oslemm / Kendi Şiirleri

Konusu 'Kendi Şiirleriniz' forumundadır ve oslemm tarafından 22 Nisan 2007 başlatılmıştır.

    22 Nisan 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  1. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Biraz dikkatli baksaydın güLe-n gözlerimdeki , ağlayan ben'i görebilirdin. Yada gerçekten sevseydin beni kalbimin çığlıklarını susturabilirdin. Ben senken sen ben olamadın. Izdırabımın sebebi oldu sevgim.
    Tükendim
    tükettim
    hıncımı almak için tekmeler attım sevgiye
    kendime
    yüreğime ..

    Birçok kez hazırladım kalbimi seni unutmak için
    ne yaptıysam olmadı
    Boyun eğdim varlığınla yaşamaya
    Artık özlemiyorum
    Dilim söylüyor ama hissetmiyorum. Sevgiyi kandırarak ve gizlenerek yaşıyorum. Daha fazlasını kaldıramayacak kadar yorgunum yada bahaneler buluyorum.

    İçim acıyor
    Gücüm yetene kadar dayanıyorum. Daha dayanabilirmiyim bilmiyorum. Zaman sığındım kurtuluşum için
    yaralanan kalbimi sarmak
    biraz olsun hayata bağlanmak
    kaybettiğim kendimi bulmak için

    Sen benden gittin
    ardında bıraktığın beni düşünmeden gittin

    Belki yıkıldım
    sevgiye güvenimi kaybettim
    ama
    yürekten sevdim
    Şunu bilki terkedenim sen yüreğimi hiç haketmedin...
    _________________
    Biliyorsun Karamsar Adamım ben.Hepsi bu. Aynaya baktığında her gün yabancı birini görmekten bıkmış biriyim ben
     
  2. 24 Mayıs 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  3. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    KÖRDÜĞÜM



    Özür bir borç gibiydi en zor ödenen hali.
    Kalbi hacize verdim oysa borçlu sendin
    Bir bahaneden ibaret terkediş.
    Bilinen en son halim bir zavalli,yaşıyorum bunu da bil.
    Gidiyorum adimi sil,acıyorum yaramı deş !...
    Varlığın yoğunla eş ve keşmekeş bu yolda ölüme terk bin leş.
    Ve rüzgarımla yüzleş...
    Şafak yüzbeşte meşke daldı çilekeş
    Uyku geç gelir nöbette uyuma yok !...
    Korku içime sorgu tıktı.Satırbaşında kalbim hep kırıktı.
    Gözlerimin içine bakamadınız içiniz hep fesattı.
    İçim dışıma çıktı,içimi kemiren her fare için bir kapan yarattım.
    Şüpheli paranoyaktım.
    Canımı yolda buldum,tuttum kolundan evine soktum.
    Yarımı gömdüm,yarımı güneşe döndüm,kendimeydi küfrüm.
    Ve dikkat et dilinde hep tükürdüğün.
    Sömürdüğün bu ruhta haykırışlar kör düğüm
     
  4. 5 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  5. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Bu kaçıncı gece
    hasretinle yandığım
    Kaçıncı gece
    yıldızları yıkadığım göz yaşlarımla?
    Mesafeler yırtıldı hıçkırıklarımla
    Bosnalı kadınlar duydu feryadımı.
    Sen, sen duymadın mı can?

    Ne vardı bu kadar uzak yerlerde açacak?
    Benden uzak o iklimlerin,
    Benden uzak o şehrin,
    Kahrolası o kalabalıkların
    Benim kadar ihtiyacı mı vardı sana,
    Benim kadar hasret çekti mi
    Kahrolası o şehrin semaları,
    Benim kadar yandı mı?
    Ne vardı can?
    Ne vardı uzak iklimlerde açacak?

    Ne vardı
    Kendimizi bu kadar kahredecek?
    Kara trenler umut olmamalıydı,
    uzayan yollarda kalmamalıydı bakışlar.
    Dünya, bir tek nokta olmalıydı can...
    Bir tek noktada doğmalıydık.
    Dönüp dönüp sana varmalıydı yollar,
    Ben, hep hasret türküleri söylememeliydim,
    Sen, hep hasret şiirleri okumamalı.
    Hasret diye bir söz olmamalıydı lügâtlarda
    Geceler boyu hergün
    göz yaşlarımla ıslanmamalıydı yıldızlar.

    Gönlüm bu sevdaya dar gelir oldu
    Boğuyor karanlıklar can...
    Mesafeler kurşun oldu amansız,
    Feryadıma şahit oldu yıldızlar
    Can... Can...
    Hasretin ağır bir yük omuzlarımda.
    Ben çekmekten usandım,
    sen usanmadın mı?

