süre oturduk
    ama ben kendimi zor tutuyordum ağlamamak için,bak oğlum dedi
    annesi,biribirinizi ne kadar çok sevdiğinizi hepimiz biliyoruz,ne kadar
    üzüldüğünüde biliyorum ama senden bir ricam var dedi,kızım son nefesini
    senin kucağında vermiş,bana son anlarını anlatmanı istiyorum
    dedi,şaşırdım,nasıl anlatabilirdimki,anneme baktım boynunu büktü,bende onu
    üzmeyecek şekilde anlattım,ama bi ara karanlıkta bi yere bakıp tüh yaa
    dediğini anlamadığımı söyleyince,annesi bana sarılıp öyle bi ağlamaya
    başladıki,bende zaten zor tutuyordum kendimi,ikimizde uzun süre ağladık,
    biraz sakinleştikten sonra,artık bu dünyada yaşamam için hiç bir sebebin
    kalmadığına karar vermeme sebep olan şeyi anlattı,
    ogün annesi evlerinde benim çok sevdiğim bir yemeği yapmış,anne demiş bu
    yemeği ayhan çok sever,bizim yiyeceğimiz kadarını ver ben ayhanlara gidip
    onunla beraber yiyeceğim demiş,anneside yalnız göndermemek için yakınlarında
    oturan teyzesinin kızıyla bize göndermiş,yolda gelirlerken teyzesinin
    kızı,sen biraz bekle bende marketten içecek birşeyler alayım
    demiş,kaldırımda beklerken bi araba vurup kaçmış,bize yakın oldukları için
    teyzesinin kızı hemen bize haber vermeye gelmiş o akşam,ve o karanlığa
    bakıpta tüh yaa dediği şeyde,bana getirdiği yemeklerin dökülmüş olmasına
    üzüldüğü içinmiş,son anlarını yaşayan birisinin canından daha çok bana
    getirdiği yemeklerin dökülmüş olmasına üzülecek kadar seven bir kalp
    varmıdır daha şu lanet dünyada,başkasını sevebilirmiyim artık,aşık
    olabilirmiyim başkasına,tahammül edebilirmiyim artık saçma sapan şeylerin
    adını aşk koymalarına,bizim yaşadıklarımız bilemesekte gerçek aşktı,bunu
    şimdi biliyorum, ama o bilmiyor,birgün birbirimize bir söz
    vermiştik,hangimiz önce ölürsek diğerimizi cennetin kapısında
    bekleyecekti,şimdi bende bilmeden yaşadığımız o tarif edilmez duygunun
    gerçek aşk olduğunu,o aşkı sonsuza kadar yaşayacağımız cennetin kapısında
    beni bekleyen meleğime anlatmak için,gelmesi için hergün yalvarıp dua
    ettiğim beni ona kavuşturacak kişiyi bekliyorum,AZRAİLİ


