Öyle bir dost olmalı ki!

Konusu 'Hiçbir başlığa uymayan yazılar !' forumundadır ve Meryemce tarafından 13 Ağustos 2009 başlatılmıştır.

    13 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Meryemce
  1. Meryemce

    Meryemce dost istersen ALLAH yeter Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.249
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Öyle Bir Dost Olmalı ki!

    Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın…
    'Nereden çıktın bu vakitte' dememeli, bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;

    'Gözünün dilini' bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı…


    Arka bahçede varlığını sezdirmeden, mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında; sen, her daim onun orada olduğunu hissetmelisin. İhtiyaç duyulduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarına saklanabilmelisin.

    Kucaklamalı seni güvenli kolları, …dalları bitkin başına omuz, yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı…

    En mahrem sırlarını verebilmeli, en derin yaralarını açıp gösterebilmelisin sorgusuz sualsiz…

    Onca dalkavuk arasında bir tek o, sözünü eğip bükmeden söylemeli, yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.

    Alkışlandığında değil sadece, asıl yuhalandığında yanında durup koluna girebilmeli.

    Övmeli alem içinde, baş başayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdüğünde de sövdüğünde de bunun iyilikten olduğunu bilmelisin, 'hak ettim' diyebilmelisin.

    Teklifsiz kefili olmalı hatalarının; günahlarının yegane şahidi…

    Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş…

    Gözbebekleri bulutlandığında yaklaşan fırtınayı sezebilmelisin.

    Ve sen ağladığında, onun gözünden gelmeli yaş…

    Böyle bir dostum var benim.

    Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim.

    Kuşağımın en iyisi hilafsız…

    Beraber okuduk, birlikte koştuk son 20 yılın parkurunu…

    Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu… Ekmeğimizi, acılarımızı bölüştük. Çocuklar doğurduk, büyükler gömdük.

    Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.

    Buluştuk geçenlerde…

    Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun:

    '-Ne yapıyorsun' diye sordum

    '-Seyrediyorum' dedi; 'çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum'.

    Seyrettiği; kuşağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti.

    İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba?

    Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra karıştırır gibi…

    Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığını boğmaya yemin ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi…

    Pazarda görsek tezgahından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik.

    Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik.

    Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok daha ağırlaşmış bir kriz…

    '-İşte' diye geçirdi içinden kadim dostum, '…bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce…'

    İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın…

    Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış, cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri…

    'Parkurun bütün zorluğuna rağmen dostluğumuzu koruyabildik, acıları birlikte göğüsleyebildik ya; yenildik sayılmalıyız' diyebilmeli…

    Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda, küçücük bir kağıda yazdığımız kısa, ama ümitvar bir yazıyı, yüreğe benzer bir taşa bağlayıp birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz:

    'Bunu da aşacağız!

    İmza: Bir Dost! ..'


    Alıntı
     
  2. 13 Ağustos 2009
    Konu Sahibi : Meryemce
  3. Meryemce

    Meryemce dost istersen ALLAH yeter Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.249
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106
    Dost musun?

    Öyleyse canın canımdır...
    Aynan olmalıyım...
    Yüzüne söyleyebilmeliyim her şeyi...
    Hem sakınmadan, mertçe...
    Hani bilirsin, esirgemem lâfımı,
    Ne şekil gelirse, öylece...
    Hazırım tüm içtenliğimle konuşmaya, ama,
    Seni de dupduru isterim karşımda...

    Dostsan,
    Gözlerimin içine baka baka yaka silk benden!
    Arkamdan şikayetlenme!
    Yiğit ol! Gerekirse yiğitçe azarla, çekinme!
    Lâf değil, icraat beklerim senden!
    Öyle bak ki, hislerini görebileyim...
    Öyle hisset ki, güvenle bakabileyim...

    Sevmem, ölenin ardından ağıt yakmayı!
    Dil dönerken söylenmeli her şey...
    Kulak duyarken anlatılmalı...
    Göz bakarken bakmalıyım sana...
    Can sağ iken sarılmalı...
    Keşkelere meydan vermemeli hayatım,
    Pişmanlıklarla yoğrulmamalı....