    Bildim, bitmeyecek bu hasret!
    Uzak iklimlerde açmış iki çiçeğiz.
    Hangimiz gelsek diğerinin yanına,
    Kuruyup, kaybolacağız.
    Ben, kıraç topraklara döndüm can,
    Ben, kurumuş dereler gibiyim.
    Issız mağaralarda kaldı umudum.
    Belli bu sevda kahredecek bizi,
    Unut be can...

    Unut bu sonu gelmez sevdamızı...
    bırak yeni güneşler doğsun semalarında
    bulutlar gizlemesin yıldızlarını
    yeniden başlasın herşey
    yeniden doğ bensiz şafaklarda.
    Unut can,
    unut senin için yazdığım sevda şiirlerini.
    De ki; bir rüya idi bitti.
    De ki; bir hayaldi,
    solgun aynalarda yansıyan.
    De ki; bir romandı,
    sonu koskoca bir hiçle biten.
    Unut beni can,
    Unut vakit varken...

    Bırak hasretin bana kalsın.
    Varsın cehenneminde kavrulsun gönlüm.
    Ben yine her gece
    saçlarını koklayayım uzak yıldızlarda.
    Gözlerimde takılı kalsın hayalin.
    Sen unut can,
    sen unut!
    Kahredersem,
    Milyon kere kahrolayım!!!
     
  6. 6 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  7. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Al sana bir kördüğüm gece daha….
    Yitik sokak arkası çığlıklar,içi dolu ama boş umutlar..
    Yıllanmış ve yozlaşmış hayatlar…
    Hangi soruya cevaptır aşkın yar…

    Yağmur arefesi yalnızlığın, karanlığa kelepçeli sevdalısı..
    Bir ses versem sessizligime neden.
    Gelsen yüreğinin hiç gelesi yokken,
    Değil miydi ihanet karası yaşlar bırakan;Sevdan
    Ben söylerdim türküsünü acıların ,
    Ben bilirdim en tenha yanlarını bu kentin.
    Ve sen ebesi olurdun hasretimin.
    İçimden kopup gelen,bir kan tortusu
    Kilitleneli nice oldu şah damarıma,
    Zaten sen duymazdın içimin sen yanlarındaki yankıları,
    Bilmezdin gözbebeğim bir anneme birde sana ağladığımı.
    Şimdi kalası yok bu kentte adımlarımın,
    Kalası yok hatıralarımın.
    Anlayacağın,
    Bu şehrin yarasına ,Senin olmadığın değdi inceden…
    Almadı beni de sensiz koynuna…
    Şimdi..
    Sensizliğin başkentinde kendimi zamana bırakıyorum.
    Ve Adımlarımı,
    Nereye gideceğimi hiç düşünmeden,terk ediyorum.....
     
  8. 8 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  9. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Dalga ile kıyının aşkını bilir misin?
    Öncesinden başlayıp, sonsuza giden dalga,
    Hep aşka kavuşma özlemiyle atılır kıyıya.
    Dalga, seven - kıyı, sevilendir.
    Dokunur parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga
    Ve döner hep geriye
    Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya
    Her bir dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca
    İşte, ben de seni böyle severim yar.

    Yar, bilir misin dağ başında açan uçurum çiçeklerini?
    Bilirler görünmeyeceklerini...
    Sevilmeyeceklerini...
    Koklanmayacaklarını...
    Okşanmayacaklarını...
    Ama inatla açarlar aşkla, sevgiyle, özlemle.
    Hep beklerler gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını
    İşte, ben de seni böyle beklerim yar.

    Yar, ipek böceğini bilir misin?
    Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe olan aşkını
    Bilir o, ördüğü ipliğin kendisinin ölümü olacağını
    Ama aşkına feda eder kendini.
    Öyle verir kendini yarenine korkusuzca
    İşte, ben de kendimi böyle veririm sana yar.