    O ÖLDÜKTEN SONRA


    bu gün hafta sonu,aşkımla buluşacağız,en güzel elbiselerimi giymeliyim,hangi
    gömleği giysem acaba,yanakları gibi kırmızı olanımı yoksa gözleri gibi
    kapkara olanımı,yada kazanın olduğu gün kanıyla üzerine çiçekler yaptığı
    gömleğimi,ne kazası ne kanı yaa nerden çıktı şimdi offf,ben en iyisi son
    buluşmamızda başını omuzuma koyduğu o kokan gömleği giyeyim,evet evet bu
    daha iyi,anne ben çıkıyorum,onamı,
    tabiki anne yaa,her hafta sonu kiminle buluşurum ben,iyide neden
    ağlıyosunki,şimdi gidip annesindende izin almalıyım,günaydın müsade
    ederseniz kızınızla gezicez biraz,tabi oğlum,ona iyi bak olurmu,bak buda
    ağlıyor,noluyo bunlara anlamıyorum,koşar adımlarla gidiyorum aşkıma,bu yolda
    ne kadar uzun,her zamanki gibi bekçi amca karşılıyo beni,hoşgeldin oğlum,oda
    seni bekliyodu,biliyorum,günaydın aşkım ben geldim,bak hala yatıyo,hemde
    bembeyaz gelinliğiyle,yanaklarına küçük bir öpücük kondurup uyandırıyorum
    onu,her zamanki gibi toprak kokuyor meleğim,
    uzatıyor kollarını yattığı yerden,tutuyorum ellerinden,tüy kadar hafif,ne
    kadarda güzel meleğim benim,hoşçakal bekçi amca,bak koskoca adamda
    ağlıyo,iyi eğlenin olurmu diyor kirli sakallarından süzülen yaşları silerek,
    onun en sevdiği yerleri geziyoruz elele,allahım onunla olunca o kadar
    mutluyumki,bi ara yine gözgöze geliyoruz,bakmamalıydık,yine ağlıycaz,ne
    kadar ağladığımızı akşam ezanını duyunca anlıyorum,işte bu günde
    bitti,gitmeliyiz,bekçi amca kızar sonra,hoşgeldiniz iyi eğlendinizmi
    bari,neler yaptınız bakalım,ağladık akşama kadar,her zamanki gibi
    ha,evet,hadi meleğim sen şimdi yat,ben haftaya yine gelirim,,birgün
    diyorum,birgün bende bembeyaz damatlıklarımı giyip geleceğim yanına,kapkara
    gözlerini açarak yalvarırcasına,çabuk gel olurmu diyor,yakında meleğim çok
    yakında,biliyorum şimdi iyi geceler öpücüğüm olmadan uyuyamaz bi
    tanem,yanaklarına bi öpücük konduruyorum,yine o toprak kokusu,geldim
    anne,hoşgeldin oğlum,ÖLDÜR BENİ ANNE BENDE TOPRAK KOKMAK İSTİYORUM.


    AYIŞIĞINDA YAĞMUR


    o öldükten sonra,herşey durdu sanki,onsuz bir cehennem olan şu dünyanın
    günleri geçmek bilmedi,sanki bana dayanılmaz acılar çektirmekten zevk
    alırcasına yavaşladı hayat,hiç acımadı bana,aşkım beni beklerken,ben yine
    her zaman olduğu gibi,lanet olası sabahlara açtım gözümü,beni bu hayatta
    tutan bedenimi,dudaklarımda bi gülümsemeyle bırakıp gideceğim günün özlemine
    dayanamayıp,bi çare aradım,günlerimin nasıl geçtiğini bilmeyecek
    birşey,hızlandırmak istedim hayatı,ama nasıl,onunlayken su gibi akardı
    günlerim,akşamın nasıl olduğunu anlamazdık bile,öyleyse bende onunlayken
    yaptıklarımı yaparsam daha çabuk bitecekti günler,hemen başladım,mesela her
    zamanki buluştuğumuz yere gittim,ama nasıl olur,burası cennet gibiydi,şimdi
    ne kadarda sıkıcı olmuş,kuş seslerini dinler birbirimizin elini
    tutardık,yine kuşlar var,yine ötüşüyorlar ama artık aşk şarkıları söylemiyor
    çığlık atıyorlar sanki,olmadı,papatyayı çok severdi,elimize bir papatya alır
    onu evimizin bahçesine dikerdik hayallerimizde,doğum günümde bana bir demet
    papatya getir yeter derdi,tek tek saçlarına takardım,aslında saçlarına
    dokunmak içinde bi bahaneydi,yine ne çabuk akşam olurdu,evet evet eniyisi
    papatya,gittim,aynı yer ve papatyalar,bunlarda değişmiş,dünyanın en güzel
    çiçekleri ne hale gelmiş,ne renkleri kalmış,nede kokuları,renklerinide
    kokularınıda ondan alıyorlarmış,onsuz ne kadar solgunlar,buda
    olmadı,gezerdik rastgele,nereye gittiğimizi bile bilmeden,bazen
    kaybolurduk,yine akşam olduğunu farketmez,aceleyle sora sora geri dönerdik
    geç kalmamak için,bıraktığımız izleri takip etmeliydim,aynı yerleri gezersem
    yine bitirebilirdim bu günü,ama benim ayaklarım bu kadar ağır
    değildiki,onunlayken uçar gibi yürürdüm,şimdi tonlarca ağırlık var sanki
    ayaklarımda,hem izlerimizide bulamadım,nerelere gittiğimizin farkında
    değildikki bulayım,yollar ne kadar uzun,adımlarım ona gitmek
    istiyor,sokaklar ne kadar kalabalık,her yer bir tanesinin azrail olmasını
    umduğum insanlarla dolu,ama hepside insan işte,
    bir tanesine saati soruyorum,sekiz diyor,sabahın sekizi,nasıl olur,birine
    daha,yine sekiz,birine daha,yine sekiz,ama ben evden yedide çıkmıştım
    diyorum,garip garip bakıyorlar bana,artık yanınada gidemiyorum meleğimin,her
    gün beni bekleyen aşkımın yanına gitmeye yüzüm kalmadıki,hala neden
    gelmiyorsun diyince ne cevap veririm ona,son gitmemde ona,ne zaman
    ayışığında yağmur yağarsa o zaman geleceğim demiştim,kahrolası birgün daha
    bitti diyorum başımı yastığa koyarken,uyumadan önce gökyüzüne bakıyorum,
    bugün ay var,hemde dolunay,birde yağmur yağarsa.