    Hayır!
    Dirime selâm vermeyen,
    Ölüme de fazla yaklaşmasın!
    Dostsan, ölmemi bekleme!

    Haklıysam, yaşarken savun beni!
    Yaşarken yanımda ol!

    İnanmışsan bana, kimse çevirmesin seni yolundan!

    Ve inanmamışsan, sakın rol yapma!

    Her söylediğimi onaylaman şart değil...
    Her yaptığımı beğenmen de gerekmez...

    Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle, sıkılma!
    Yadırgayabilirsin beni,

    Ve ben de seni tuhaf bulursam şaşırma...
    Kandırmanı aslâ kabul edemem!
    Her dediğini, her yaptığını hoş görürüm, ama,
    Beni, bana sormadan yargılama!

    Her yediğimiz aynı olmaz belki,
    Her dakikamız birlikte geçmez...
    Her güldüğünde gülmeyi garanti edemesem de,
    Ağladığında seninle birlikte oturup ağlarım...
    Belki her çağırdığında gelemem fakat,
    Derdine ortak ararsan, koşarım...
    Ben de herkes gibi insanım elbet,
    Ne göklere çıkar beni, ne de yerin dibine sok!
    Senin işin bu değil!
    Benim zaten bir yerim var herkes gibi yer ile gök arasında...

    Dostsan,
    Küçümsemeden, küfretmeden,
    Sevgiyle, saygıyla ve huzurla gel sokağıma...

    Dinlenmek istediğinde, hiç düşünme, sana özel bir limanım,
    ama...
    Yorulduğum zamanlarda,
    Dilediğimce sığınabilmeliyim koylarına...

    Seni bir çocuk kadar saf sevebilirim
    Ve bir deli kadar art niyetsiz...
    Uğruna seve seve hesabı şaşırırım...
    Görmezden gelebilirim yanlışlarını...

    Başkaları enayilik sayabilir,
    Başkaları akılsızlığıma yorabilir,
    Bunları dert bile etmem, ama,
    Sen, aslında aptal olmadığımı,
    Her an, tekrar tekrar hatırla!

    Ve sakın beni aptal yerine koymaya kalkışma!
    Seviyorsan, cimrilik etme, söyle!

    Muhabbeti varken, yokmuş gibi yapanla,
    Hiç sevmediği halde, yılışıp durana sinir olurum!

    Neyse, o olmalı insan...
    Kendisi olmaktan korkmamalı!
    Kendisi olmaktan kaçmamalı!
    Bil ki, sensin diye seni bırakmam, ama,
    Ben olduğum için bırakırsan beni,
    Yas da tutmam arkandan!

    Bedel mi?
    Ödemeyeceksen çıkma yola!
    İçten pazarlık edersen, ancak kendine edersin...
    Kendince küser barışır, kendi kendini yersin!

    Dostsan, mevsimince yağ...
    Kışsan kar ol, güzsen yağmur...
    Soğuğuna, sıcağına, esip savurmana itiraz etmem,
    Senden, ille de bahar olmanı beklemem, ama,
    Dayanmalısın en şiddetli fırtınalarıma...
    Belki de çok geldi bunca talep...
    Bana karşı hiçbir mecburiyetin yok, korkma...
    Sana fazla geldiğim ilk anda,
    Arkana hiç bakmadan, dönüp gidebilirsin...
    Geçip gidebilirsin,borçluluk hissetmeden...
    Mutlaka bir açıklama da beklemem senden, ama,
    Gitmeye davranırsam bir gün,
    Sen de karşımda set olma!

    Dost musun?
    Öyleyse, canın canımdır,
    Yoluna baş koymaya hazırım ya,
    Başını da yollarımda isterim, unutma!

    (alıntı)
     
  4. 14 Eylül 2009
    Konu Sahibi : Meryemce
  5. Meryemce

    Meryemce dost istersen ALLAH yeter Üye

    Katılım:
    10 Haziran 2008
    Mesajlar:
    1.249
    Beğenildi:
    3
    Ödül Puanları:
    106