    Yar, ağaç ile meyvesinin aşkını bilir misin ?
    Meyvesini vermelidir ağaç yeniden doğmak için
    Öyle zorludur ki ayrılmaları
    Verir meyvesini ağaç
    meyve tohum olur, tohum kök olur
    Ve yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden
    İşte bende böyle yar;
    Yok olmayı göze aldım, tekrar sende doğmak icin
    _________________
     
  10. 9 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  11. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    bugünde son demiştim bu gidişlere
    yarına kadar süren o anlamsız gülüşlere
    bugünde sondun benim için yarında son
    bugünde dur demiştim gitme
    dinlemedin beni mutlumusun şimdi
    gittin o sıcacık kalbimden
    yoksa bi umutmu taşıyor bakışlarım
    dönecek gibi bakıyorsun bana
    ama yanılıyorsun bugünde son demiştim gidişine
    yarında sonsun bende
    dönme bana geri gururumu bana kendi ayaklarım altında ezdirmeye çalışma
    sana söylemiştim git uğrama buraya
    bugünde son demiştim
    yarında sonsun bende
    sana bakarken seni severken
    bakışlarım acıtır belki o misafir kalbini
    belki sevdim diyelim seni
    acımadan gidersin
    ama beni hiç dinlemeden bu elvedan,,,,,,
    bugünde son demiştim
    yarında son SANA
    hadi git bakama ardına
    bakarsan belki ağlayacak bu gözler ardında
    ama ben ağlamıycam
    ağlayan gözlerim olacak bunu uutma
    zaten ben ağlamadım ki ardından her defasında
    ağlayan gözlerimdi
    hala ne bakıyorsun bana
    git burdan bakma ardına acıma bana
    nefret et benden
    bırak zavallı kalbimi kendi haline
    hala burdamısın
    git burdan
    biz bu aşkla göklere kirlenmemiş hayallere uçacaktık
    ama sen bıraktın beni sen terkettin bu kalbi
    oysa hayatında aldıın en anlamlı hediyendi
    bu kalp
    ama sen deer vermedin ona ne yazık ki oda çok yanıldı
    sana,,,,,,,,,,,,,
    sölemiştim
    bugünde son demiştim
    yarında
    son bu sevdaya
    demek gidiyorsun
    git hadi bakama birdaha ardına
    sevindim gittin ya burdan
    gerçekten mutluyum
    zaten sana sölemiştim bugünde son demiştim
    yarına dek bu aşka bu fırtınaya
    ama bende hiç bir zaman yarın olmadı olmayacakta
    çünkü ben seninle ayrıldıım gün öldüm
    yoksa sen bi ölüyümü dinliyosun
    o günde son demiştim sana
    bugünde son demiştim
    ama yarın olmuyor
    ginede son sana
    son yanlızlığıma son defa bakıyorum o üzüm gözlerine son defa tutuyorum
    o pamuk ellerinden
    ve son defa söyüyorum sana vefasız
    çık git çık git artık kalbimden
    burdan git
    bu
    şehirden git
    bu dünyadan git
    bir sigara dumanı bile olma bende
    git artık çık hayatımdan
    sana sölemiştim bugünde son yarında
    bugünde son demiştim ve geldim bu hikayenin sonuna cebimde yırtık resmin aklımda güzel gülüşün hiç solmayacak hatıralar sayfalarda
    bugünde son demiştim sana
    yarında son bu sevdaya
     
  12. 18 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  13. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    [​IMG]

    İnsanı yaşama bağlayan ne kadar ufak kıvılcımlar varmış.
    Bu sessiz geminin kaptanı bunu şimdi daha iyi anladı.
    Dümenine dört elle sarılıp güçlü hamlelerle çevirmesi için bi sebep vardı artık.
    Bir kaç aydır,herşey değişmişti.
    Sorun hep ben miyim acaba ?
    Ya da sorun hep bende mi diye gunlerdir suren sorgulamlarım vardı kendi içimde.

    Icimde ki ben, yara alırken, başkalarını daha çok yaraladım
    Ve belki farkında olmadan, insanların yüreklerinde ki karanlık odalarını açmalarına yardım ettim.
    Gökkuşağı gibi gülümseyen çehrem yok uzun zamandır.
    İçimde ne fırtınalar koptugunu bi tanrı biliyor,birde ben.
    Kendi denizimde dalgalara yenik dustugumude biliyorum.
    Zaman ne kadar çabuk akıp gidiyor.
    Sonunu bilemediğim bu yolda her zaman tek başımaydım ve her zaman tek başıma olacağım , bunu biliyorum.
    Herkesin olduğu gibi benimde yolun sonunda gitmek istediğim bir yer var.
    Kim bilir belki de istediğim yere giderim...Belki de hiç birşey elde edemez ,
    karanlıkların içine gömülür BİTERİM

    Tanımsız bir yerde,ilk gunkü gibi aldırmadan savuran ruzgarda oylesine kaybolmak en iyisi.
    Hiç olmazsa bu benim diye sahiplenecegim bir sey olmaz uzerimde.
    Belki,oylesine geciştirebilecegim meziyetlerimi de bir bir asmalıyım duvara..
    Gecerli olan bu. Silik bir kadın olmaktan geciyor bazı yollar...
    Ne kadar çoksan,o kadar hiç bir seysin..