    --
     
  2. 25 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  3. CaRMiN

    CaRMiN Aktif Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    602
    Beğenildi:
    11
    Ödül Puanları:
    86
    off süslü yaa! bugün beni amma ağlattın hee... Çok fena oldum yemin ederim.. Sağol paylaştığın için.
     
  4. 25 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  5. moondance

    moondance kuzucuklarım Üye

    Katılım:
    22 Eylül 2006
    Mesajlar:
    319
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    106
    gerçekten çok güzeldi...paylaşımın için teşekkürler süslü
     
  6. 25 Kasım 2006
    Konu Sahibi : xsxulem
  7. 1kumtanesi

    1kumtanesi Popüler Üye Üye

    Katılım:
    12 Temmuz 2006
    Mesajlar:
    127
    Beğenildi:
    2
    Ödül Puanları:
    108
    Güzel ve bir o kadar hüzünlü:çok üzgünüm:
     
  8. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  9. meltosh

    meltosh Popüler Üye Pro Üye

    Katılım:
    27 Kasım 2007
    Mesajlar:
    1.045
    Beğenildi:
    78
    Ödül Puanları:
    153
    ömer köroğlundan buldunuz diymi??bende siteden okudugumda cok ağlamıstım..yasadıkları hic kolay birsey değil..
     
  10. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  11. Aysecik

    Aysecik Popüler Üye Üye

    Katılım:
    30 Kasım 2006
    Mesajlar:
    1.130
    Beğenildi:
    4
    Ödül Puanları:
    106
    Cok guzel bir ask okurken cok duygulandim, gozlerim doldu sabah sabah cok etkieldi beni, emeklerine saglik paylastigin icin tesekkurler
     
  12. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  13. breakforlove

    breakforlove Popüler Üye Üye

    Katılım:
    21 Eylül 2007
    Mesajlar:
    1.401
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    qüzel bir aşk.... Aşk herdaim zaten qüzeldir ki.....
    Okurken duyqulanmadım anlamaya çalıştım onu sadace...
     
  14. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  15. zeycen

    zeycen Aktif Üye Üye

    Katılım:
    7 Temmuz 2007
    Mesajlar:
    57
    Beğenildi:
    0
    Ödül Puanları:
    76
    oldukça duygu yüklü yaasenağlama
     
  16. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  17. lilia

    lilia Guest

    çok anlamlı bir yazı,teşekkrler paylaşımın için.
    okurken anım canlandı yine,tek fark ben onun ölüsünü hiç görmedim,hiç göstermediler.ben kaza yerine giderken yaşıyormuş,yetişemedim,gittiğimde ölmüştü.ve göremedim bile onu...onu çok özlüyorum...senağlama
    hiçkimse böyle bir acı yaşamasın..senağlamasenağlamasenağlama
     
  18. 6 Aralık 2007
    Konu Sahibi : xsxulem
  19. incitanem

    incitanem Guest

    bu ne ya.. Dağıldım kendime gelemiyorum resmen..senağlamasenağlamasenağlama