    HİÇSİN...

    Elime tutuşturulan bir metni zoraki oynadım,oynatıldım sanki.
    Neden zaman kaybediyorum ya da kaybettim ben de bilmiyorum !

    Acaba birgün bu acizliğimin cezasını çekecek miyim ?
    Yoksa çekiyorum da haberim mi yok !

    Belki de bu düşündüklerim sadece bir tür hayal ürünüdür.
    Belki de şuan doğru yoldayım.
    Evet evet sanırım amaçlarıma ulaşmak için atmam gereken adımları doğru ve sağlam atıyorum.

    Bu karanlık yolun sonunda mutlaka aydınlığa kavuşacagım ve bana melek yüzlü parıldayan bir göze ben de gülümseyerek bakabileceğim gun gelip...

    Ruhumun cevresi tamamen değişiyor.

    Hayatın anlamı gözlerimin ve gülüşlerimin içinde saklı , yakalayacak ve sonsuza dek bırakmayacak o eli bekliyor..

    Duygusallığını yaşarken kaybettiklerinin acısını sevgiyle onaran
    kadın?????
    _________________
     
  14. 23 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  15. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    Uzaklara dalıyor gözlerim. Bulutlar gri.. Bir rüzgar esiyor ve üşümeye başlıyorum.
    Saçlarım yüzümü kapatıyor, elimle açmaya çalışıyorum..
    Ama duruyorum sonra.. Belki de rüzgarın elleriyle dokunuyorsun saçlarıma…
    Kapatıp aslımı tüm gerçeklere, suretime açıyorum ruhumu..
    Sessizliği dinliyorum, içinden sesini duyacakmışım gibi.
    Sanki birşeyler fısıldayacaksın bana, daha önce hiç duymadığım, hiç bilmediğim bir şey..
    Ellerimle toprağı avuçluyorum, onunla karışıyorum hayata,
    sen oluyorum, sendeki ben oluyorum biraz da..
    Tüm dünyayı susturup, konuşmak istiyorum seninle, fikrimde bile olsa yeter bana..
    Artık seninle ilgili en küçük bir düş, en küçük bir anı, en küçük bir ses, ufacık bir düşünce bile avutabiliyor beni.



    Tanımlayamadım..
    Varlığında içimdeki heyecan, yokluğunda yüreğimdeki korku muydu aşk?
    Yarım kalmışları tamamlayamamanın verdiği huzursuzluk muydu yoksa?
    Belki de sendin aşk bende, ben bunu hiç farketmedim.

    Öğrendim..
    Yokluğuna alışmayı, sensizlikte bir başıma savaşmayı.. Bunları hiç bilemem,
    bilsem de öğrenemem, öğrensem de yaşayamam diyordum oysa.. Neleri öğretiyormuş bu hayat insana..

    Unutmadım..
    Seni unutmak aklımdan bile geçmedi, düşünmedim bunu hiç.
    Öyle çoktun ki, hiç bir yere sığdıramadım seni. Ne aklıma ne de yüreğime..

    Sözler bitti..
    Böyle bitmemeliydi oysa, çok cümlesi vardı kurulacak bu hikayenin, senli, benli “biz” li öznelerle..
    Daha o kadar söylenmemiş, ertelenmiş, yaşanmamış varken, yazmamalıydı hayat sonunu böyle..

    Sustum..
    Ağlamıyorum artık..Saymadığım kaç zamandır gözlerimden bir damla bile gözyaşı akmıyor.
    Ne sana dair ne de hayata, içimde bir yerlerde gizliyorum onları da, seni gizlediğim gibi.

    Sızlıyorum..
    Zaman sarıyor elbet kanayan yaraları, gittikçe acısı azalıyor, ama geçmiyor bir türlü.
    İnce ince sızlıyor saklı bir yerlerde, dokunulduğunda tekrar başlıyor acımaya.
    Bir perde açılıyor önümde, geçmiş zamanlara dair.. Gözlerimi kapatıyorum..
    Sendeki ben oluyorum..
    İlk bakışın canlanıyor gözlerimin önünde, gülümseyişin..
    Sonra gidiyorsun, ardından bakıyorum öylece durup ben de..
    Durdurmak için bu gidişi, sarılmak istiyorum ellerine, yapamıyorum..
    Kapanıyor perde…
    Suretimi kapatıp aslıma dönüyorum yine..

    Şimdilik;
    Hoşçakal..
    Aşkların en güzeli,
    Kavuşur elim sana günün birinde,
    Sarılıverir beline,
    Dokunur tenim sana yeniden..
    Hangi gün taşınır dönerim,
    Bilinmez..
    Boş kalacak yüreğim,
    Söz verdim sana,
    Ölene kadar…
    Ben seni sana emanet ettim sonsuz sevdam..Yüreğimin senli olan yanını alıp, ayak izlerimi bırakıp ardımda, yürüyorum sonu sana çıkan yollarımda…
     
  16. 23 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  17. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    MANTIK:hayattan koptun işte, hiç bir beklentin kalmadı artık.. ne doğan güneş ilgilendiriyor seni nede yağan yağmur.. oysa ne çok severdin sen yağmuru...
    hatırlarmısın yağmur yağdığında saatlerce cam kenarında oturup sevdiğin bir şarkıyı dinleyip sevdiğinin düşünürdün..
    ama artık ne düşünebileceğin bir hayatın var nede bir sevgilin.....
    zaten güneşte doğmuyor artık dünyana...
    YAŞASAN Bİ ÇARE YAŞAMAZSAN Bİ ÇARE...
    ETRAFINA BAKIYORSUN HERKES MUTLU..
    ben bunları hakediyormuyum diyorsun ama sen ne hakettiğini nerden bileceksinki..
    belki haketmeden yaşıyorsun, belkide hakediyorsunki yaşıyorsun..
    neden diye sorma bana şimdi..
    biliyorum sen böyle olsun istemezdin tamam biliyorum sen sadece sevdin.
    ama bak herşey dediğin gibi şeffaf olsaydı böyle bir sonda olurmuydun..?
    böyle acı bir son yaşamazdın emin ol!!!
    tek suçlu sen değilsin unutma..
    beni bir kenara atıp sadece kendi sesini dinledin sen.
    katlanmalısın yaşadıklarına..
    ben sana demiştim bu kadar sevme diye ama sen varolan tüm sevgini sundun..
    sonun böyle oldu işte..
    herzaman verdin aldında ama...
    kendini verdin bu aşka çok yıprandın. böyle olacağını biliyordun.
    yaşa şimdi haketmediğini düşündüğün şeyleri..
    AMA UNUTMA SEN NE HAK ETTİĞİNİ NERDEN BİLECEKSİN Kİ...

    sonra kalp bu güne kadar savunduğu ve bundan sonrada savunacağı cümleyi söyler..
    ve belkide yıllar sürecek sevdasız hayatın içine girer..

    KALP:kendimi teslim etmeseydim aşk olmazdı bunun adı........
     
  18. 26 Haziran 2007
    Konu Sahibi : oslemm
  19. oslemm

    oslemm Aktif Üye Üye

    Katılım:
    13 Mart 2007
    Mesajlar:
    242
    Beğenildi:
    1
    Ödül Puanları:
    86
    İçimde Bi burukluk var bu aralar..
    Yoklugunun buruklugu belki.. Geçer Diyorum hep geçer...
    Kim Ölmüş ki Aşktan ben öleyim diye avutuyorum kendimi.
    Gerçekten ölmem dimi diye affallıyorum sonra.
    Ölüm korkusu sarıyor herbir yanımı
    İçim dahada burkuluyo,yaralarım gene kanıyo
    Düşünüyorumda Ölüm kadar acı degil ya yoklugun..
    Yitirişlerim bitti artık..
    Yitirecek birseyim olmadıgından degil,Bedenimin yorgunlugundan..
    Seni yitirmemin sebebide bu degilmiydi aslında.
    Kalbimin yenikligi,Duygularımın Acizliği degilmiydi..

    Bazen gözlerimi kapatıyorum annem geliyo aklıma
    "Yapma kızım ! Ağlama.." diyor.
    Peki anne diyecek oluyorum hıçkırıklarım durduyo beni.
    Elim telefona gidiyor annemin sesini duymak istiyorum omzunda ağlamak istiyorum..
    Sonra asıl sözleri geliyor aklıma
    "Askı bu kadar iğrençlestirdiniz "diyor bana
    O an ne gülümsemesi kalıyor hayalimde nede varlıgı
    Yerin dibine giresim Geliyor..
    Midem bulanıyo.. Kalbim sancıyo
    Dahada vuruyorum içkiye kendimi..
    İçmek... İçmek.. İçmek istiyorum..
    Ben yapmadım anne,aska zararım dokunmadı sadece sevdim
    Nasıl anlatacagımı bilemedikçe içiyorum içiyorum içiyorum..
    Hiçbirşey uyuşturmuyo beynimi
    Artık midem beni bile kaldırmıyo
    İçimdeki burukluk bir kez daha sancıyo..
    Bizim yaptıklarımız hem seni, hem beni...
    ... Hemde askı kirletmiş simdi anlıyorum...